1391 resultaten.
Water
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.062 de trein vertraagt onverwacht vaart,
knarsend schuren de ijzeren wielen
roestige bouten raken verweerd ijzer,
een bleke, jonge vrouw leest de krant
soms blikt ze verveeld naar buiten,
nipt rode wijn die hart, ziel
en zinnen slechts even gloeien doet,
treinreis naar het zuiden van Italië,
proestend en slikkend,
verdroogt en verstikt stof…
de sint
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
5.452 Een trein die fluit,
een brandweerauto die spuit.
Een vogel die zingt
en een kikker die springt.
Een hele doos lego blokken,
voor mijn pa een paar sokken.
Ik mag mama niet vergeten,
het is een verrassing, ze mag het niet weten.
Graag een grote bos bloemen,
met een kaartje van mij vol zoenen.…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids
de stilte bracht mij hemelse visioenen
een naakt verscheen gracieus in sluierrok
ze noodde mij en wou mij zachtjes zoenen
haar wenkend met mijn notelaren stok
nam ik de trein…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 zo grondloos schreef zij
woorden tussen hoge, kleine kamers
en onbedwingbare hoop
om ooit haar voeten
te laten dansen
op gele sterren
die voor het doden door
treinen werden gereden
naar de laatste tocht…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden
en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte
en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de trein verdween
het rode licht uit zicht
de verte in een bocht
het schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen…
Blij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
836 Een nacht onder narcose, en snedige messen
waken in een woud vol huilende wolven
geblinddoekt de Mont Blanc beklimmen
trein reizen naar een onbereikbaar oord.
Buitenboord.…
Soms gaat het niet zoals je wilt
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.391 Je mist de trein,
Die je net nodig had.
Je verknalt je examens,
Waardoor je nu zakt.
Je dumpt je vriendje,
Omdat hij is vreemdgegaan.
Of… Misschien nog wel erger.
Je verliest een dierbare,
Die is overleden door een ziekte.
Het is niet allemaal niet leuk en fijn,
Maar probeer dan eens aan de andere dingen te denken.…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Een blauwe trein dendert
met adembenemende vaart dwars
door de voorgevel van de jazzclub.
Spiegels vliegen in gruzelementen,
Jackson Pollock replicas
fladderen in reepjes door de lucht.
De zatlap aan de bar pist
met hangen en wurgen in zijn broek
en laat een natte scheet.…
De grote school
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.339 De uitgelopen schmink van hun baarden
Ik ben er voor hem
Hij staat tussen zijn vrienden
Het eerste loslaten
Lijkt vanavond voor mij
Nog maar zo kort geleden
Ik beleef het opnieuw
Het gezang van de klas
Komt heel diep bij me binnen
Dat deze puurheid
Hen maar niet zal ontglippen
De conductrices fluiten hard
De eindbestemming van de trein…
Onze boom
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 De boom en ik, wij hebben elkaar
heel lang omarmd, we misten jou
nabij, waren daardoor onverwarmd,
al dromen we van je terugkeer
in iedere trein die Gouda nadert
verwachten wij jou, gezien de
paranormale en normale tekenen,
we willen je zo graag weer omarmen,
kussen, strelen, diep beminnen, o
diepstbeminde, kom wortelen!…
Adieu
gedicht
3.0 met 42 stemmen
19.472 Ach, hoeveel treinen heb ik weg zien rijden
van andere, van eendere stations?
Ik draai mij om en mompel binnensmonds
wat wij elkaar ook deze keer niet zeiden.
Zelfs voor wie weinig heeft geleerd te hopen
neemt de illusie gaandeweg de wijk.…
Het te volgen spoor
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
758 De trein loopt over de rails, die het land ontsiert
de rails met elektriciteitsdraden die in de lucht hangen, kruisen en doorkruisen ons land en vele landen met ons mee.
De rails is (lijkt het) oneindig de rails stopt nergens, net als het treinkaartje van het leven, eenmaal door een conducteur van onbestemd beroep ons gegeven.…
Het zesde station
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 is nog onbekend
ik wil sporen
maar de lege coupé
werkt niet echt mee
debacles heb ik
al genoeg beleefd
er is toch niemand die om je geeft
ik droom
het zesde station
voor mijn aller laatste kans
helaas werd ik
op vier uitgerangeerd
de perrons waren verlaten
ben toen gaan ontsporen
de dokter zei het hoort erbij
jij zal treinen…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
Filmicoon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
731 (voor Claudia Cardinale)
Ik zie je in mijn dromen alsmaar
weer uit die trein stappen in
Once upon a time in the West,
later zag ik je schitteren in
Centennial, waar je als Indiaanse
mijn puberhart in vuur en vlam zette.…
en dan soms
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
940 erken ik dat ik niet herken
en dan zit je in een trein
in plaats van waar je graag wil zijn
en ik voel en beleef je pijn
maar woorden komen niet tot mij
en dan is soms een afscheid bleek
jij verdrietig, ik word week
omdat je even zo veel verder leek
maar nu alleen en wat van streek
maar altijd
wil ik je zeggen wat ik voel
steek niet…
Koffertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.502 een koffertje vol dromen
wil ik jou graag geven
met daarin een droom
voor elke dag van je leven
je kan er mee gaan reizen
je neemt niet eens de trein
ziet verre stranden, mooie paleizen
je hoeft niet rijk te zijn
je kan ook in de toekomst zien
je hoeft niet eens een bril
wil je honderd jaar vooruit of tien
je kan dromen wat je wil…
ALS IK DOOD BEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 Als ik dood ben, kàn het niet minder zijn
dan pas word ik eindelijk met rust gelaten
Dan pas doet de wereld mij niet meer pijn
dàn pas..zullen zij aardig over mij praten
Als ik dood ben, zal ik niet eenzaam zijn
dan pas zal ik van liefde kunnen proeven
Dan pas pieker ik niet meer over die trein
dàn pas zal ik ‘t masker niet meer hoeven
Als…
ADAM EN EVA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 de maan op ons licht
wil ik jou in de liefde laten zweven
Dan streel ik zacht je mooi gezicht
en ga ik je duizend kusjes geven
Altijd als ik jou in de armen houd
springt mij het hart haast uit ’t lijf
En tja dan word ik een beetje stout
zo wordt een deel van mij nog stijf
Telkens als ik jou weer kussen ga
gaat mijn bloed woest als een trein…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 Ik bleek, geheel alleen in de trein
te zitten... richting Rotterdam en Amsterdam.
En terug; já terug!
Ik vroeg me toen af, waarom ik dit, nu
zou gaan schrijven.
En vooral: hóe ik mezelf leerde blijven,
schrijvend.
Ook dit. Na veel piekeren en praten,
kwamen "holtes"...
voor geheel nieuwe energie;
dus niet uit vorige tijden!…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 vlam
Een leeuwin zonder haar welpen
Een Oosterschelde zonder dam
Een fiets zonder haar bandjes
Een schilderij zonder lijst
Een peuter zonder haar tandjes
Een rijstveld zonder rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een rivier zonder haar bedding
Een machinist zonder trein…
Op voorhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Al brandt de zon het vocht uit ze vandaan,
het deert hen niet, ze lopen als een trein.
De mannen van Van Gaal, neem dat maar aan
die krijgen ze voorlopig nog niet klein.
Wellicht wat prematuur, dat kan wel zijn
of anders wel iets te gespierde taal:
~De beker gaat -neem dat maar van me aan-
naar de Oranje mannen van Van Gaal~.…
Weinig pret onder de pet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Versvorm: Rondel-Prime
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar en helemaal niet juist
daar boven moet het kalm en vredig zijn
niet hard, gelijk een strak gebalde vuist
Het knarst daar veel te vaak, alsof een trein
bruut afgeremd wordt door een reuzen knuist
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar…
de reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 stap in de trein
neem plaats
ga naast me zitten
vind ik fijn
bepaal het doel
ik volg
jij beslist waarheen
jij weet wel
wat ik voel
we komen
daar terecht
waar wij elkander
dachten te zien
in de jas waarin
we samen passen
in de kas waar
onze bloemen
onenigheid verzoenen
op de uitkijkpost
waar jij je schoten loste
om aandacht…
Schaarste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Die mierse zondag nam ik,
je trapte me onbesuisd en ongesuikerd
m'n comfortzone uit,
de trein naar het Poolse oerbos.
Onderweg Dostojevski’s badnotities lezend,
telde ik zielen en dorpsoudsten,
dutte ik kadansgewijs in
en droomde van wolven in Bialowieza.…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Leven is net als de remmen van een trein
zelfbeheersing kan ons staande houden.
Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.
Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief
met sterven gaan valt niet te breken.…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.
na een uurtje rustig sporen
met wat lezen en iets snoezen,
in het Brusselse aangekomen
dan roep ik...
leve het werk en de volle bloezen!…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als hier.…