Alle inzendingen over sneeuw in maart

12812 resultaten.

Sorteren op:

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Romantisch Rusland

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
Ja ik laat mezelf spreken Niemand houdt me tegen ik ben trots op de eeuwigheid een eenzame rots in de bergen Wat de Brit in zijn parketten hal voelt bij tea time kan ik maar ervaren wanneer ik buiten ben, niet meer kan voelen finesse met een warme kant gewoon sec, zonder melk of honing daarvan genieten is een kunst grand cru zelfs…

Het gekerstmis

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Man staat voor het raam. Het sneeuwt in zijn hart. Hij draagt een witte trui. Achter hem een lege stoel. Er omheen de ruimte van de stilte. Hij kijkt achterom. Hij ziet niets, behalve dan de lege stoel. Wanneer hij zich weer omdraait, ziet hij in de weerkaatsing van de ruiten dezelfde leegte, maar dan buiten.…
Jan de Bas22 december 2006Lees meer >

Feest!

snelsonnet
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.747
Een ganzenlever van de voedselbank Een ticket van Ben Bot uit Syrië In Bethlehem een (heel zacht) kyrie Al-Qaeda rust (tot nu toe) god zij dank ´t Is koud ook, ondanks deze koude eeuw Toch klaag ik: Jezus, waar is nou de sneeuw?…

een vraagje

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 773
wil weten het afgebroken blad een gestorven regel ongeboren vreemde woorden dat, wat niet meer is noch weer kan komen dan in een ongelezen verhaal ik kijk wel naar zij die voetganger willen zijn op deze snelweg vol leven zit ik op een bankje stil te kijken en vooral te zien naar wat ik zoal missen moet en ik vraag me af waar de sneeuw…

De minnenden

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Over de jonge sneeuw, De glinsterend reine, Schaduwt zijn fijne Wapen, wij geven geen schreeuw. Wij weten het, als een riet Zal hij ons plots afsnijden. Maar zaligen durven lijden En letten op hem niet.…

Dat ik nog steeds van je hou...

hartenkreet
4.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.754
Het bleek niet eeuwig Ik zie je daar staan In het zilvergrijze kunstbont In de sneeuw valt een traan Je blonde krullen wiegen zachtjes op de wind Je lichtblauwe ogen omgeven door lange zwarte wimpers, je maskara met tranen verweven Je ogen kijken me aan Je trilt Van de kou, of misschien omdat je weet dat ik nog steeds van je hou…
Namasté27 september 2007Lees meer >

Eerste sneeuw in de tuin

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.099
Verhelderd ligt en overal omzwacht, En tinteljong en toch zo eindloos oud, Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd Dit daaglijks plekje nu in winterdracht. Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht, En alle onwillige en stutten boud, Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud, Belegen werden uit de hemelnacht. Van ‘t hart uit wit tot de einden…

Vers gevallen wit

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 801
volle maanlicht de klokken mompelen koperkleurig, hun gebronsde klanken klinken dof, diep en wijds over stil land elk van hun klanken markeert scherp en helder de grenzen van deze eindeloze stilte, de stilte van de diepe midwinter, van verlangen naar zachte voetstappen, dat stille hunkeren, onbenoembaar, naar het gekraak van verse sneeuw…
Tjoke21 december 2007Lees meer >

Het rijp omlijst de bomen...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.180
In een serene stilte laat koning winter de bomen met een ijsmantel aankleden Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp en begint tot het witte landschap toe te treden Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken en hierdoor zo nu…

Oog in oog

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Schichtig voorzichtig scherpzinnige blik vuurrode gloeiende bal wattig roze sneeuw dageraad in het dal. In vredige eeuwigheid introvert afgezonderd verborgen tussen bomen oog in oog met een hert begint leven te stromen.…
Jasmien5 januari 2008Lees meer >

Wit van de bruid

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 432
in het wit van de wereld speelde licht in kristallen brak op het raakvlak en vuurwerkte in megakleur zijn rechtlijnigheid de schittering plezierde het kind door de klimmende zon die in warmte won van de kou kleur transformeerde tot weerkaatsing van hemel in blauw nu dansen stroompjes met twinkelend jeugdig geluid in hun kersverse…
wil melker9 oktober 2020Lees meer >

Amerigo

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.484
Herstellende nog steeds van zware worteldiarree galoppeerde hij de nacht door over glibberige daken Zeven kleuters speelden 's ochtends met z'n allen heel tevree met de zachtoranje sneeuw om er een sneeuwpop van te maken Er was genoeg gevallen om een vreugdekreet te slaken…
jan haak2 december 2008Lees meer >

Witgevlokt.

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
de natuur toont het winterweer en vlokte alles wit. elk dak mocht voelen hoe de kou binnendrong. elk dier en elk mens mocht weten van de wattenlaag. en ohja, zelfs ik voelde de prikkels van elke windvlaag langs mijn oren zo guur, zo fris zo december.…
Sanne L9 december 2008Lees meer >

Klimmersverdriet

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Ik huil, ik huil bij elke vlok ‘k Zit de stilte te ondergaan, de kilte trekt door mijn voeten naar omhoog Waarom ben je niet hier om samen de sneeuw te eten die valt om alle scherpe randen te lenigen. Geluiden zijn er, maar niet echt storend, echter, vlok na vlok dreunt neer en overstemd mijn gesnik … Waarom.. waarom ben je niet hier….…

Nieuwjaarswens 2009

hartenkreet
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Smelt wat ijs op je lippen Laat licht schijnen in je hart Vind je kracht diep van binnen Maak een gloednieuwe start…

Sneeuwballen

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.006
Sneeuw bedekt de landen: Was de kille handen Dat ze tintlend branden, Kneed de sneeuwbal vast; Krachtig d'arm geheven, Fiks de bal gedreven: Ha! dat is een leven, Dat aan jongens past! Koudkleum mag zich warmen In zijn Moeders armen, Schreien om erbarmen, Als de bal hem raakt; Laat de kachel gloeien,....…
J.P. Heije6 februari 2021Lees meer >

Natuurkundige les

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.473
Veel kleine handen schrapen, in de rokjes Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal. Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…

Je pluisde nog even

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag het grijs van de zee boven land vlokkig ontladen in dwarrelend wit dat stilte danste op een onzichtbare wind ik zwaaide en ving jou op de mouw van mijn jas je pluisde nog even toen je huisde in de holte van mijn hand schitterde kristal tot je structuren kraakten en een voor een braken jij als druppel de koude grond…
wil melker28 december 2014Lees meer >

Stille witte blinkesneeuw

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.857
Gij zijt een stille witte blinkesneeuw, gij zijt een blinke zee tintelzee Gij zijt een schemerwitte leliemeid, gij zijt een wijde vlindereluwheid. Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende, het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…

winterwereld van toen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
het is de sneeuw waar ik op wacht, die zachte pracht die als altijd een verlangen in me wakker maakt en weer even raakt aan die wereld van toen, de wereld van mijn kindertijd; vanachter het raam volgden je ogen het jagen van de vlokken, en het naar buiten mogen zo snel het maar ging ondanks de heerlijke sfeer die er binnen al hing door het…
amstreeg7 december 2009Lees meer >

Winterwandeling

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Kom lief laten ons hand in hand voorbij de winter gaan waar geen afgebeten dag de leegte schrijnen zal of gedachten vult met woorden in het onbekende rust wellicht de stilte en herkenning van onszelf…
sacrajewa21 december 2009Lees meer >

Ontsporen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 895
in café De Posthoorn te Beetsterzwaag lagen twee bestuurders uit Den Haag met een geweldig stuk in hun kraag verdronken in luidruchtig weegeklaag mijn hemel, wat is er toch aan de hand als je door een beetje sneeuw in het land elke keer op een dood spoor belandt en dan in de middle-of-nowhere strandt kom op nou jongens, loop niet zo te klagen…
Eric Martens22 december 2009Lees meer >

vanochtend vroeg

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.247
de hemel sneeuwt het land weer wit straks als wij ontwaken en aan de kerststol gaan zal het land langzaam ontdooien en komen kleuren weer tevoorschijn ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…

Sneeuwboswandeling

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Sneeuwlicht rondom overal op gevallen geluid word witgedempt doffig onze stappen sporen door het witbos enge kale takken worden vriendelijk door sneeuw hun contouren verzacht diepe schaduwholen lijken knusse schuiling voor wild, kleindieren en vogels….…

Winterlandschap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
Enkele vlokjes, dwarrelend, aarzelend schijnbaar bang de grond te raken dansen in de ijle januarilucht als een wilde vlindervlucht tussen takken, over daken voor het nog onbekende beducht. Maar dra komen ze met velen doelbewuster, vastberaden om van bossen, velden, daken onze dromen, ons ontwaken van ons denken, onze daden een breughelschilderij…

winter in Twente

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
januari 2010 met oostenwind over de Deldeneresch... bevroren tranen in de bedding van mijn wangen…

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
Het wit strekt zich over de wereld der mensen de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…

Ont popt

netgedicht
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.211
De sneeuwpret had zich ontpopt in sneeuwverdriet voor onze kleine meid jongens uit de straat hadden hem omgeschopt zo maar uit balorigheid zoiets verdiend haar sneeuwpop niet maak dan maar een nieuwe zei ik nadat ik haar had ingestopt morgen ligt er verse sneeuw echt waar heel veel nee opa zei ze huilend ik maak hem wel weer heel…