2054 resultaten.
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens
en de denkbeeldige verhalen
waarin ik tijdelijk wonen…
van guitenstreken tot kunstgenieter
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
827 verras me
als je danst met woorden
de leegte inneemt van mijn stem
ochtendwind begint te walsen
voorbijgaan niet langer meer telt
ik zal je wijzen met kleine streken
waar je in me wonen kan, spiegelschrift
uit schaduw halen, doorgegraven
in een anagram
slaap met me
in' t verdere naakt, poëtisch en in volle klank
tot ik gewichtloos…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Al wonen we beiden in een ander land
Liefde kent geen afstand.
Vier vochtige ogen, het stemt me rijk en blij
Verwondering, verbazing, ontroering, het hoort erbij.
'k Zit stiekum op je schouder, voel je dat niet?…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik stort
Over mijn veelvuldig breken
Over mij als jonge bruid
Over mijn gestorven zoon
De kliniek waarin ik woon…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 je straalt voor mij
in gracieuze lijnen gekleed
en bewegend in schaduwkleuren
jouw sprankelende geuren
daarvan heb ik enkel weet,
wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt…
wat moet ik dan
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.515 in spiegelend gebaar
zag ik mij wonen in ons woordenthuis
een dromen- waarmaak-huis
een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water
verboden voor onbevoegden
niet aanraken, niet voederen
dat doen we zelf wel
in onze schelpen woonde de zee
wie is er bang voor Virginia Woolf
riep je soms lachend
jij niet
we speelden uit en keerden thuis…
Op het zuiden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.139 in eerste instantie dacht ik dat ze
temperament hadden, dat vuur en passie
er vanaf zou spatten
zolang ze er zijn heb ik het niet kunnen
ontdekken alhoewel hun kleur genoeg
zegt
misschien zou de zon een reden kunnen
zijn omdat ze aan de schaduwkant op het
oosten wonen, zie ze iedere dag treurend
hangen
nu hebben ze geruild met andere…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…
Soms droom ik alle muren leeg
gedicht
3.0 met 4 stemmen
3.751 Een huis dat in de tijd verzweeg,
dat sterven uit de voegen drijft
waar wonen niet beschrijft
de woorden zinloos langs de wanden,
maar dakloos de bestanden
vervliegen uit het fundament
van deze dode letters D en O.
Een taal voor neergang resistent
onwerkzaam op het doodsniveau.…
terugblik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
728 vroeger ontmoetten
daar
ontstond een
liefde
wanneer ik terug denk
hoor ik in schemerlicht
muziek van Fairouz
zie ons samen, altijd samen,
hoor een dronkenmanslied
jij en ik, wij dronken niet
lief,
de bloesem op het plein groeit
dit jaar roze
wij genoten er zo van,
foto’ s zijn stille getuigen
in het huisje
aan de overkant
wonen…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
Op voorhand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wil laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Ideaal retour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Een portret als kunstwerk waar ik in verdwaal
een vruchtbaar landschap om op te bouwen
een diversiteit in architectuur om in te wonen.
Het leven dat jij leidt bezichtig ik met regelmaat
om jouw gevoel van berusting te mogen ervaren
die intensiteit wil ik met mijn waardering tonen.…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het…
vind.love
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.368 zelfgekuiste
poezievoortbrengsels
een reclamefotootje van
een ietwat oudere vrouw
met enorme borsten die haast
uit haar shirtje barsten
met een karretje in de supermarkt
plus een decolleté dat
alleen maar uitnodigt
om dat shirt naar beneden de trekken
die borsten vol in je mond te nemen
want ze schijnt ook nog bij mij
in de buurt te wonen…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Een nieuw tijdperk is dan gekomen
Al het oude zal geheel verdwijnen
Een nieuwe heerlijkheid verschijnen
We mogen dan bij God gaan wonen.
Wanneer kan niemand bevroeden
Maar toch zal eens het einde er zijn
Zijn we verlost van zorgen en pijn
Hij zal ons voor het kwaad behoeden.…
Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 In zo'n fijndradig netwerk kan geen
schoonheid wonen.
Is zo'n lieveheersbeestje altijd
de verliezende partij.
Vier zwarte stippen domineren
het bloedrood. Dat er naast een
kort microleven in schoonheid ook
een doodsnood is; verstrikt zich in het web
van een kruisspin in een wrede dood.…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
De Wilde Stad
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
556 Hele volksstammen willen er wonen.
Steden lijken heel erg op jungles.
Gelukkig maar.…
Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Ik kon niet blijven, zonder escorte
reisden we onder de zeven hemelen
en pas later besefte ik dat
daarboven de zielen wonen
van Adam – verdreven net als wij
Johannes en Jezus – de boodschappers
Jozef – door zijn familie verstoten
en Henoch – de levende leraar
Aäron – nog steeds geliefd
Mozes – de geduldige
in de woestijn van ongeloof…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in een bodemloze droom, en
het moeras van droesem naast
het geluid van een zware storm
als ondertoon, waarin ik woon…
laatste zomer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 schitterde
in onze glazen
ik schoof dichterbij
wilde jou iets vertellen
als door een wesp gestoken
schoof jij jouw stoel
naar achter toen zag ik
een barst in je glas
ik schoof wat ik zeggen
wilde van me af en
wees naar die kleine barst
je schoof dichterbij
onze glazen schitterden in
een spectrum van kleuren
het geheim bleef in me wonen…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
buurman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 een voordeur verder
worstelt buurman in zijn hoofd
zijn stem schuurt en kraakt
het is gek zegt hij
gisteren had ik dit niet
plots is er iets mis
het gebit klappert
ik blijf hier altijd wonen
de bril zoekt houvast
het hoofd gevangen
in een kooi gevuld met mist
waar is Bart mijn broer?…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en water
je wist precies hoeveel
en je won keer op keer
terwijl ik steeds weer
stierf in mijn bloei
ik weet niet eens meer
wat voor kleuren jouw bloemen hadden…
Marie 'Salomea' Curie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Koninkrijk' van Polen
Zo werd althans na 't Weens Congres bevolen *)
Daar, in hoofdstad Warschau werd geboren
Maria Salomea, naam: Sklodowska
Haar vader was er mathematicus
Zelf deed zij Physica, als physicus
Of physica - ach, 't kan me nu niet storen
Ze was niet alleen slim maar
ook nog wijs
Studeert aan de Sorbonne in Parijs
En won…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…