2623 resultaten.
Meer moet dat niet zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
442 de bomen slanken af
dezer dagen
(wat je van mij niet kunt zeggen)
in het zeewater
liggen schaduwen verborgen
of zijn het zandbanken
het licht is anders nu
de lucht zo fris
als de herfstappels in mijn tuin
maar de zon schijnt nog
in mijn humeur
de woorden dwarrelen
op dit blad papier
dat zo zijn maagdelijkheid verliest
maar wel…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Het bruine blad lag te verdrogen
onder de bomen,
die stonden heel stil en voelden
dat de winter zou komen....
Dat vertelden ze mij.
Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding!…
Al licht gebogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held…
Bloeien fraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 de mooiste bloemen
lijken altijd al vergeven
op het toppunt van hun bloei
maar ook zij
moesten een heel leven
wachten op die groei
hebben eigen blad
en steel gekoesterd
met zorg en tederheid
in samen wiegen
het leren voelen van
warme genegenheid
dan pas knoppen ze volmaakt
en bloeien fraai in
liefdevolle samenspraak…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
In kapitale letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 ik verdwaal in de krant
terwijl pagina’s
schaduw omslaan
in kapitale letters
berooft nieuws
zich van bestaan
met knusse stukjes
kom je in de wijk
en thuis bij buren
naar criminelen
kun je besmuikt in
de rechtbank turen
een blad vol zinnen
waar ik morgen weer
opnieuw in zal beginnen…
Voor Aubrey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
915 Dagen schreef je
en ik las je
tot je schrijvende
ten onder ging;
en toen, opeens:
je was niet meer
een dichtersstoel bleef leeg
jouw woorden stokten
op een onbeschreven blad.
Verlaten door de humor
van een klaterende lach
kijken we terug
met stille glimlach
naar je woorden
waarin voortdurend
zacht een glinsterlachje lag.…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 Het herfstig gele blad
belicht de rijke oogst
van peren vol met sap
en roept kom dans met mij.
De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
Het zuur & zoet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
841 Soms
zijn de druiven zuur
zon
-in schijn-
tussen kleurend en krullend blad
Soms
is het leven duur
niet te krijg
moet je de huid
duur verkopen
Soms
lijkt het leven
als verlopen
de klok
aan slagen voorbij
Soms
proef je pas
het zoet
na lang wachten
is.....te hopen.…
Ga je gang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 zei hier
de natuur
als een uitnodiging
En ik zag
de gang
tussen rijen bomen
alsof ik thuis was
Het kraakt
wel onder je schoenen
bruin blad, herinnering
aan herfst-2016
Het
is een goed ding
die vanzelfsprekende uitnodiging
je slaat een zijpad in
weer eens
wat anders
als je
van het pad afraakt.…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Sikkemeur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Al dat jonge blad
dat hij eens met welbehagen at
en blatend heeft beleden:
Wat lijkt het kort geleden!
Hij gaapt en pist
de poten wijd
neemt voor de grap een hap van eigen sap.
Of is dat uit oudebokkennijd?…
De zee
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.756 Waar eerst nog angsten triomfeerden,
was nu slechts een serene zee
en met haar ruisende gezangen
nam zij mij als op vleug’len mee.
Toen dacht ik, zo is nu ons leven.
Er zijn soms dagen vol geweld,
waarin je denkt voorgoed te zinken
en radeloos de uren telt.…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 De ruisende golven,
brengen met zich mee,
de met bloesemen bedolven,
wiegend op de speelse stroom, gedwee.
Een bed vol met vlammende rozen,
obscuur een schim bedekkend,
zijn randen likkend, liefkozen,
steeds meer nageslacht verwekkend.…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 De hemel heeft zijn licht gelaat
Gehuld in zwarte nacht,
Maar ruisend door het duister gaat
Een schijnsel, vreemd en zacht.…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De steden, de dorpen, de kastelen,
- als nesten aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper…
Ik zie de morgen als een gouden mist
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.538 varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat er tussenin
blanke kalme handen komen
de edele twee, een gelaten paar,
die van elkaar
de omgeslagen vouwen schoven,
geruste handen langs wier boven-
vlakken in glanzende val afglijden
de ruisende…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Brandende winden door lucht over water
loeiend als stormende eb en vloed
in golvende gevoelen van pijn en verzachting
vlammende hoogten en dalen tussen golven
af-en-toe zicht op ruisende velden met graan
en witte zeilen over blauwe meren
waar kabbelende golven hun ritme slaan
gedreven door getemperde lauwe bries.…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat er tussenin
blanke kalme handen komen
de edele twee, een gelaten paar,
die van elkaar
de omgeslagen vouwen schoven,
geruste handen langs wier boven -
vlakken in glanzende val afglijden
de ruisende…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Heb wind gevraagd te waaien
over velden ruisend riet
zon te schijnen over zinderende aarde
met hier en daar spiegeling
water om te stromen tussen oevers
bekleed met weelderig struikgewas.…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 En heel mijn lijf
is 't duizel-ruisend huis en eindloos-wijd verblijf
waar Uwe zomerheên als vaarten vreugd door stromen.
Want thans is zomer zwaar der daden van Uw Daad,
en 'k voel, ik die gelúkkig ben, hoe door de bomen
bremstig Uw godd'lijk sap naar bast en blaêren slaat.…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was die dag
Een voetval als ruisende…
Wanneer de herfst kleurt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
16 Goud valt op de grond
rust keert terug in de wind
de aarde ademt
Blad na blad laten de
bomen hun zware zomermantel
vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte
neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem.
De vroege ochtendwind
draagt de geur van vochtige aarde en
brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee.…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren,
Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg -
Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen
Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten terug
naar de vruchten van jouw tijd,
naar die boom vol met blad
op een stam reikend
tot in de oneindigheid
waarin je zo veilig kon opklimmen,
altijd wel een tak
binnen handbereik.…