1231 resultaten.
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ik werd onrustig en ik zocht
Een woord, dat de stilte verbreken mocht.
Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
De pijn van leven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.028 avontuur
nooit de honger
naar het volgend uur
die emoties door je bloed
vermijd je nu voorgoed
je hebt gekozen
voor het spelen
gedachteloos in spel
jouw tijd lijkt
al geweest je hobby
is helaas voor
anderen geen feest
geen avontuur
van aarde water
vuur ravijnen
diepzeeduiken
en tonijnen
zelfs vulkanen
zijn te duur
maar onrust…
Rond de langste dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 Voordat je het weet verschiet de kleur
naar geel en jaagt je zorg met onrust aan
door kennelijke dode plekken als verwijt te tonen.
Kan het wraak zijn vanwege mijn aandrift
tot regelmatig maaien om de bloei ervan te voorkomen?
Hoe blij verrast je bent als in de nacht, terwijl je sliep
het hemelwater daalde.…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel werd geprojecteerd
lief en twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad,
verlaat het doelloos pad van
onrust…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 je hand is nog warm
de lippen iets koeler
dan gisteren
je wangen zacht
met onrust die blost
ogen wat harder lijken
woorden te zeggen die
je schrijft op fluweel
met een tegenvleugpen
we kennen elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De dag schept na een onrustige
nacht gelukkig lucht, naast
een vreemde werkelijkheid
zwelt het frêle licht glorend aan.
Op pad maak ik een gruttoimpressie
van het landschap, ga langs de dijk
die verderop iets begint te klimmen,
er huppelen hazen over de akkers.…
Mijn eigen gang gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Zonnetje
Schijnt
In mijn huis
De kleuren
Van de herfst
Schitteren
Op een
Hemelse manier
Naar binnen
In mij
Heerst
Een onrust
Een storm
Een verdriet
Een eenzaamheid
Ik weet het even niet
Zou zo graag willen delen
Doe zo mijn best
Maar weet het even niet
Het is zo raar
De mensen
Waar ik
Naar mijn gevoel
Wat met
Te delen…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Zonder onrust.
Zonder de haat-liefde relatie die ik voel.
Verbreek ik de stilte die mijn ogen kunnen zien.
De rivier blijft toch wel stromen.
Met of zonder elkaar, het maakt niet uit.
De zee stelt geen vragen.
Kalmte overspoeld mij al ik bedenk,
Wat ik allemaal heb gemist.
Het is goed zo, het is beter zo.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Hier lost de onrust van de mens geruisloos op,
meegezogen door de verre, diepe stroming.
Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 meeuwen dobberen
op een doodkalme zee
onrustig het hart
Ik zie de eerste springers in zee, ik zie de eerste gezinnen
zeulend met tassen vol voedsel en speeltjes. Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen.…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Je onrustige
hart ging tekeer in je ribbenkast. Voor
eens voelde je weer de pijn van het afscheid,
inplaats van de drang om het onbekende te
omarmen.…
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 een heel onrustig gevoel
'k denk soms, 't is gewoon aanstellerij
snapt dan niemand wat ik bedoel?
er fladdert iets binnen in mij......
nee, 't zal toch geen vlinder zijn
die met haar mooie vleugelpartij
mij gaat verleiden op weg naar meer venijn
er dringt iets binnen in mij......…
Vóór de regen
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.892 Een ruisen, vreemd en zacht,
Heeft mijn onrustig hart vervuld
Met bang, verlangend ongeduld,
Naar 't geen de stilte bracht.…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Laat de prikkels rusten als bladeren op water,
hun onrust vindt een bedding zonder geluid;
niet elke schaduw vraagt om een naam,
niet elke vraag verlangt een antwoord.
Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.…
Zomaar een nymfomane
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.400 werk in een bordeel
leek haar wel aangenaam
nu flirt ze hier met mannen
verwent hen ´s avonds laat
ze oogt echt heel ontspannen
geniet steeds van de daad
laatst trof ze op een maandag
de man van haar vriendin
hij was plots totaal van slag
dacht direct aan zijn gezin
ze stelde hem meteen gerust
sloeg een arm om hem heen
toen zijn onrust…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 het ijs liet zien en horen
dat eb en vloed eeuwig doorgaan,
knarsend en krakend kruiend
schots en scheef, letterlijk
maar desondanks mooi,
zoals eb en vloed in mijn leven,
hun sporen eens schots en scheef
op mijn ziel stuwden
maar nu in een stromende balans,
want: zie vorig couplet,
ook zijn brute schoonheid toont
nu ik in de stuwende onrust…
Het torentje.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.029 Ik zit hier op mijn torentje
En ga mijn luiken sluiten,
Er roept een stem daarbuiten,
Een oog gluurt door de ruiten;
Een laddertje wordt vastgehaakt
Hetgeen mij gans onrustig maakt.
Och, wierp nu maar een sterke hand
Dat laddertje terug op 't land.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Vannacht geschrokken opgestaan
een klamme onrust had mij aangegrepen
je donkerblauw, het leunde
onverwachts zo zwaar op mij
en 't violet, verdwenen.
Ik hoorde mensen luidkeels roepen
anderen, die zongen luid;
de duisternis en bitterheid,
het zal zodra verdwijnen.…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Relativeer uw onrust en onze smart.
Gelukkig nieuwjaar!…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Het wordt een lange koude arrenmoedige winter
We gaan aan het gas
Neen, we gaan van het gas af
De aardkloot in Groningen verdient rust
Onze portemonnee wordt onrustig
Het wordt kiezen tussen eten of warmte
Het wordt eten met mate 2 maal per dag
Kleding aanhouden en dekens doen de rest
We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn
Hij, zij, die…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we liefhebben
hallucineren met Gabo in
honderd jaar eenzaamheid
kennen de wetten van weerstand
en woede
we voelen Brel’s dictaat van
norse vloed die beukt aan het zwart basalt
Amalia’s fado over uma casa Portuguesa
een briesje strijkt over het onrustig…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 in mijn dromen, in mijn dansen
in mijn armen, in mijn hart
Jij bent naast mij,
naast mij wanneer we zweven,
naast mij wanneer we vliegen,
naast mij wanneer we vallen,
naast mij wanneer we herrijzen
Jij bent op mij en ik ben op jou,
ik ben op jou gestoten,
ik ben op jou gevaren,
ik ben op jou gevallen
Jij bent om mij,
om de onrust…
Geen schroeven of bouten maar stapelen als LEGO
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
934 jeugd
zeg maar 8/9 was ik (1960)
ik was een moederskindje
ik was onhandelbaar, niet grijpbaar
de band met vader moest versterkt worden
want anders, anders, zo sprak het
Psychologisch rapport, ra, ra, vul maar in:
wordt het een homofieltje
3 jaren kolonies (half jaar totaal)
zouden me sterken tot een heterofieltje
maar wat de onrust…
Frans Timmermans
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
1.051 ’t Was ruim na elven: Timmermans bij Pauw
Scherpzinnig als altijd en prima sfeertje
Ons eigen politieke knuffelbeertje
en talenwonder… hè, wat zegt ie nou?
Het zal nog lang in al zijn hersens spoken:
‘Ik heb me in mijn eigen taal versproken!’…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 hoop op een leven van lange duur
waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer
een vuurtoren voor een kust zonder schepen
de laatst nog echt levende holenbeer
waar zich al zoveel mensen aan hebben vergrepen
ik ben de witte duif van de hoop
door noach verraden en gekookt
een vluchteling voor altijd op de loop
voor een wereld die enkel maar onrust…
Ecce homo
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
837 Zijn vrienden stoten elkaar stiekem aan,
onrustig schuifelend met hun sandalen
in het zand onder de cederen tafel.
Ze fluisteren achter geheven hand en
durven hem niet aan te kijken.…
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Iedere nacht speuren haar blikken onrustig
de grenzeloze diepten van de hemel af,
haar donkere ogen weerkaatsen een mozaïek
van blauwzilveren sterrenbeelden,
die gepassioneerde hemellichamen
vervat in hun wonderlijke mythologie.…
het blijft behelpen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
4.889 stof
samen met moeder thuis trof
herinneren doet zo'n pijn
vooral nu in de weet
dat vanwege vroeger
en alles bij elkander
je toen nog steeds zo stil
en niet anders kon zijn
het was nu zijn schoonzus
vijfentachtig al weer
ze rijdt en fietst nog
die schrik in haar ogen
bij ons opstaan
om weer verder te gaan
ze zag dat ik haar onrust…
Iedere dag
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.331 liefde mij blind maakte
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien mijn tranen
want ik heb je zo lief
zo onbeschrijfelijk lief
en iedere dag geef ik jou
mijn onrustig…