5364 resultaten.
Ik moet het verwerken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
171 Ik moet het verwerken
Maar het verleden is veel sterker
Kom ik er ooit nog overheen
Al sta ik alleen
Ik ben beschadigd van top tot teen
Kom ik er ooit nog uit
Want anders is het over en uit…
De 100.000 Klapper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 De 100.000 Klapper
Op de Sociale Media in het verleden meer dan 100.000 Bezoekers
Veel aanhangers en fans
Ik wil aandacht
Dat was mijn wens
De 100.000 klapper
Het werdt landelijk gezien
En iedereen in Nederland kent de naam van Danny van Strien…
Veteranendag
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
629 De missies hadden zij niet voor het kiezen;
zij voerden orders uit, professioneel.
En viel hen dan vertwijfeling ten deel,
dan mocht men die niet uit het oog verliezen.
Op “Nederlandse Veteranendag”
hijst men vandaag in dankbaarheid de vlag.…
Opgeslagen beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 terug naar de tijd
waar herinneringen
zijn ontstaan
zorgvuldig opgeborgen
voor later bewaard
terug naar de tijd
van geborgenheid
opgeslagen beelden
na jaren opgepakt
en weer bekeken
soms diep weggestopt
herbeleving te moeilijk
dagen gevuld
met souvenirs
uit het verleden
doorleefde levens
opnieuw geleefd
in het vergeten…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Het verleden komt ansichtkaartgewijs
door het bewustzijn gegleden, vandaag
is zomaar vijftig jaar geleden. Huizen
bestaan afgebroken, mensen leven dood.
‘k Herken de kerken van het geboortedorp,
de zerken op het kerkhof, showroom van
getransformeerde geschiedenis.…
Museum
gedicht
3.6 met 27 stemmen
12.006 Het kinderjurkje dat al is geweven
voor er romaans gedacht werd of gebouwd
bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine.
Veel nachtblauw heeft de stof bewaard.
De mouwen liggen uitgespreid,
zodat het nog gedachten kan omhelzen,
die in dat leven niet zijn uitgesproken
en van dat sterven niet zijn afgeleid.
---------------------------------…
Puin voor de uitleg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
11 Kon ik maar voor weinig geld
een werkloze reus huren
die alles stuk slaat en afvoert
(grote brokken, snel schoon)
Ik sjouw met emmers
door de gang van het oude huis
Alle kamers zijn om van te kotsen
zo smerig als de poepkuil
terwijl er nauwelijks iets in staat
Uit armoe
verkocht de man wat hij kon
zeggen de buren afkeurend
Ze hebben…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Het staat niet op de kaart, maar alles
moet een naam hebben. Net als
de jongen die met een ernstig gezicht
uit zijn treinwachtersjasje een kaartje
haalde en het aan me gaf.
Het is een net station. Er staat niemand
op het perron zonder kaartje. Er staat
niemand naast Momo en mij.
Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd
maar hij haalde…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Dat vreemde teken, dat hij niet verstond,
dat wonderlijk bewegen van hun mond,
dat sein van liefde, met een zacht verdriet
door 't weten van Verleden en Verschiet,
dat zocht hij stil te ontvangen met begrip,
zo ernstig als de stuurman van een schip
die zoekt op onbekende zee zijn koers
en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Vooruitzicht
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.028 Over enkele dagen
zal het verleden zijn.
om te vergeten
zal ik mij overgeven
aan de warme schijn
van wijn en hartstocht;
maar wat is wijn,
wat kan de duiz'lende
verrukking der liefde zijn
naast het geluk
van dertig woorden
stuk voor stuk
gezuiverd van de tijd?…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar ’t geestje dwaalt nog om:
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In ’t oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan ’t heden —
Hij zoek’ zich in ’t verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.…
De Buffel
gedicht
2.8 met 10 stemmen
6.471 Het zeewater stroomt mij door de aderen,
dat weet ik zeker.
Ooit was ik in een vorig leven commandant van
het gepantserde ramtorenschip De Buffel.
Ontelbare keren stond ik er op het dek
meedogenloos bevelen schreeuwend
naar de bemanning om een vijandelijk schip
onder de waterlijn goed lek te stoten.
Ook al ligt het schip nu voor eeuwig…
Toen de nacht
gedicht
1.1 met 2404 stemmen
28.287 toen het licht van de nacht
duisternis was
het licht van de nacht
ons onzichtbaar maakte
en wij alleen nog stemmen waren
op een bank in de tuin
toen de nacht ons omgaf
en meenam in de duistere vragen
wanneer en waar en wie
toen de nacht een geheim was
dat met de nacht verdween
--------------------------------
uit: 'Toen ik dit zag…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet,
hoewel suppoosten altijd achterbleven,
hun grijze kant versmolten
in de uitgestalde tijdvakken.
------------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.
En het waait takken tegen mijn blote benen
en het schramt op de huid die groeven draagt…
Nu al.…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Aandacht vragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Aan mijn verleden,
dat ik opgeslagen heb?
Aan mijn toekomst,
die nog niet geboren is?
Kunnen we ons beperken,
tot wat voor handen ligt?
Kunnen we onze aandacht schenken,
aan wat er nu gedaan moet worden?
Aan zintuigen die bewustzijn scheppen.
Kunnen we aandachtig leren luisteren,
naar de muziek die stilte geven wil?…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
ik weet het niet
wat je ziet
zijn rechte gevels
buitenkanten
breuken, barsten
hartstochten, illusies
vechtscheidingen
burenruzies
verleden
weggedrukt
je ziet ze niet.…
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ach jij
ik kwam je tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een aanwezigheid ontvouwt zich
en maakt me wakker.
De nacht spreidt haar vleugels
en draagt me door de tijd.
Ik zie vader onderwijzen.
Zijn zoon leert luisteren.
Ik weet dat ik zijn bezit,
zijn leerling ben.
Ik zie mijn moeder terug.
Ik voel haar zeker weten.
Zij wist zeker wie ik was.
Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…