Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

alo alo

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.592
alo alo ben je daar nog ik kijk even om de hoek zie je zitten je was een open boek maar was je nabij vergeten het beeld was in de verte danig versleten je lijkt nog enigszins als voorheen de haren wat aangetopt uiterlijk in een andere kleur gesopt wat langzaam zakkende delen (die mij voorheen nimmer deden vervelen) voor…

Salaam

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
Een slingerende bus vol kippen manden, tassen vrouwen en een enkele bebaarde man begeeft zich door stoffig landschap waar duizenden vragen fluisteren in verte de heilige stad Qom een gouden koepel glanst sprookjesachtig in opkomende zon de temperatuur stijgt naar veertig graden bestemming is bereikt een man in zandkleurige…
Almaresáre17 december 2006Lees meer >

Palatijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
Heel ver in de verte, hoor ik hoe Cicero, fel en overtuigend Catalina vernedert. Rome's senatoren, wit en indrukwekkend in hun wijde toga's, geven hem gelijk, terwijl een mager katje, haar piepende jongen zoogt vlakbij de Venus' tempel.…
Tjoke23 februari 2007Lees meer >

depressie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 728
in een land van groot verdriet regent het meer dan goed voor je is chagrijn gedijt op drassige grond geluk daarentegen is gebaat bij warmte 'de regering treedt af na een motie van wantrouwen over het weer' met de moed der wanhoop zoeken mensen naar een streepje blauwe lucht een straaltje zon en iets dat in de verte op geluk lijkt..…

Op pad

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Het eerste licht maakt weer geluiden en in de verte kraait begin. Nu mogen we weer het leven leren.…

HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Op grote schaal vertellen zij verhalen die zonder inhoud spreken die in de verste verte niet op mooi gesproken zinnen leken. Hoeveel kan dan de mens verdragen als woorden door zijn ziel hebben gesneden de mens blijft wonen in zichzelf teruggetrokken in zijn verleden.…
Moeke28 juni 2004Lees meer >

Lotusbloem, Geluksbloem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.848
op de dag der liefde bedekten dromen jou rozenblaadjes op je mondje ging jij slapen, je was moe in jouw hemels ledikantje beide blauwe oogjes toe begon de reis naar vage verten waar niemand ons van had verteld knuistjes samen al gevouwen jaren op een hand geteld was je klaar om dag te zeggen een gebedje voor jou kleine meid -------…
Channanja21 februari 2006Lees meer >

de fietser

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
neemt zijn eenzame tijd onder de verre witte bergwolken geen schilder maakt ze zo hij begroet de trage koeien tijdloos herkauwend in ’t groen in de schaduw van de meidoorn in de verte de kalme stroom de ijssel met daarover het pontje naar de mooiste overkant hij begroet de einderzoekers en voorzichtig brengt hij hen waar ze vandaan…

bevroren maanlicht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
achter het vroeg gesloten raam bedrijf ik onverschillig de liefde met roestbruine windvlagen die dode vogels laten vallen tussen bewust verzwegen verzen het huis kreunt niet langer meer om de lege kamer, waar doden ’s avonds wederkeren om slapeloze nachten te vergezellen naar een koud beslagen vlakte de verte duizelt op mijn huid en ik…

Eenzaamheid

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 970
De stilte van dit uur voert mij weg uit het heden, Als in de verte ik tuur hoor ik stemmen uit het verleden Voor me zie ik mijn jeugd Daarachter loopt de realiteit Ik zie vergane vreugd Waar is hij gebleven die tijd Ik zie een groene weide Wij beiden hand in hand Hoor nog wat wij toen zeiden Voel onze sterke band Toch is die gebroken…
Th.Timmermans23 september 2006Lees meer >

Belaagd door de wind

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 552
zoek de eigen weg zei ik nog tegen jou of mijzelf (het is toch om het even over wie het gaat) straten lopen allen uiteen het plein in het kielzog der zelfgenoegzaamheid achterlatend totdat de storm verdwaasd wijst in verdwaalde richtingen oost wordt noord zuid is om de hoek ik denk niet dat de verte mij kent laat staan dat…

Down under

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
struikelend over black labels op zoek naar schoon ondergoed om de ochtend te halen zie ik je foto liggen het getik van de hamer om de krab te kraken gonst nog in mijn hoofd in de verte hoor ik een taxi kou kruipt langs mijn benen in de deuropening sta ik met een laken omgeslagen als Ceasar in zijn laatste dagen ooit legde ik jouw twijfel…
Lucky28 augustus 2009Lees meer >

Le sud

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Jammerlijk blijf ik dromen, over het zuiden in de verte, over een zoektocht naar gevoel. Eerbiedwaardig blijf ik wachten, op het liefdevolle zuiden, mijn enige echte levensdoel.…

Glazen vitrine

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 760
naakt kan ik zijn zo vreselijk vervreemd ja, van de wereld om me heen ik tel het vuur in mijzelf op maar as kan je niet tellen roept de gevlogen engel nog uit de verte haast onhoorbaar terwijl de kim toch mijn hart raakt en de kou mijn vel omsluit zo ontkleed kan ik zijn in een vloed van gedachten de handen, zwart van de resten…

Grijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ondergaande zon tegemoet de mist plakt aan mij als natte lucht mijn haren hangen als slierten zeewier langs mijn vermoeide gezicht mijn kleren wapperen als zeilen in de wind wolken hangen uitgerafeld in een stille schemering de lucht een baldakijn van grijs in 't westen een smalle strook oranjerood met een vage streep blauw erdoorheen in de verte…

weldra wiegt weemoed de bomen

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 642
wanneer faal je in het heengaan wanneer vertelt iemand mij over de bloemen of de dromen die doen vergeten als een minnaar, dichtbij want meer, veel meer verdwijn ik in de dagen erna in een dag nooit gemaakt een achtste of een negende waar het antwoord slechts bevrucht wordt met verte en nimmer uit mijn zwijgen glijdt alsof…

de schaduw van een mens

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 767
jarenlang in armen droeg wanneer ik het licht uitdeed om woorden met dezelfde adem te laten sterven nog droom ik, de ogen op mij gericht midden in het huis dat het water op de ramen kringen maakt van moeheid schreit in een aanhoudende duisternis nog droom ik wat ik, aan deze kant, niet vergeven kan - er ligt geen heimwee in de verte…

soms, in de nacht

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 720
achter me reikt de verte tot aan het gehinnik paarden stijgen uit het weiland nog vol van nacht ik laat ze voorbij draven en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt langs het zout dat bij volle maan werd gewonnen basaltrivieren banen zich een weg langs de ondergrondse waanzin van mijn ziel het waaien houdt op zoals het beeld van het water…

Ik heb de winter begraven

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…
Hilly Nicolay27 februari 2011Lees meer >

Regen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik hoor de regen uit mijn jeugd de bomen gaan in bad druppels vallen van het groen op de zinken teil het klinkt en klettert nu nog steeds als toen een bries roert door het natte loof blaast spetters in het rond langzaam rollen ze over de ruiten het ruikt buiten naar natte grond het dondert donker in de verte de bliksem flitst…
Frans Schuit26 augustus 2011Lees meer >

verwachtingsvol

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.310
inde verte zingt een vogel zijn ijlste lied heel verfijnd verwachtingsvol als een ouverture op dat wat komen gaat is het dan toch nog niet te laat?…

Het oude bos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
In 't oude eikenbomenbos zoeken prachtige herten onder droef bewolkte luchten, mistige verten naar wat ingedroogde vruchten, eikels, noten alles wat eetbaar is, en niet in droom gegoten nu honger zo noodlottig kan zijn, kou is ingetreden zonneschijn een groot gemis, ‘t winterlicht verschenen in ’t oude bos van schimgezichten en bosgeesten eten…
mobar31 oktober 2011Lees meer >

De laatste pont

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
De jongen kijkt naar hem - zo nu en dan - De man staart niets ontziend in de verte. Op het eiland in dezelfde ruimte onwetend van elkaar: de jongen en de man. Met dichtgeknepen ogen klemt hij zijn handen op de oren. De jongen in het hokje. Aan de andere kant van de deur richt hij op harten, hoofden, handen. De man in de zaal.…
J.bakx20 november 2012Lees meer >

Idre Fjaell

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
IN DE LEEGTE VERDWENEN Hoe leeg kan leegte zijn Voor de mens die zoekend Zijn weg naar het noorden vindt Omringd door weemoedige bossen - En zacht zingende meren - Over gebarsten asfalt dat Door stof bedekt de enige Weg naar het reisdoel in De verte lijkt - met om Het uur teken van leven Van een mens die ons tegemoet komt Stof…

geen bereik

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Ik kan mijn nagels krommen, strepen in je vel, je geeft geen kik, mijn snik mijn strelend onvermogen vindt leegte in je ogen starend in ongeziene verte mijn vuisten slaan je rug ik stampvoet: kom terug ik krijs de ongehoorde noten ik hijs mijn rimpelvel in kous en jarretel en zing mijn vroeger lied maar jij gaat niet accoord de…

Met de zalmen mee

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
getroubleerde Geest in jou, jouw hand Omklemt ongevraagd de mijne, Terwijl je ogen me nietsziend Aankijken, immers ze kijken mij Niet echt aan, maar eerder voorbij, Met de zalmen mee moet Je gaan, zeg je, - Je starre ogen fixeren mij Om mij nooit meer los te laten, Tegen de stroom in moet je gaan, Laat je niet langer meeslepen Naar verten…

Gakken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 576
Het valt uit de lucht met een vlucht van ganzen, op weg naar groene verten, naar de vallei. Burlen, wat bronstige herten doen, lijkt evenzo onwerkelijk. Lang getwijfeld aan de juistheid van dat woord. En het bekt niet, burlen. Of je moet een hert zijn.…

Je lach bloeit bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
warmt mijn hart waar regen al valt wolken hun grijs donkeren in zwart want je lach bloeit bloemen wild van het veld nog gehuld in zon voordat wind ze velt maar ogen verschrikken in het flitsende licht we tellen seconden donderen samen tot de volgende schicht verbazend dichtbij schokt de hemel voor even in razernij in de verte…

Het is weer stil aan zee

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Alleen de schittering drijft nog op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn…