1505 resultaten.
PHINY DICK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
859 Het landschap omhelst haar, vindt voorgoed tehuis
ín schilderij, brengt gevoel en verstand
bijeen in zwellend verhalengeruis.…
een verleidelijke oproep
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
284 jij kunt ze dat leren
want jij leert
mensen omgaan
met het hart
en niet alleen
in deze gevaarlijke
emoties.. dus
juist meer rationeel
en verstandig…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar nieuwsgierig zijn ze
vooral naar de handen
die aan de klok trekken
daar in het donker, onder
in de toren, in het binnenste
van het verstand…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
86 nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten, niet verstaan
Mijn toekomstdroom is van de baan
Opnieuw beginnen zal niet gaan
Ik weet, het is nu echt gedaan
en daar doe jij verstandig…
De geschiedenis van twee aardige mensen
poëzie
4.3 met 11 stemmen
2.915 Het waren twee aardige mensen,
Nog zonder verstand en gezond.
Die hielden zoveel van elkander,
Alsof er geen schande bestond.
De een is gevestigd als dokter
En werkt voor een deftig bestaan.
De ander zucht in 't spinhuis
En daar denkt nou niemand meer aan.…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
b
gedicht
3.6 met 27 stemmen
20.275 denken aan een bepaald soort regen
uit een bepaald soort grijze en laaghangende hemel
en aan kleine, mismaakte engelen
en een tot stikkens toe benauwde god
op een ijzeren hobbelpaard,
maar ik wil niet denken,
ik wil weten,
ik wil weten hoe ik mij omdraai
en wegga
en binnen de kortste keren mijn verstand…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 En loert verstand afgunstig, dor en grijs,
Dan praat ik deeglijk, gewichtig en wijs,
Stil-blij verscholen in mijn mimicry.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Vrijheid
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
1.843 Vrijheid proeft als zoete honing
teveel ervan maakt je duizelig
je voelt je als 'n prinses of koning
eigen wegen zoeken, heel verstandig
elke keer weer 'n geestverschoning
Beslissingen zelf nemen of maken
't maakt niet uit hoe, een beetje moed
of na een diepe zucht te slaken
komt elke wondermooie dag weer goed
nadat je 'n akelig gevoel…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 De liefde kan niet zonder
haar betekenis
een anti-kus moet zoenen
Verstand verdwijnt in leegte.
Getallen en formules
moeten troostrijk zijn
als engelen zijn verdwenen…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 stappen zetten in het leven
Thuiskomen is het grote verlangen
Adempauze van alle tegenslagen
Even slachtoffer mogen zijn
Genoeg van al het dragen
Van stoerheid naar kwetsbaarheid
en ruimte voor verwerking van pijn
De lange reis van buiten naar binnen
Stap voor stap gezet en met beleid
met een lekke surfplank op de meanderende rivier
Verstand…
Verdwaald
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.203 Ik loop verder langs de afgrond van verstand en helder zicht.
Ben zo mogelijk verzonken, slenter bodemloos verward.
Deze marathon van onvree, de volharding van dit buigzaam hart.
'K heb geen idee waar het geluk loert.
Waar ik zoeken moet en vind.
Waar het kind in mij kan spelen, waar ik traan en lach bemin.…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 met golfplaat afgedekt
oververhit en rottend
wankel op hun palen staan
in muskietenwolken
mooi oogt het glanzende groen
van drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte hekken
elk daglicht krachtig wordt geweerd
en hebzucht het verstand…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van jaren doet
het bevrijdt hem van zijn hartzeer
en het geeft hem weer even moed
met zijn hoofd enigszins opgeblazen
geeft hij het werk zijn laatste hand
kijkt in het rond naar de lege glazen
twijfelt voor even aan zijn verstand…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 Glas in lood, zo leken haar ogen gelegen
in een mozaïek van kleurvrijheid gebonden
een spiegelkrans van waar we ons bevonden
vertekend door `n plots ontstoken verzwegen
Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit
op weg om al het klare verstand in te binden
onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver…
Ik kan het wél alleen...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.480 In een dwaze gedachte
spreekt je hart, niet
je verstand...
zie je alleen de fun,
maar niet de eenzaamheid
eromheen...
En laat je mij achter
met een gebroken hart...
Ik was je thuis,
een echte kameraad,
nooit zou je mij
verlaten...
en nu blijkt je hart
zo hard als steen...
Vang je vlinders
en leef je maar uit...…
Maatje verloren, Vriend erbij?
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.865 Maar woordjes-komma's-streepjes-puntjes-
jeminee, wat een gezever,
beroofden mij van mijn verstand,
en hebben mij
-en ik vroeg het je nog?-
uiteindelijk dan toch vermoord.…
een brug naar vriendschap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.187 meesterdichters
der lage landen
bij de zee,
waar het zilte nat
en de rivier
zo diep en lang
samen gezond
verstand bereiken.
passie golft
het uitgelezen gezelschap
in zeebewegingen,
de hotelschool
deint tot orde
en hoge waardering uit
in het buikje vol tafelen.…
de gevangenis van het paradigma
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
583 De gevangenis van het paradigma
O, gij filosofie
Evenknie
Van het labyrint van wegen
Van Klukhunn verkregen
Denken over denken
Parameters voor verre paradigma’s
Gespartel van
Andermans meningen
Leidraad voor’t verstand
En Kant
Hij eindigt met
Verdinglijking en het grote vergeten
Maar o filosofie
Ik wil weten
Van de wereld die alles…
VADER
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
4.070 V Vriendelijk en vreedzaam een verstandige man
A Aardig, aandachtige, attend als het kan
D Dapper, doordacht een daadkrachtig mens
E Eenvoudig, Eerbiedig, een evenwichtige wens
R Rechtvaardig, redelijk, rotsvast mijn Pa
Ik zorg dat ik vol trots naast hem sta
Ik sluit hem voor altijd in mijn hart
Ik gehoorzaam hem, misschien een opdracht…
tijd vliegt
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.764 beentjes zijn nog kort
We gaan samen ijsjes kopen
Ineens ben je een stuk groter
Naar school gaan doe je al alleen
je kijkt dan ferm de wereld in
Een wijsneusje van kop tot teen
Je bent inmiddels net zo lang als ik
Je stappen zijn ook even groot
Je hebt een eigen kijk op alles
Waarbij jouw ik op de mijne stoot
Je wordt intussen weer verstandig…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 Alles is mij toevertrouwd
voel vermoeid de wake van een nacht
gebukt
gaan duizend lasten heen
draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen…
Zonder prullaria
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
574 ik heb geduld
want straks zal de zon weer schijnen
door jou voel ik me vogelvrij
wanneer voldoende licht
mijn woonplaats gratis bestrijkt
aan de thuisbasis
eenvoudig vrouwelijk verstand
zucht niet meer
in een ander muzeverhaal
wanneer de oogsttijd komt ploegen
als het tijd is om te maaien
neem ik rust
tot mij hart
denk aan het land…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 aan geborgenheid,
teruggehouden sacramenten,
tedere verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen leugens met empathie
al zou jouw verstand…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Gevoel in wachtstand, verstand op nul
regelen, bellen naar zoveel mensen
Wat staat er te wachten,ik heb geen benul
sterkte, kracht is wat ze ons nu wensen.
Maar een ding is zeker, ik doe mijn best
om het voor jou leefbaar te maken.
Voor de tijd die jou nog rest
door zo goed mogelijk over jou te waken.…
Liefdeshart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
554 Zachte torens, ik maak jullie niet te schand',
mijn brandend hart laat ik jullie lezen,
om zo te getuigen, wee het koele verstand!
maar weet van mijn liefde, die is geprezen.…
Vriendschap door dik en dun.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.148 'k Ben wel blij over een beetje gezond verstand te beschikken
Ervaring leerde me dat op regen zonneschijn volgt, dus hierop mikken!
De last op je schouders is nooit zwaarder, dan je tillen kan
De positiviteit aanwenden, zodat je weer blij verder kan.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…