7854 resultaten.
Ortus Solis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Zij maakt de bomen goud
Opkomst van de hoop
Weilanden in vuur en vlam
Door haar aanwezigheid
Even van de wereld
Even geen verdriet
De kudde loopt door
Maar ik sta even stil
Bij de schoonheid
Van de Zon…
land van schaduw
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.188 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land van schaduw
waar zielen verdwaald
dolen in licht
op zoek naar verlangen
een weg in tranen
waar de ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
Herfst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 Lopend in de regen
zonder enig doel
vraag ik me af
of de zon
me zou verlichten
als ik haar daarom vroeg…
Is dit vaarwel?
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.407 Jouw stem fluistert in het duister
zegt mij altijd hopend weer gedag,
maar in glinsterende ogen
echoot onze afscheidslach…
MEMORABEL?
snelsonnet
3.2 met 18 stemmen
3.248 Iets meer dan weer een potje valse hoop?…
Het zwarte is er af
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.104 Waar eerst alle hoop verloren was
schaduwen en donk're wolken dreven
waar geen lichtpunt was te kennen
is weer zonneschijn terug-gegeven
Waar de strijd eerst werd gestreden
en verdriet d'overhand had
waar je wankelend bent uitgegleden
kwam ook plots weer levenspad
Wolken zullen nog overdrijven
maar het zwarte is er af
een gouden randje…
want morgen is van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
759 je speelt vandaag
droomt voorzichtig
over morgen
lacht en praat
staat mannen uit te dagen
weet waar je voor gaat
toch vlecht de zon
onzekerheden in de uren
versombert in een ander licht
je weet dat dit niet lang kan
duren stikt weer in herinnering
door een omgeving zonder zicht
wilt verdriet met handen
breken vergeten wat…
onkruid vergaat niet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
859 al wat dor is vergaat
het slaat wel wonden
maar nimmer laat
de ziel zich temmen
zij is door iets Groots gezonden
ook ik weet niet
waarom jij, hij, zij
het juist overkomt
dat een groeien
niet mag bloeien
het is vaak
mensenwerk
van onbewuste
machteloosheid
verkrampt tot
uiting van geweld
gevoel
dat snijdt
ogen
die niet meer…
wijst naar de hemel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
730 je spreekt
met mijn ziel
en wijst
naar de hemel
je bloedt
uit mijn hart
in het rood
van de pijn
je verdriet
is nog warm
van mijn
tranen
draag maar
mijn naam
vandaag
zonder schaamte
weg met
je angsten
je hoort nu
bij mij…
sneeuwklokje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
859 slaperig bolleke, vol in stilleven gehuld
levenskracht ontloken, rank slank lenteklokje
vol in wit gestoken, en groen gevat, verlok je
grijzig grauw verslagen, van blije hoop verguld…
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Aanwezig bij een graf alweer
van iemand die is heengegaan.
Een droefenis, ook deze keer
onder treurenden te staan.
Bij het afscheid van de kist
nog door het glas gekeken
naar iemand die is weggegrist,
het deed mijn huid verbleken.
Want wie een ander ooit begraaft,
staat oog in oog met eigen dood;
in rouwkleding snel opgedraafd,
verschijnt…
Einde..
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.364 Je ogen zijn geopend
het einde komt in zicht,
je weet dat je gaat verliezen,
toch heb je je altijd op winnen gericht
Je hebt ervoor gevochten,
je hebt er alles aan gedaan
maar niemand kon je redden,
je moet nu de hoop laten gaan
Tranen in m'n ogen,
tranen van de pijn
die pijn die ik zal voelen,
wanneer jij er niet zal zijn.…
akker
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 ik leg mijn hart
in de voren van een akker
niet opdat
de raven het zullen vinden
maar zodat
het kan groeien
onder azuurblauwe hemel
zich een nest weet
of een beginpunt
waar nieuwe dingen wachten
zijn geklop over treurnis
een zacht bed rust
zodat het ritme zal galmen
over weiland en water
aplaudiserend voor het leven…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 Voor het kind dat werd geboren
met een lichaam dat verminkt was
Voor de man die schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Toch leeft er diep in mij ook hoop.
Wie kent des levens grillige verloop?…
Leef het leven
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
955 Leven
Altijd onderweg
Het onderweg
Meesttijds
Te kort
Te lang
Misschien
Doodlopend
Zeker
Een vaststaand feit
Geen ontkomen
Hoop
Geoorloofd
Onmisbaar ideaal
Hij
Vol verwachting
Jij
Welkom
Leef het leven…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
Opnieuw omarmen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
811 Ook straks houd ik als ieder
Het aardse voor gezien
Geen keus
Het is een moeten
Een noodzaak bovendien
’k Zal huilen, janken, schreeuwen
Al is het ook mijn tijd
Het vele dat ik liefheb
Raak ik ten volle kwijt
Of zal er in wat komen gaat
Ook plaats voor liefde zijn
Als dat zo is heb ik geen angst
Ik vrees dan niet de pijn
Mijn hoop bewaar…
Kind van God
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
746 Blijf het proberen
Geef toch niet op
Wat er ooit gebeurd is
Zet het uit je kop
Blijf het geloven
’t Komt echt wel goed
Laat het zonlicht stralen
Bij al wat je doet
Jouw warmte
Jouw liefde
Jouw tranen
Jouw smart
Zo puur en oprecht
Komt gemeend
Uit jouw hart
Blijf dat alles
Steeds tonen
Dan ervaart men tot slot
Dat ook jij
Net als anderen…
Duister en licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 In het diepste duister
is dat ene straaltje licht
brenger van luister,
engel van evenwicht…
Duister en licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
854 Eén straaltje licht
brengt in het duister
luister en evenwicht…
Duister en licht (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 Uit elkaar zouden zij gaan
Het licht valt op haar traan,
weerkaatst in zijn oor,
lispelt zacht: ga door…
Duister en licht (2)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
899 Uit elkaar zouden zij gaan
Het licht valt op haar traan,
weerkaatst in zijn oor
en lispelt: ga samen door…
verwondering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 vers gevallen sneeuw
op oude grond
herinnering herleeft
hoopvol tuur ik
in de verte...
misschien zit er wel
iets van verdraagzaamheid
verscholen achter
de gindse horizon
Lejo van Kuijeren…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid, zo klein
Symbool voor hoop…
Waanzin
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 Dolend
op golven van
gedachteloze uitingen
in verstoorde bewegingen
drijvend
verloren in droefheid
om wat was en zal zijn
of nooit gebeuren gaat
Een sprankje hoop
diep
smachtend naar
het oppervlak
laat het toe
breek door
verzeng de koude van
kille onrust
nu hoopvol
Liefde is geworden
en zal zijn…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Tijden en woorden volgen elkaar
naar de rand van twijfel en vragen.
Waar iedereen angstig kijkt naar de diepte die
niet meer verlaten lijkt
en waaruit naamloze schaduwen omhoog klimmen
als in een voorstelling die
geen droom meer kan worden.
Waar alles slapeloos wacht
op boodschappers.
Van de verloren tijd en rampspoed
die een stilte…
Ik zie het nu
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
713 Hoe de hoop mijn gedichten verliet.
Want woorden toveren niet.
Zei ze vol relativisme en verdriet.
Dus val ik terug op rijm en stijl.
Of een passage uit het eerste lied.
Ik zie het nu, ik zag het niet.…