Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Meer moet dat niet zijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
de bomen slanken af dezer dagen (wat je van mij niet kunt zeggen) in het zeewater liggen schaduwen verborgen of zijn het zandbanken het licht is anders nu de lucht zo fris als de herfstappels in mijn tuin maar de zon schijnt nog in mijn humeur de woorden dwarrelen op dit blad papier dat zo zijn maagdelijkheid verliest maar wel…
Nadine28 oktober 2009Lees meer >

Verzwolgen

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Soms voel ik mij als verwaaid blad Door wind en regen vertrapt doornat Koud kleurloos broos en zo zwak Nerven gescheurd los van mijn tak Liggend op aarde nevelig vol vocht Nergens beschutting tegen kou en tocht Dan is het wachten tot ik zal vergaan Verzwolgen verteerd niet meer zal bestaan…
car1 december 2009Lees meer >

Herfstdag

hartenkreet
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 842
Het bruine blad lag te verdrogen onder de bomen, die stonden heel stil en voelden dat de winter zou komen.... Dat vertelden ze mij. Op m'n hand zette zich een bij. Hij zoemde en ging! Ik zou voor dit moment meer willen geven, dan een ding!…

Al licht gebogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
lente heeft de boom getuigd met schitterend blad breed vertakt staat zij te pronken een monument van kracht toch is de stam al licht gebogen als dank door vriend de wind buigen als een kind gaat beter in de jeugd als souplesse het nog wint er zijn geen breuken vastgesteld jij wordt weer mijn zomer held…

Bloeien fraai

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
de mooiste bloemen lijken altijd al vergeven op het toppunt van hun bloei maar ook zij moesten een heel leven wachten op die groei hebben eigen blad en steel gekoesterd met zorg en tederheid in samen wiegen het leren voelen van warme genegenheid dan pas knoppen ze volmaakt en bloeien fraai in liefdevolle samenspraak…
wil melker22 januari 2013Lees meer >

Herfstval

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Die morgen waaiden de bladeren als vlinders, bevlekten de bodem om de aarde te bedekken paddenstoelen te beschutten tegen de belofte van de kou de winter uit het noorden Kracht zuigt zich uit het blad spaart zichzelf in het sap Het stroomt langzaam op weg verdikt zich in de wortels herinnert zich het groen het wit van sneeuw en ijs…

De zee bloeide golven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…
wil melker8 september 2011Lees meer >

In kapitale letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik verdwaal in de krant terwijl pagina’s schaduw omslaan in kapitale letters berooft nieuws zich van bestaan met knusse stukjes kom je in de wijk en thuis bij buren naar criminelen kun je besmuikt in de rechtbank turen een blad vol zinnen waar ik morgen weer opnieuw in zal beginnen…

Voor Aubrey

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 915
Dagen schreef je en ik las je tot je schrijvende ten onder ging; en toen, opeens: je was niet meer een dichtersstoel bleef leeg jouw woorden stokten op een onbeschreven blad. Verlaten door de humor van een klaterende lach kijken we terug met stille glimlach naar je woorden waarin voortdurend zacht een glinsterlachje lag.…
Chatfant13 september 2014Lees meer >

Het herfstig geel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Het herfstig gele blad belicht de rijke oogst van peren vol met sap en roept kom dans met mij. De herfstig zoete zon bestrijkt me ‘s morgens vroeg zo super zacht alsof het avond is. En het herfstig droef gevoel voor al het moois dat binnenkort voorbij is, omarmt me.…

Populier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
in het park staat hij met zijn hoofd boven het dak het opgroeien zag ik en de wildgroei van de stad 's winters was er weinig uitzicht de sneeuw bedekte het gras en het blad je zag soms een kind op een slee wat mist over de vijver en tussen het riet de ochtenden waren mooi totdat hij zijn bladeren gaf…

Aan mijne Eegade.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.151
't Waar' vergeefs dit koude blad Met nog kouder zwart beklad, Om te melden, welk een gloed Ge me in 't harte blaken doet; Zulks vereiste ene englenhand, Met een stift van diamant, En een inkt van vloeiend vuur Op des hemels reinst azuur! 1839…

HERFST

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.168
In paarse weke huid zit ongemerkt een zwam verdriet verschilferd en verdord tot schaamte, het regent zwart en grijs met flarden groen van asfaltbloed, ver vuurlicht zonder warmte as een knipoog in gesloten huizen, de ruggen krimpen zat bijeen en leven als een afgevallen blad.…

Het zuur & zoet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
Soms zijn de druiven zuur zon -in schijn- tussen kleurend en krullend blad Soms is het leven duur niet te krijg moet je de huid duur verkopen Soms lijkt het leven als verlopen de klok aan slagen voorbij Soms proef je pas het zoet na lang wachten is.....te hopen.…

Ga je gang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
zei hier de natuur als een uitnodiging En ik zag de gang tussen rijen bomen alsof ik thuis was Het kraakt wel onder je schoenen bruin blad, herinnering aan herfst-2016 Het is een goed ding die vanzelfsprekende uitnodiging je slaat een zijpad in weer eens wat anders als je van het pad afraakt.…

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

Sikkemeur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Al dat jonge blad dat hij eens met welbehagen at en blatend heeft beleden: Wat lijkt het kort geleden! Hij gaapt en pist de poten wijd neemt voor de grap een hap van eigen sap. Of is dat uit oudebokkennijd?…
Guus Maris13 september 2022Lees meer >

De zee

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Waar eerst nog angsten triomfeerden, was nu slechts een serene zee en met haar ruisende gezangen nam zij mij als op vleug’len mee. Toen dacht ik, zo is nu ons leven. Er zijn soms dagen vol geweld, waarin je denkt voorgoed te zinken en radeloos de uren telt.…

De Ode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
De ruisende golven, brengen met zich mee, de met bloesemen bedolven, wiegend op de speelse stroom, gedwee. Een bed vol met vlammende rozen, obscuur een schim bedekkend, zijn randen likkend, liefkozen, steeds meer nageslacht verwekkend.…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

Nocturne*

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.540
De hemel heeft zijn licht gelaat Gehuld in zwarte nacht, Maar ruisend door het duister gaat Een schijnsel, vreemd en zacht.…

Lof aan God

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.862
De steden, de dorpen, de kastelen, - als nesten aan de aard-bal - de rook der stoomboten op de bolle zee, en de storm-kapen met hun ruisend schuim, het warm tropenwoud, de krakende, witte waterval, zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen, de heldere roep-hoornen van uw Naam, de hoge gestalten, ver en ruim, zodat wij, mensen, diep en dieper…

Ik zie de morgen als een gouden mist

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.538
varen er in het losgegaan weefsel, maken de fijne gazen een plundering en de gevlochten mazen wijden zij uit, werken er een begin van scheuren, totdat er tussenin blanke kalme handen komen de edele twee, een gelaten paar, die van elkaar de omgeslagen vouwen schoven, geruste handen langs wier boven- vlakken in glanzende val afglijden de ruisende…
J.H. Leopold17 augustus 2025Lees meer >

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Brandende winden door lucht over water loeiend als stormende eb en vloed in golvende gevoelen van pijn en verzachting vlammende hoogten en dalen tussen golven af-en-toe zicht op ruisende velden met graan en witte zeilen over blauwe meren waar kabbelende golven hun ritme slaan gedreven door getemperde lauwe bries.…

Ik zie de morgen

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.510
het losgegaan weefsel, maken de fijne gazen een plundering en de gevlochten mazen wijden zij uit, werken er een begin van scheuren, totdat er tussenin blanke kalme handen komen de edele twee, een gelaten paar, die van elkaar de omgeslagen vouwen schoven, geruste handen langs wier boven - vlakken in glanzende val afglijden de ruisende…

Niets is wat lijkt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Heb wind gevraagd te waaien over velden ruisend riet zon te schijnen over zinderende aarde met hier en daar spiegeling water om te stromen tussen oevers bekleed met weelderig struikgewas.…

Wij zullen blijde zijn

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
En heel mijn lijf is 't duizel-ruisend huis en eindloos-wijd verblijf waar Uwe zomerheên als vaarten vreugd door stromen. Want thans is zomer zwaar der daden van Uw Daad, en 'k voel, ik die gelúkkig ben, hoe door de bomen bremstig Uw godd'lijk sap naar bast en blaêren slaat.…

Maria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
afvroeg Kwam zij met de rijzende zon Teerder dan rood van de rozen Neerdalende dauw over planten Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht In de hagen, de vogels de wolken vermoedde Langs de top van nog komende heuvels vermoedde Ik zag dat ze wijs was die dag Een voetval als ruisende…

Wanneer de herfst kleurt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Goud valt op de grond rust keert terug in de wind de aarde ademt Blad na blad laten de bomen hun zware zomermantel vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem. De vroege ochtendwind draagt de geur van vochtige aarde en brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.…
CB8 november 2026Lees meer >

Late herfst

poëzie
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.041
Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren, Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg - Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
Hein Boeken23 november 2018Lees meer >

Midden in de tuin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.004
En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk dan vertakken mijn gedachten terug naar de vruchten van jouw tijd, naar die boom vol met blad op een stam reikend tot in de oneindigheid waarin je zo veilig kon opklimmen, altijd wel een tak binnen handbereik.…
De Hertog12 januari 2013Lees meer >