7765 resultaten.
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Parel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 kanten
Diep kijk je bij mij naar binnen
Net of je weet van het hoe en wat
Je weet er is altijd een omdat
Een oorzaak een reden
Voor de toestand in het heden
Voor het verdriet
Dat niet kan verdwijnen
Dan maar in de samenleving wegkwijnen
Maar toch overeind op een bepaalde manier
In je houding
Je lach
Ben je fier
Een parel in een oeverloze zee…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
zeeën voelen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
485 door bruine waterlopen
drijft plastiek met hopen
alles komt terecht in zee
blikken, bussen, flessen thee
olie, smetten, allerhande vetten
spannen synthetische netten
vissen sterven onnatuurlijk
zeeën voelen onaanvaardbaarheid
maar mensen blijven instinctief
herhalen stomme dingen positief
ik blijf hopen en ga opzij
de verloedering...…
[ De zee sluit me in ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 De zee sluit me in
zodat mijn schreeuw terugkeert –
hij kan niet zwemmen.…
de monotone galm van vergeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 toen het licht veranderde en tijd
bijna onzichtbaar
schreeuwde het verweesde dier
zijn weeklacht naar het onbekende
golven omarmden hoopvol nog zichzelf
ebden weg en verdwenen
in een zee van verlatenheid
waar de angst stierf
en vanuit een onmeetbare leegte
naderde de monotone galm
van vergeten…
KOUD WAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Het strand is vol wind.
Golven rollen schuimend voort.
Spijt! Geen deinend schip...…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 Jij
Ik
Wij het hele rijtje
De jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 het slaan van de golven
de krijsende meeuwen
zijn verscheurde verleden
het is hem droef te moede
gesloten roodomrande ogen
verdrinken in een peilloze diepte
zijn leven is tot op de draad versleten
het zijn niet alleen vogels
die de stem van het water verstaan…
Van deinen en zieden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Ik ben de zee, de oceaan
Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven
Onstuimig laat ik hen weer gaan
Ik ben de oceaan, de zee
Ik trek soms schepen naar beneden
Ben doof voor smekende gebeden
Heb macht inzake wel en wee.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de zee heeft de meisjes gered
van de hitte en het warme zand
van de blakende hemelkoepel
met de blinde zonneschijf.
de zee bruist om hun ranke leden
als een onbezonnen liefhebber van
jong vlees en de korte navelknopjes
ravot met de bruine slanke benen.
met blauwe prentjes beplakt
zijn ze de dochters van de zee.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
zien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
702 naar de zee kijken
en zien wat je niet ziet…
misschien de zee nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien de zee nog ...
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon…
zeeopgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 en toch nog nu
nu
na al die jaren zeewee
weer
het zilveren zieden van mijn zee!…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium verkreeg hij nooit
ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde
langs de lange kust, het klif en de platen
door haar sluwheid geraakte hij berooid
en vergat wie zijn vakmanschap eerde
de woeste zee…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 , waar wij een week te gast zijn
onder de wolken, kinderen van de zee
Voor ons is het leven met zijn vruchten, de regen die we drinken
en de zwaarte van alles die ons bijeenhoudt, samen-
gevat binnen de raamlijst van een vakantie aan zee…
Genieten van de zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
398 Je zorgen opzij zetten
bij de zee, het kan en
het mag.
Mooi is het als de zee in
beweging is en de
kleuren van de zon je
weer moed geven.
Geniet van deze
kansen, als deze binnen
je bereik liggen en
misschien kun je iemand
meenemen die er
zelden
komt.…
Zedig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Over de zee
Moet je toch eens horen
Ik las over zeeoren.
Over het woord zeebenen,
Ben ik nauwelijks henen.
Het begint nu weer van voren.
Ik wil u alleen maar vragen
U voortaan zee-dig te gedragen.…
de zee neemt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 de zee
neemt je zachte
woorden mee
voor altijd
je woorden sterven
niet ze blijven
voor altijd
op zee
de golven dragen
jouw herinneringen
een trage reis
in oneindige beweging…