2969 resultaten.
liefste
gedicht
2.1 met 315 stemmen
37.473 liefste
ik roep naar je
over de bergen
liefste
ik loop naar je
over het water
liefste
ik leef naar je
onder de zon
jouw handen
hebben mijn huid doen smelten
jouw vogels
zijn door mijn haren gevlogen
jij woont
in mijn handel en wandel
ik wil je boot
door de nacht zijn
ik wil je strand
overdag zijn
ik ben je schaal
wil je mij…
voor altijd en eeuwig
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.593 jouw nagels
in de palm van mijn hand
jouw tranen
golvend op het strand
eindeloos wil ik
aanspoelen, de branding voorbij
een zon gaat onder
weerkaatst de maan in mij
oorzaak van eb en vloed
ik zoek geen spijkers meer
want jij liet mij zoekend staan
in een laag water
een einde vraagt om een begin…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
BLOEI
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.853 O, vrouw,
bloeit schaduw waaierbloem en firmament,
dat sterren schrijden in de gang mijns bloeds
en nacht de weerklank van de roep der handen
en uit de zoom van mijne donkerheden,
onder de hemelbruggen mijner armen,
het maanzeil tastend over dansend stroomlijf
o, het zal stranden aan gifspelonk der ogen,
vrouw…
Tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Lopend langs het strand
Trek jij sporen in het zand
De wind streelt zacht je haren
Ik streel zacht je hand
Jij wilt het niet zien
Houdt jou liefde ver misschien
De zon staat heel hoog boven
Maar ik dicht bij jou, Tien…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Aan het strand ontmoet, bedolven
of ten onder gaan
aan een overvloed van mens
op mens het gevoel van branding.
Laat mij de jutter zijn
die de leegte van de rotsen schraapt
dromenvanger van zee
en overblijfselen, het oneindige
begroeten, weer terugspoelen naar de bron.
Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
Zij vond haar rust
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.885 In het vroege ochtendlicht
op het verlaten
Castricumse strand
liep een eenzame man
gebogen zijn hoofd
denkend aan haar voetstappen
die hij nu
naast zich mist
een enkele druppel zeewater
die de wind
op zijn gezicht heeft geblazen
vertaalt de droefheid
van zijn dagen
en toch
als hij even omhoog kijkt
toont hij het begin
van een voorzichtige…
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
Gedicht 4
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Als onvruchtbaar baar ik woorden
Die niet bloeien en niet rijmen
Niet klinken als de akkoorden
Die leven van het eigen bestaan
Ik val in herhaling en kuil
En klauter dieper onvoldaan
Tot ik hele zinnen huil
Verdwaal in lettergrepen van zand
Ze waaien weg en spoelen aan
Maar zelfs niet naar een kant
Zelfs niet aan een enkel strand…
Van mijn hand
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.388 Ik gaf aan elke golfslag
iets van mijn woorden mee
en als het tot gedicht
gevormd was, dreef het
in de grote zee
daar waar het zonk
en opnieuw tot leven kwam
bij een zeeman
die er ooit verdronk
En als de zee het
weer teruggeeft en
jij woorden ziet liggen
op het strand
koester ze dan met liefde
want ze kwamen van
mijn hand.…
Joshua
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.504 Hier is Joshua:
schrijdend, spelend, rennend
over dit Thaise strand,
zijn lach is breed en wit.…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Suites voor Annemieke XXXVIII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 de lente is kaal
engelenhaar prikt mijn hoofdhuid
als ik ga liggen
op het brede strand
ligt een dikke laag glacé
feest der herkenning
vegeteren -
met een appel in eden
en het vijgenblad
het lauwe lichaam
lava borrelt onderhuids
een slaapwandelaar
een grijze wants
op de rand van de broodplank
loopt er onder door…
basalt H.C.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
773 in de woeste, bezeten kop
teistert het spookhuis van de kindertijd
basaltblokken houden onwrikbaar de wacht aan de dijk
onstuimige kleuren spatten uiteen
gaan over in het wijde water
woeste verfstriemen belagen het doek
golven slaan in dikke klodders op het strand
alle remmingen kwijt…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
Haar lied van delen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 ik hoorde de muziek
zag haar hand
en een stel ogen
het gezicht
zong met mimiek
een woord van mededogen
de taal verstond ik niet
maar in expressie
klonk het ruisen van de zee
ging mee aan land
dwalend op het strand
aan haar kleine hand
zij bracht mij thuis
in haar lied van delen
de wereld kon me niet meer schelen…
Netvlies ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik adem in,
ik adem uit,
ik weet dat de zee
op het strand blijft aanspoelen,
en dat bloemen zullen bloeien
om weer te verwelken;
ik weet dat de zon hoog aan
de hemel verschijnt en
uiteindelijk daalt
maar onveranderlijk
staat op mijn netvlies gebrand
jouw gezicht dat met de mooiste
open lach naar mij toe straalt.…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…
Zomerlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
646 Als je zonder jas naar buiten mag
Als de regenwolken verdwijnen
Dan komt er weer een glimlach
En de zon begint met schijnen
Als je geuren ruikt van bloemen
Van vakantie en het strand
Dan verdwijnen alle zorgen
Je schuift het nare aan de kant
Och, kon het maar altijd zomer zijn
Het hele jaar door
Dat zou toch echt geweldig zijn
Een lach…
Soms ruikt de aarde naar de hemel.....
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
614 Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Je koude lijf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 je rotst
en brandingt
veel te vroeg
je koude lijf golft
al de warme kusten
zag het schuim
waarin je overslagen
rusten toen zij de
hete stranden kusten
met de afgelopen winterkou
de onverlaat die
nog een pootje baadt
trekt zich snel weer terug
de kilte is door tijdgebrek
van lentes zon nog niet gevlucht…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Schuitje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Hoe die twee op de boot
Hoe ik met die twee op de boot
Hoe we samen in het schuitje zaten
En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid
Hoe een zee geel om ons heen
Hoe we langs 't strand in de stilte
Geen kip en geen kraai en geen kwal
Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…