Alle inzendingen over zee erotiek

7765 resultaten.

Sorteren op:

keergrens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
ergens voorbij het keerpunt, in verhoogde staat, als de stilte stormachtig zwijgt, op het uur van bombastisch wilde wolken grauw, grijs, chroom, groots, van golven met hun woeste koppen hun haren wapperend in de wind schuim op de bek geen vaste vorm te zien nergens grond om te staan driftig op drift met nog een lange reis te gaan…
Iniduo22 februari 2017Lees meer >

Stil strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
ons mooie strand en levendige dorp heeft uitgestorven straten de zee is kalm alsof ze vredig zo verlaten haar golven van gemoed kan laten stromen uitgerust aan een rustige kust ons stille strand blijft onvermoeibaar wachten niets veranderd wat is verankerd in ons hart zo dromend langs de lijn weten we waar we trots op zijn…

Parel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
kanten Diep kijk je bij mij naar binnen Net of je weet van het hoe en wat Je weet er is altijd een omdat Een oorzaak een reden Voor de toestand in het heden Voor het verdriet Dat niet kan verdwijnen Dan maar in de samenleving wegkwijnen Maar toch overeind op een bepaalde manier In je houding Je lach Ben je fier Een parel in een oeverloze zee…
ebba30 mei 2017Lees meer >

Ver

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik stond aan de kust En kuste de wind Streelde de golven Met mijn ogen Zout water prikte In mijn open wonden Schelpjes staken In mijn blaren In de verte zag ik Een schip varen En ik voelde me Ver weg Wolken trokken weg En mijn adem steeg Er bovenuit Een zucht ontsnapte Ook vissen Bubbelen hun adem Tot boven het Oppervlakte…
Mae14 juni 2017Lees meer >

Avond aan zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Hier stempelen wij voetafdrukken in door zout water geschoond zand hoeden wij schelpen in onze hand als waren het schatten concerteren schuimende golven onweerstaanbaar en dominant mooie sonates voor het strand lopen wij betoverd gevangen en aan de verre kim danst verlangen voorbij de uitersten van ons zicht onder flonkerend sterrenlicht…

zeeën voelen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
door bruine waterlopen drijft plastiek met hopen alles komt terecht in zee blikken, bussen, flessen thee olie, smetten, allerhande vetten spannen synthetische netten vissen sterven onnatuurlijk zeeën voelen onaanvaardbaarheid maar mensen blijven instinctief herhalen stomme dingen positief ik blijf hopen en ga opzij de verloedering...…
metske18 maart 2019Lees meer >

[ De zee sluit me in ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 414
De zee sluit me in zodat mijn schreeuw terugkeert – hij kan niet zwemmen.…
Zywa15 april 2019Lees meer >

de monotone galm van vergeten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
toen het licht veranderde en tijd bijna onzichtbaar schreeuwde het verweesde dier zijn weeklacht naar het onbekende golven omarmden hoopvol nog zichzelf ebden weg en verdwenen in een zee van verlatenheid waar de angst stierf en vanuit een onmeetbare leegte naderde de monotone galm van vergeten…
Kees Visser12 december 2021Lees meer >

KOUD WAAIEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Het strand is vol wind. Golven rollen schuimend voort. Spijt! Geen deinend schip...…
Han Messie30 januari 2022Lees meer >

leven en sterven

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
levende kustlijn van zand altijd in wording altijd aan het sterven landschap in beweging grillig ruig stelend en vretend onberekenbaar huizen verdwijnen onder bergen zand Charybdis’ wellustige kaken zuigen schepen op om ze dan weer uit te spuwen verslindende Scylla wacht sluw haar kansen af niets niemand blijft gespaard in dit…
J.Bakx1 augustus 2022Lees meer >

A en later

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 593
Jij Ik Wij het hele rijtje De jongens groot De meeste zonden Weer vergeven En Icarische Zee Jij leert ze lui zijn Gaan waar ze willen Ik leer ze blauw De kleur van dromenvliegen Dromen Jij leert ze blauw De kleur van springenduiken Vliegen Ik duik met in Dit blauwe water Zoals het hoort Voor jou alleen Zee-egels met brood…
jerome semois16 augustus 2022Lees meer >

verstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
het slaan van de golven de krijsende meeuwen zijn verscheurde verleden het is hem droef te moede gesloten roodomrande ogen verdrinken in een peilloze diepte zijn leven is tot op de draad versleten het zijn niet alleen vogels die de stem van het water verstaan…
J.Bakx21 januari 2023Lees meer >

Van deinen en zieden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Ik ben de zee, de oceaan Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven Onstuimig laat ik hen weer gaan Ik ben de oceaan, de zee Ik trek soms schepen naar beneden Ben doof voor smekende gebeden Heb macht inzake wel en wee.…

Zomer van een zevenjarige

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Kind in katoenen badpak met een Rokje, zonovergoten ben je Bruinverbrand Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht Heb je niet Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood Met boterhamworst Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…

de zee heeft de meisjes gered

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
de zee heeft de meisjes gered van de hitte en het warme zand van de blakende hemelkoepel met de blinde zonneschijf. de zee bruist om hun ranke leden als een onbezonnen liefhebber van jong vlees en de korte navelknopjes ravot met de bruine slanke benen. met blauwe prentjes beplakt zijn ze de dochters van de zee.…

rotsvast

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
vast in je schoenen staan rotsvast op je blote voeten op het strand staan en naar de zee kijken…
KarelMaria24 september 2023Lees meer >

misschien de zee nog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
tegen dit uitgehuild uitgehold uitgeloogd verdriet misschien de zee nog ... maar dan kleurloos zonder golfslag zonder zon…
KarelMaria4 oktober 2023Lees meer >

zeeopgang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
en toch nog nu nu na al die jaren zeewee weer het zilveren zieden van mijn zee!…
KarelMaria21 oktober 2023Lees meer >

Zeeschrift

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 494
jachten in haar schoot achterliet al werd hij mistroostig toen zij hem verried en hij de klos was in haar groots theater het verlangde podium verkreeg hij nooit ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde langs de lange kust, het klif en de platen door haar sluwheid geraakte hij berooid en vergat wie zijn vakmanschap eerde de woeste zee…
Wijnand Raben29 november 2023Lees meer >

Oostendetanka

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Lucht en zee en strand verdwijnen in grijstinten. De man en de hond, zwarte stippen in front, zorgen voor de vaste grond.…

Geel en roze rood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
het duinde geel en roze rood de kleur van het seizoen we liepen steeds een stukje verder weg van de drukte in groen naar de stilte van zee onder een aflandige warme wind op strand met het harde zand op de kentering van eb en vloed waar je de grootste schelpen vindt nog waren we niet alleen de witjes fladderden mee ook…

Afscheid bij de zee

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.981
Uiteindelijk eindigt alles bij de zee op een eiland eerder dan daarbuiten De trage veerpont overbrugt het afscheid en wij lopen golvend mee brengen het koude leven naar de wijde dodenzee Wanneer de witte meeuw duikt in het donk’re water gaan wij weer aan land van de zee de eindeloze zee…
Gerardo20 december 2005Lees meer >

Eb en vloed

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Staren over de zee naar eb en vloed, die net als ons samenzijn hetzelfde doet, ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans, ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans, als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest, drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
Marcel5 februari 2008Lees meer >

Maar de zee blijft...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Eeuwige zee en als golven rijzen en dalen dagen en nachten die het gelaat van vlees boetseren Gelaat dat verwelkt en sterft In het nachtelijk uur op bed gelegen in de herfst van het leven Een leven dat zocht maar nooit vond want het zocht dat wat is - de Ene Onveranderlijke Zee Golven rijzen en dalen maar de zee blijft…

Het ruige leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De wilde zee met haar woeste golven ik zwem maar word er bijna onder bedolven ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt de zee, zij blijft wild eenmaal rustig op het land ver ver weg van het zoute strand zie ik die stormachtige zee en ik besef, bijna nam zij mij mee.…

Voor ons

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
, waar wij een week te gast zijn onder de wolken, kinderen van de zee Voor ons is het leven met zijn vruchten, de regen die we drinken en de zwaarte van alles die ons bijeenhoudt, samen- gevat binnen de raamlijst van een vakantie aan zee…
Zywa2 november 2026Lees meer >

Genieten van de zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Je zorgen opzij zetten bij de zee, het kan en het mag. Mooi is het als de zee in beweging is en de kleuren van de zon je weer moed geven. Geniet van deze kansen, als deze binnen je bereik liggen en misschien kun je iemand meenemen die er zelden komt.…
Dick Voogd4 oktober 2020Lees meer >

Zedig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Over de zee Moet je toch eens horen Ik las over zeeoren. Over het woord zeebenen, Ben ik nauwelijks henen. Het begint nu weer van voren. Ik wil u alleen maar vragen U voortaan zee-dig te gedragen.…
J. Quekel22 september 2010Lees meer >

de zee neemt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
de zee neemt je zachte woorden mee voor altijd je woorden sterven niet ze blijven voor altijd op zee de golven dragen jouw herinneringen een trage reis in oneindige beweging…
J.Bakx18 april 2014Lees meer >