Alle inzendingen over filosofie heelal hoop

9511 resultaten.

Sorteren op:

Overal zoek ik jou

hartenkreet
3.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.292
in de bladeren van de bomen in een zucht van de wind in de vorm van de wolken in de ogen van een kind in de kleuren van bloemen in de pracht van 'n regenboog in het blauw van het heelal in duizend sterren hemelshoog in de nachten die mij ontvoeren in de morgen met haar dauw in de spiegels van mijn dromen overal zoek ik jou…
Wim Niesten13 februari 2007Lees meer >

QUED

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Sommige dingen zijn meer waar dan andere zoals protonen elektronen en neutronen meer algemeen in het heelal dan leven gebaseerd op koolstofchemie De grootste waarheid is datgene wat wij delen wij zijn mens en berg sterren en planeten en alles tussen in deel van mijn en jouw al vriendschap voor elkaar…

Gebed in bergkristal

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
onder volle maan heb ik mijn heliotroop in het gras gelegd gebed in bergkristal verzamelt zij de krachten uit heelal het groen en blauw gelaagd met rode vonken in oranje vangt kosmisch licht dit schitterend juweel met energieke lading is alle moeilijkheden net teveel…

Droomkalender

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Streep de dagen door, de maanden, de betekenisloze nummers van dag en week, Vergeet elke datum die niet méér is dan een Nietszeggend getal in het brandpunt van de tijd - Streep de dagen door, verbrand elke datum en Laat in deze seconde alles los dat samenbalt In het brandende heelal van de tijd.…

Quarantaine

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Deze tijd van quarantaine En de geur van madeleine De zondag met contemplatie Krijgt een andere connotatie Deze tijd van quarantaine Met de geur van hygiëne Levend als een kluizenaar De leerling als een spijbelaar Deze tijd van quarantaine Lijkt een grote mise-en-scène De paden zijn hiervoor te smal In dit onmetelijke heelal…

Verwelken

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
We kunnen het niet langer bij een ander zoeken dat voel ik in de leegte bemerk ik in dat wat men niet ziet van het ontheemde wolkenland het gebroken hart en het verdriet een kleinere wereld zal voorbijgaan minuscuul heelal in het vergeten verwelken zal de mooiste bloem nu nachten korter duren in het berggebied van dromenland.…
mobar21 mei 2021Lees meer >

Pop-up

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
De machinist schrikt, en ik ben niet mezelf, mijn duim drukt op de rails Het is een van de triljarden tijdelijke toestanden van mijn bewustzijn waarin alles mag en kan in de kindertijd van het heelal Geen jij of ik hoe echt is dat?…
Zywa29 april 2022Lees meer >

LAIS CCLXXXIV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Het is haar het, van nietigheid heelal, der stelsels sluier vliedend van het nu: het is het, een niets en van niets het al. De tijd is teken slechts, een residu, want eeuwigheid is nu, niet continu. Waarheid omarmt het als een warm gebeuren. Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.…
Dirk Vekemans28 september 2023Lees meer >

Verwelken

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.156
We kunnen het niet langer bij een ander zoeken dat voel ik in de leegte bemerk ik in dat wat men niet ziet van het ontheemde wolkenland het gebroken hart en het verdriet een kleinere wereld zal voorbijgaan minuscuul heelal in het vergeten verwelken zal de mooiste bloem nu nachten langer duren in het berggebied van mijmerland.…
mobar19 september 2024Lees meer >

kinderhart

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
lieve kinderen ergens in het heelal zweefde het schitterend Licht vraag mij niet had het een een gezicht maar de kracht van dit was een wonder zo maakt het voor jullie toch uiterst bijzonder het Licht heeft een bijzonder mensenkind geschapen bewijst de spiegel wat uiterst mooi ben jij nu allemaal heel blij…
Antonia15 november 2026Lees meer >

De ganse dag ...

poëzie
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.945
De Aarde rondom ons wordt Kapitaal, De Natuur, 't Zonlicht, d' Lucht wordt Kapitaal, Het Heelal, alle Heelal's kracht Kapitaal. Niets blijft er over van Vrijheid op de wereld, Niets blijft er over van Natuur op de wereld, Niets blijft er over van Mensheid op de wereld. Allen worden ding, Alles wordt bezit Van 't Kapitaal.…

Hoeksteen en meteoor

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 819
Waarschijnlijk begon het heelal met een knal, die zich materialiseerde Daarbij vraagt een mens zich af of het de stem of de wind van God was alsof het Hem iets zou kunnen schelen Restaureren, herstellen in de oude stijl dat lijkt me wel wat, net zoals het idee dat menselijke cellen volzitten met onreduceerbaar complexe systemen…

Hemelse gedachten

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik zie haar weer staan, de halve Maan Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan En daar, haast niemand die het ziet een Meteoor, verdwijnend in het niet Vreemde krachten trekken er in het Heelal Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal Ze leven…

Jeffrey

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
huis een strekkende meter Die ik Jeffrey genoemd heb Het is bij mijn weten de enkele strekkende meter naar een oom vernoemd Ik heb hem niet gedoopt en nooit een achternaam gegeven Jeffrey verplaatst zich heel de dag doorheen de kamer Ligt soms naast de boeken Als een ring rond mijn borst Nabijheid te zoeken Jeffrey is - in mijn heelal…

IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.081
rig door 't glas, Of heel de wereld machtig stelsel was Van reuz'ge rad'ren, die onhoorbaar gaan, Met blauw-saffieren velgen, plas naast plas, En smal-smaragden spaken, laan naast laan, En brede, gouden spaken, graan naast graan, Went'lend om verre toren, rustende as; En ontzaglijk de eeuwige vuurhaard brandt In 't centrum van 't heelal…

Langzaam wringt zich 't water door 't steile dal

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.801
Gestrikt om rotspunt, waait de waterval, Vlag van 't gebergte uit luchtig wapp'rend kant: Zijn kleurig beeld in 't ijle stuifsel brandt 'T van licht onzichtbaar centrum van 't heelal. Machtig langs aangewezen helling gaat Naar rust van verre, diepe dood de daad, Oorsprong en drager van het mensenlot.…

Poëzie is kinderspel

gedicht
4.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 15.626
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet en plotseling kan dan pop en bal laat herinnerd u laten weten dit was ik en dat was het heelal…

De nachtroos

gedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.560
Zo is het. Met je rug in het gras. Boven drijft de wolkenwereld voort. Nog hoger druipen de luchten van het violet. Diep regent het de grond in. Een avond vervluchtigt, zo stiekem proeft de zoute wind aan de zachtheid. -------------------------------------- uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…

De Onthulling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
eigen Melkweg niet meer weet als je bent verdwaald op zoek naar de waarheid die jou heeft achterhaald als je het juiste pad vergeet en niet meer weet hoe kom ik uit dit dal waar het toch ooit eindigen zal nestel je dan tussen de sterren overzie net als hun alles van verre en ervaar samen dan de ware bedoeling van dat onmetelijke heelal…

Samen Zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
In liefdeskunsten, leeft samenleven, in verbonden zijn. In gegrepen worden door liefde, die niet begrepen worden kan. In met zelfbewuste ogen, naar het brandpunt kijken. Naar waar lijnen kruisen, en we samen vrede zien. In hemeldragende muziek, naar liefde luisteren. In strofen van gedichten, gevoelens lezen. In beweging van vlammen…

Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 660
========== ================ als alle atomen en quarks uitgeraasd zijn, nergens nog connectie vindend, de ruimte-tijd te ver is opgerekt, antideeltjes die zichzelf niet meer in de ander gespiegeld zien, reflecterend met zichzelf. alleen wat zwarte gaten gloeien pulserend na van alles wat gebeurd is, in de oneindige zwartheid van het bestaan…
Simon K.9 december 2022Lees meer >

Heelallessie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Jij bent mijn hemel en mijn ster Van zon en maan de waarde Het draait om jou... al ben je ver Mijn wereld en mijn aarde…

ZEG MAAR ALS PRAKTIJK CHRISTEN!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
nou laat ik je dit zeggen ik weet het ook niet echt ik vermoed wel iets of wat: niet de hel, noch de hemel zeg wat dacht je van het heelal? daar is oneindige ruimte voor wel 1000 miljard zielen!…

Melkweg in de lucht

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 416
Melkweg in de lucht stil glijdt het licht door de tijd geen begin of eind Onder sterrenboog vraag ik niets en krijg alles een adem lang licht Liggend op mijn rug, gedragen door de draaiende aarde, strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
CB29 juli 2025Lees meer >

7

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Het door U gegeven leven blijkt mij 1 gedreven muggen 7 en al heb ik door mijn meesterlijk geklover veel pecunia maar weinig haar meer over en vond ik lepe letterknecht en mierenneuker komma’s en kanaries scherp geslepen altijd leuker oud maar boud ben ik nu wel wat wijzer: In Uw heelal is ´t al zeloot om een brok goud of om héél oud…
Guus Maris3 januari 2026Lees meer >

Het Licht der Sterren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Het licht der sterren in dit sprankelende firmament, zichtbaar verleden dat zich hecht aan het huidige moment. Waar sterrenlicht straalt wordt duisternis verzwolgen, en lichtpunten in dit heden blijven ons zwijgend volgen. Zij verzachten het leed als balsem op een wond, zoals ook onze eigen ster ontwaakt in gouden morgenstond. Toch…

Plasma

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
De lucht trilt in mijn oren een machtige machine overweldigt het land zonder zich prijs te geven in andere dimensies Geen object, niet vliegend alleen ongeïdentificeerd Onzichtbaar, ongrijpbaar Paniek is zinloos Het geluid legt zich neer te zwaar om te strelen met een neuriënde stem Zachtjes ratelt er iets hypnotiserends waaraan…
Zywa9 februari 2026Lees meer >

Tijdverschillen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 121
Glad water in de gracht zien en dan zonder nog te kijken denken aan de kouwe drukte van rondspringende moleculen de vliegensvlugge vonken van ons trage verstand met zijn buitenposten de netvlieswachters, zij hebben er vergrootglazen voor nodig…
Zywa12 juli 2026Lees meer >

Smidse

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 153
vliegt in een grot te groot en te donker om te zien, te diep om te peilen Signalen ....schieten rond ........in een paradoxaal evenwicht Lichtjaren suizen voorbij In de witte ruis slaat een hamer Het knettert ....nieuwe stelsels ........oneindigheid Sterren borrelen op, diep uit de pan fonkelen ze naar een plaats in de ruimte Het heelal…
Zywa11 augustus 2026Lees meer >

Onder het zachte sterrenlicht

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Ster aan de hemel zij geeft licht en warmte zacht blijft eeuwig stralen Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen, maar als een zachte adem langs mijn huid. Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen, een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij. Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen; ik vind…
CB14 september 2026Lees meer >