3341 resultaten.
Spiraalbomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
334 Thuis hebben we ieder onze
cel, ons kloosterleven gewijd
aan woord en daad
Mijn woorden, zijn daden
Wandelingen naast het werk
het draaien om elkaars as
als spiraalbomen aan de rand
van een afgrond
Praktische kwesties
bespreken, het onbespreekbare
noteren in precieze zinnen
Geen oeverloos geklets
zeker niet over mijzelf
En in mijn…
Vlaams Blok Blues
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
929 Je dankt heel je leven
aan vreemden die 't jou
hier kwamen geven.…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale lanen,
nergens.…
FILOLOGIE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
721 Latijn heb ik geleerd, en Grieks,
en verder heel wat vreemde talen,
maar nooit heeft iemand mij geleerd
hoe ik mijn liefde moet vertalen.
Hoe ik ook zwoegend wroet
met kwatrijn en metaforen,
nooit kan ik verwoorden,
wat ik je écht wil laten horen.…
Bah
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.206 Middernacht tegen een uur of een
Gaat de beerput open
Mijn gedachten blijven dravend
Naar vreemde oorden zoeken
Zelfs het slapen wordt me ontnomen
Door de fantasie op hol
Ik zou niet durven dromen
Dat onbespreekbare verblijft in hoeken
En als er dan tegen een uur of drie
Eindelijk een eind aan komt
Houd ik me wijselijk stil
Stel je…
VERGETEN
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.131 Waar ik in mijn dromen soms voor vrees
is niet de pijn
van ziekte of van ouderdom
noch al die lange nachten
of de eenzaamheid,
maar het stil vergeten van je naam,
het niet herkennen van je stem,
je gezicht te vrezen
als een vreemde vlek
op het tapijt.…
stenen in de wind
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
781 je sprak glorie
en maakte de wereld onsterfelijk
maar veel is vreemd
in voorbijgaan
op het laatst
viel regen als rood fluweel
op tongen gedragen zonder stem
ik zal je huilen
om elk onwennig woord
telkens de dood jouw gezicht bedekt
en rouw de stoelen vereenzaamt
robijnen zijn slechts stenen
op lippen stil
en lege kamers…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.427 De kracht
van de verbeelding
huist in mijn hoofd
zij draagt mij
met vleugels
op de wind
waait mij
naar verre landen
met gouden torens
vreemde klanken
nieuwe kleuren
en ander licht
naar verre kusten
woeste zeeën
en verstilde stranden
met reusachtige bergen
drukke steden
en kleurrijke straten
mijn verbeelding is breekbaar…
Graf van Stilte
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.767 Vandaag werd gepast
en gedragen door raven
de laatste gezant
van de stilte begraven
Het was niet zijn land
dat vreemd van verbazen
zich enkel nog vond
in trillende glazen
Hij stierf op straten
in eindeloos razen
waar spelden verloren
slechts vielen voor dwazen
Vandaag werd de stilte
door raven begraven
slechts een huilende hond…
Spiegelkast
gedicht
2.6 met 44 stemmen
13.047 Vreemd, dat zij nu slapen moet. Er is nog
meer te doen. Net zou zij aan de strijk, het is
pas noen. En moeder zit nooit stil, meneer.
Iets in haar hoofd speelt met de tijd,
iemand die haar leven niet meer leidt.
Toch gaan gordijnen dicht. En groet zij kort
de glazen buurvouw, die zich 's avonds
sluit.…
Band
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.846 Had ik beter toen gekeken
naar wat je nooit hebt getoond
had ik misschien wel begrepen
wie er in jou heeft gewoond
Maar nu dat is uitgebleven
bleef je voor me wie je was
een altijd vertrouwde vreemde
bij wie ik nooit in de ogen las
doch wel voelde dat je meende
dat je me je hart wilde geven.…
ijsvlinders
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.214 aan de zuidzijde
van een heuvel tast de aarde
een vreemde stilte af
draagstenen worden met koude bedekt
de avond, roerloos
wanneer ik kleine keien laat vallen
op de geslotenheid van je graf
met blinde handen
breekt de dood mijn winterschreeuw
ruw en ongekend
en zo komt de nacht
met niets meer dan dit
slechts wolken boven je naam…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 een beetje vreemd
wanneer ik bladeren knip
uit de herfst, zwart
rondom kastanjebomen.
niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
Vluchten
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.204 Een beroofde kinderhand,
Eindeloos wreed,
Het kijken doet zo zeer
Een inwendig gezicht,
In de nacht verborgen,
Mijn hart gaat onbedekt dicht
Een knagend visioen,
Achterwaarts lopend,
Mijn slaap wordt wild gesnoeid
Het blijft maar regenen
Op mijn eigen huid
Vreemde tranen,
Een doods geluid
Vluchten kan niet meer,
In mijn dromen…
Amsterdam
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.340 Partnerruil en vreemd-gaan
als ik Simon en Garfunkel hoor
denk, aan wat we hebben gedaan
mijn onschuld daar verloor.
De herinnering
aan die mooie stad
wekt geen verbittering
ik heb hem lief gehad.…
Slechte gewoontes
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.670 Gistermiddag deed ik het nog,
maar ik had onmiddellijk spijt,
vreemd gaan die dingen toch:
de gewoonte raak je niet kwijt.
Ik wil het heus wel bedwingen,
maar je verslapt daarbij zo snel
en dan, ja zo gaan die dingen,
ach, u begrijpt het zeker wel.…
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
een wolf in onze stad
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.222 er schuifelt een wolf door de stad
dicht langs de huizen, laat door de straten
voorbij Blokker en C&A waar
de rolluiken zijn neergelaten
een wolf vanachter de heuvels
uit een Pools woud
snuffelt nu door de Nieuwstraat
langs slagerij van Hout
ik vind het niet zo vreemd
dat heb je met een koudegolf
daar krijg je sneeuw en hagel van
en af…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 Kijkend in de spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt…
over een vriendschap
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
4.896 vriendschap is onbetaalbaar
een boutade vol intimiteit
twee wezen die elkander vinden
en adopteren tot hun familie
een ziel te proeven
met vreemde kruiden
gelardeerd met wat eigenheid
de enige ode aan het leven
die er voor elkaar toe doet
en dan samen aan de koffie
met suiker en wat rum
verhalen over het onvertelde
gij, mijn mens…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 zijn hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de…
Nog raarder dan dat
gedicht
2.5 met 78 stemmen
39.812 En deze regels lezen
nu al vreemden.
--------------------------
uit: 'Bijvangst', 1999.…
het is november
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
787 het is vreemd
wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak
met mijn potlood
illusies schrijf, nauwelijks dikker
dan de dode liefde
die ik achter komma’s meesleep
samen met de houten urne
(jaren vooruit)
en rondgezonden gebreken
waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt
alsof november sterft en ik
mismaakt, alweer leven
moet…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.
Zo ook ...
de " LIEFDE "
Zij is onpeilbaar
ondoorgrondelijk
en toch...
Zo... ONMISBAAR…
Siddeburen-bokkesprongen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Kees Stip schreef dat in Siddeburen
Een bok was met heel vreemde kuren.
Met name zou dit beestje sterk
Bedreven zijn in rekenwerk.
Ter plaatse vroeg ik aan een geit
Wat waar was van die malligheid.…
tuin als privédomein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 de tuindeur gaat weer open
er sluipt geur van voorjaar binnen
in de tuin zie ik vooral groen
heel veel groen
de beukenhaag waar ik vorige week
nog zó doorheen keek
is in mum van tijd dichtgegroeid
onneembaar voor vreemde ogen
als een privédomein
hier ben ik thuis voel ik me veilig...
laat de zomer maar komen…
De val
gedicht
2.4 met 18 stemmen
6.280 De avond valt
over de Jordaan
De avond
valt heel langzaam
Langzaam slokt hij
al het licht op
langzaam slokt hij
de gelukkige dag op
Al gauw bedekt hij
onze versleten ogen
die de hele dag
open zijn gebleven
Het is nacht
in de Jordaan
kleine geluiden
duister geluk
Vreemde verveling
-----------------------------------
uit:…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in de mens die ik bedacht
vreemd…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…