27216 resultaten.
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 Toch ook hier de stille mensen,
harten vol verdriet en pijn
die niet enkel kunnen lachen,
als een kind gelukkig zijn;
maar de dagen en de nachten
gaan voorbij, wie wordt er wijs?…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 in bewondering
dat iemand als jij
met enkel wat woorden
omhuld door wolken
van heilige stilte
zoveel schoonheid
kon baren…
Wachten (Cohen vertaald)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.216 Ik heb gewacht mijn liefste
ik wachtte dag en nacht
met een gebroken zandloper
mijn halve leven afgewacht
ondanks invitaties
waarvan enkele van jou
bleef ik wachten op het wonder
het wonder dat komen zou
Laten we nu trouwen liefste
we zijn al lang genoeg alleen
we kunnen samen eenzaam zijn
jij wacht toch eveneens?…
Waar ben je mijn liefste?
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.905 Of geniet je van
Elk moment van de dag en
wacht je op mij
Misschien?
Of toch niet?
De onzekerheid weegt op me.
En toch, nu weet ik
welke waardevolle en kostbare parel die je bent,
Hoezeer ik je koester.
Krijg ik nog een kans?
Een enkele kans
Dit keer zal ik het
Niet verknallen.
Mijn huis is eindelijk op orde gebracht.…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.164 Je opkomst en je ondergang verstreken
in enkele eeuwen (nee, dagen). Je opdracht was
de optelling van alles.
Je was geen boom vergeten, geen sloot
(of oceaan)
(behalve de kleine oceaan
waar iemand stiekem voor ging staan,
alsof je een stel arme sloebers
hun oceaantje af zou pakken).…
Solidariteit
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.738 Op zekere dag zag je een groenteboer,
Een wondermooie Maniak, hij was gewoon
Om alle vrouwen in zijn zaak een loer
Te draaien: hij verkocht ze groente, schoon
Van buiten, maar van binnen enkel schimmel.
O, niet alleen die vrouwen gaf hij dat
Maar ook de doetjes en de boerenpummels,
Kortom, aan wie hij maar een hekel had.
Je lachte.…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Klaar om terug in de schulp te keren,
klaar voor de kentering in de nacht,
om in het doorwoelde bed te ontwaken
zodra er geen enkele droom meer wacht.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De dag komt op met heel veel vragen
en onzekerheid, waar is de rust gebleven?
De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt
als melk naar de bodem van de zee
en verbergt zo alle dieren, alle leven.
Het is of ik plots blind ben, enkel nog
kan tasten om een heel klein beetje
weg te vinden, strompelend en dwalend.…
voetnoot
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
676 in de vrieskou van alle dag
gloeit het gevoel van warmte soms
nog als het echt tastbaar is
begrip is een enkeling gegeven
liever kruipt men veilig in zijn schulp
koesteren we bezittingen achter
het schrikdraad van kwetsbaarheid
tegen beter weten in brallen we wartaal
en verlengen de zinnen tot pseudo-verhalen...…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Even wazig als het weer, kleuren
in besluiteloosheid en twijfel:
verzenden of verscheuren
het commando verschaft enkel hartzeer.…
Leef de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 meer onzekerheid
Blijf keurig binnen de lijnen
Praat mee en lach
Laat je eigenheid verdwijnen
Leef zo de dag…
Zondagimpressie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.127 het is ochtend en de dag zal klaren
als een feestelijk carillon. met de nacht
nog in je haren en een glimlach op je lippen
zeg je heerlijk niets.…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 mooi woord loslaat
niets zal het licht nog wikkelen
rondom de dag en het avonduur
het evenwicht onbestaand…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 in zwart over grijs
naar rood en blauw
en dan: delete
ze lossen op, verdwijnen
in het donker van decemberdagen
totdat ik enkel nog
die éne
over hou.…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 het is lang geleden dat ik
dagelijks de zin verwoordde
vanuit een divers perspectief
is het zo dat mijn blik in het heden
meer wordt vermeden, of
is alles al vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 ik voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Ze wuiven enkel de zomer uit.…
Clichés
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
203 Ik sta hier, mijn krakende botten geleund tegen een marmeren pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren,
zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen voor ogen met…
Ondergang...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.166 aan het einde van de dag
als ik naar haar kijken mag
gaat de zon ten onder
maar niet zonder
zich weer te laten zien
en misschien...
wordt dit de laatste dag
dat ik de mooiste stralen
voor de laatste malen
nog aanschouwen mag…
nachtschade
netgedicht
4.3 met 84 stemmen
1.568 De schemering schuift de dag opzij
Duisternis druipt langs het vensterdak
Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet
Visioenen fladderen door mijn hoofd
Dromen openbaren zich weer niet
De klok tikt donker
urenlange slapeloosheid tot
De ochtendzon struikelt over haar stralen
De dageraad dringt zich op
De donkerte voorbij
Een dag lang wacht de schemer…
Dag papa in de hemel.
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.972 Kijk mama, allemaal sterren,
woont papa nu op een mooie ster?
Dan moet ik héél hoog klimmen,
waarom is de hemel toch zo ver?
Als ik nu eens heel lief ben,
ziet papa mij dan wel?
En wat nu als ik stout ben,
kom ik dan in de hel?
Zijn er hier boven in de hemel
ook mensen met kiespijn?
Is papa daar ook tandarts,
ajakkes, wie wil dat nu…
Changement de décor
gedicht
4.1 met 49 stemmen
17.878 Zodra de dag als een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
De Nacht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
942 De wereld maakt zich op voor een nieuwe dag,
waarop alles weer gebeuren mag.…
Dag lieve Naomi
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.709 Je werd geboren teer en klein
Wat vonden je ouders dat toen fijn
Je moest vechten en strijden verderop
Dat was voor ons allen een grote strop
En nu na lang te hebben gestreden
Kijk jij vanaf een klein wolkje naar beneden
Geen verdriet meer en geen pijn
Oh, meisje wat moet dat heerlijk zijn
Om je heen lieve kleuren en mooi geluid
Ging je ons…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde en pijn roodt
zij nu voorzichtig de
al verdwaalde wolken
in je ogen ijst
het diepste blauw dat
uit de universele kou
ons strakker maakt
dwingt om op te staan
en met de nieuwe dag…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…