1419 resultaten.
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 Stuit op grove taal van onwil
rem hard aan de kant,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden…
Liefdes dieet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
696 het is de kleur van rood en wit
maar ook van groen en geel
al geeft blauw sereen
en zwart soms rouw
liefde heeft zoveel meer
hij bruin op het balkon
met zestien graden
en een mager zonnetje
zij blauwbekkend
voor het raam
maar met warm kloppend hart
zoveel graden onder nul
draagt ze wit wollen slippers
pas op voor muizen
miauwt de kater…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.
Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.
Eens, terwijl het avondrood
Zonk op veld en hut,
Hoorde m'in de blijde buurt
Vedel en geschut.…
hou jij ook van Joni Mitchell
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 alle tranen rollen naar aarde
mompelt ze
en haar vingers verbeelden regen
kijk paddenstoelen in een kring
nou ja
een halve kring
zou de heks hier dansen
bij nacht en sterrenkrans
dansen en zingen
en kabouters
vraag ik
waar zijn de kabouters
die wonen niet in bruine
maar in rode paddenstoelen
rood met witte stippen
haar lach tintelt…
asbak
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
635 vroeger was jij graag gezien
het middelpunt bij veel genot
echt gemist, gevraagd, brood nodig
overal werd jij gespot
dunne witte, dikke bruine
soms een koppig exemplaar
vonden in jouw schoot verpozing
jij stond voor een ieder klaar
na hun kort maar vurig leven
door lustgevoelens opgebrand
diende jij als laatste rustplaats,
uitgedrukt…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de bruine, barre aard
jij bent de Lent, die er bloemen baart.
Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
nok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
728 zoveel kerst
zoveel gestoort
vol van gerst
zonder
sonde
mea culpa
jij die
wordt waar
zeven
orkaan
naast
orkaan
zoveel moord
zoveel crisis
zowel zuid
zoveel noord
als alles uitvalt
haal je water
uit de sloot
bessen komen later
in zuid
waar het pad
ligt als een
kruin
je wordt blank geboren
maar de blues maakt
je bruin…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 En 'k zie het Leven als door koele glazen:
Een blauwe stroom, een zonbeglansde wei,
Waar 't bruine paard en blanke koeien grazen,
En een wit zeil drijft, achter 't groen, voorbij.…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Waarover zingen de vogels in groene kruinen
zodra dagen lengen en de zon warmer wordt
en mensen heerlijk in het gras liggen bruinen
niemand nog over kou of ongemak mort.
Ach, ik wil het allemaal niet zo precies weten
alles en ieder heeft zijn eigen keus
alleen van het goede genieten blijven weten
en gewoon gelukkig zijn is mijn leus.…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 er liggen uien
bleek in de middagzon
ze liggen op tafel
naast prei en rode kool
en wat bruin brood
zeker belegen kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen…
Homo, een homo is een minderheid!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 ´
hetero-seksueel is de norm hè
nou ik ben een homo, een poot, een flikker
ik ben van het houtje, zo´n bruine kont-werker
waarom, waarom
met veel moeite hebben jullie mij getolereerd, gedoogd
tot een minderheid gemaakt dus pijnlijk geraakt
daarom huil ik
maar dat is privé, uiterst privé, o.k.!…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 Het beukenbos is bruin als oud-geroest ijzer
en er staat een eik vol gouden munt,
de bewaasde vijver ligt vol puin van blâren
gelijk in mijn hart 't verdriet van de dag.
En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Op het zonnige zand
van het stralende strand
pogen bleke blanken
in het lachende licht
van de zomerse zon
op een kleurig kleed
tot Afro te verkleuren
hun wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
MensDom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Hond Spike, vroeger uitgehongerd en mishandeld
Is mijn minnekind, bruine goede lodderogen spreken en vertellen.
Mies de spin klost geduldig kant, zelden zo fraai gezien
En overheerlijke honing te danken aan de bezige bijtjes.
Toreador vermaakt zich met een stier te sarren en stuk te spiesen
Tot groot jolijt van leeghoofden en sadisten.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin…
Gelukkig
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
485 Je ogen zijn dan weer vol met bruin licht
Je taal klinkt dan als een heus gedicht
Jouw stem zingt al sinds je ooit werd geboren
Nu voel ik mij gelukkig dat ook ’s nachts te horen.…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rustig bruin omhelst wild rood met beleid.
Romig wit wordt opgebeurd door licht blauw.
Inlegkunst schept zoektocht, van wetten bevrijd.…
Donald uit Noland
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
441 toeans,
een eilandrijk
dat eeuwen zuchtte
onder onze dwingelandij
(echt waar) maar dat
nu niet meer is,
behalve in zijn bol
Sedertdien schoffelt
hij de parken in
dit loveroord,
inmiddels hortulanus
maar wel een hoogbejaarde
Uiterlijk oogt hij
een oude pensionado,
maar blaken doet hij
nog alert en kwiek
uit zijn bruine…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 Met één druk op de knop ben ik
bij mijn geliefde sprankelende
oekraïense uit poltava
schaduw van de dageraad
zij heeft iets klaargezet voor mij
kijkt mij met grote bruine ogen
aan van heel dichtbij
hypnotiserend één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht,
terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt.
Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart,
en de vroege ochtend zachtjes straalt.…
Van een oud-vrijertje
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.390 Grijs en bruin, wáár dat ge ’t vindt,
Dat is zout en peper, Vrind!
Zet die krullen uit uw hoofd!-
Lang zijt gij voor wijs gehouen;
‘k Vrees,dat, zo ge weer gaat trouwen,
Elk u stapelgek gelooft:
En je weet, het oude mal
Is nog wel het ergst van al.
--------------------------------------
uit: Al de volksdichten (1865)…
Arbeidsongeschikt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.080 hij eet zijn bruine boterham
drinkt een kop thee en kijkt
in zijn agenda leegheid troef
de afspraak heeft hem niet bereikt:
het wordt een mooie dag!
hij pakt zijn jas en ook zijn tas
voelt of de sleutelbos er is
opent de deur en gaat op pad
iets zegt hem er is iets mis:
het wordt geen mooie dag!…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 De blauwdruk van een leven
in witte lijnen uitgezet
onschuldig nog, zonder weten
een onbegrensd iemandsland
Tot het leven de fases gaat tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties…