2336 resultaten.
kennis
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.667 mijn dochter is blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen…
De laatste Trabant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.147 leven bestaat
in uw ogen gaat een
plan de ronde
en houdt zich klein
uw wielen verzwijgen
wie en of ze zijn; eens heb ik
in u een taal gelegd
u houdt het allemaal
voor bekeken geen woord denkt u
loert op het verleden
u houdt zich klein
zon gunt u geen
toekomst in uw leven
vragen hij en
straat waarom
ze uitgestorven
leegte…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Zoekend in de leegte.
Gedreven in een hoek.
Ik kan het geheel niet vinden.
Datgene waarnaar ik zoek.
Dwalen in een doolhof.
Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.
Een antwoord,
maar nog niet gevonden.…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
luisterende luchten
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
859 ik wilde de volheid bezitten
een leegte ontvluchten met
zoveel donkere muren
en mijn armen doen strekken
naar luisterende luchten
om de vullende verwachting
blindelings op te wekken
die tot in eeuwigheid zou duren
verdwaasd trek ik me op
langs dode takken
de handen geschuurd
nu vol met blaren
zocht de eenzaamheid te bedaren
die al…
er komt geen dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.878 buiten de tulpenboom
enkele bladeren slechts
intens gekleurd geel
het oude huis
verstikt in loden leegte
de trap naar het vertrouwde boven
bezweek onder doodse stilte
we zijn elkaar onderweg kwijtgeraakt
de tijd kan niet helen
ik hoor je in mijn verlatenheid
nu je er niet meer bent
buiten de tulpenboom
er komt geen dag
dat ik niet…
Wat als...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.221 Waar ooit eens liefde je hart verwarmde
er nu alleen nog koude leegte is.
De gedachte knaagt aan haar met een ander,
terwijl je weet dat het je eigen schuld is.
Als de maanden niet meer tellen
en geen ander meer verschijnt.
Wat doe je dan?
Ik zeg alleen dat het me spijt.
Leef voorspoedig en in geluk.
Dat heb je verdiend,
mijn ukkepukkie.…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
Open eind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Leegte schept verwachtingen
van volkomen te leven zijn.
Geen ruimte werkelijk vrij
van onbreekbare levenslust.
De droom is een verzuchten
van steeds weer nieuwe doelen.
Geen tijd verschilt momenten
die weerloos verder gaan.
De feiten blijven onbekend
voor de hand liggen beelden.…
Vooruit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.433 Niets kan deze leegte vullen.
Rouw, leed en treur.
Een nieuw leven staat voor de deur.
Gevoelens, herinneringen en dromen.
Ooit zullen ze weer wegstromen.
Bijzonder, goed en fijn.
Dat is hoe Mart in mijn gedachten zal zijn.
Allee. Kom aan. Vooruit!
Ook jij komt hier wel uit.…
Ze wast de wereld in stilte.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
533 Zij antwoordde ; “Zoals
ik woon in al omvattende
stilte, buiten heerst
alom de kilte, daar
ben ik een leven van
vandaan, om tot de
leegte terug te gaan,
zal ik mijn zwijgen, in
alle denkbare woorden
moeten krassen,
om met die stilte,
straat en wereld
schoon te wassen.”…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 De tijd gaat door
Ik moet verder
De hemel is bewolkt
Maar ik sta stil
De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders,
verbindend tot grotere gehelen.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken leidt tot delen.…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 mijn toekomstige gedichten
zijn nu nog ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Ik zoek je voetstap in de leegte,
roep je naam tegen de wind.
Ik ga naar plaatsen waar jij was
wetend dat ik je er niet vind.
Ik graaf herinneringen op,
reis terug in het verleden
om jouw grootsheid weer te zien
in allerhande kleinigheden.…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Er zijn ook moeilijke kanten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
769 Het kan ook stormen, we gaan door een
woestijn van leegte, van gemis.
Wat is groeien? Altijd meer en beter?
Of bestaan ook tekort en overmacht
van lijden en dood? Zijn er ook
conflicten en afgronden van misverstand?
Wat is macht? Wat is dienstbaarheid?
Soms begrijp je zelfs jezelf niet meer.…
Eilandvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 Blauw repeteert stilte
over golven van zee
vrij naar zin van leven
in jouw brief
groeien huizen
naar ruimte
omgeving
stelt zich voor
aan bomen, tuinen, leegte
beweging
neemt niets terug
in kamers, zolders, kelders
op een droomminuut afstand
ligt een boot op bodemloos water
te wachten op jouw nieuwe droom.…
Onze harten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Het moment van zaligheid
Zal voorbijgaan
om nooit meer te keren
om in de leegte te leven…
Oase van het hart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Hier in de oase van het hart
in melodie van verlangen
waar heimwee als jouw stilte is
neemt fantasie de overhand
nu ik dwaal in dwaze somberheid
voel ik de kou als droeve klacht
van bladvallende bomen
waar jouw wortels diepte zoeken
raak ik ontworteld overmand
door diepzinnig leegte voelen
in het stille duister van de nacht.…
Leemte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
859 ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen
je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren
mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind
ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering
minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam
mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet…
Haar zilte onverschilligheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Haar zilte onverschilligheid
dwaalt passief
over een dor maïsveld
Haar zachte zoete lippen
blazen frasen
en gewogen woorden
Stuurloos als een wimpel
voelt zij aangename leegte
en zoekt naar stilte
Plotseling met een windvlaag
van verbijstering
daalt zij zelfverzekerd treden af
Haar silhouet tekent
mooi af in de mist
Prachtige contouren…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 De leegte in mijn hart?
de diepte in mijn ziel ?
Ik viel in een diep duister gat
genoeg vrienden
en dan toch alleen
Ik voel me o zo eenzaam
waar gaan mijn gedachten heen?
Ik pieker en treur te veel
en dan is daar dat rotgevoel
het gevoel van eenzaamheid
Dat is hoe ik mij voel……
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 is het toen langzaam gaan vallen, het doek
of leerde het schrift dat het altijd al viel
niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons…
gesloten tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 -uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen
regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals
en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen
beneden
in de kamer
te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude
vast te houden
zoals gisteren
toen ik een deel
van de leegte…
Eilanden en bruggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Bruggen zijn geen rijkdom
meer, ze bieden geen ruimte
maar drukte
boven mijn hoofd, ze scheiden
mensen af en sluiten ze op
op een eiland zonder energie
een leegte die me uitput
en die ik niet kan vullen
met de contacten die ik leg
over al de bruggen
waarmee ik me behelp
bij gebrek aan tijd
om de deur uit te gaan
en mijn eiland te…
LAIS CCXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Het vernedert hun gebeuren, verzaakt
aan de korst, vergiftigt vergiffenis,
en schilfers nijd vergrijzen wat het maakt
tot een geschiedenis waar zij niet is:
tot zij zichzelf hervinden in gemis,
regent het pek op lust, en leegte klaart
hen uit tot schande die hun leed vergaart.…