1728 resultaten.
Een locomotief
gedicht
2.5 met 41 stemmen
18.338 ' roepen ze. 'Ho!', 'Wacht eens even!' en 'Sta stil!'.
Maar wij vertrekken en horen niets en niemand meer.
---------------------------------------------------
uit: 'Er ligt een appel op een schaal', 1999.…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels trekt door mijn zee
het woelen allengs verdwenen
rest mij nog de eeuwigheid
van een leven zonder jou
adem na adem tot
elke gedachte aan jou
zijn eigen weg is gegaan
tot dan echter
altijd tot dan
zal ik blijven roepen…
Zeventig jaar verschil
gedicht
2.9 met 25 stemmen
21.483 Ik roep
dat ik ze al gegeten heb, dus hij moet
terug naar Start of naar de Gevangenis.
Hij strompelt toch al zo moe. Zijn hart.
Maar een vriend hoeft niet snel te zijn,
van mij niet persé, alleen in de buurt.
Hij moet niet zeggen dat het weer weer
in de weg zit. Ik weet al lang dat het moet
vriezen voor het regen ijzelt op de straat.…
geef mij de vier
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.216 schroom niet te stunten
mij te doen vallen
tot onder de top tien
stroop mijn vel
na dit gedicht
ik ben eerlijk
zie mijzelf als
lichtgewicht
slechts massaal gebrul
wil ik horen
schreeuwende koren
die mij zonder schroom
de grond in boren
ik geef ruimte aan agressie
ontzie mij daarom niet
je zult zuchten van verlichting
en schor roepen…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet
echt in de kont geschoten
van hen die vissen wilden
zij werden stuk voor stuk
door haaien opgevroten
dolfijn maar lekker door
de lieve vissen roepen…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
Kai
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.112 In gedachte ben ik bij je en zijn we altijd met z’n twee
In gedachte blijf ik altijd roepen:
Hé grote vriend! ga je mee?…
De plataan op het plein
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.472 Jij mag getuige zijn
van verdriet groot of klein
vriendschap huilen ruzie
vallen op een zere knie
Drukke kinderen en stille
roepen schreeuwen gillen
verstoppen hollen vliegen
lachen luieren liegen
Pootje haken pret maken
potje knikkeren of schaken
voetbal op het plein
vechten is maar schijn
Drie is teveel vier is beter
struikelen…
Opzij opzij opzij (karaoke)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.496 we moeten rellen dwingen schallen
schreeuwen gillen huilen roepen
zeuren schelden zeiken poepen
rammen sluipen wijzen knallen
samen spannen kijven lallen
schuimen ruimen klagen coupen
draaien dreigen treffen troepen
vuilen bekken kwellen gallen
tieren mieren plagen slachten
schillen schoppen raken schaden
ploegen plaggen bluffen blaten…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van veiligheid
gaat na een paar uur stuk
de kater toont venijnigheid
nog proosten alle handen
roepen…
Vrede in mineur
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.551 hij componeerde mooie walsen
en veel nocturnes
zo huid-dicht
schreef in een heimwee-stemming
dit largo met een triest gezicht
als ik het speel dan ga ik mee
in klaaglijk steeds herhalen
van ondertonen
die verhalen van liefde die verloren is
en door de melodie klinkt al maar meer
de roep van kom toch weer
o kom toch weer
van hoop naar…
hoe het missen is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 hand en leert
haar hoe 't missen is
omdat het zich tevoren voelen liet
als haastig en veranderlijk waaien
dat op haar huid wel kilte gaf
maar nu pas doordringt
tot de broze plekken
van haar onvoorzien vatbaar bestaan
hij kent dit hartverterend voelen
alsof er even niet meer overblijft
van ingebouwde zekeringen
of ook de bitterzoete roep…
- IN VINO VERITAS -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
760 Opnieuw hoor ik roepen,
het rode glas lijkt dronken vol
te fonkelen,
verspreidde liturgische taal
en maakt de tongen los.
Opnieuw vraag en aanbod
ik wil zweven en begrijpen
met uitzondering sacramenten vieren
oogverblindend streven
prachtig en subliem.…
De vrede
gedicht
2.6 met 55 stemmen
32.157 Ze roepen: vrede! vrede!
Hij hoort hen niet,
verdwijnt uit hun gezicht.
Ze voelen hun hart bonzen
en gaan weer naar binnen, grijpen elkaar beet
en aarzelen.
Moeten ze elkaar doodslaan of moeten ze elkaar kussen?
Wat moeten ze doen?
Jij mag het zeggen, fluisteren ze.
Nee, jij.
Nee, jij!
Jij!!…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 De steen malend
Geluidloos lied dat zinkt in mijn hoofd
Blijven roepen onder water
zonder dat er ochtend kwam
----------------------------------------------------
uit: 'Wegsleepregeling van kracht', 2006.…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
" ALLES GOED", reactiesuggestie!!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
714 " ,
uit oprechtheid, eerlijkheid of gewoonte
veelal ten principale goed bedoeld
Houd je antwoord ook goed bedoeld
ten principale repectvol naar jezelf toe
Zeg, roep, fluister, schreeuw
"VEEL GOED!!"
En de meesten verstaan automatisch
"HEEL GOED !!"
En met handgebaren die veel goeds uitstralen
zwaaien mensen elkaar uit!…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.
En in de flarden mist
van mijn verwarde geest
keer ik terug naar het kind
dat ik ooit ben geweest.…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat…
Zegt men
gedicht
2.7 met 42 stemmen
21.462 En bedoelt dan waarschijnlijk: heel serieus
over God, Staat en Vaderland meemummelen,
en nooit eens roepen: 'Krijg een dikke neus!'
Geen grapjes maken over het soort zaken
waarmee zelfs een magnaat te worstelen heeft.
Vooral, wanneer hij door een Hongkonggriepje
geveld is. En plots merkt dat hij nog leeft.…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
EMJEEHOTEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Spinnenhandel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 Ik zag je schrikken
geheel ontkleed
van al die strikken
je zag me sjansen
zoals het scheen
ik had nog kansen
je liet me voelen
want mensen weten
voor open doelen
ik hoorde roepen
omdat je dacht
dat ik moest poepen
je liet me weten
diep in jouw web
dat jij moest eten
ik kon niet weg
ik zat verpakt
en jij liet scheten
jouw…
Groene Kerstgedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 kaarsen flikkeren blauw
kerstgedachten ruiken groen
kaarten met de hand geschreven
er is zoveel te doen
wie haalt de kerststal weer van zolder
en de lichtjes uit de knoop
zilveren slingers, gekleurde ballen
roepen kerstengelen op tot hoop
in december zingen we telkens weer
geloven we nog in vrede op aarde
't lijkt of de wereld meer verhardt…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Ik vloek, ik roep nog "eikel", maar te laat,
Hij is al ver weg in de mist vertrokken.
Mijn foto’s vallen op de natte straat.
Mijn hartelieve kan de stront in zakken.
Ik ga de kroeg in, lekker biertje pakken.…
HOSTEL DE STIJL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
bijna 50
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik zong er een incantatie
om haar door deze daad
terug naar hier te roepen
voor wat wijze raad.
En zij verscheen aan mij,
lijkbleek in het duister,
ze keek me doordringend aan
en zei toen: ‘Luister,
je bent nu even oud als ik
was toen ik het leven liet,
daarom: leef, lijd en heb lief,
verspil de je gegeven dagen niet!’…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer
ik dacht dat liefde nooit kon sterven
en toch voel ik barsten in mijn hart
maar ik roep…