4766 resultaten.
nacht
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.449 nacht
komt wonderlijk dichtbij
neemt mij in zich op
nog
zie ik
in de vage gloed
van buiten
aldoor brandend
neonlicht
bladlappen buigen
wil ik dat hier beweging is
hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten
vallen
ontvallen
roteren boven de sloot
draaien om hun as geruisloos
en ik wil met hen zinken
nerven…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
Nieuwe koers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 Een rood vurige gloed
die mijn avond voedt
is jouw souvenir
wat liefdevol groet.
Door gespiegeld te spreken
doet mij verlicht leven
bij de dageraad
in druppel nevel.…
pijn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
485 De ondraaglijke pijn
het intense verdriet
is zo reëel
wordt soms teveel
het voelt niet goed
roept om warme gloed
Dan komt de ommekeer
verdwenen is het oude zeer
je ziet weer een horizon
wist niet dat het nog kon
er zal altijd weer licht gaan gloren
als een nieuwe dag wordt geboren
en de zon je weer verwarmt
die je wezen omarmt
dan…
Omlijst silhouet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Op ontwaakt netvlies
gezien als het blauwe uur
met oranje gloed
ver weg aan de horizon
voelt jouw schilderij dichtbij.
Omlijst silhouet
spiegelt door dauw langs mijn wang
op het laatste doek
mijn emotie van de dag
blijvend in de schijnwerpers.…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 hoe haar landschap kleurt
in een valwind waar schaduwen
worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde…
bij jou voel ik me goed
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
555 ik ben zo graag bij jou
zelfs al is het even stil
bij jou voel ik me goed
we hoeven niet te praten
het kijken zegt genoeg
bij jou voel ik me goed
er zijn de kriebels in mijn bloed
mijn hart gaat wild te keer
bij jou voel ik mij goed
want die twinkel in jouw ogen
van liefde, vrede en begrip
verspreiden een zo'n warme gloed
ja ,…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Eos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
445 Vooraleer de vroegste vogel zingt
Vooraleer de hemel baldakijnt
Het gulden diadeem der dageraad
In 't rozevingerig palet verschijnt
Van Eos die het oog der dag omlijnt
De heldere diamant die rijzen gaat
En vooraleer Aurora's gloed begint
De nachtelijke duisternis verdwijnt
Nog voor de haan zich driemaal horen laat
Zijn in het primordale…
als de dag gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 ik hoef de avond niet te zoeken
deze komt vanzelf naar boven
of beter gezegd hij verschijnt in de kim
en beslist zelf of hij de dag zal loven
geen mens die dat met de hand kan beroeren
hooguit voorspellen uit eigen gemoed
het zijn de elementen die geheimen vervoeren
ooit doven zij een ondergaande gloed
ik hoef de avond niet te zoeken
en…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
HERFST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 's Morgens aan de horizon een rode gloed.
Door een onbekende schilder bedacht.
De natuur gaat in rust.
En wordt in de lente terug wakker gekust.…
vuur spuwt uit je ogen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.500 vuur spuwt uit je ogen
wanneer ik je herinner
aan iets dat je wel zei
maar niet nakomen kon
zacht gesproken telt
de waarheid niet mee
je sprak me woorden
die belofte blijft schuldig…
Vuur schietende ogen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.173 doel vergrendeld in haar ogen
Kijkend als een roofkat
Sluipt ze op haar vangst af
Haar buit gelukzalig op haar wachtend
Vol bewondering voor haar vrouwelijke draf
En de storm raast steeds harder
Het hart slaat steeds sneller
Daar staat ze en houdt me vast
Handen zoeken opgewonden en begerig
Onder de kleren, op de tast
Kijkend in haar vuur…
Ridders van de vuren tafel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.017 wij wanen ons ridders van de vuren tafel
grieven en wormstekeligheid
griffen wij in hout
doorzichtig blad valt van de mond
wanneer we drinken van de wijn
die brandt en de glazen heffen
alsof de steen die op de lever ligt
de zwaarte niet weegt
van bliksemsnelle scheuten
en zijdelingse blikken
gevuld met gistende woorden
naast het…
Ik gooi wat blokken op het vuur
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 Angèle heet ze, Angèle
Haar wijze witte haren
geven haar een aureool
van onoverwinnelijkheid
Als de avond de ruimte vult
met stilte en verwachting,
krult de kat haar rug
tot een boog
en vlijt ze zich bij het haardvuur
Dan sluit ik de gordijnen
en breek abrupt de dag af
De stilte voelt vertrouwd
Ik gooi wat blokken op het vuur……
Tong vol vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 rondingen
Verdwijnend in jouw stilte
Kussend de schaduwen
Synchroon-symmetrisch kon
'k Jou opnieuw niet weerstaan
Beminnend jouw heerlijk lijf
Schaamt' reeds lang voorbij
Daar dagen als 't begon
'k Loofde haar heel mooi lijf
Hard-getepelde borsten
Gebruind door liefde van
Haar liefkozende zon
'k Bemin haar stijl van lief
Tong vol vuur…
BEATRIX, ORANJE ONDER VUUR
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
723 'n Driewerf hoera voor:
VPRO.....Geloof: vrijzinnig
Ross.....Hoop: op republiek
Beatrix..Liefde: de Koningin
Deze drie, doch de meeste van deze is
de Liefde en die blijft?, nog even!…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Dat vonkje vuur geef ik nooit uit handen
daaraan kon ik toen en kan ik nu mijn hart verpanden.
Steeds opnieuw zal dat vonkje er weer zijn
wat de dagen gelukkig weerhoudt van zielenpijn.…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.
Genieten in tussentijd
benen vinden hun weg
gedachten dwalen af, van
louterend welbevinden, geen
angst voluit te leven.…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt je vader uit voor kinds
je hebt de pest aan zon
en klaagt de schaduw aan
omdat het licht je tegen staat
je ondermijnt de vrede
als de aanval over gaat
jouw wereld is al groot
je handen nog te klein
om alles te omvatten
maar in je ogen brandt het vuur…
gewapend met Olympisch vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
890 en Zeus daalde weer af
gewapend met Olympisch vuur
waar is nou Samaranch die
rare kwast is er nu
weer een nieuwe oppergast
te zwaard snijdt hij
de linten door en sneeuwt
confetti op de baan
ze klappen allemaal als
de sporters langs ze gaan
door uniform blijft
geweld voor even
ver van berg en veld
geen zegen komt van boven…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 alsof het water vuur is deze vroege voorjaarsdag
lichtzinnig de onwetende blik die in gestold rood alleen schoonheid herkent
uit granaten gestoomd trotyl – nog niet giftig ontvloeit het de bast van
zeedennen?…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
789 vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt je vader uit voor kinds
je hebt de pest aan zon
klaagt de schaduw aan
omdat het licht je tegen staat
je ondermijnt de vrede
als de aanval over gaat
jouw wereld is al groot
je handen nog te klein
om alles te omvatten
maar in je ogen brandt het vuur…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld, je zinnen
smeulde vuur…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
getekend door het koude vuur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
973 ogen spiegelden
mijn ziel, gedoogden
dat ik viel en op mocht
staan, of blijven
liggen tot het teken
kwam om dan te gaan
ze maakten mij
tot loper in hun spel
want ik was snel
voldeed aan wensen
hoorde bij die mensen
was volger tot de hel
ik ben getekend
door het koude vuur
dat speelde met de
macht van woorden
ik kan ze nu bekoren…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn er niet
er is geen antraciet
meer voor zijn ogen
de zwarte blik
is zonder vuur…