Alle inzendingen over haast

2413 resultaten.

Sorteren op:

Axel Geza

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 894
hoog op de poten elegant in zijn draf wat hebben wij van hem genoten hij is niet meer Axel Geza ging en wel terug naar af in zijn jeugdige jonkheid zo soepel en ongedwongen haast springerig van aard lief, de onhandige staanders van deze edele Vizsla waarvan de schoonheid telkens werd bezongen na zoveel jaren is hij gegaan…

The winner takes it all

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
De hand van de knecht van zijn fiets Hij graait naar twee mierzoete plakken Maar verder gebeurt er haast niets De knecht zit al tijden te plakken De knecht met zijn fiets aan de hand Zijn band hoeft hij zelf niet te plakken Hij krijgt een nieuw wiel van de kant En wint aan de meet een paar plakken De fiets aan de hand van de knecht Een…

de wachter

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.355
Herengracht nummer 380 3 hoog achter zijn spionnetje ingeklapt huisbel onklaar boodschappen voor een hele week hij wacht voorkantig leven leeft zich na de ijspret en dooi knoppen van bomen staan op uitbarsten spreeuwen bevliegen weer hij wacht dan, langzaam, ontspruit hij voelt energie en warmte van de ander een virtuele wals haast…
enrico5 maart 2012Lees meer >

Stilte na de storm

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
verlaten ruimte, gebroken spiegel rode lippenstift, oorbellen ernaast spoor van vers bloed en tranen vergeten uit te wissen in alle haast omver gelopen stoelen, horen als verlamd de akelige stilte aan zo snel mogelijk weg van hier is er de laatste ogenblik gedacht verlaten ruimte, ongezien geweld reflectie van vernietigende woede - maar…

Afscheid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.469
ik vul dag en nacht met dromen misschien wel tot overmorgen laat maar dan kan ik niet meer komen spoedig zal de eeuwige niet meer schromen je hart telt weldra de laatste maat je wist wat ik ging zeggen “ ik weet wat je bedoelt ”, zei jij de stilte nam het over je was doodmoe al haast weg bij mij nog even…

kringloop van schaduwen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 569
plekken en de afbeelding van het licht, hoe het om een glimlach weent, als vreemde, ongezien dat het steeds meer wordt in een beheerste vorm; grachten vol gedachten, bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het tenslotte zal weten dat het schrijven moet omdat gesproken woorden achterblijven in muren en er nauwelijks wind is en hoe het, haast…

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
iedere dag reinig ik mijn lichaam met zeep ik schrob mijn huid van wit naar roze naar rood tot haast bloedens toe tot ik niets meer dan water hoor ik draai me weg van de nacht en van al dat sterven waarmee ik leef mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien, schuimen naar zee naar duinrozen die ik kan neerschrijven alsof…

A Christmas Carol

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
mijn feestgewaad bestaat uit glans… de rood- en gouden schijn van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn de haren doen en onverhoopt hun schoenen vullen met verwachting met als klap op dertien pijlen in haast hun laatste wensen veilen binnen huiselijke kring er mocht gezongen worden naast de kerk (het zwerk, gevuld met wind en…
switi lobi24 december 2013Lees meer >

Stenen malen kaf

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
molenwiekend wentelen we door het koor op klompen dendert in hun halleluja’s voort storm grijpt de bijgezette zeilen stenen malen kaf koren blijft nog ongeboren de aren zijn niet af de gek dolt dwaas la mancha heeft geen haast de wereld draait wel door zingt het op klompenkoor amen vlagt slechts uiterlijk vertoon hun hoop is…
wil melker20 oktober 2009Lees meer >

Peultjes in een veel te ruime schil

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Het afgegraven veen, Water dat ontegenzeggelijk Welde uit de bodem Waar binnenkort mensen Zouden wonen op steenworp Afstand van de stad Die gebukt ging onder Een haast ondraaglijke last - Onmetelijke ruimte met Buiten, Binnen, Hout en Haven Waarin mensenkinderen werden Gestald als kiezels op het Deense strand, als peultjes In…

Vazig

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Ik krioelde tenenkrommend Verstomd over de leegte Ik kon niezen, rollen, hijgen Knijpen, grommen, tot ik brak Ik was een vaas, mijn bloem was dood Mijn water bruin Mijn vel gebarsten Ik stond bovenop een iets -niemand kon het plaatsen- En ik danste, speelde, zong Werd haast woest om al mijn vreugde Niemand zal mijn zijn ontnemen Ik…
Meeske27 december 2015Lees meer >

De oude dag

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
zo laat nog in de avond zeker, deze dag nadert zijn einde prevelt al doende mijn stem het gebed van wat was, over vandaag, dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven al raak ik door de jaren wel vaker verstrikt in verder kijken, soms gelijk aan…

Zeventig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Wordt het zielenmeer opstandig of een eigengereid verzaken aan het haasten? Gedachten verstillen bij het voorbije, de feestroes maakt hem tot een ongastvrije: verwachtingen worden gedoofd als kaarsen. Toch blijft het dwingend leven drummend aan deuren van gemoed, als voor “al-tijd” neergeschreven.…

Nog voor hij viel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 402
zacht vlaagde wind in warme en koude compromissen zonder duidelijk richting aan te geven hij stuurde rafelende wolken in dreigende kleuren voor zich uit nog voor hij viel geurde regen verfrissing je zag het landschap opveren in het snel tot bloei brengen van hun stukje aarde na verzenging en droogte de mens is die haast…

Matineuze wonderen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Zijn duidelijke grenzen aangeeft dat door de haast nimmer in evenwichtige levens kan worden gewoond. Levens die zich verplaatsen over de grauwe routineuze wegen van ons vluchtige bestaan. Zonder goede gronden bij het omzien reeds de treurigen tot zoutpilaren doen vergaan. Zulke morgens vragen om matineuze wonderen.…

Zwart afgevlagd

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 932
sirenes janken witte jassen hollen gele koffers met blauw licht ogen dwingen mensen kijken slikken stikkend in een laatste adem benauwder geel dan blauw een kou die nijpend wordt rust bloedt bindend echo’s doven stilt het licht een lege straat keert grijze kar zwart afgevlagd er is weer haast zij weten hoe de laatste…
wil melker1 december 2006Lees meer >

Veluws eiland

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.508
een nieuwe bocht in; de tijd is hier anders, niet trager maar in een vriendelijker licht en het licht is hier waar niet alles knippert en schreeuwt geduldiger: zoals jij nietsvermoedend in dit gedicht bent gelopen; een bocht na een bocht, na een strand weer een ander strand, een groene zee, een geheim eiland in de achtertuin van je haast…

Mensenpaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
haast radeloos de vrouw vervuld vän twijfels Het daglicht schamel ..... waar de herberg? waar het haardvuur? Het uur van baren?…

een wereld zonder ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
je was hier pas en dacht de wereld vriendelijk voelde je als gast in een omgeving die verraste ze zagen uit de verte dat je een vreemde was geen vriendinnen had dat je je schaduw haastte ze hebben je alleen gelaten omdat je niet voor slijmen koos ze waren niet echt boos er was gewoon niets te bepraten stemmen irriteerden…

Kunstverwantschap

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 282
KUNSTVERWANTSCHAP Met Gustav Mahler, joodse componist heeft ons vermaarde KCO een band al meer dan honderd jaar haast onderhand die kunstverwantschap wordt nooit uitgewist Als hij, die zanger, dit echt had geweten zou hij z'n tong er af hebben gebeten!…

ondertussen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
onder dik ijs heerst geen wind geen geur. geen kleur. enkel uitgevaagd pallet van pastel als herinnerd. hoe er vissen zijn traag zwijmelen als verstild. ze doorzichtig zijn als nat papier en water haast vaste vloeistof is geworden. planten hun adem stokken. hoe de lucht tussen ons bevroor en ook de woorden tussen onze monden.…
BKNWRM18 november 2023Lees meer >

Huilen met de wolken

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
als haren op mijn tanden rauwe bonen maken honger gaar het is boter bij de vis geklaagd Mijn Amsterdamse buurvrouw zegt: je slaat spijkers op laag water het is stroop aan de galg gesmeerd de buit gaat uit voor de baten Mijn neef die van alle markten thuis is zegt: je kunt ijzer niet met tanden breken je slaat de deksel op zijn hoofd haast…
joepondro11 november 2024Lees meer >

Mijn zijn

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik was haast niets toen ik begon slechts geliefd door wie mij baarde nu stroom ik mee onder de zon en spoel aan als minst aanvaarde niemand is die het weet of ziet men kent alleen het grote geld immers voor velen tel ik niet nergens nog is mijn zijn vermeld niemand die mijn zijn verklaarde niet legitiem onder de zon niet eens een reden…

God huilt ook wel eens...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 247
Soms kan God er niet tegen, dat haast geen mens gelooft. Dan voel ik als een zachte regen, zijn tranen op mijn hoofd. Want ook God kan verdrietig zijn en wie moet Hem dan troosten? Ik wil wel, maar ik ben maar klein en hij de allergrootste. Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God. het komt gerust wel goed.”…
Justine8 september 2025Lees meer >

De JC bloem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
de Juanita Cruyffiana Haar groeistuipen in de lente gaan gepaard met een ongekende dynamiek haar bewegingen zijn bijkans onnavolgbaar haast niet bij te houden voor het oog Om de zoveel jaar verschiet zij van kleur nu eens rood en wit dan weer paarsrood en blauw en een enkel hoogseizoen tooit haar kroon zich zelfs in goudgelig…
Quisque5 februari 2026Lees meer >

Ouderdom als paradox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
Wat zij traagheid noemen, is niet meer haasten naar het antwoord. De vrouw die zoekt naar een woord weet wat het betekent — alleen de weg erheen slingert. We verwarren ouderdom met leegte, omdat wij, gehaast en jong, nooit geleerd hebben hoe je kunt weten zonder het te kunnen zeggen.…
Cor Koene6 augustus 2026Lees meer >

Bloeiende hei

poëzie
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.806
heidewind Vol zoete honinggeur Nu gonst de aarde van 't gebrom Der bijen wijd en zijd Nu is de hoge lucht alom Een blauwe zaligheid Maar als de heide schoonste wordt Dan komt de winter aan Want bloemenschoon duurt maar kort En vreugd is gauw gedaan En 'k zou mijn leven lang wel graag Zo lopen door de hei De vreugde die ik voel vandaag Is haast…

De gelatene

gedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 15.270
Dat is voorbij, zoals het leven haast. Maar in alleen zijn is nu rust te vinden, En dan: 't had zoveel erger kunnen zijn.…

Dichten

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 951
Ik was mijn inspiratie kwijt, maar haast vanzelf gaat nu mijn pen over het papier en schrijft de woorden, waarin ik mezelf herken. De woorden die me zoveel zeggen, die beschrijven wat ik voel, waarin ik mezelf kan vinden, die me zeggen wat ik bedoel.…
Mierke13 april 2004Lees meer >

zomervrouwen in het bos

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
vrouwen krijgen in de zomer de verontrustende vorm van bewustzijnsverruimende hersenschimmen op een koele plek in het zwoele bos wat zij doen met hun vrijelijk toebedeelde rondingen gestifte lippen lila nagels onbebrild niet waarneembare strings is een groot raadsel voor d’argeloze dwaalgast die zich haast-je-rep-je uitkleedt al zijn…