1252 resultaten.
ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
389 ik slaap apart, dus mijn partner kan ik niet storen
ik weet, ik heb alles rondom mijn bed naar behoren
koffie en thee en alcohol vrij bier en cola
koekjes en kaakjes en zelf chocolaatjes
dus sta ik op en zet de waterkoker aan
doe net of de ochtendvogeltjes fluiten
en stel me binnen voor als buiten
door het raam nog verder te openen
en verse…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 In het ochtendritueel,
in koffie en rek,
in drie punten van aandacht
wordt angst op afstand gehouden.
Stemmen die dwingen,
kunnen zwijgen
door muziek, door stappen
en een telefoongesprek.
Zelfs handen die maken,
scheppen weer lucht
in een hoofd vol nevel—
dan wordt het ritueel
een uitweg, een ademgat.…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Een leven gevuld met innige
klanken en verhalen, de geur van koffie,
de toon van mededogen, de lach achter de weemoed,
de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 maar er komt nog zoveel aan
de kweekzalm nergens meer in zee
die is vanmorgen doodgegaan
die leeggeviste zee liet na als bijvangst
een overmaat aan bruinwiersla
voor bij de babi pang pang
Dan zijn er eindelijk de desserts
in residu van pfas-pesticiden gekonfijte
aardbeien en een levend geplukte peer
Voor wie nog niet genoeg
koffie…
En nou: zonder lawaai!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 Ze zoeken het knopje van het apparaat:
heb jij gezien waar de batterijen in gaan?…
Dementie .....
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.412 Een bus stopt voor het gebouw
'n achttal gezichten voor de ruiten
triest starend, kijkend, naar buiten
zeven mannen en één vrouw
Opgehaald voor het dagprogram
de ontspannings- en bezigheidstherapie
't gebruikelijke kopje thee of koffie
alle acht 'n handicap, stijf en stram
Weten eigenlijk niet wat er gebeurt
accepteren het als een voldongen…
werkwoede
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.775 de vlucht
met al hun lange poten
ik emmer liters groene zeep
en dweil plavuizen zonder streep
de matten gooi ik buiten
ik sop en schuim het keukenblok
en poets de oude koekoeksklok
terwijl ik zit te fluiten
vooruit nog maar een laatste klus
ik zeem het raam met spiritus
en spoel nog eens met water
dan nestel ik mij in een hoek
met koffie…
Dementie
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
2.859 Ik wil een klein gedichtje voor je maken,
over het licht, de warmte en de zon
ik weet dat ik je niet meer kan bereiken,
omdat je leeft vanuit een andere bron
dan de onze, kinderlijker, misschien stiller
je leven is, de koffie, en bezoek
een beetje aandacht en een beetje zingen
teruggaan in de tijd van spel en koek...…
Als zonder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.789 Als tennissen zonder slaan
En de nacht zonder de maan,
Als de tijd zonder een klok
En de koffie zonder mok.
Als de garage zonder auto
En de Telegraaf zonder foto,
Als de Duitser zonder worst
En het bier zonder de dorst.…
Toch ging ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Zomaar een uurtje, wangen rood vingers blauw
pure gezondheid dat was het nou,
binnen wel snel de koffie aangezet
‘k zit nu te ontdooien, zo is ‘t maar net:
Maar de frisse neus heb ik desalniettemin gehaald!…
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 daar zit je dan alleen
aan je keukentafel
de krant gelezen
het nieuws gehoord
zoals elke dag opnieuw
je zet nog maar eens verse koffie
alweer de tweede pot vandaag
je zou zo graag weer eens
een goed gesprek hebben
of zomaar ergens over praten
met onverschillig wie
maar er komt niemand
nooit iemand meer
met wie jij praten kan
met…
Vrijheid
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.196 Fietsend langs een weiland
het gras brandt door het ochtendlicht
koeien grazen met veel genoegen
en een glimlacht op het gezicht
Een ooievaar die op de kerktoren
haar liefdesnestje maakt
een oud vrouwtje maakt haar ochtendwandeling
..., Nederland ontwaakt
Een bouwvakker geniet van
zijn koffie op de steiger
een kikker springt gewillig…
Mijn Oma
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.492 vertelt wie ze
vandaag heeft gezien
en wie er gebeld heeft
'de kleine Jozef vroeg;
Oma zie jij Opa ook soms
ik zag hem hoor en toen zei die,
Jozef ga Oma maar gauw
een kusje brengen van Opa'
toen gaf-tie me een
dikke natte klapzoen
op mijn oor
Oma wrijft over haar oor
ziet Opa opeens wat wazig
en pakt haar zakdoek
ze gaat koffie…
Warmte beloofd
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.907 Onder een dak van gouden bladeren
een kleurenpalet hangend boven ons hoofd
spreid jij een laatste keer de picknickdeken
voordat de herfst ons van het laatste beetje warmte berooft
Je schenkt de koffie in
de mok voelt nu al warmer dan de vorige keer
een laatste picknick voorlopig, in de open lucht
vanaf volgende week gebruiken we de keukentafel…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 pisblommen maken nog zomer
hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe
iedere morgen
en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten, ze dringen
mij de berm in waar boerenwormkruid
valer wordt, zich mengt met wondklaver
en esparcette, alsof een schilderij bleef
haar hand wrijvend over dat bonte palet
een taske koffie…
Nog even dit...
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
839 Al uitgeput na één kwatrijn ben ik aan koffie toe.
Het moeizaam laten lezen vind ik op z'n minst gênant.
Voor mij zijn zulke grote lappen tekst dan ook taboe.
Ik weet echt wel iets leukers; 't is een waarheid als een koe
en menig stoplap maakt het vers ook minder int'ressant.…
Gebakken Peren
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
824 Gebakken peren
Ik bak wel eens wat
een ei of zo, maar dan heb je't wel gehad
toch is mijn kookkunst niet,
wat je zegt, je dàt
Ik smeer wel eens een boterham
en ik zet wel eens koffie
ik kook wel eens wat water
en zet dan een pot thee
het is wel
met de billen bloot
het valt dan toch niet mee
Ach ik bak wel eens wat
ik…
Ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
614 Jawel het leven
is helaas al weer begonnen,
maar zeur niet
aan mijn kop
tot ik met koffie mok
Woorden kan ik zo vroeg
helaas nog niet verzinnen
dus kwaak maar in de ruimte,
'k zeg wel gewillig; : "humpf"
Wat ondertiteld zoveel
als niks betekent
omdat ik heel niet luister
slechts voortleef
met gefluister
van een te vroeg verstoorde…
foppe op zijn kamertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
673 ingericht
met van gogh schilderijen en muziek
het is stil
foppe ligt op bed te denken
hij kijkt soms uit het raam
en voelt zich alleen
de muziek speelt
en hij wacht op een praatje
maar weet niet veel te zeggen
de vogels hebben hun ontbijt van hem gehad
en het toilet is gemaakt
stil wacht de laptop op inspiratie
maar daar moet je wel koffie…
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Je zit naast me en drinkt koffie.
Kijkt me lachend aan.
Wat meer, kan ik nog wensen?…
In het donker liep ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Die weg en stem ken ik wel,
over was de kommer en kwel,
ik was de weg kwijt in de nacht,
maar bij het wakker worden
is het mijn eega die verwacht
dat de koffie op bed wordt gebracht!
Heerlijk wakker worden!…
Pieken en dalen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 ochtend zon
Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht
De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik
De chemische rommel maakt plaats voor iets lichts
Elke ochtend begint met dezelfde sik
Pieken en dalen verdwalen in;
Voor ik begin, verlies ik tot ik het weer win
Mensen zijn als het weer zo veranderlijk
Voor de koffie…
ALLERZIELENAVOND
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.056 en de kaarsen in de kapel
werpt een vlugge blik over de graven
Sluit zorgvuldig het hek af
en bergt de sleutels op in een kluisje
die onder een sluier ban groen liggen verborgen
de vroege avond valt in
zware mist hangt in de l grijze straten
op de voetpaden liggen
opgehoopte verrotte herfstblaren…
in opgewarmd huizen
staat de koffie…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Deze blaaskaken zien de diepere betekenis
achter een poëtisch beeld niet, omdat ze
opgeblazen ego's zijn, die al klagen als
koffie niet op temperatuur wordt geserveerd
of hun stoel niet wordt aangeschoven,
terwijl ze verre van gehandicapt zijn.
Hun shockbombardementen kun je het beste
met dergelijke shockeffecten ontzenuwen!…
SperMA, GamMA en HeMA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 of zou het gewoon liggen in het zaad van de man
een soort noodzakelijk kwaad-zaad om zwanger te geraken
in wel woord sperma wellicht de grootste aanwijzing zit
MA....SperMA
ma roept: het is mijn kind en stuurt Pa voor de babykamer
naar een mannelijk bolwerk
GamMA (nav reactie zie onder PraZUS, mag ook)
gaat zelf: moeder en kind koffie…
Zonnetje Goedzo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 Kijk mij giebelen in de koffie:
van moppen heb ik geen verstand.
Men claimt mij voor een leuke vakantie,
ik schijn speciaal te zijn aan strand.
Miljarden smachten naar zo'n feest.
Allicht: mijn kracht is goed en heet.
Tot zelfs de maan om koelte smeekt...
Wijnrood stroom ik over emoties!…
De pakezel
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
494 harde massage
in het rollen van de
golven schuimden
boodschappen hun
berichten uit verre
streken naar het
geheugen van de
aarde waar ze als
data/tijd in het lithium
keurig eeuw na eeuw
werden opgeslagen
ik ben altijd de pakezel
geweest heb gezorgd
dat ieder kreeg wat
die wenste stoel
matjes en badjes
natjes en droogjes
maar de koffie…
zondagavondpraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 op zondagavond, strak in het pak
de studio glanst, de koffie is alcohol
daar zitten ze weer, vol groot vertoon
de beter wetende voetbalmannen
ze neuzelen luid over tactiek en spel
hun woorden zwalken, giftig en fel
de arbiter zat er naast, huilt de wolf
de bal was rond, de pass te laat
de beste kapiteins zitten veilig aan wal
met meningen…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 Er is de geur van gedeeld
bestaan: koffie bij een open gesprek, warmte
van een hand op een tafelrand, tranen die niet weggestreeld
worden. Zo ademt vertrouwen, in het breekpunt tussen geven en ontvangen.
Wanneer ik stilsta bij dit alles,
voel ik hoe broosheid ons samenbrengt.…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 De koffie voor je,
al lang koud.
“Recht je rug,” zei je,
zoals vroeger.
Ik glimlach even.
Meer zit er niet in.
Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.…