Alle inzendingen over verleden

5364 resultaten.

Sorteren op:

Ik moet het verwerken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 171
Ik moet het verwerken Maar het verleden is veel sterker Kom ik er ooit nog overheen Al sta ik alleen Ik ben beschadigd van top tot teen Kom ik er ooit nog uit Want anders is het over en uit…

De 100.000 Klapper

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 12
De 100.000 Klapper Op de Sociale Media in het verleden meer dan 100.000 Bezoekers Veel aanhangers en fans Ik wil aandacht Dat was mijn wens De 100.000 klapper Het werdt landelijk gezien En iedereen in Nederland kent de naam van Danny van Strien…

Veteranendag

snelsonnet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
De missies hadden zij niet voor het kiezen; zij voerden orders uit, professioneel. En viel hen dan vertwijfeling ten deel, dan mocht men die niet uit het oog verliezen. Op “Nederlandse Veteranendag” hijst men vandaag in dankbaarheid de vlag.…

Opgeslagen beelden

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
terug naar de tijd waar herinneringen zijn ontstaan zorgvuldig opgeborgen voor later bewaard terug naar de tijd van geborgenheid opgeslagen beelden na jaren opgepakt en weer bekeken soms diep weggestopt herbeleving te moeilijk dagen gevuld met souvenirs uit het verleden doorleefde levens opnieuw geleefd in het vergeten…

ANSICHTKAARTEN

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.355
Het verleden komt ansichtkaartgewijs door het bewustzijn gegleden, vandaag is zomaar vijftig jaar geleden. Huizen bestaan afgebroken, mensen leven dood. ‘k Herken de kerken van het geboortedorp, de zerken op het kerkhof, showroom van getransformeerde geschiedenis.…
Jan Blaauw10 januari 2005Lees meer >

Museum

gedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.006
Het kinderjurkje dat al is geweven voor er romaans gedacht werd of gebouwd bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine. Veel nachtblauw heeft de stof bewaard. De mouwen liggen uitgespreid, zodat het nog gedachten kan omhelzen, die in dat leven niet zijn uitgesproken en van dat sterven niet zijn afgeleid. ---------------------------------…
Ed Leeflang25 oktober 2024Lees meer >

Puin voor de uitleg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
Kon ik maar voor weinig geld een werkloze reus huren die alles stuk slaat en afvoert (grote brokken, snel schoon) Ik sjouw met emmers door de gang van het oude huis Alle kamers zijn om van te kotsen zo smerig als de poepkuil terwijl er nauwelijks iets in staat Uit armoe verkocht de man wat hij kon zeggen de buren afkeurend Ze hebben…
Zywa15 november 2026Lees meer >

[1] station momo

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 13.120
Het staat niet op de kaart, maar alles moet een naam hebben. Net als de jongen die met een ernstig gezicht uit zijn treinwachtersjasje een kaartje haalde en het aan me gaf. Het is een net station. Er staat niemand op het perron zonder kaartje. Er staat niemand naast Momo en mij. Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd maar hij haalde…

Toen ons kindje glimlachte

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.386
Dat vreemde teken, dat hij niet verstond, dat wonderlijk bewegen van hun mond, dat sein van liefde, met een zacht verdriet door 't weten van Verleden en Verschiet, dat zocht hij stil te ontvangen met begrip, zo ernstig als de stuurman van een schip die zoekt op onbekende zee zijn koers en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…

DE VLUCHT DES TIJDS

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.741
Dít kan mij vaak weemoedig maken, Dat ons de tijd zó snel ontvaart, Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken, De ziel reeds in ’t Verleden staart. Het zaligst uur, sinds lange jaren Verwacht en vurig afgebeên, Het komt gelijk een klank van snaren: Hij ruist, verrukt, en —­ vliegt daarheen!…

Vooruitzicht

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.028
Over enkele dagen zal het verleden zijn. om te vergeten zal ik mij overgeven aan de warme schijn van wijn en hartstocht; maar wat is wijn, wat kan de duiz'lende verrukking der liefde zijn naast het geluk van dertig woorden stuk voor stuk gezuiverd van de tijd?…

Anno 1700 en Zoveel

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.260
Ze zijn ad patres heden, De rokjes zijn versneden, Het goudleer ligt vertreden, Maar ’t geestje dwaalt nog om: Nog zoekt hij te overreden, En relt van zuivre zeden, In ’t oude heiligdom; Maar wie zich wijdt aan ’t heden — Hij zoek’ zich in ’t verleden Een spiegel voor zijn schreden: Doe wel en zie niet om.…

De Buffel

gedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.471
Het zeewater stroomt mij door de aderen, dat weet ik zeker. Ooit was ik in een vorig leven commandant van het gepantserde ramtorenschip De Buffel. Ontelbare keren stond ik er op het dek meedogenloos bevelen schreeuwend naar de bemanning om een vijandelijk schip onder de waterlijn goed lek te stoten. Ook al ligt het schip nu voor eeuwig…
Fred Papenhove12 september 2019Lees meer >

Toen de nacht

gedicht
1.1 met 2404 stemmen aantal keer bekeken 28.287
toen het licht van de nacht duisternis was het licht van de nacht ons onzichtbaar maakte en wij alleen nog stemmen waren op een bank in de tuin toen de nacht ons omgaf en meenam in de duistere vragen wanneer en waar en wie toen de nacht een geheim was dat met de nacht verdween -------------------------------- uit: 'Toen ik dit zag…

Museum

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 8.943
Vervormend was de hitte van voltooid verleden niet, hoewel suppoosten altijd achterbleven, hun grijze kant versmolten in de uitgestalde tijdvakken. ------------------------------ uit: 'Honingtuin', 1991.…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.659
Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden; Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn, Zich redden uit hun donker en 't verleden In onze zaalge avondschijn.…
P.C. Boutens22 november 2025Lees meer >

Het stuift...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Het stuift… In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in, en waar een kruis een graf benoemt en nog een steen met eeuwige letters aan die kant waar de bloemen zijn. En het waait takken tegen mijn blote benen en het schramt op de huid die groeven draagt… Nu al.…

In mijn schrijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Tussen het tastbare verleden weeg ik af wat ik kan opruimen, weeg ik herinneringen af Al deze vertrouwde spullen kleinigheden, een grote koffer voor een grote reis, met een kopie van mijn paspoort van toen Voor ik de dozen open, draai ik het opschrift naar me toe Ja, ik weet het nog Het is er nog, stofvrij Keukengerei en serviesgoed…
Zywa28 oktober 2020Lees meer >

Aandacht vragen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
Aan mijn verleden, dat ik opgeslagen heb? Aan mijn toekomst, die nog niet geboren is? Kunnen we ons beperken, tot wat voor handen ligt? Kunnen we onze aandacht schenken, aan wat er nu gedaan moet worden? Aan zintuigen die bewustzijn scheppen. Kunnen we aandachtig leren luisteren, naar de muziek die stilte geven wil?…

Schaduwstilte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein de echo gehoord van verborgen muziek waar wolken in gekte voorbij zweven is nu de kalmte van de zomernacht zelfs het afscheid doet geen pijn niet meer in mijn hart nooit meer in mijn gedachten het is voorbij in dankbare schaduwstilte.…

Wait a second

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Met verleden en met toekomst. Alles verandert helemaal NU. In NU en in alle eeuwigheid. Mensen wachten op voldoening. Wachten op geluk dat nu niet is. Geluk moet wachten, groeien. Geluk dat later komen moet. Datgene wat ik nu nog mis. Gelukkig wachten momenten nooit. Het NU trilt zinvol in al wat leeft.…

Ver achter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
De kroonprins der Nederlanden verblijft in het land van Wales op een oude kostschool de jonge man van hoge adel ervaart de gevreesde tucht en soldateske leefwijze die met afschuw dan wel schertsend genoemd zijn in geliefd verhaal vertellend van sloebers uit Britse gezinnen waar ouderliefde dikwijls taant of misschien geen raad weet.…
Han Messie4 januari 2016Lees meer >

Voltooide tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Het gordijn van nevel opentrekken de herinneringen ontsluiten durven omhelzen wat eens was achter elke traan een voltooide tijd niets keert weer alles is eindig met trillende handen de foto’s bekijken van het lijkt een veel te ver verleden leren dealen met het heden waarin het martelend besef van niet meer nooit meer een terugreis…

Vlagtwedde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Vlagtwedde ik weet het niet wat je ziet zijn rechte gevels buitenkanten breuken, barsten hartstochten, illusies vechtscheidingen burenruzies verleden weggedrukt je ziet ze niet.…

TIJD HOUDT HUIS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
ach jij ik kwam je tegen het leek een kleine stap maar was zo schokkend groot pats boem zo uit een ver verleden ze zei herken je me niet ik zag aarzelend hoe de tijd huis gehouden had ze was ooit zo mooi toen ik haar in mijn geheugen achterliet en ik begreep in een flits heel even jouw lichte huivering het subtiele beven en je…

Nu er die stilte hangt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Wiens kind ben ik geweest wat heb ik ooit geweten dan enkel maar het heden van wie mij borgen in hun schoot onzichtbaar voor elk oog altijd onuitgepakt gebleven hun koffers in die donkere hoek met niet te openen sloten soms snerpten heel opeens wat kreten als ijzel door de kamers ontweken stille tranen de beklemming van mijn…

voortgang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar voortdurend nu we toch verdwijnen kunnen we, eendrachtig de taal, gebruikmaken van aanhoudend zwijgen om al vergetend ons verlaten voort te zetten later dan destijds is ons toekomend gras bezaaid met onbeschreven blad…
Iniduo25 januari 2020Lees meer >

Niemands bezit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Een aanwezigheid ontvouwt zich en maakt me wakker. De nacht spreidt haar vleugels en draagt me door de tijd. Ik zie vader onderwijzen. Zijn zoon leert luisteren. Ik weet dat ik zijn bezit, zijn leerling ben. Ik zie mijn moeder terug. Ik voel haar zeker weten. Zij wist zeker wie ik was. Wie ik werkelijk ben. Haar bevrijde zoon. Niemands…

Draken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is gewoon weer dat fragment van in pyjama zitten schoongeschrobt door mama tandjes net gepoetst Paulus de boskabouter luisteren voor Eucalypta huiveren en hupsakee dan gauw naar bed zie je de draken op de muren vuurspuwend en schuimbekkend happend naar je kinderhoofd dat wegkruipt onder zware dekens waar is je teddyhond gebleven…