1847 resultaten.
Veilig zwijgen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Zwijgen legt het middel van het leven bloot
onder de zon die jij hebt aangeboord.
daarin te krimpen te of worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in oude teksten waarvoor we tol betalen.
Bestudeer de tranen waarin het antwoord drijft
het ooit en ginder was de middenweg naar een
veiliger oord.…
Kind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.218 Wat is het heerlijk als poëet te weten
dat ergens iemand je gedichten leest
een je gedachten sympathieke geest
vooral als die je dat ook nog laat weten
Je geeft je ziel bloot, opent je geweten
al ben je in je hart ietwat bevreesd
wat er gebeurt met 't kind dat je verweest
-of 't, eenmaal vrij, nog iets van je wil weten-
Het is door jou op…
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 De korenrozen bloeien vurig rood
en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras
en zonder gêne geven we ons bloot
terwijl de zon zich richt op het gewas.
Ik voel je hete adem op mijn lijf,
zo passievol en zo intens bevlogen
maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde koeienogen.…
Vijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Bijbels en exotisch en Athene's
antiek icoon behoeft de vijg
zich geen schaamblad voor te
binden; zoals het is vertoont
het zich, bloot en buitengewoon.…
Strijkbout
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.155 Dit is haar strijkbout, zonder lampje,
het snoer bekleed met grijze stof
die over twintig centimeter
rafelt: daar liggen draadjes bloot,
gebarsten plastic, bruin en geel.
De strijkbout in haar rechterhand,
de onderzijde naar zich toe
alsof ze in de spiegel kijkt
en dan haar bolletjes van spuug
die dansen op het hete ijzer.…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Kattenbeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Slaapdronken op blote voeten living in
Lieflijk opent zij piepkleine oogjes
Dan zo tevreden kronklend, spinnend en krabbend in mijn oude pull.
Snel overeind me voor de voeten lopend.
Het zachte wollen poezelige spul gaat met mijn hart aan de haal
Verleidt me heerlijk, wat een feestelijk onthaal.…
Hellend vlak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een jaar geleden zag je uit naar woorden
die je opwaarts konden beuren
ruimschoots werden zij met je gedeeld
je lachte weer, je tanden bloot
gelijk de zon doet na het duister
stralen van vreugde over wat herwonnen was
het voelde als een warme deken
maar ging teloor in zeven weken
de zware dagen keerden weer
opnieuw de vraag; hoe je te…
De Naakte Waarheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Daar sta je dan met je goeie gedrag,
bloot en beschaamd, je onnozele lach.
Ik weet, en jij zegt dat je eigenlijk moet gaan
dat een vrouw op je wacht
niet ver hier vandaan.
Je zoekt je kleren.
Ik slik en ik zwijg,
geef slechts een kort knikje
alsof ik begrijp.…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Ik begroet kinderen met regels
dans met ze op blote voeten
terwijl mijn penselen het doek vullen
vertel ik hun dagelijkse verhalen.…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ze liet me een foto zien
van hen beiden
van achter genomen
hand in hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor '…
Te hoop
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.450 Wij zijn te hoop gegooid,
wij liggen bleek en bloot
en onmiskenbaar dood
langs smalle, stille wegen.
Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
Dronken vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 dorst te nauw
geschapen ben je om te drinken
mijn zoete water is voor jou te flauw
het schip zal spoedig neerwaarts zinken
je hangt wat slingers naast het bed
beschonken begin je luid te zingen
geen mens ontroer je met jouw pret
bezig is men met serieuzere dingen
mijn nauwe riviertje is voor jou
te ondiep, je voelt de bodem
onder jouw blote…
het hermelijn trekt vrouwen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.380 gesplitst in
vele tongen, begrip en
wijsheid kwijlen neer waar
zij bewonderend zongen
ze klampen zich aan rood
glijdend richten ze zich op
om aan zijn bron te laven
het zijn geen gaven die hij toont
als hij zich van hen verschoont
het hermelijn trekt vrouwen
die belust zijn op de macht
de pracht en praal en niets-
ontziende kracht, hun bloot…
in het zingen van de wielen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.550 je klaproost in
het geel van korenvelden
je armen waren bloot
een zonnehoed
daaronder blonde haren
je kwam ons tegemoet
ik zag de bloemen in
je ogen, het veldboeket
kleurde de zomer in je hand
je was de zon
geen schaduwen te zien
het licht kwam zo van boven
je keek heel blij en
zwaaide lang naar mij
terwijl we langs je stoven…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 op blote voeten schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Geen eenheidsmodel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 kleine maar
pittige aandacht bel
er is al zoveel
authentiek en
karakter dat het
extravagante boven
alles uitgetild wordt
het subtiele nog
te ontdekken gebied
zonder categorie en
al bestaande regels in
komende wanorde
doeners en durvers
die maling hebben
aan heilige huisjes
juist in deze vreselijke
woningnood
zij geven zich bloot…
Kwartiermaker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
556 gevoelstemperatuur
op teenhoogte nul graden
tintelende handpalmen
vergrepen zich aan ijzer
van het vacuümgevaarte
Een onvoorziene uitglijder
zorgde voor dwarrelend stof
boerburgerbewegend nitraat
weer was het rooster onder
mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie
op de vloer gekukeld
God in den hemel loofde ik
op mijn blote…
Iemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 handen
Wiegde mijn heupen
met haar lijf
Iemand blies ze weer
tot zwarte krullen
Ook al zijn ze
voor altijd grijs
Iemand verhaalde mijn schulden
op een ander
Legde mij uit hoe
dat dan zat
Iemand wist mij
te vertellen
dat je nooit hebt
wat je had
Iemand vertelde mij een glimlach
om mijn lippen
Grijnsde mijn tanden
meer dan bloot…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 haar strakker tegen mij aan
ik wil voelen de slag van haar naakte hart
de warmte van haar bloed en het ademen
langs de banden van haar leven, haar stem
ik kras mijn handen langs haar dijen
mijn lippen strelen haar schouder
met een veeg door de haren bloot zij haar nek
en fluistert: ' astrini mi dovia!…
Dans van de Vlindervrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.482 Zinderende zon
ondraaglijk lang
het wachten
tot ze verschijnen zal
exotisch sensueel
heeft men haar in gedachten
Ze komt
op eigen tijd
kleurig bont gevleugeld
oeroud en pront
levend beeld
uit een ver verleden
Blote voeten rimpels
ritmisch in het zand
stampend hypnotiserend
houdt zij de vrouwenblikken vast
van de maagd, de vrouw…
Holocast
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
945 Ze kruipen weg in de beeldbuis
Opdat we monddood blijven
Van daar uit bestoken ze ons met moraal
Als spelletjes en blote lijven
Zelf leven ze in het donker
Lichte spot als voeding
Terend op elkaar om de illusie niet te verstoren
Een gouden klapzoen als vergoeding
Het aantal slachtoffers neemt gestaag toe
Gelijk aan de verloedering
Onkruid…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Zij vraten gangen in het maïsveld
en legden huizenstroken bloot.
Als reuzeninsecten gleden zij
onstuitbaar over de akker.
Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het geratel rukte nu
ongehinderd mijn hersens binnen.…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
Kriebels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 vind je in de lentewei
en in mijn winterbed
Ik voel je gloeien in de nacht
zie flanel en zijden kant
in het schemer fluistert pracht
en alles in mij brandt
Al is de morgen nog zo pril
jij bent er vroeger dan de zon
vredig adem je de wereld stil
en ik nip uit jouw frisse bron
De bron waar ooit muziek begon
jij zingt de ware liefde bloot…
Tekening
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.860 Lijntjes zo onbezorgd getrokken
fijntjes als spinrag zweeft de verovering
al boven het naakte papier dat geschrokken
zich bloot geeft aan de komende betovering
Haar hand vult het wit met een blijheid
van het jonge veulen dat voor het eerst
met zijn benen door het lentegras zwiert
Met iedere streek maakt zij onderscheid
tussen losgebroken…