Alle inzendingen over paard

1390 resultaten.

Sorteren op:

Pegasus

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
voortgejaagd door zuidenwind dwars door zones van de tijd over de rug der kaukasus en 't zilte nat der zwarte zee naar istanboel, brug naar europa waar het contact der continenten, het jouwe oost, het mijne west gelegen is aan 't zwarte water en waar de haya sofia het meest beroemd is der moskeeën bestijg je beugels van het witte paard…
Xander14 juni 2024Lees meer >

Bezinningsbloemen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Het toeval stuit op zijn ongeduld; als wat niet te verwachten viel, rende hij met de paarden mee in de roze en blauwe slierten van een traumatiserend strevende zon. 'De spinsels van het zó gewende; een onverzoenlijk tegenstreven', waar het allemaal begon.…

De prins en de ezel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 296
vraagt maar niet praat Van de terreur van de stilte Die woorden doelloos laat zweven Ze zijn te licht Geen bodem om op te vallen Het blijven rimpelingen in de lucht Van het stof dat vastslaat op haar ruit Waarop haar gekromde vinger stuit Bij het onzichtbaar schrijven In onvoltooid verleden tijd: Eenzaamheid De prins op het witte paard…
John6 december 2025Lees meer >

De Sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
Vurig paard, Fatale Mongool, Sneeuwstorm – Vrouw, Heerlijkheid – Sneeuwstorm!…

Dorpsfeest

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.711
de Kop Van Jut steeds goed voor dolle pret Want men had de dorpsklappei er met riemen aan vastgezet In de vijver van `t plantsoen klonk nu geen eendengesnater Want een groepje jongelui zocht er spijkers op laag water Aan de rand van het feestterrein en dat was werkelijk om te gillen daar kon men zich voor een klein bedrag over het paard…

Een karretje op een zandweg reed

poëzie
4.2 met 100 stemmen aantal keer bekeken 13.875
Een karretje reed langs Berg en Dal; De nacht was donker, de weg was smal, Het paard liep als met vleugels; (De sneeuwjacht zweept zijn ogen blind:) De voerman houdt de teugels... Ik wens je wèl-thuis, me-vrind! Eén karretje keert behouden weer; Het ànder heeft er geen voerman meer; ­- Waar mag hij zijn gebleven?…
J.P. Heije22 januari 2026Lees meer >

land van me

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.826
net over de bocht in de dijk die kerktoren de groene prikkeldraadwei koeien, eeuwig gedomesticeerde koeien maar ook Przwalski paarden en Heck-runderen bij steppeachtig aangevreten struiken hooiberg zag ik graag en de dorsers schuiven, het rieten dak gedekt, de luiken kleurig, linden verstrengeld wortels duwen m’n pad omhoog maar m…
Gerhard Jansen21 september 2001Lees meer >

De toekomst

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.031
Elke seconde weer tastend naar het onbekende, Afvragend hoe hier ooit een houvast te krijgen valt, Zwijgend over dat ik nooit een medereiziger hierin zal vinden, En wetend dat ik het paard ben dat altijd alleen wordt gestald.…

Het kwaad sterft tussen lakens

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Europa in de greep van het kwaad Vecht zijn vetes uit in de zwijnentrog Slagveld van de eerste wereldoorlog In de modder, drek van mens en paard Beelden van het loopgraven front Maken me telkens weer stapelgek Miljoenen jongens sterven in de drek In een oorlog zonder duidelijke grond Wegens lafheid geëxecuteerde soldaat Die in shock niet…
Custor27 april 2007Lees meer >

ridder in de orde van de vrije wil

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.058
nooit stil Leraren die af en toe wat aan haar vragen De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen Enkele trachten haar te laten nablijven Maar zij kon het script weer herschrijven Haar diploma was haar toch niks waard Haar pen was een zilver blad van aard Ze sloeg zichzelf tot ridder met een hellebaard Verliet toen de gevangenis rijdend ter paard…
clear vision19 februari 2008Lees meer >

Eens...

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Kom, laat me je vertellen over een wereld ver van hier waar ooit - verscholen in het woud – de mist met stralend maanlicht paarde na de daad verdween de minnaar liet zijn geliefde zwanger achter zwellend tot - een cyclus later - deze negen nevelkinderen baarde de jonge moeder rolde blozend al haar stralen rond en rond tot zij – ver boven…
sacrajewa12 augustus 2008Lees meer >

Adam's afstammelingen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
Jonge meisjes laten witte paarden lopen over paden die hún ridders hebben uitgelegd.…

HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
van de klei het kleurt zich met de ochtendzon nog kleumend kijk ik toe het kaft van het boek is gescheurd en gekreukt de inhoud was het waard keer op keer gelezen en doordacht muziek gebrand in zilveren schijf draait rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst op muren van beton de krijger en zijn krachtig paard…

Zee

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
Achter mij, in het polderland, de windmolens met wentelende wieken, temidden van bezige vogels, het paard dat zijn staart zwaait en het gras dat groeit, sta ik op de scheiding van water en land, rust en ruimte en het geluid van branding en vogels. Hier ben ik onderdeel van onbedwingbare machten.…
niek snip24 februari 2006Lees meer >

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Geharnaste ruiters vuren paarden aan om hun vurige sprong te wagen, stranden op harde kolders,maliën gesmeed door een blinde maan. Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

Lieve Sint,

netgedicht
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.119
Sint, ik heb een beter plan; want die wortelen en penen zitten vol met carotenen. ’t Paard wordt daar oranje van.…

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte Weerspiegelend in chroom en zwarte lak vegen wolken als oorlogsschepen over de velden waarop het gewas met eerbied buigt in de eerste Septemberwind Er draven paarden…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

Lijken op dieren

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Een zebra nee, dat ben ik niet er loopt geen streepje door me heen Een paard evenmin zet me niet op het verkeerde been. Een olifant met lange snuit is geen overeenkomst, ik blaas geen verhaaltje uit. Een giraffe met zijn lange nek, ‘k lijk er niet op, maar toch is ’t gek We hebben allemaal iets weg van dieren.…

de Bijeenkomsten

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 664
Neen is vergeven Het Ja is aanvaard Ongewoon oneven Onjuist het gedode paard Het besluit doet huilen Vuile regen laat schuilen Verdelen van vaten opslaan Belangen dwingen tot ruilen Lachen met een drankje is vrolijk De politieke clown vaag grappig is olijk De jeugd te voorzien met munitie is scherp Winst gegeven oorlogen niemand die…

Op Helena van Troje (5)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.459
Bij ’t omwolkte licht van de vale maan, niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan, verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Agamemnon28 januari 2010Lees meer >

nazomerdag

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 747
blauwig groen, doorzichtig een waterjuffer heel voorzichtig verderop in wilde orde, omgord met ruigte, staat gewapend met stekelige stengel, de bramenstruik de geurende vrucht, door zon gerijpt lokt hommels in zoemende vlucht als zaden zijn gezet, de gerst gerijpt het hooi geurig ligt te wachten, is de nazomer nabij, het is alsof je te paard…
lijda17 augustus 2010Lees meer >

de andere slaap

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.376
Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht langs ijle belijning van wijkende bergen op het hemelse paard uit fergana gekomen en nu aan de rand van verstijfde moerassen zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau: denkbeeld van damp om bereden nomaden, flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…

de schilderswijk van oud naar nieuw

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
het touwtje hing uit de brievenbus flessen melk op de eerste trede dinsdags de schillenboer het paard aan de lus tot de groene afvalbakken hun entree deden Hey buur, is Vic al thuis?... nee joh, dan staat zijn 850 er toch!…

de alleenheerser

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
raap de vallende bladeren en kijk met argusogen hoe hij honderd poppetjes tekent op de barricade hij lacht smalend proost me jonge dromen toe de muze is allang geleden gevallen ik veeg het roet bijeen vouw de achterpaden naar het narrenhof open neem zijn hand in de mijne en breng hem naar de kasteelvrouw die bij de openhaard het paard…

Jij kende mij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
Ik was achttien toen je me zoende, toen je heilige tong in mijn mond ronddraaide als een circusact van paarden in de piste.…

Wie zoet is krijgt lekkers..?

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.173
- Maar, wie spant de kroon met piet en paard krom als zijn staf en heel bejaard de Sint die al sinds eeuwen leeft geen mens die hem cadeautjes geeft...…

De hoeve

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.273
Opa ruikt naar pruimtabak en vertelt over zijn paarden, lang geleden, op de hoeve. Oma schilt bergen aardappels, wortels. Ze zwijgt. Ik lust geen stamppot. 's Nachts zitten ze bij me aan het bureau. Ze zijn nooit dood geweest, zeggen ze. Ik huiver en schuif de staldeuren van het geheugen wijd open.…

Requiem - Ons Landschap

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Lieve, Door dit landschap hebben we ons bewogen van de wortel naar de bloem en weer terug Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden Onze aarde bezaaid en weer doorploegd In dit landschap hebben we je laten leven Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Een brede bundel zilverlicht komt vagen De rug van 't grijze paard, dat sleept de zuilen Van 't woud, gevelde stammen, op een wagen, Door 't blanke heizand. Matte zon bleef schuilen. De wegen-eiken staan als ijle tuilen, Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen.…

Genoteerd, niet genoemd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
het lijkt verdomme wel of ik ben opgegroeid tussen witte jassen; altijd pogingen een wankel evenwicht te verruimen of bezig lege bladzijden te vullen met opgeraakte gedachten het moet geen obsessie worden geen ontworteling van maangewassen dan liever op pad met dode paarden die niets zeggen terwijl de levenden op ontknaping van gemis wachten…
Iniduo9 februari 2014Lees meer >