3643 resultaten.
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur…
Een teder moment
netgedicht
5.0 met 165 stemmen
448 ik heb
in je sporen
bloemen zien
bloeien hun
harten kleurrijk
oplichtend
in tal van
vormen voluit
waar jij
in een teder
moment het
kleinste bloempje
in je handen
liet groeien
bloeien nu struiken
de bermen uit
donker
ruizelen reuzen
hun weemoedig
refrein want
jij was hier
en zij willen zo
graag ook hoog
bij je zijn…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
Ik sprak Jouw Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik sprak jouw naam – in stilte –
zoals wind een blad kan zijn –
geen echo – geen bevestiging –
alleen het zachte – Zijn –
Je vorm – hing in de kamer –
zoals licht in ochtenddauw –
je afwezigheid – zo tastbaar –
alsof ik je nog aanschouw –
We zien elkaar – in schimmen –
en liefde – als een fluistering –
zaait in mijn hart -
Ik hou van…
Boutadepruik
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
327 struik
dat van die bokkenpruik
was maar een joke,
een schertsje van scherzo
een kleine boutade
die pruik is maar beeldspraak
ach had ik hem maar
met levensecht haar
maar die is voor een pro
fessionele poëet
een nono als jij en ik
niet te betalen
het naturel donker
op mijn schedeldak
heeft na een kuur
wederom postgevat
in de vorm…
Natte plekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
47 de inkt lijkt zwarter met de dag
de letters nauwelijks te onderscheiden
waar ik eerder ook het wit nog zag
vormen steeds meer schaduwzijden
wolken die het nieuws bedekken
als een warme isolatiedeken
wreedheden aan het oog onttrekken
die steeds eerdere doen verbleken
natte plekken op papier
die gedrukte tekst doen vlekken…
versgebakken broodje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.279 is een concessie
als een ongeboren baby
nog niet gekneed door de
wanhoop van hun vaders
elke vorm is een concessie
een aflóssing van de wacht
elke schrijver is bij voorbaat
een verrader…
Nachtelijk gevoel
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
708 het sfeerlicht
Het decor wordt langzaam beschenen,
terwijl schaduwen de wimpels zijn
Rust is de wakende vader,
stilte zijn metgezel
Sereniteit volgt hun voetstappen,
samen vormen zij de essentie
Zachtjes glijdt het nog voort,
koning van zijn rijk
Wachter van de nacht,
tot de dag zijn dienst overneemt....…
Sade tot Justine
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Je trilt, Justine, je vormen staan gegrift.
Jij bent de wijsgeer onder de boerengerechten.
Alles wat nog buiten mij is wil ik verslinden,
deel van mijn lichaam maken. Een drift
uit een satijnen verleden om je rozijnen
in geurige mate te mengen.…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Een gevoel dat zijn
stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen.
Ik schrijf niet om uit te leggen
wat ik bedoel, maar om te bewaren wat anders
onopgemerkt zou verdwijnen. Een zin is voor mij geen antwoord,
maar een plek waar ik even mag zijn zonder opheldering of verklaring te geven.…
Het kunstwerk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 daar ligt het paneel
klaar en bewerkt
de onderlaag hechtend
als eerste belofte
alles lijkt bedacht
en onder controle
vorm zal volgen uit wil
inzicht en techniek
de blik van de maker
blijft hangen in perfectie
materialen liggen open
ruw, zacht breekbaar-
wachtend op richting
tot het moment komt
waarop denken te
strak wordt…
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Lijn voor lijn, soms in het donker,
tastend naar een vorm
die zich pas prijsgaf
toen ik hem al bouwde.
Was er een plan?
Of ontstond de vorm in het lopen zelf,
zoals rivieren geen kaart volgen
maar er een achterlaten.
Bewijs, achteraf, dat er richting
waar ik dacht dat er alleen beweging was.…
Klanken
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.641 Klanken stromen kil
Uit je mond
Vormen ijzige woorden
Die in loze beloftes
Hun graf vinden
Jij bent mijn kanker
Kwaadaardig woekerend
Heb je me nodig
Om te bestaan
Je spiegelbeeld onherkenbaar
Camouflage voor verdriet
En ik heb je antwoorden niet
De stilte tussen de woorden die je niet sprak
Versta ik nu meer dan ooit…
haven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
930 waar hij zonder zorg kan leven
in de luwte van de storm
waar hij zonder zelf te geven
weer zijn waarde zoekt en vorm
waar hij dieper dan zijn wezen
in de warmte van het zijn
blijvend vrij, met niets te vrezen
weer zijn angst verliest en pijn
vindt hij rust en veilig water
in de armen van een vrouw
die zonder vragen, nu of later
hem…
gebroken norm
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.100 Lichter dan licht
dichter dan dit gedicht
je zal naderen
wens ik mijzelf
Sta me niet toe weg te komen
met schuilen in zinnen
Zij zijn slechts de zomen;
een onwennig beginnen
van voelen
Help me en ik zal je me ontvouwen
en loslaten mijn gebroken norm
Want wat angst heeft uitgehouwen
en gewillig leidde tot mijn vorm
mag niet meer…
Panic
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.466 Straks raak ik jou ~
als ik je schouders
heb gestreeld,
gekust, aanbeden,
je buik, je borst,
je hals, je benen,
je haar en de
vlekjes om je armen,
jij mij -
zoals je zo vaak iedere keer
ietsje anders
datzelfde op kan roepen,
de vorm van elke borst, heup,
bil omringt,
mijn lippen -
nog net kunnen zeggen -
~ kwijt ~…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Interne dialoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 Geïnspireerd door denderende
vleugeltreinen vol gedachtensporen
probeer ik alles in luchtledigheid te horen
getetter valt te pletter
ik blaas bellen vol gesprekken
achter taalrijke spraakdranghekken
zij vormen de auditieve voetsporen
van droomresiduen ooit geboren
in een fatale morgana
rimpelend in doorzichtige brei
maar eenmaal dichterbij…
Ik adem je.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.659 Je bent voor mij, en wel meteen
mijn elke vorm van redenatie,
mijn nooit gedachte revelatie.
Je bent het echt,
en dat is wat ik meen.…
Spiegels
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.126 Je zegt minzaam
‘Dag’ en loopt langs me heen
of ik niet besta, een spiegel ben,
die jou elke morgen voor de vorm
gelijk geeft wanneer je denkt
dat je mooi en niet eenzaam bent.…
bijna dierlijk
hartenkreet
1.8 met 10 stemmen
1.507 mijn fantasie brengt me overal
aardbeien met slagroom combineren ondeugend lekker
mijn batterij opgeladen door jou
werkt veel beter dan een stekker
woorden die vanzelf gaan spelen
betekenissen nemen nieuwe vormen aan
denken met mijn hart in mijn hoofd
lachen met een traan
al deze inspirerende dingen
wakkeren mijn vuurtje
hartverwarmend…
Boze Geest
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
832 zo zuiver als zijn woorden
zo angstig is mijn geest
hij die mij verraad
voor hem is het een feest
ik ben nu wel angstig
en voel me erg klein
hij die woorden spreekt
maakt me echt heel klein
zijn zinnen snijden
door mijn hart en ziel
ook steelt hij de vrouw
waar ik eens voor viel
mijn vorm van geluk
was zijn jaloerse blik
en net als…
traan in de spiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
981 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
belooft zichzelf niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij in de nacht
elk ontwaken van de dag
hernieuwt verloren hoop
door die ogen in de spiegel
als zij staart in het heden
waar verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Te veel om zinnen te vormen,
laat staan een gedicht in het licht
van het vuur nog wel.
Het stemt me tot droefenis,
dat alles zo mooi lijkt
en in werkelijkheid niet zo is.
Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur
mensen aanschouwen slechts dit spel.…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn kist zal vormen
en nu, ring voor ring,
naar ons beider einde groeit?…