1824 resultaten.
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om
de dag nog kleur te geven
daarna kwam grijs…
bevroren tranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
Eerbied
hartenkreet
4.1 met 105 stemmen
19.730 Je handen hebben rimpeltjes,
je haren zijn nu grijs.
Je ogen zijn niet meer zo goed,
je leeftijd vraagt zijn prijs.
Je kunt niet meer zoals je wilt,
dat kun je slecht aanvaarden.
Dan denk je soms, "Ik ben teveel"
ik ben niet meer van waarde.
Bedenk dan eens dat iedere leeftijd,
zijn eigen charmes heeft.…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 Mijn handen beven als ik aan je denk
Mijn lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 De zee is grijs - het waait.
In gedachten zie ik in de verte
honderden Griekse Schepen
hoekige contouren langs het strand.…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 en met een zucht, gezocht naar 't blauwe rood
ik stikte haast in al dat grijs geweld
was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe…
Winter en zomer
netgedicht
3.2 met 60 stemmen
12.894 Het waait niet, het regent niet
De zon schijnt niet
Wat mist
Het sneeuwt niet echt
Zo af en toe
Het is bewolkt, de gracht bevroren
Het vriest, de stad ontvolkt,
leeft op het ijs, de lucht grijs
Ijsmuts, schaats en slee
De stad doet mee
ik, nou nee
Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed,
zoals altijd dezelfde mode
bebrilde ogen…
REIS DOOR HET VERLEDEN.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.068 Mijn leven zit toch vol met kleuren
en heel soms ook een beetje grijs
maar al dat moois uit mijn verleden
maakten mij zo rijk en wijs.
Ik mag mijzelf gelukkig prijzen
dat ik nog herinneren kan
de jaren die mij nog te wachten staan
daar maken we samen het beste van.…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 Regen raakt je trieste gezicht
waardoor tranen versmelten
schouders zakken langzaam in
en passen gaan steeds trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren…
Breeduit in de speeltuin ligt de tijd
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.820 De tijd, geduldig, laat zich sarren
als wolk van een hond
in wiens grijs een oude wijze
wrede godheid woont.
Hij likt het bloed van knieeën en kiezels.
Tussen de tanden kraakt zijn zand.…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft je prijs voor jaren
zekerheid betaalt de dood
met grijs…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De oceaan lag rimpelloos
kil te wachten in een grijs gewaad
- een onderdrukt verleden
dat hij niet af kon leggen -
de ijzeren mantel van haat.…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs
ik hoor mijn snikken nog
en bleef bevroren, stil
toen ‘t eerste grijs…
Een boompje aan een paal
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.017 Het boompje zwiept weerbarstig stilte
en heel de lucht weent tranen grijs.
De paal heeft wel geen wortelwaarde
maar maakt het boompje aardewijs.…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Het was koud, de Maas kroop
met tegenzin uit de nevels,
lag dof en grijs in de regen,
verdween bij de bocht
weer de mist in.
Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.
Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet
kom dansen op de zonnestralen
hun warmte schijnt verhalen
uit een vroeger paradijs
een leven zonder ijs en grijs…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Wiekelwakke vlindervleugels
Grijs of terracottakleurig
Hemelsblauw of bleek als schelpen
Fladderen om bloemenkelken.
Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.…
KLEUR LICHT
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
979 Kleur licht in je leven
laat zwart en grijs verdwijnen
breng de zon bij de mensen
laat een lach op je gezicht verschijnen.
Gooi af dat gemaakte masker
toon ons je ware gezicht
blijf niet in het donker zitten
zoek op dat helder mooi licht.…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
Terras
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
812 scheef septembert de dame
- Blanche genaamd -
een grijs, wollen hoedje
de zon en mijn hallo voorbij
zet ze zich met brede heupen
naast de wolken
de bloemen op haar boezem
omhelzen mijn wangen en
de schoot van de buurman
ze vangt de middag
op hangende lippen en
suikert haar koffie met
verzonnen verhalen
klokgelui vouwt…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water…
Hey beer weet je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.253 hey beer weet je
waar je naartoe gaat
als je oud bent en grijs
net zoals onze oma
mama zei "ze gaat
op 'n hele lange reis"
hey beer weet je
of je dan ook nog
kan zien
neem je veilig
mee hoor beer
da's leuker bovendien
krijgen we dan
vleugels achterop
onze rug
hey beer dan vliegen
we samen stiekem
naar mama terug
©Lady…
Het interview
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 Volgens Miss Piggy is 't
niet slecht, het moderne
varkensleven, alom knor-
ren de varkens tevreden
Schone stal, verse stro
voerbak met delicatessen
de veearts komt bij elk
vals knorretje; voor het
vertier komt Big-Pig, de
herinnering kleurt Piggy
roze tot in haar krul
Hoger doel van elk varken
- voordat de huid rimpelt
oud en grijs…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 Haast al mijn haar is al grijs,
Vol rimpels mijn gezicht.
Toch is het mij goed gegaan :
Geen dochter heb ik en vier zoons.
Maar allen haten papier en penseel.
A Sjoe is achttien,
Alleen in luieren is hij een meester.
A Sji An doet zijn best,
Maar in zijn hart haat hij de Letteren.…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 De balans, gaan van zwart en grijs naar wit.
Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Hij zit grijs in haren
te staren over zijn akker.
Achter zijn rug ligt
de tuin recht in lijn
rijen uien, tomaten en sla
dahlia’s groeiend te zonnen.
Staat hij op
schoffelt wat rond
praat met de aarde
zijn liefde voor haar is rond.
Zijn ogen onbewogen
over zijn onkruid,
ziet alleen
een horizon in zijn woord.…