1149 resultaten.
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Hoe zulk een, die veroverd had
van aarde-oppervlak tot aan
de helle hoogten van gebergt',
de diepten van de Oceaan,
Die des turkooizen hemels vriend
en onbeperkte gunsteling
de verste grens van het heelal
in zijn grootmeesterschap omving,
En zeggen kon: mijn stalen arm
noopt de bevolkte wereld gans,
dat hij zijn opgebrachte cijns
uitstorten…
Geneuzel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
834 Mijn excuses meneer ik kan u niet uitbetalen
De door u verstrekte gegevens zijn niet toereikend
De ingezonden stukken zijn niet meer te achterhalen
Het is bijna genoeg, maar niet gelijkend
Sorry mevrouw, uw subsidie aanvraag is niet aanvaard
U verdient een euro teveel
We trekken de grens niet tussen kop en staart
We kijken naar ons belang en…
kwiek en lenig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.541 te zwalken
soms komen er tranen
iets gaat dan te snel
intense prikkeling
van nerveuze organen
teer en terloops geraakt
door een kwieke passante
je denkt die is op mij
je zag haar al vallen
zij hangt nu in touwen
een nestje te bouwen
voor mijn tijd al gevallen
blijf jong van geest en lijf
het valt niet altijd mee
om geturnd de grens…
Abdelkader voelt dubbel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 achteraf zacht
wat u assertiviteit noemt geeft veel prijs
Terwijl wij anders in het leven staan
meer hoofs en graag het hof laten maken
ons openen om in samenspraak te geraken
tekens subtiel voor kaatsen gaan
Benali ziet nu een wereld van verschil
bij negatie van de twee verbale culturen
zit men daar uit om de tijd te verduren
bij de grens…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Oma is de grens van een menswaardig bestaan
allang gepasseerd. Mijn lieve oma komt nooit meer terug.
Haar lichaam, die haar wezen als een reiskoffer heeft beschermd,
wacht geduldig op haar laatste reis.…
Wraak van de geraniums
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
693 Zie
hier het verhaal van mijn familie aan de Duitse grens.…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 deuntjes
maar een enkele aanhef laat haar breken,
Wie zal haar in haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt jezelf de hemel geven
omdat je echt- en waarheid fluit
Maar tussen werkelijkheid en wens
verblijf je soms in Niemandsland,
wanhopig struinend langs de grens…
Campagne
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
507 stoken zo vilein
Tot ze misselijk van hun eigen hypocriete praatjes zijn
Heel de maand is het nu feest
Jack ook terug van weggeweest
Ik verheug me op de stemming nog het meest
Gerd, de enge buikspreekpop
trekt één wenkbrauw nog eens op
' Door de knieën nóóit, en hoe bedoelt u een spagaat
Als minister en als mens
stond ik pal voor elke grens…
Scheuren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.123 Strak sta je om me heen, herkenbaar,
huiverend, als ik de grens oversteek
en het niemandsland in loop. Je vermaant;
stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi
aan de vogel die rooft.
Ik kan van jou niet weg: je splijt niet
slaat steeds met me op de vlucht
en brengt me thuis. Je staat om me heen
als een muur, hard, blindelings.…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Op de grens van twee seizoenen
zag ik het eerste levenslicht.
De zomer maakte plaats, met planten die nog bloeiden
een eerste blad getooid, met goud en licht.
Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen
de eerste storm, die in stilte hoorbaar was.…
Te vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 gekregen
Wat je nu zou moeten doen
Tja, maar dat is nu veranderd
Tipjes krijgen, dat was toen
Je kon ze toen niet goed waarderen
Je vond het helemaal niet fijn
Je vond ook dat het je belette
Om helemaal jezelf te zijn
Een wijze les moest je toen leren
En die geldt voor ieder mens
Vrij zijn is natuurlijk heerlijk
Maar het heeft toch ook z’n grens…
De bezielde mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat schuilt er in de bezielde mens,
dat tussen werkelijkheid en dromen,
men zich voorneemt voort te gaan met
waarmee een grens wordt verlegd;
met al waarmee men zichzelf ontzegt,
en waar de twijfel niet lijkt over te
gaan; hetgeen leidt tot wat niet meer
kan worden voorkomen; door hen van wie
het hart klopt voor het onderhuidse
hersengespin…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een bergpas tussen Italië en het buur-
land Zwitserland duwt de overmoed van een
mens soms over de grens van het gezonde
verstand.
Over de Zwitserse Alpen door de St. Bernard-
pas begrijpt een mens op zo'n precair moment
hoe kwetsbaar hij tot nu toe in werkelijkheid was.…
Rituele dans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Geloof niet de leider die censurerend bezweert
dat die tank niet bestaat op dat hemelse plein
de weg slechts versperd door een moedig mens
wantrouw de president die twitterend sneert
die berichten in kranten zijn slechts schone schijn
daarom versterkt hij met malle muren zijn grens
bestrijd die laaghartige loochende lieden
over kampen…
Zelfverzekerdheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De opties zijn immens
Daaraan zit geen grens.
Hoezo begin ik te zweten?
De interne strijd
Die zich altijd verspreid.
Ik voel me door mezelf bezeten.
Een mening die ik spreek
Leidt me tot een preek
Die ik straks weer ben vergeten.
Is het een gemis?
Als ik mijn stem sis
En me als de achtergrond verkleed?…
Geen bloed, geen angst?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
503 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker worden
om ook weer te worden herbegraven
aanschouw de transparantie
om ons heen waarin de
natuur zijn gang gaat en niets
aan het toeval overlaat, geaardheid
getoetst aan de grootste gemene deler
die in vervoering de grens moet bewaken…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 voor korrel wegteren
Wie oog zegt mist jouw ogen
Wie hand zegt mist jouw hand
Wat meer weegt dan de bergen
Ontglipt het enkelvoudig woord
Ik noem je naam voozichtig Anna
Totdat het jaar te zwaar
Voor lichte rijm of eenvoud
Zich onze lijven inschrijft
Zo geeft de tijd en zij bedekt
Onwetend wat wij samen bouwen
In vistas zonder grens…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het nachtwoud draagt mijn stem
nu verder dan ooit terug,
naar binnen,
over de grens,
zoekt daar in mij
naar geluiden die niet gedragen worden
door pijn, verwarring,
brandend, geen branding.…
Omvallen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 aarde is van zichzelf
zonder strepen zonder grenzen
in het oneindig niets ontstaan
zo spontaan op eigen kracht
uit chaotisch gas dat was
nergens stonden ook de lijnen
die men later had bedacht
materie klonterde wolkend samen
en nam vervolgens vormen aan
bollen draaiden in het rond
voor verzet in totale tijd
zonder streep en zonder grens…
ik overspeel liever mijn ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 passen als vingerafdrukken
in geeuweeuwen doordurende
armverzurende zelfbevlekking
alsof Hij boven de Kunsten staat
ik verkoop nog snel mijn hand
om de thematiek van de stand
en de aard van de poëzietaart
blijvend te kunnen versnijden
in ‘n reële lijdenswegverdeling
ik gun en verdedig de vrijheid
van verdichting en accepteer
enkel de grens…
BEN IK VAN DUITSEN BLOED!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 familie met Mevrouw
van Vollenhove als diep triestepunt
die dubbele armbreuk doet zo afbreuk
aan de actieve sportieve miepie Margriet
sport en spel en vooral selfies te over
met een Beatrix-glimlach van formaat
na hun overnachting in Hotel Ruim Uitzicht
hebben we als volk weer massaal inzicht
ook de Duitsers massaal in Doetinchem
de grens…
1,2,3 NS Directie word volwassen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 voel ik mij ook verwant
met de Here Jezus in de Tempel
want als het over geld gaat
dan zijn wij broeders in woede
en wat het spoor betreft
besteed dat Europees aan
Nederland stelt zich als kleuter op
blijft hangen in 'treintjes spelen'
Europees stellen we weinig voor
meer als een lokaal boemeltreintje
langs de Duitse en Belgische grens…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Tussen partijen in
zoek ik de ruimte voor uitzondering,
voorbij de grens
van strijdende berijders
van stokoude paarden, zwakke zwaarden.
Met de vaart van ‘n snelstromende rivier
schakel ik van ‘t komende
naar ’t verleden
van plezier en verdriet,
naar monsterlijk lijden
wat achter mij ligt,
en niet in ’t verschiet.…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Natascha,
meer leraar dan patiënt,
leert me kijken
over de grens van veroordeling,
over wat mens-zijn vraagt
en wat het zegt
als ik toch oordeel.
In haar verlies
vind ik weer
mijn eigen kwetsbaarheid terug,
en leer opnieuw
zorgen—en vergeven—
voor haar, voor mij.…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Haar adem is een broze vrede,
een land waar ik de grens niet van herken.
Zij is naar verre verten afgeleden,
terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben.…
De smalle marge
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
207 Waar bloed de aarde raakt, daar spreekt het feit:
een grens overschreden, onomkeerbaar.
De rechter weegt met koele helderheid
en spreekt het oordeel uit, zakelijk en klaar.…
Rabies over 1 dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
492 Hun paspoorten liggen open
op de balie van de middag
blauwe boekjes
vol stempels, nummers,
een waarheid in vakjes gedrukt
maar ergens diep in de nacht
reed angst mee over de grens
Rabies verschoof van datum
één dag maar —
één ademtocht voorbij de wet
van dierenartsen en regels
die strak willen blijven staan
later
een sticker eroverheen…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Geen harde grens, geen luid verwijt,
maar leegte in de plaats van nabijheid.
Want iedere wond verlangt naar licht,
naar een werkelijk aanwezig gezicht.
Niet om schuld, niet om gelijk,
maar om een oog dat niet ontwijkt.
Het wegkijken kent een diepe kracht,
een schaduw zwijgend zacht.…
Getekend in Krijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 misschien wilde ik het
overzicht bewaren,
of waren er toen al momenten
waarop ik vermoedde
dat altijd verder willen
ook een grens kent
grenzen, letterlijk getekend in krijt,
betraden figuurlijk mijn zijn
een stap vooruit
soms een stap terug
nu herken ik die momenten,
vooruitgaan gaat bijna altijd
gepaard met stilstand
Van daaruit…