5575 resultaten.
Verras me
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
976 vol overgave lig ik in het rulle zand
langzaam varen donkere wolken voorbij
waarachter een sterrenhemel schuil gaat
voor de kust knipperen lichten groen en rood
geduldig wachtend op wat er komen gaat…
pleisterplas
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
505 een woest decor
vallend groen
wilde takken
jij grijze deken
zomervocht
zwart met bakken
de grootste plas
kindersprong
natte hakken
brede lach
harde schreeuw
het mooiste pakken…
eenvoud
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
735 een groene dijk
beklommen door een hek en zijn schaduw,
scheve schapen
de zee
waar schepen elkaar lijken te ontmoeten
het vlakke achterland
met hier en daar een torenspits en
een verstrooide molen
de sloot zoekt een beetje warmte in het riet…
Een stap te ver
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
943 er schuilt een moeder
in het kind
dat zichzelf wiegt
en een treurlied zingt
blijf in het zandspoor
had ze gezegd
loop niet in de val
van de groene velden
elke grasspriet
is er één, dichter bij de dood
de kleine speelt
alleen nog in haar handen…
Naar de maan huilen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
673 Jouw denkbeelden verscholen
achter de gordijnen
van onuitgesproken woorden
maken mijn lijf krachteloos
Op het groene bed van mos
daal ik neer
Kom naast me liggen
laten we samen naar de maan huilen…
Ik zou je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Van een zomerblauw
zou ik je kunnen weet je
van een rozenrood
ik zou je van veel wit en
geel en violet nog meer
van aubergines
van dat mooiogend blinkend
van dat glanzend zwart
ik zou je van veel groen en
weet je ik zou je van dat
dat felle lila
lavendel op een border
netjes in de rij
en van sneeuwwitte anjers
zie er is veel…
de winter overslaan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 de herfst is mooi en warm
kleurt in tinten rood en
zwamt hier en daar in stoelen
een elfenbankje voor mijn lief
ik zou zo graag
de winter overslaan
direct door naar de lente
met dat onmetelijke groen
in miljoenen nuances
niemand in de kou laten staan…
TOFIK DIBI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 De strijd tussen Sap en Dibi is voorbij
als runmate gaat Tofik Jolande assisteren
er zit een groene deuk in de partij
maar dat kan Tofik niet deren.
Slechts in de schaduw mag hij staan
runmate van Sap, wat een baan.…
Wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Het vuur in de haard ontstak zichzelf
bloemen bloeiden in de winter
alsof het lente was
honden stopten met hun ijlende geblaf
jij bezit een toverstaf
of dit alles gebeurde alleen
omdat jij je uitstrekte
op het groen gekleurde gras.…
Wie ben ik?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Als een groen zuurtje of een blauw hoestbonbonnetje.
Maar ik ben niet puur
Ik ben zo zout als drop
Maar heb een bitterzoete kop.
Voor jou ben ik een aftermint
Bij je kopje thee
zonder boterkoek.
Scherp ben ik als sambal, rode pepertjes in de zon.
Maar ik ben ook gewoon stom…
Nu jij.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.080 We zijn vrienden,
zeg je
maar
waarom dan meegeheuld
(denk nu even aan het groene boekje)
met iemand die me aanvalt
Weet je, vriend,vriendin
sommige dingen
zal ik wel nooit snappen
maar ik zelf zou nooit
maar dan ook nooit
over mijn principes
heen kunnen stappen.…
Lijn A
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
685 dat zoiets simpels
-de geur van een bus
de leren stoelen, grijs-groen
chromen stangen, waaraan
een lus, het stopknopje
de hoedjes voorin
die kletsten met de chauffeur
het tsjjjj-geluid van de
dubbele deur-
je zo lang bij kan blijven…
Afwachten.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Nadien wist ik het weer
jij was dat meisje
met groene ogen
bruine haren
geheimzinnige lach.
Juist mooi
maar als ik je zoek
zoek ik te lang.
En als ik ben
waar ik moet zijn
ben je er niet.
Nog even wachten
tot ik 'hoi' hoor
of iets wat daarop lijkt...…
Langzaam maar zeker
gedicht
4.4 met 7 stemmen
9.195 Wind woelt door het natte
groene haar van stadsplantsoenen,
ontrolt een hardblauwe vlag
boven de daken. Wie dit ziet
heeft de nacht overleefd
of hij wil of niet.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Visioenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
791 Er ligt een teder groen
in morgen
een zuiver hart
dat van belofte spreekt.
Voorbij de brug
dralen de dagen
in de mist.
Ik zie de wilg
die mijn tranen deelt
de kringen heimelijk vergroot
zich onverhuld
verwijlt in mijn dromen.…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Olijfblad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Ruimte in zichzelf
Verloren - geen
Richting meer
Te vinden in
De eenkleurige
Massa die alles
En ook zichzelf
Overstijgt -
Ook de lijnen
Van oneindigheid
Zijn prijsgegeven
En dan verschijnt
Zo uit het niets
Die witte duif
Met dat groene
Takje van de olijfboom
Dat leven geeft
Waar geen leven
Meer te vinden was…
Geen lichte taak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 Leven zonder
jouw liefde is
als dood zijn ter-
wijl ik nog ademen kan
Leven zonder jouw liefde
is als groen gras gedroogd tot hooi
Leven zonder jouw
zeer intense liefde
beslist geen sinecure, slechts zwaar…
badeend
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
639 badeend zoekt het ruime sop
weer iets anders
dan de badkuip
't schuim verwisseld
voor het kroos
proeft het eendje
hier de vrijheid
rozetintig in het groen
geel-gebekt en zeer tevreden
zwemt ze weg van het verleden…
Oktober
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
859 Zoals zij in de lente met fris groen
de winter wegwuift en een nieuw seizoen
met loof en bloesemblaadjes welkom heet,
zo spreidt zij nu, om ieder te begroeten,
een knisperend tapijt voor onze voeten.…
Waterfiets.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Ik was
een waterfiets
balorig
in de plomp gereden
Ik voel me
nu 'versierd'
met de groene franje
uit het onderwaterrijk
Ik heb
-in 't slijk-
vissen gezien
kikkers, zelfs 'n schildpad
Ik ben nu
best tevreden
ik zag
'wat van de wereld'
een wereld onder water.…
droom ik mijn droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 het licht van de zon dat
door de groene bladeren speelt
legt warme schaduwen neer
op mijn armen - mijn benen
mijn hele lijf
verlicht mijn hart
de last mijner gedachten
met een schat aan emoties
droom ik mijn droom
tot werkelijkheid…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Bogen......
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 het warmbloedig rood
van Brabant
met het zomers groen
van Gelderland.…
overgang en ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 blad en in tegendeel
winterland en andere uitwassen
wasem aan de binnenzijde van het torso
rijp rond het hart en een ijzig hoofd
vergeelde tanden bijten zich vast
in oud groen en bloesem
genadeloos in haar genade
roerloos in bloei…
Den Haag vandaag
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
738 De buxusmot heeft weer eens toegeslagen
want buurmans haag is naar de Filistijnen
Helaas is zijn haag eveneens de mijne
De groene wand kan niemand meer behagen
Ik vind het erg, maar buurman dipt en flipt
Hij had zo mooi De Haag vandaag geknipt…
bemost zadel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 zo de tijd ook maar
ergens vat op kreeg
dan wel het zadel
dat hier in de
zeven alleetjes sinds
jaren her gestald staat
zowat alles vergaat
in de straat maar fiets
en zadel in levend groen
houden braaf stand…
Herfstkleuren
snelsonnet
3.9 met 16 stemmen
957 En ik word groen en geel van de terreur
Van lui die niet handmatig willen harken.
De buren bakken het behoorlijk bruin,
Ik erger me dan blauw in onze tuin.…
Doodleuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 niemand of niets
treedt de dood mooier
tegemoet dan de herfst
een boomblad verkleurt
van groen geel
rood naar zwart
en als het blad al niet
gevallen is valt het
voor dood neer na nog even al het
kleurrijks te tonen wat
het leven hem ooit bood…