3890 resultaten.
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
Dichtbij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
532 Verdriet zie je vaak niet
het gaat vaak verscholen achter de deur
verdriet heeft vaak geen naam
het staat niet geschreven op het lichaam
en zo blijft het dichtbij huis
komt het niet buiten
het wordt niet uitgeschreeuwd
en staat niet geschreven op vuile ruiten
verdriet blijft vaak binnen
dichtbij het hart.…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 De vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit angst voor weer een oorlogswee.
Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.
Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen,
is dat dan onze vrees? De dreiging van papaverrood?…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Petje af
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
714 wat is leeftijd
wanneer het om
gezondheid gaat
ondanks het kraken
en piepen moet alles
eerst gesmeerd
bij het ochtendgloren
alvorens voeten
glijden in gymschoenen
veters zorgvuldig gestrikt
het markeerstift-shirtje
de avond van te voren
nog gestreken
om na een verse bruine
boterham de deur
te openen en haar
te omarmen
de draf kan…
zo lang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 zo lang we onbeholpen
naar woorden zoeken
de taal ons venster
op de wereld blijft
we andere waarheden
de ruimte geven
de deur openzetten
voor de stilte binnenin
we verbintenis vinden
met het onbekende
naar buiten komen uit
onze huizen van zand en klei
zo lang we
geraakt worden…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Sluit de deur.
Draai het slot.
Sluit me buiten.
Laat me los.
Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
matten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 Daar bij de deur daar ligt een mat
Hij ligt er al lang maar nu is hij het zat
Iedereen stopt en veegt zijn voeten op hem af
Ja hij is behoorlijk vuil
Stop of ik laat je vallen, dan maar een buil
Ik laat niet langer over mijn heen lopen
Dit is zo langzamerhand echt bezopen
En gaan jullie toch het vegen hervatten
Dan beloof ik je, dan wordt het…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
Moeder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
654 De deur opent zich
-als vanzelf-
zowel bij zon als maan
zie ik je
in de deuropening:
een sneeuwwitte zwaan
in mijn herinnering.…
waarom voelt mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
761 waarom voelt mijn hart
zich steeds vaker zo slecht
waarom kleurt mijn ziel
zich in het rouwige zwart
mijn hart opent deuren
voor goedheid en vrede
maar weinigen luisteren
ze blijven maar zeuren
daarom heeft mijn ziel
een iets donkere kleur
en daarom voelt mijn hart
zich steeds vaker fragiel…
De architect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 verscheurt bouwtekeningen
steeds meer tegenslagen
teveel teleurstelling
soms luidt de conclusie
dat er geen concept is
leven niet te plannen valt
vanaf nu geldt improvisatie
het begint met een muur
maar wat is een muur
zonder raam of deur
makkelijker wordt het nooit
maar wel uitdagender
want buiten ligt de ruimte
die benauwdheid verscheurt…
dit zijn de dagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
478 dit zijn de dagen van
stofwolken en
woestijnhitte
van zout zeep
vuren en
dodendansen
dagen van
bochten en
ravijnen van
vrijplaatsen van
doekjes voor
het bloeden
dagen van
gesloten harten
en deuren
van branden
droogte en de
onbarmhartige zon
dit zijn de dagen van
korte dromen
van lethargie
bedrieglijke kalmte
inktzwarte…
Waar was ik morgen?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
559 het vreemde land
waar namen sterven
mist neerdaalt
je niet meer weet
waarom het nu
te laat is
stopt de tijd
komt nooit terug
zoek naar sleutels
verban de deuren
ze gaan nooit open…
de leegte raakt aan alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 het leed smijt
de deur open
onder dekens
dromen
bundeltjes kind in
ruimteloze tijd
tere bloemen
roerloos na
die korte waan
geen woord
gesproken geen
lach geschaterd
aan de muur
afbeeldingen van
Indische goudenregen
en het alfabet
aan de vuurrode
hemel gloeien tranen
de leegte raakt aan alles…
Die schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik wist
niet echt
wat liefde was
wel wie iets
bijzonder aardigs
moois en zeer
aantrekkelijks had
dat leek mij
een goed begin
om samen
voorzichtig te
ontdekken
hoeveel er in die
schoonheid stak
te beleven was
waarbij de
deuren al open
gingen door je
aanstekelijke lach
die meteen aan alle
handen applaus gaf…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
De enige ECHTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.907 Daaaaaaaaaaaaaar wordt aan de deur geklopt ...................…
DODELIJKE VISITE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 ‘s Avonds werd gisteren nog laat aangebeld;
benieuwd wie het kon zijn opende ik de deur
Mogelijk had eentje het gemunt op mijn geld
't bleek echter iemand met een lijkbleke kleur
Mag ik mij even voorstellen, sprak hij zacht
ik ben de dood; ik kom me over u ontfermen
Ik sprak sorry kerel, jij bent al nummer acht!…
Wildzang
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
680 Gejank gehoord in 't grote dierenbos
De wildzang van een dwaalgast
in 't gevang
Gegier door merg en been geen vogelzang
Een beestenboel: het schoolpein gaat weer los
Gegil van kleine feeksen ongetemd
Als bavianen op de apenheul
In spanjerswoud en rondom schin op geul
Gebrul door merg en been dwars door m'n hemd
Gespot zowaar ik zweer…
Reünie
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
3.872 de tijd
vrat aan het oude schoolgebouw
de verf is weg, de deur piept oud
maar binnenkomen ruikt vertrouwd:
de geur van toen, van kindertijd
van potjes inkt en schoolbordkrijt
volwassen mensen in een klas
niet één zoals hij vroeger was
maar strak in ‘t pak, ‘gearriveerd’
en al met al voelt dat verkeerd
toch, ruik ik nog die fijne geur…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
989 de stemmen
ze sturen me door vaag
bekende straten van een stad
hier was het toch
dat ik je zo heb liefgehad
hier
en in de kamers van je oude huis
dat eigenlijk een schat bezat
het huis is hier
de deur staat open
en zoals eerder
wil ik weer naar binnen lopen
vertrapt papier achter de deur
daar tussen in
de vale kleur van brieven…
Voor m'n ex...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.473 Uit, over, de deur gesloten,
maar er ging een nieuwe deur open...
'k heb weer lief, een nieuwe toekomst,
met hem zal ik 't pad des levens verder belopen.
Ik wil je danken voor de fijne jaren,
samen met onze dieren, een leuke tijd.
Het ga je goed je verdere leven,
want diep van binnen, weet ik dat 't je spijt!…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 mamma ik zocht je afgelopen nacht
ik was weer in je huis
ik riep je maar je antwoordde niet
ik liet mijn baby kruipen op je keukenvloer
ik hoorde stemmen van vreemden
vrouwen en kinderen
die door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde -…
Lovely Anoushka
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
482 De ene deur in, de andere deur uit,
een ingestudeerde afscheidsrede
over zomaar verschoten kruit
en afgang, van lieverlede.
Je haren waren danig in de war,
je kam door de versnipperaar,
je kapt acuut alle geharrewar,
je nieuwe positie is zonneklaar.…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Midden in de week gingen we altijd op pad
Naar onze plek buiten de stad
Als de deur openging, stond zij daar
alsof ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 De deur staat open,
de deur stond open,
maar niemand komt,
niemand komt meer.
Een zucht,
een droge zucht,
in de avond,
in het wachten.
De nacht vouwt om het huis,
de nacht vouwt om mij,
en alles blijft
bijna.
Bijna.
Niet.
---…
Ik.
hartenkreet
3.8 met 47 stemmen
3.253 Open ramen en deuren,
maar zit opgesloten.
Richt me naar de zomerzon,
maar voel geen warmte.
Ik kijk in de spiegel naar mezelf,
maar zie vreemde ogen.
Zoek in mijn lichaam en ziel
naar mijn eigen ik.
Wanneer ben ik die verloren
en wanneer vind ik die terug.…
Einde verhaal
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.269 afscheid de tranen op je gezicht
Maar ben niet opnieuw voor je gezwicht
Herinneringen aan het verleden
Het weinige wat we hebben gedeeld
Ik wil er niet meer over praten
Ik kan er niet meer om lachen
Hetgeen er was is verleden
Je deed me huilen keer op keer
Ik zou van je moeten houden
Maar kan jou niet vertrouwen
Deed na jaren de deur…
Voel me zo alleen
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.524 Het gemis van je aanwezigheid
Doet pijn
Het niet in je armen zijn
Een gevoel wat ik niet kende
Nu je niet hier bent
Verlang ik zo naar jou
Het vanzelfsprekende is er niet
Te gemakkelijk steunen op jou
Die er altijd is
Voel me zo alleen
Verlaten zit ik voor het raam
Hopend dat je gaat komen
Kan alleen maar dagdromen van jou
De deur…