9511 resultaten.
Overal zoek ik jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
4.292 in de bladeren van de bomen
in een zucht van de wind
in de vorm van de wolken
in de ogen van een kind
in de kleuren van bloemen
in de pracht van 'n regenboog
in het blauw van het heelal
in duizend sterren hemelshoog
in de nachten die mij ontvoeren
in de morgen met haar dauw
in de spiegels van mijn dromen
overal zoek ik jou…
QUED
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.340 Sommige dingen zijn meer waar
dan andere zoals protonen
elektronen en neutronen
meer algemeen in het heelal
dan leven gebaseerd
op koolstofchemie
De grootste waarheid is
datgene wat wij delen
wij zijn mens en berg
sterren en planeten
en alles tussen in
deel van mijn en jouw al
vriendschap voor elkaar…
Gebed in bergkristal
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
608 onder volle maan
heb ik mijn heliotroop
in het gras gelegd
gebed in bergkristal
verzamelt zij
de krachten uit heelal
het groen en blauw
gelaagd met rode vonken
in oranje vangt kosmisch licht
dit schitterend juweel
met energieke lading is
alle moeilijkheden net teveel…
Droomkalender
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Streep de dagen door,
de maanden, de betekenisloze
nummers van dag en week,
Vergeet elke datum die
niet méér is dan een
Nietszeggend getal
in het brandpunt
van de tijd -
Streep de dagen door,
verbrand elke datum en
Laat in deze seconde
alles los dat samenbalt
In het brandende
heelal van de tijd.…
Quarantaine
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Deze tijd van quarantaine
En de geur van madeleine
De zondag met contemplatie
Krijgt een andere connotatie
Deze tijd van quarantaine
Met de geur van hygiëne
Levend als een kluizenaar
De leerling als een spijbelaar
Deze tijd van quarantaine
Lijkt een grote mise-en-scène
De paden zijn hiervoor te smal
In dit onmetelijke heelal…
Verwelken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 We kunnen het niet
langer bij een ander zoeken
dat voel ik in de leegte
bemerk ik in dat wat men niet ziet
van het ontheemde wolkenland
het gebroken hart en het verdriet
een kleinere wereld zal voorbijgaan
minuscuul heelal in het vergeten
verwelken zal de mooiste bloem
nu nachten korter duren
in het berggebied van dromenland.…
Pop-up
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 De machinist schrikt, en ik
ben niet mezelf, mijn duim
drukt op de rails
Het is een van de triljarden
tijdelijke toestanden
van mijn bewustzijn
waarin alles mag en kan
in de kindertijd
van het heelal
Geen jij of ik
hoe echt is dat?…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.…
Verwelken
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.156 We kunnen het niet
langer bij een ander zoeken
dat voel ik in de leegte
bemerk ik in
dat wat men niet ziet
van het ontheemde wolkenland
het gebroken hart en het verdriet
een kleinere wereld zal voorbijgaan
minuscuul heelal in het vergeten
verwelken zal de mooiste bloem
nu nachten langer duren
in het berggebied van mijmerland.…
kinderhart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
16 lieve kinderen
ergens in
het heelal
zweefde het
schitterend Licht
vraag mij
niet had
het een
een gezicht
maar de
kracht van
dit was
een wonder
zo maakt
het voor
jullie toch
uiterst bijzonder
het Licht
heeft een
bijzonder mensenkind
geschapen bewijst
de spiegel
wat uiterst
mooi ben
jij
nu allemaal
heel blij…
De ganse dag ...
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.945 De Aarde rondom ons wordt Kapitaal,
De Natuur, 't Zonlicht, d' Lucht wordt Kapitaal,
Het Heelal, alle Heelal's kracht Kapitaal.
Niets blijft er over van Vrijheid op de wereld,
Niets blijft er over van Natuur op de wereld,
Niets blijft er over van Mensheid op de wereld.
Allen worden ding, Alles wordt bezit
Van 't Kapitaal.…
Hoeksteen en meteoor
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
819 Waarschijnlijk begon het heelal
met een knal, die zich materialiseerde
Daarbij vraagt een mens zich af
of het de stem of de wind van God was
alsof het Hem iets zou kunnen schelen
Restaureren, herstellen in de oude stijl
dat lijkt me wel wat, net zoals het idee
dat menselijke cellen volzitten met
onreduceerbaar complexe systemen…
Hemelse gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
592 Ik zie haar weer staan, de halve Maan
Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan
En daar, haast niemand die het ziet
een Meteoor, verdwijnend in het niet
Vreemde krachten trekken er in het Heelal
Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen
Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal
Ze leven…
Jeffrey
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 huis een strekkende meter
Die ik Jeffrey genoemd heb
Het is bij mijn weten de enkele strekkende meter naar een oom vernoemd
Ik heb hem niet gedoopt en nooit een achternaam gegeven
Jeffrey verplaatst zich heel de dag doorheen de kamer
Ligt soms naast de boeken
Als een ring rond mijn borst
Nabijheid te zoeken
Jeffrey is - in mijn heelal…
IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.081 rig door 't glas,
Of heel de wereld machtig stelsel was
Van reuz'ge rad'ren, die onhoorbaar gaan,
Met blauw-saffieren velgen, plas naast plas,
En smal-smaragden spaken, laan naast laan,
En brede, gouden spaken, graan naast graan,
Went'lend om verre toren, rustende as;
En ontzaglijk de eeuwige vuurhaard brandt
In 't centrum van 't heelal…
Langzaam wringt zich 't water door 't steile dal
poëzie
3.2 met 13 stemmen
1.801 Gestrikt om rotspunt, waait de waterval,
Vlag van 't gebergte uit luchtig wapp'rend kant:
Zijn kleurig beeld in 't ijle stuifsel brandt
'T van licht onzichtbaar centrum van 't heelal.
Machtig langs aangewezen helling gaat
Naar rust van verre, diepe dood de daad,
Oorsprong en drager van het mensenlot.…
Poëzie is kinderspel
gedicht
4.2 met 34 stemmen
15.626 mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal…
De nachtroos
gedicht
2.9 met 17 stemmen
8.560 Zo is het. Met je rug in het gras.
Boven drijft de wolkenwereld voort.
Nog hoger druipen de luchten van het
violet. Diep regent het de grond in.
Een avond vervluchtigt, zo stiekem
proeft de zoute wind aan de zachtheid.
--------------------------------------
uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…
De Onthulling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 eigen Melkweg
niet meer weet
als je bent verdwaald
op zoek naar de waarheid
die jou heeft achterhaald
als je het juiste pad vergeet
en niet meer weet
hoe kom ik uit dit dal
waar het toch ooit eindigen zal
nestel je dan tussen de sterren
overzie net als hun alles van verre
en ervaar samen dan de
ware bedoeling van dat
onmetelijke heelal…
Samen Zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 In liefdeskunsten,
leeft samenleven,
in verbonden zijn.
In gegrepen worden door liefde,
die niet begrepen worden kan.
In met zelfbewuste ogen,
naar het brandpunt kijken.
Naar waar lijnen kruisen,
en we samen vrede zien.
In hemeldragende muziek,
naar liefde luisteren.
In strofen van gedichten,
gevoelens lezen.
In beweging van vlammen…
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 ==========
================
als alle atomen en quarks uitgeraasd zijn,
nergens nog connectie vindend,
de ruimte-tijd te ver is opgerekt,
antideeltjes die zichzelf niet meer
in de ander gespiegeld zien,
reflecterend met zichzelf.
alleen wat zwarte gaten gloeien
pulserend na van alles wat gebeurd is,
in de oneindige zwartheid
van het bestaan…
Heelallessie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 Jij bent mijn hemel en mijn ster
Van zon en maan de waarde
Het draait om jou... al ben je ver
Mijn wereld en mijn aarde…
ZEG MAAR ALS PRAKTIJK CHRISTEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 nou laat ik je dit zeggen
ik weet het ook niet echt
ik vermoed wel iets of wat:
niet de hel, noch de hemel
zeg wat dacht je van het heelal?
daar is oneindige ruimte
voor wel 1000 miljard zielen!…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Het door U gegeven leven
blijkt mij 1 gedreven muggen 7
en al heb ik door mijn meesterlijk geklover
veel pecunia maar weinig haar meer over
en vond ik lepe letterknecht en mierenneuker
komma’s en kanaries scherp geslepen altijd leuker
oud maar boud ben ik nu wel wat wijzer:
In Uw heelal is ´t al
zeloot om een brok goud
of om héél oud…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Het licht der sterren
in dit sprankelende firmament,
zichtbaar verleden
dat zich hecht aan het huidige moment.
Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.
Toch…
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
725 De lucht trilt in mijn oren
een machtige machine
overweldigt het land
zonder zich prijs te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 Glad water in de gracht
zien en dan zonder
nog te kijken denken
aan de kouwe drukte
van rondspringende moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats in de ruimte
Het heelal…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.
Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind…