21929 resultaten.
Gekozen dood
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.971 zij was zijn hele lieve pop
haar pop nog in haar hand
hij had zijn drive
speelgoedauto´s, nu gesloopt
total loss door contact met een kindervriend
hij kon het leven niet meer aan
nooit meer rust, angst en spijt in hoofd en geest
gekozen dood, nu voor altijd, hij is een kindervriend geweest…
Nog ver weg...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Zo krijg je een wereld waarin vrede en
vrijheid nog ver weg is.
En er nog velen zijn die lijden.…
digi-taal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
675 licht gekruide smakelijke woorden
glijden bevallig van mijn board
ze kijkt er van op, blij verrast
die had ze in tijden niet gehoord
grijs, grauw, kleurloos is
steevast de discussie
geen romantiek, geen vrolijke flirt
het heeft wel wat van ruzie
vaak gaat dat zo, onbedoeld
geluk blijkt somtijds zuinig gestoeld
de onrust is thans weggeappt…
De tranen die niemand ziet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
353 Ik luister naar de wind die fluistert tussen de bomen.
Hoor de stemmen van geliefden die een stuk met mij zijn meegelopen.
Sluit voorzichtig de oogleden voor de ogen,
Zie hen terug, zoals ook vaker in mijn dromen.
Een regendruppel valt, die mij laat voelen.
Hoe vol ik nog zit met verdriet,
Hetgeen tranen in stilte laat groeien,
Zoals dat ook…
Vergeving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
773 Ik heb een vijand, zelfs in deze dagen
al is dit ook niet christelijk van zin,
maar 'k ben gekwetst tot heel diep binnenin
en weet niet meer hoe dit nog lang te dragen.
Maar plots heb ik de lente weer gezien
en langzaam groeit vergeving zelfs misschien.
Snelsonnet…
GELOOF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Niemand kan
het geloof staven
van de ander
Men kan alleen
eigen geloof uitstralen
naar die ander
Maak het maximaal zuiver
met maximaal respect
van en door beiden
Want geen 2 mensen
zijn het zelfde
een ieder is uniek…
RUMOER
poëzie
3.4 met 40 stemmen
3.915 Het leven is te hard van geluiden,
De mensen doen te druk; -
Om een ander wat doms te beduiden
Verpraten ze hun eigen geluk!…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 we graaien
draaien langzaam door
te vaak als schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed…
Magische reis
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.455 Ik zocht naar de plek
Van lang vergeten dromen
Reisde de wereld rond
Om tot deze plek te komen
Veslonden heb ik ze
Als kind en escapisme
De verhalen van wezens
Uit magische mythes
Nu rest er niks meer
En vertrok op mijn reis
Zocht naar de graal
Van mijn eigen verhaal
Vlak voor het duister
Mij in het einde omsloot
Zag ik heel even…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
dat korte koppie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 en weer geen
scheiding in je haar
ik wil je weten
je meten in die
korte krullenkop
nooit raakt de
spanning daarin op
het zijn je ogen
die in blauwgroen
de wereld in
een lach gedogen
parelwitte tanden
bijten zich vast in
wat er is voor handen
jij gaat je eigen gang
bent niet bang om
op je bek te vallen
laat anderen maar brallen…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 tuimelt
ik wil antwoord geven
en buig diep mijn hoofd
voor zijn schoonheid
vertel dat hij altijd al
een zonnelied was, zelfs
in eigen roerloosheid
(voor jou)…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 tussenkomst van Ma’at was nodig
om mijn schellen te verwijderen
dan is de wereld niet zo hij bleek
en ik weet niet wat ik weet
zie alles maar kijk niet
spreek de woorden met de mond dicht
deze werkelijkheid is niet de mijne!…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 maar in dialoog met
eigen spiegelbeeld moet ik
eerst weer aan mezelf wennen…
Rinsma Franeker Transport
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 en ik me
Voel landen in eigen gebied
Alsof ik nooit ben weggeweest…
Hogere machten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 Terwijl al die hogere machten
de wereld laten verkrachten
claimen religieuzen bij opbod
de uniekheid van hun eigen god
hadden ze het voor het zeggen
dan zouden ze verplicht opleggen
dat hun god de enige ware is
alle anderen hebben het dus mis
als uitwas van de theoretici
zijn er de godsdienstfanaten
ze gebruiken hun god als alibi
om alles…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Waarneem zie ik dat
Ik in alles op hen
Lijk - samen gevangen
In dit diepe onvermogen
Om te communiceren met
Deze gevoelloze wereld…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 hoort niet
hier maar in de eigen goot…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 de eigen wetten
van vandalen, het leger
van zwarte torren
op bommerdommerdagen
het geweld van de tijd
in de marge waarvan mensen
scharrelen naar onsterfelijkheid…
Geen mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Ik kijk naar de wereld
naar religies en verder.
Ik zie zoveel geweld.
Veel schapen, geen herder.
De zwakkeren lijden.
Zowel mens als dier.
Leiders die het mijden
voor hun eigen plezier.
Zelf ben ik niet volmaakt.
Maakte fouten in dit leven.
Ik ben wel al tot hier geraakt.
En zal mijn kennis blijven geven.…
Beeldheraut Voor Arien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Zij heeft een wolkje in haar hand
Zij is verlicht, van zich bewust
Een engel heeft haar kruin gekust
Zij voelt met alles zich verwant
Zij helpt de wereld uit de brand
De mensheid voelt zich uitgeblust
Maar kan gered worden door rust
Is domweg eigen aartsvijand
We moeten af van winstbejag
En kiezen voor natuurbehoud
En luchten, hemelsblauw…
ontwricht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 verlangens en mensen plicht
weet wie u bent als u die ander tegenkomt met uw schoenen aan
u kunt zomaar op toneel verschijnen
een wereld als geen ander waarin u wel of niet gevonden wordt…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
DE GROTE OCEAAN DENKT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Mijn wijde huid tussen beide polen
voelt zich tegen heel de wereld bestand,
is door zijn eigen rimpels overmand,
die steeds, spelend of strijdend, ronddolen.
Sterke stromen laat ik samenscholen;
trekkend van Nieuwe wereld naar Morgenland
toeven ze graag bij 't Hawaiaanse strand,
achter vreedzame golven verscholen.…
Mijn grijns, mijn grimas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Al, dat ik via mijn ogen uit onze wereld las.
Ik genas: alleen en met de wereld,
in mij, rondom me
buiten en achter
mijn grijnzende grimas!
Zo ik had besloten: ik zou daar staan,
voorgoed, altijd, onvergetelijk...
een mens mooi en goed
volledig opgaand in de eigen elementen!…
Een bezinnend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Hoe het wordt wat het wil zijn;
en zich spiegelt in een wereld van licht.
Het vormt zijn identiteit; en aan de plicht
geeft het een eigen gezicht.
Hoe het zich vindt in een samen zijn.
Het omziet en mist in pijn. Zijn denken
zal over die ander gaan, en geluk wil het
beleven in een gedeeld bestaan.…
STANDBEELD IN SEPIA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 ik bekijk een oude foto
het blijft fascineren
toont werelden die ik niet ken
en terwijl ik hem beter ga bestuderen
merk ik dat ik mezelf onbewust
in hun wereld ben gaan posteren
even voel ik me een van hen
tijd en zijn aanvoelen
ik probeer hun denken
ten diepste in te denken
blijf het proberen
het ontdekken wat ze bedoelen
wat ze eigenlijk…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…