2287 resultaten.
een slag in het rond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 er zit geen vreugde verborgen in
mijn vergankelijk bestaan, slechts
de spreker in mij dept het bloed met
woorden die de leegte omarmt
geen reizen naar het ontstaan van leven
waar de dood zich
vergewist van het eeuwig dragen van
dit maatpak dat kleurloos de
streepjescodes accentueert
de blauwdruk, gesneden op het scherpst
van de ziel…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
zomer in holland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
640 Ze is van top tot teen gehuld,
in zwarte draperieen,
en is een heuse moslima,
met twee verborgen knieen.
Vroeger,was dat heel anders,
toen gaf ze zich nog bloot,
maar dat is nu veranderd,
want Allah is zo groot.
Kom ik haar tegen op de straat,
dan kijkt ze door een spleetje,
dat is toch heel wat netter,
dan in haar blote reetje.…
verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 ik verborg mijn gelaat
hoorde geen nieuws over je, zo vergingen
dagen en nachten en je zit nog in mijn
gedachten, in mijn geest
de roos verwelkte en ik riep naar de maan
tooide me toen in mijn mooiste kleed en was
voor een nieuw seizoen gereed
en al woon je ergens - diep verstopt - nu in
mijn geest…
ik deed alsof je er nooit was geweest…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
kracht van fictie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 wat daarachter zoal verborgen blijft
dat laat zich moeilijk raden
alles wat het daglicht niet kan verdragen
heeft de mystiek van geheimzinnigheid
het geeft schrijvers van fictie
juist dat zetje in de goede richting
dat ze soms hard nodig hebben
en de dichters hebben daar ook weer
hun eigen gedachten over en zó heeft
de verbeeldingskracht…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn
Te halen uit de
Plooien van ons
Dagelijks bewustzijn, als
Alle kleine hoekjes zijn geleegd,
En zichtbaar te maken
Wat ons ten diepste
In verborgenheid…
verzet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verborgen in het stof van pijn
zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein -
aanwezig
buiten hoor je nog de kreten
van een stoomfluit,
zwaar op weg
ik zeg je, dat ik het niet pik
ik mik mijn aller-stoutste blik op jou
en spuug
mijn woorden uit
nu jij je kruit verschiet op onschuld
en jouw oorlogsbuit verhult
in zwart vertier
elke…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.…
LIEFDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.298 Daar is een zoeken,
Dat woord en daad
(Liefst in 't verborgen)
Voor 't al moog zorgen,
Dat andren baat.
Gij, mijn vriendinne
Gij, tal van weken,
In zorg verstreken,
Gij toondet mij:
Die zusterliefde,
Die weinig vraagt;
Dat innig streven,
Om vreugd te geven
Wie smarten draagt!…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden
diep in verborgen…
Tranen- oeverloze tranen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
595 Veel te lang hield ze het verborgen
tot de krop in d'r keel niet groter kon
de bom is gebarsten, eindelijk
het tranendal zal zorgen voor
Verlichting.…
Het unieke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik geef jij neemt
de bloemen uit mijn hart
en vraag je maar niet af
waarom jouw eerste schrede
in mijn straatje past
of dat ik
de durf had om
het unieke in jou te
onderscheiden dat jij
je hele leven al bij je had
verborgen achter
de vele zorgen die
jij voor de ander had
waardoor er voor jezelf
te weinig aandacht was
samen hebben…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met een onwetend gevoel
waarom beslist de bureaucratie in deze fase
terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Die een kans neemt niet langer
verborgen, die het voorheen niet meer had.
Oude zorgen die niet langer meer
tarten. Die zich voorstellen verdwenen
te zijn, die een openheid aan het nieuwe
licht willen geven om verzoenend en
vergevend te kunnen zijn.…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets verborgen…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grote van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.…
Werkdruk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Steeds zoekend naar concentratie
Mis ik de woorden die ik schrijven wil
Ergens moeten ze zijn verborgen
In een uithoek van mijn geheugen
Of verduisterd in mijn slijtend brein
Ik maak mij wel zorgen om ’t gemis
En vermoei mij op mijn zoektocht
Herinner mij nog mijn jonge jaren
En gemak van leven en wenden
Ach niet ’t tobben zal mij de toekomst…
Oude boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht
in onze lenden
zoeken naar
een zachte plaats
verborgen…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een brok wegslikken
want de diepst verborgen…
Diepste zijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
895 In mijn diepste wezen, zeg maar wezenlijk,
komen gedachten bovendrijven die maar beter
verborgen kunnen blijven!…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Als knipperlichtkernfusie explodeert
de trommelende wandeling
een ondergronds zwammennetwerk
tot een tranenparade,
verwikkeld als goed
verborgen gehouden
oorlogsmisdaden.…
Muziek van de ziel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
680 Muziek van de ziel
Het oorverdovend stille dat om mij hing
verborg armenvol emoties
zoveel dat het mijn keel soms snoerde
opende ik gedachteloos het raam
kreeg weer lucht en het ontspande
die me naar het onbekende stille voerde
me overviel en rust hervond
want daar woont de schoonste muziek
van mijn oude ziel
een tureluur floot hoog…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het brandende hout klonk
tegen een achtergrond van leugens
over het verborgen bedrog;
vergeten bloedlijnen
als ongewapende bogen
liggend voor vluchtende voeten,
met de jaren in het vooruitzicht
die het gemoed verder opzweepten
onder het gekwetter van leeuweriken.…
PINKSTERVUUR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Kracht van de Heilige Geest
waait onophoudelijk
met de felheid van stormwind
doch vriendelijk als de zefier
over heel de wereld
bezoekt groot samenkomen
en de verborgen enkeling
Gods afgezant
spreekt talen gebruikt wijzen
wellicht onvatbaar
voor de menigte
maar slechts te verstaan door
die ene gezegende
de bezochte eenlingen
kunnen…