1566 resultaten.
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 De golf die zij bevoer
kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.
Zij was alleen en klein, zij stond aan ’t roer
en wat zij zong hoorde ik dat hymnen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn kindje voer.
Bij God, zong zij, mijn lied zal u bedaren.
----------------------------
Herschrijving:
De moeder de vrouw – Martinus Nijhoff…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden westen rust."
Moge de stem binnen ieders gevoel
reeds gedurende de jeugd vertellen
over de voorgenomen levensvaart:
"De wijdte toont menig te verwinnen doel.…
Mij een mysterie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Vertel mij eens woordkunstjesmakers waarom
zou het gedicht niet mooi meer mogen zijn
de buiging en sneden niet vloeiend en fijn
maar explosief gevaarlijk dodelijk als een bom
niet meer in gelid van rijm en schone klanken
ja psychotisch opgediend als voer voor psychiater
klinkend als luid gebral of luider eendengesnater
ik steek mijn mening…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen als
bladeren bijeen
bezie het licht in kleuren
met verschaald goud
de wanklank van een slokje vrede
in Famous Grouse
klopt mijn verstarde hart
Zeeën van tijd heb ik gevaren…
wachten op onweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 alle tenten al drie keer
extra goed vastgezet en
iedereen gebeld
want het wordt gevaarlijk
en ga zeker niet
in zo'n grote muziektent staan
om te schuilen
maar ja, waar dan wel ?…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.
Evenwel, wat zouden ze betrachten?…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 —
Gevaren duldend in hun somb're nacht.…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het strand
omdat ik in die fles verdween
de kurk heeft geen gat
draait rond in het heelal
omgedraaid is ook een optie
en jij lijkt op een kwal
mooi en glad
maar barstensvol gevaar…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever
en vertelde je over het kamperen
in een tent op een berg aan het land
onder bewolkte schaduwen
in gevaarlijke…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 We waren met ons bootje…
Gevaren naar het meer.
Het was zo heerlijk rustig,
ik voel die rust nog weer.
Je zat heel stil te kijken,
zodat je stil genieten kon.
Zoals je zo graag wilde,
van het opgaan van de zon.
Ik keek niet naar die zon,
‘k zag wel twee futen elkaar beminnen.…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 Wij lagen na het middagmaal
hoorden bonken tegen het raam
Ben opgestaan en trof een pimpelmees
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet…
Lust en liefde.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 klopt als nooit tevoren
ril van jouw aanraking, zo warm en fijn
voor een paar uur weer helemaal de mijne te zijn
voel me zonder jou volstrekt verloren
motor slaat op hol als ik je lieve gelaat ontwaar
bloed klopt in mijn aderen, gelijk een trom
eindigend met een tweetal paukenslagen als ik bij je kom
vreemd gevoel; maar gelukkig zonder gevaar…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
ont snappen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
474 Er zijn gedichten die heel netjes lopen
dat zijn sonnetjes, dat is sonneklaar
ze zijn wel netjes, maar niet altijd waar
dus wees alert en kritisch, niet té open
Je wilt geen knollen voor citroenen kopen
wie in de pas loopt, loopt alras gevaar;
wie weet loopt deze rattenvanger naar
het drijfzand waar de lezer wordt verzopen
De dichter, '…
Recht op lust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
620 Hun lustknopje wordt weggesneden,
met alle gevaren vandien, verschrikkelijke pijn
en verminking voor het leven,
nooit te kunnen ervaren dat de aardse lust
met liefde verbonden kan zijn.
We wijzen met de vinger
hoe erg het is,
en willen de meisjes
van hun eigen cultuur redden,
want het is barbaars en mensonwaardig.…
De Geblindeerde Straat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Een enkel raam, zo hier en daar, lijkt
zich bewust van het gevaar, dat er met
Alle blindheid nog iets valt te gluren voor
Het onbeminde kind dat er achter nog iets
Van zijn gading vindt.
De straat kent enkel passanten, blind
Voor elkaar en de wereld om hen heen.…
Dierenvriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 Wollen vachten, natte neuzen,
kattenstaarten of kwispelend
met hondenhaar, spinnende
vriendschap en trouwe ogen, of
een waakzaam grommen bij gevaar.
Onze huisvrienden op vier
poten, of het nu gaat om de kat
of de hond; het hele jaar door
Geven zij ons die momenten van
vertedering en een vriendschap
op hechte grond.…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 horizon
door het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen metterdaad
niemand weet meer waar
de winden zijn gebleven in de
gevaarlijk…
De moord op brigadier Arie Kranenburg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Een tragische gebeurtenis beëindigt het leven van een
politieambtenaar in zijn plicht; die met onvoldoende
zicht op het gevaar zijn laatste poging tot een arrestatie
verricht.…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen,
dat is nu een van de erge gevaren:
de machtigste onder de belemmeringen,
die versperren den weg naar 't leven, 't ware.…
Arme droeve tijd.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 - 'k Vrees, zo sprak ze, geen gevaar,
want ik heb nog tijd.
Hij was struis, gezond en kloek,
rein van ziel en lijf;
nooit liet hij zich op de zoek
voor een vroom bedrijf.
Neem een liefke, zet ik hem,
die uw hert verblijdt.
- 'k Vrees, sprak hij, de huwlijksklem,
en... ik heb nog tijd.…
Zangstukje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.485 Neem weg, neem weg die afgerichte mond,
Die lippen vol verraad, met wellust overstreken;
En dat gevaarlijk oog, die valse morgenstond,
Waar de uchtendzon van heil gereed schijnt door te breken!
Maar geef, meinëedige, mijn kussen mij weerom,
Die panden van mijn min: zij zijn mijn eigendom.…
Een jammerlijk misverstand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
826 slank en rank, plotseling in een zonnestraal gehuld
lange blonde haren, borsten goed gevuld
haar verschijning maakte mijn rug wat klam
het tikkende geluid van naaldhakken op het trottoir
die fraaie roodgelakte teennagels welke me betoverden
ik versnelde mijn passen om haar in te halen, zowaar
doch opeens ontwaarde ik een serieus opdoemend gevaar…
Vaste rots
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 God, mijn vaste rots, wil mij bewaren
Hij zorgt steeds voor mij, iedere dag
Zo lang ik op deze aarde wezen mag
Hij wil mij behoeden voor alle gevaren,
Op God, mijn vaste rots, wil ik vertrouwen
Hij blijft mij steeds nabij, dag en nacht
En houdt in het donker bij mij de wacht
Het morgenlicht mag ik weer aanschouwen.…
vertel mij vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 mij bewegen laat
fluister mij vader fluister mij dan
ter bevestiging het antwoord
op de vindtocht van mijn leven
ook nu ik hier en jij daar bent
vertel mij vader vertel mij dan
ben ik grootgebracht geworden
de zoon de man en de mens
die jij wilde dat ik zou zijn
zeg mij vader zeg mij dan
dat ik nooit alleen staan zal
als het gevaarlijk…
Nausikaa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
785 Bij ’t balspel toondet gij vorstin te zijn,
En groot te wezen als u dreigt gevaar,
Gij werd de zwerver van de zee gewaar
En zag zijn wezen, ondanks armoe-schijn.…
Mooi of niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Een prachtige bedwelmend
geurende bloem
een gelokte bij vervalt hierdoor
in genotzuchtig gezoem
een eendje dat uitnodigend kwaakt
naar een woerdje dat hun samenzijn
schijnbaar met gevaar voor eigen leven bewaakt
een bevallige boom ooit liefdevol bestoven
kan met haar gevulde zwaar doorbuigende
takken niets anders dan een rijke oogst beloven…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 opgeslagen,
in ongerepte silhouetten,
raakt ik in vervoering meer
bevlogen, hierdoor draag ik
in mijn rugzak het betoverende
kind wat mij toelacht, mijn
zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en
worden kromme lijnen recht,
een meet-loos mededogen, vrijbrief
voor nog te beleven jaren
verlost van schaduwen en gevaren…
Verjaardag psalm; Naar bewerking van psalm 90
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 Alleen God weet waarom in 't best van onze dagen
Dikwijls zoveel smart, zorg en stof tot klagen
In tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen
Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren
Onze Here Here, die wij ootmoedig eren
Ook al schijnt ons niets te deren
Kan in een wenk de mens…