3020 resultaten.
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Voor alles waar ik voor vocht,
voor al dat ik verloor in dit leven,
voor alles dat te winnen viel
De taak en rol
volgens de naam: 'Petrus', Rots
viel niet mee.…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
Mijn leven vol liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Het vertrouwen in eigen zaak:
een grote en mooie taak
vol van grootse liefde,
in buik en beleving
laatste liefde, eerste liefde!…
voorbij gefingeerde stations
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 we simuleren een trein
stappen met iets van bravoure
in de cabine en fingeren
een nieuwe bestemming
met uiterst zorgvuldige precisie
nemen wij de taken serieus...…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.…
Een engel sprak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Jozef
’t is geen
nare droom
die toestand
van Maria
is niet gewoon
toch treft
haar geen
enk’ le blaam
Het Kind
dat zij draagt
is in Gods naam
haar enige
Zoon Jezus
die zij zal baren
moet u ook
in ‘t hart
aanvaarden
die taak
heeft God
u opgelegd
naarstige
timmerman
toegewijde vader
zo werd hij
sint Jozef afgebeeld…
Overduidelijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 Ik wil het nog niet missen
Het goudvonk op het water
De vissers op de steiger
Die hopelijk niets vangen
De honden die hun takken
Tot aan mijn voeten brengen
De wind die door mijn haren
De wind die langs mijn wangen
De prille, roze bloesem
De vrolijke narcissen
Het slaperige dorpje
Het woonhuis aan de Ring
Ik wil het nog niet missen…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
EEN ENGEL SPRAK
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 Jozef
’t is geen
nare droom
die toestand
van Maria
is niet gewoon
toch treft
haar geen
enk’ le blaam
Het Kind
dat zij draagt
is in Gods naam
haar enige
Zoon Jezus
die zij zal baren
moet u ook
in ‘t hart
aanvaarden
die taak
heeft God
u opgelegd
naarstige
timmerman
toegewijde vader
zo werd hij
sint Jozef afgebeeld…
als dromen dagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 het voorjaar draagt nog een sluier
ik had toch zo gehoopt
dat de warme zon, al was het maar even,
de ogen zou laten blinken
wel zie ik in een tak ontluikend leven
licht heb ik nodig, liefst blauw omrandt
kan ook een toefje genegenheid zijn
verpakt in een overjarige krant
ach, het mag op iets anders gelijken
je kent dat wel omhult in een…
Horizon blue
gedicht
2.9 met 16 stemmen
2.014 De bomen hebben hun takken dan gekruist
en hun applaus heeft het dal doorruist.
Dit blijft mij een troost, mijn hele leven
liep ik horizons na. Ik heb gefaald.
De vreugde erin te slapen werd mij niet gegeven,
Ik heb er nooit een ingehaald.…
Psychotisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
375 ik wist dat als
hij zou ontwaken
hij zich psychotisch
kwaad ging maken
waarbij redelijkheid
zich weer zou
omdraaien in het al
te vaak gedolven graf
het gaf geen pas
zich zo te laten gaan
geen schat te zijn
maar de remmen los
dan ziet hij door
woede geen bomen
maar het hele bos
op zich af komen
bladeren wuifden
takken bogen…
De Oude Boom Zegt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 kijk me aan
zie me staan
en voel mee met wat
me is aangedaan
zie mijn ijzige schreeuw
verbeeld door Munch
wil ik slapen is
het slechts een geeuw
misschien van verbazing
of met nog een andere lading?
als je goed naar me kijkt
zie je dat je op me lijkt
men zegt over bomen dat ze
maar wat staan te dromen
toch echt geloof me van…
Pino Silvestre
gedicht
2.4 met 77 stemmen
41.353 en niemand stoot
dwars door de takken
vanwege z'n hachje,
want ieder verkiest
in de nacht liever
zijde dan stekels.
Dus ben ik de fakir
te rijk met mijn
Pino Silvestre.
Rivalen hoef ik
niet te vrezen noch
zingende zagen.…
Alles geeft een nieuwe kans..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
844 Els
Es
Les
Al
Alles
Ja, alles
Krijgt een nieuwe kans
De takken aan de bomen
Maken knoppen
Bloeien
Maken bladeren
Vergaan
Om plaats te maken
Voor de sappen
Van de knoppen
Die in het voorjaar komen gaan
En zich openen
Wat u dacht
En verwacht
Dat na snoeien
De boom zal doodbloeden
Fout
Er komt nieuw hout
Met alle macht
En uit volle…
Maandag is een oudere boom geveld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.021 De lokkende takken vroegen uitstel
Het was een heldere dag een donkere wereld
En toch verlichtte zon het schaduwrijke.
Zag ik de laatste knoppen van haar takken
Het Tiroolse kostuum kinderen haar hondje
Nog voor het voorjaar is geworden
Ook vandaag krokussen en sneeuwklokjes.…
Schaduwen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Als de zon schijnt in de morgen,
Valt zijn schaduw op de pannen,
Spiegelt hij zich op het dak,
De zon reist mee, van tak tot tak.
En als het sneeuwt of ijzelt,
Of alles is berijpt,
Valt zijn schaduw uit de toon,
Want hij houdt dat plekje... wonderschoon.
Laat hem nog maar even,
Hij geeft toch nog geen last.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Loop naar mijn kurkstam, onder mijn takken.
Ik sta hier alleen, al zou ik met soortgenoten
een indrukkwekkende laan kunnen maken.
Zie mijn hoogte, trots reik ik
naar de daken van het Rijksmuseum.
Loop naar rechts.
Hoewel ik hier wortel, kom ik van ver:
Armenië of de Kaukasus.
Hollandse winters deren mij niet:
Sneeuw op mijn takken.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Klein bolletje dons
zingt vanuit de kale tak
koning van de kou
De wereld is een vlijmscherp
canvas van wit en grijs, waar elk geluid als
glas tegen mijn slapen tikt. Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfstwind zingt zacht
door takken vol verlangen
de stilte luistert
Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht,
de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen.
Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum opent
tussen roze bolletjes
valt het lentelicht
Sneeuwbalstruik staat
weer in lichte bloei, haar takken
dragen de ronde trossen, open in roze en wit.
Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.…
De boom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.497 Bladeren in alle kleuren
bloesems met heerlijke geuren
Kleine vruchtjes hangen aan de takken
alle kinderen proberen ze te pakken
In de winter lijkt hij dood
alsof hij geen tegenstand bood
Zo kaal en zo stil
kan niet doen wat hij wil
Maar dan komt de zomer weer
en er komen vruchtjes, steeds meer
In onze achtertuin, zo loom
staat onze mooie…
Houten duif
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.669 Te zwaar voor de takken
van de elegante dwergmispel
zakt de plomp neerdalende houtduif
door de bladeren.
Spreidt zijn vleugels. Paniek
vonkt binnen de witte randen
om de ogen. Pikt in willekeur
al vallend naar het lichtrode.
Hier is de houten duif niet voor gemaakt.…
Het mystieke woud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik zag
je armen de
hymnes orkestreren
hoorde het zachte
zuchten van de
takken in het
mystieke woud
in donker
spiegelende vennen
scheen de maan
zijn gele verzen
tegen het magisch
onrustige water
als gods prater
toch voelde ik mij
met jou erbij me
wonderwel thuis
tussen de oplichtende
melodieën van
onbekende ballads
in aarde ’…
Constatering
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.055 Als ik niet onderweg mijn
zware rugzak had gestald
bij 't oud papier, verroest
gereedschap en machines
en niet mijn kaartje had verscheurd,
als ik niet onderweg mijn
loden jas had uitgedaan
en aan een boom gehangen had
met slechts twee kale takken
en niet mijn sleutels had verbeurd,
dan zou er eelt zijn op mijn ziel
en kale plekken in…
verboden vijg
netgedicht
2.4 met 226 stemmen
50.347 je rijpt tussen bladeren van leer
de witte nerven die ik streel
je schuilt achter wijde lobben
de schort van jouw schaamte
aan knoestige takken hang je
als een peer van violet
die nog drogen moeten
barsten tussen de tanden
als ik jou pluk
klapt de zondeval dicht
recht in mijn verhit gezicht
zoiets noem ik geluk…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…