12812 resultaten.
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 Ja ik laat mezelf spreken
Niemand houdt me tegen
ik ben trots op de eeuwigheid
een eenzame rots in de bergen
Wat de Brit in zijn parketten hal voelt
bij tea time kan ik
maar ervaren wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs…
Het gekerstmis
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.899 Man staat voor het raam.
Het sneeuwt in zijn hart.
Hij draagt een witte trui.
Achter hem een lege stoel.
Er omheen de ruimte van de stilte.
Hij kijkt achterom.
Hij ziet niets, behalve dan
de lege stoel. Wanneer hij
zich weer omdraait,
ziet hij in de weerkaatsing
van de ruiten dezelfde
leegte, maar dan buiten.…
Feest!
snelsonnet
2.6 met 16 stemmen
1.747 Een ganzenlever van de voedselbank
Een ticket van Ben Bot uit Syrië
In Bethlehem een (heel zacht) kyrie
Al-Qaeda rust (tot nu toe) god zij dank
´t Is koud ook, ondanks deze koude eeuw
Toch klaag ik: Jezus, waar is nou de sneeuw?…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit ik op een bankje stil
te kijken en vooral te zien
naar wat ik zoal missen moet
en ik vraag me af
waar de sneeuw…
De minnenden
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.765 Over de jonge sneeuw,
De glinsterend reine,
Schaduwt zijn fijne
Wapen, wij geven geen schreeuw.
Wij weten het, als een riet
Zal hij ons plots afsnijden.
Maar zaligen durven lijden
En letten op hem niet.…
Dat ik nog steeds van je hou...
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.754 Het bleek niet eeuwig
Ik zie je daar staan
In het zilvergrijze kunstbont
In de sneeuw
valt een traan
Je blonde krullen wiegen
zachtjes op de wind
Je lichtblauwe ogen omgeven
door lange zwarte wimpers, je
maskara met tranen verweven
Je ogen kijken me aan
Je trilt
Van de kou, of
misschien omdat je weet
dat ik nog steeds van je hou…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van ‘t hart uit wit tot de einden…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse sneeuw…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
Oog in oog
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.384 Schichtig voorzichtig
scherpzinnige blik
vuurrode gloeiende bal
wattig roze sneeuw
dageraad in het dal.
In vredige eeuwigheid
introvert afgezonderd
verborgen tussen bomen
oog in oog met een hert
begint leven te stromen.…
Haiku (Pasen 2008)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
642 het geel
in het groen
onder het wit…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Amerigo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.484 Herstellende nog steeds
van zware worteldiarree
galoppeerde hij de nacht door
over glibberige daken
Zeven kleuters speelden 's ochtends
met z'n allen heel tevree
met de zachtoranje sneeuw
om er een sneeuwpop van te maken
Er was genoeg gevallen
om een vreugdekreet te slaken…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 de natuur toont het winterweer
en vlokte alles wit.
elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Klimmersverdriet
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.176 Ik huil, ik huil bij elke vlok
‘k Zit de stilte te ondergaan, de kilte
trekt door mijn voeten naar omhoog
Waarom ben je niet hier om
samen de sneeuw te eten die valt
om alle scherpe randen te lenigen.
Geluiden zijn er, maar niet echt storend, echter,
vlok na vlok dreunt neer en overstemd mijn gesnik …
Waarom.. waarom ben je niet hier….…
Nieuwjaarswens 2009
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.167 Smelt wat ijs op je lippen
Laat licht schijnen in je hart
Vind je kracht diep van binnen
Maak een gloednieuwe start…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Veel kleine handen schrapen, in de rokjes
Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal.
Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Stille witte blinkesneeuw
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.857 Gij zijt een stille witte blinkesneeuw,
gij zijt een blinke zee tintelzee
Gij zijt een schemerwitte leliemeid,
gij zijt een wijde vlindereluwheid.
Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende,
het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 het is de sneeuw waar ik op wacht, die zachte
pracht die als altijd een verlangen in me
wakker maakt en weer even raakt aan die wereld
van toen, de wereld van mijn kindertijd;
vanachter het raam volgden je ogen het jagen
van de vlokken, en het naar buiten mogen zo
snel het maar ging ondanks de heerlijke sfeer
die er binnen al hing door het…
Winterwandeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
613 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
Ontsporen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
895 in café De Posthoorn te Beetsterzwaag
lagen twee bestuurders uit Den Haag
met een geweldig stuk in hun kraag
verdronken in luidruchtig weegeklaag
mijn hemel, wat is er toch aan de hand
als je door een beetje sneeuw in het land
elke keer op een dood spoor belandt
en dan in de middle-of-nowhere strandt
kom op nou jongens, loop niet zo te klagen…
vanochtend vroeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 de hemel sneeuwt
het land weer wit
straks als wij ontwaken
en aan de kerststol gaan
zal het land langzaam ontdooien
en komen kleuren weer tevoorschijn
ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Enkele vlokjes, dwarrelend, aarzelend
schijnbaar bang de grond te raken
dansen in de ijle januarilucht
als een wilde vlindervlucht
tussen takken, over daken
voor het nog onbekende beducht.
Maar dra komen ze met velen
doelbewuster, vastberaden
om van bossen, velden, daken
onze dromen, ons ontwaken
van ons denken, onze daden
een breughelschilderij…
winter in Twente
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
586 januari 2010
met oostenwind
over de
Deldeneresch...
bevroren tranen
in de bedding
van mijn wangen…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…