2620 resultaten.
’T ZIJN STERKE BENEN, DIE WEELDE DRAGEN
poëzie
3.4 met 33 stemmen
11.703 Hoe dwee is ons de ziel, wanneer gewisse slagen
Ons treffen aan de geest, of in de leden plagen!
Wij leven naar de tucht zo lang de roede slaat:
De mens is allerbest wanneer ’t hem kwalijk gaat.
------------------------------------------------
uit: Sinne- en minnebeelden (1627)…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Onverdraaglijk leed hoe het ook zij.…
zinloos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.309 De tijd loopt door
Kijk niet achterom want
Achter je wacht het leed,
De pijn
En er is niemand die
Dat kan veranderen
Niet meer.…
Voor twee zwijgende mensen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.452 we zwegen
jij
ik
lang
treinreizen lang
bijna voorbij
de laatste halte
de trein daverde
langs wissels
te hard
te luid
we konden
het zwijgen
niet verdragen
we leden
voortdurend
onder die stilte
iemand moest spreken
ik
jij
wie opent zijn mond
en zegt het goede woord
we bleven zwijgen
waar we moesten spreken
bang…
Oude jaar
poëzie
3.8 met 19 stemmen
2.903 Hoe vaak zijt Gij dit jaar
niet tot ons hart gekomen
met leed en met geluk
met ziekten en met pijn,
maar ook: hoe vaak hebt Gij
verdriet en kwaal genomen
en deed uw stil bezoek
ons stil en zalig zijn!
En nu 't is middernacht!
O, mocht de wereld wijken
met de omzwaai van de tijd.…
Ster
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
4.818 Clara is langs geweest
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgezaaid
in de verstuurde brief
die wij van haar ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
.... en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd,
de schemering haast donkert,
dan lícht er aan de kant
een vonk, een niet-verwachte…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.
Maar - 'k zal u niet beminnen,
Met brandend hart en brein;
Ik wíl u niet beminnen:
Ik wil gelúkkig zijn.
----------------------------
Het vaderhuis (1903)…
Dichtbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
579 Ik werp gedachten het venster uit
Er is vast iemand om het op te rapen
Heden ben ik gelukkig zonder dieper leed
Dat is thans wat ik voel en weet.…
kerkplamuursel
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.877 onder de granieten boog
ontvlucht een streepje lucht
de vroom gedempte stilte
hier wordt gefluisterd
in diverse talen verhaald
over peilloos leed zo vreemd
dat het onherkenbaar wordt
geen deel van oorspronkelijk leven
wordt asiel gezocht in gewijd
het woord devoot opzij gelegd
voor de dood iedereen gelijk
bespaart men zich het brood
maar…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.
Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.628 Veel leed draagt ze mee.
Ze voelt zich nergens geborgen.
Haar mond lacht niet meer.
Lachen is zij verleerd.
Soms lacht zij enkel voor de schijn naar buitenaf,
maar van binnen wordt zij door pijn verteerd.
Ik ken de vrouw die ik voor me zie.
Samen hebben we alles gedeeld.
Onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik en mijn spiegelbeeld.…
Dichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.616 dichten, ja dat doe ik veel
maar wat dicht ik er mee
gaten dichten in een zee,
een zee vol emoties, veel te veel
gevoelens slaan stuk
als golven op een rots
waar ik eens was, fier en trots
als van voor het ongeluk
het ongeluk bracht pijn en leed
veel lichamelijke pijn
geestelijke smart in mijn zijn
als een mes door hart en ziel sneed…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.832 Misschien zal ik vergeten
hoe doornen langs een liefde-laan
mijn lede' aan stukken reten...
- Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen stil gelóven
in nieuw-aanblazend min-getij
door oud-gekende hoven.
------------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Mijn vriend, als weldra de ouderdom
ons onherstelbaar heeft verzuurd,
als onze leden goor en krom,
en enkel nog door jicht bestuurd,
verraden: 't Is gans uitgevuurd',
zullen wij dan met stille trom
verdwijnen, langs een achterbuurt,
mijn vriend?…
Later
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.214 Ik gaf aan jou mijn vreugd, mijn leed
en mijn schemergouden dromenschat,
opdat je later nog zal weten
hoe ik je heb liefgehad.…
Slachtoffer van zinloos geweld
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.406 Donkere nevel
geeft beklemd gevoel
van onzeker geprevel
in ongekend doel
energie gekregen
vloeit weg als zandkorrels
in de hand gelegen
zee van zoute borrels
het woord gesmoord
in stille noodkreet
die geest verwoordt
in angstig verborgen leed
hoe, waarom en schuld
het noodlot
dat jullie verguldt
in eigen complot
denk dan maar…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
De literaire kring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 De leden
van de literaire kring
halen de neus op
voor hun dorpeling.
Met gesteven boorden
en gewassen handen
ontwijken juristen
evenals de anderen
de scherven
van de gebroken pot.
Ze lachen
om hun dorpeling
voorbijgaand
aan haar aanwijzing
de alleroverstemmende lach
van hun eigen schijnvertoning.…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 het kloppend hart
drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en…
Tussen droom en daad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.572 Een land zo golvend groen
voorbij alle leed en zorgen
Wat je ervoor moet doen
is opstaan in die nieuwe morgen
Last van wetten?
Praktische bezwaren?
Niet alleen zul je zijn
Geliefden gingen voor
Troost voor alle pijn
Blij gelach in ‘t grote koor
Wat kan je beletten?
Welke mitsen, maren?…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Door trouw getooid,
was het beter het
mij gewaande, getoetst
aan het niet bestaande,
de veren af te leggen
door oud zeer en krijgt
leed z'n eigen pracht,
in gestalte van een
gekooide zwaan,
tevreden van wat
de tijd hem bracht.…
Papier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.042 Al mijn lief en al mijn leed,
Dat me lachen of huilen deed.
Al mijn taken en mijn zorgen,
Steeds weer voor de nieuwe morgen.
Tja belangrijk zo'n velletje papier,
Voor mij wel, lees maar hier.…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
haar witte dood
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
2.346 Nooit zou hij het zeggen
aan zijn leuke ruwe maten -
dat bij elke streek van zijn
ingedoopte witte kwast,
dat bij elke kier die hij
bedekken zou, nee hard
en grondig gronden moest,
hij ineenkromp onder eigen
handen die naast het witten
leed verspreidden zonder dat
hij ’t koos.…
Avondgebed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
898 Was ik tactloos of brutaal,
bracht ik iemand schade toe,
vond ik iemands leed banaal
of was ik even 'mensen' moe.
Heer, dan help mij, kleine mens,
wil mij leiden, wees mijn baken.
Geef mij alsjeblieft de kans
deze misstap goed te maken.…
Hufterigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 weten
hield je veilig als een
vreemde voor mij
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het aangedane leed…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Verdieping in de geur van leed en lijf
dobberend op oceanische rust
reuzehand die warm mijn huid weer kust
verstrengelde éénwording is buiten kijf.
Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…