Alle inzendingen

Grijze nevel vouwt wacht stil op een kale tak de wereld verdwijnt Verre vogelgeluiden sterven langzaam weg in grijze verte waar kale takken als donkere lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel. Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel. ...

hoe glanzend de dageraad op de borst van verse sneeuw

Er hangt iets astronomisch in de lucht wat tussen nebula en cumulus en stratocirrus in gaat radiëren de spanning tussen hemel en de boog van gas en nevel in de atmosfeer zal in 't polaire noorderlicht verdampen het is de derailleur der circonflex die spaceship earth met al z'n kos...

Het mistgordijntje trekt langzaam open. Met een koude frisse ochtend komt er steeds meer zicht. De bomen stil, kaal dit is de winter van nu net na de Kerstdagen. Nog een aantal dagen voor oud en nieuw. Hopelijk mogen we het zonnetje nog enkele keren voorbij zien komen voor h...

klokken luiden zacht, de wereld roept, maar ik zwijg. muren zijn mijn thuis. woorden gaan voorbij, ik wil ze graag begrijpen, maar ze overspoelen. te groot, veel te druk, in de klas verdween ik stil. verdwaald in mezelf. diep in mijn dromen, buiten lachen, samen zijn. als vriend en ...

ingezwachteld, van kleur ontdaan ligt daar het dal van duizend gedachten herwonnen en ontgonnen is dit het terrein dat geschiedenis prijsgaf in vroegtalig onderhoud, genetisch vertakt, tot straatlengten verheven het is nog vroeg binnen brandgrenzen we blijven hier niet in hangen we...

De Ottomanen maakten een comeback Riepen Palestina behoort weer aan ons De Joden kregen op staande voet de bons En pakten haastig hun koffers in voor vertrek De Zoeloes schopten de boeren er uit De Kaukasische Amerikanen Maakten weer plaats voor de roodhuidige indianen En werden op hun b...

Na Kerst sla ik altijd aan ´t contempleren Een jaar voorbij, wat heeft het ons gebracht Weer meer ellende dan ik had verwacht De mensheid heeft helaas nog veel te leren Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden Er moet klimaatverandering optreden

Zij heeft er nu al honderdtweeëntachtig Zij valt ons elke ochtend, zon of regen Of bij mistroostig miezerregenweer Met al haar onfortuinlijkheden lastig Aan onze bede nu eens in te tomen Met trauma's naar een therapeut te gaan Gebedsgenezer danwel een sjamaan Of guru die zich opent vo...

Wil ik jouw lijden kennen om te begrijpen -- wat het mijne is?

laten wij het toch eens weer doen een takje groen wat rode bessen planten in mosgroen wij hebben ergens nog zilveren slingers die vaak langs onze vingers zijn gegaan en die we daarna hebben vergeten geen aandacht en plaats voor vrede op aard wel chaos en opgroeiende jeugd met...

vertel ons nu eens wie we zijn wat we kunnen pogen en wat niet een leven lang hebben we gezocht de antwoorden werden nooit gevonden en daardoor krijgen we geen echte namen en dat is zonde en schept achterdocht net niet het waarom en waardoor mogen weten dat is ons lot maar...

Veertien was ik, onder de kerstboom. Hij zeven en zeventig. De kamer rook naar mandarijnen toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen voor de laatste keer zonder overjas. Ik kende hem niet. Het was erg koud het sneeuwde zachtjes en de weg lag vrolijk in het verschiet. Hij stapte stram...

Zie zo, mijn kleine sneeuwman, Nu ben je kant en klaar; Maar 'k heb nog wat vergeten, Een kuifje op je haar, En dan dit korte pijpje.... Kom, open nu je mond, Kijk, piet, hij staat er heuzig Of hij er jaren stond. En had ik nu een spiegel, Dan liet ik je er in zien, En stond je...

Zij, mama Paula (89) is een vrouw van de sterksten dat heeft menigeen kunnen en mogen merken met stevige wortels al heel lang in de grond staat zij aan het hoofd van het familieverbond Dat wil ik (72) graag als één na de oudste symboliseren in een zilveren standaardboom met al haar kindere...

Loop langzaam de horizon tegenmoet, het is die onbekende verte die het doet. Dat het hart sneller voor iemand kan gaan kloppen, die je als een Sirene alsmaar opnieuw blijft lokken. In dromerige ogen kan men zijn bestemming terugvinden, wanneer ze echter sluiten is dit het teken dat jij ze ...

Kerstsfeer Bijzonder stil en grijsgrauw verlichting om koepels de vogel op www.vliegles.nl blijkt nep wel zwarte vogels in kale takken hardloopster met kerstmuts bomen vol schimmels aan basten zie zachte oranje op grond de man met kamerjas aan kanaal blijkt gekleed eronder terug ...

Op zoek naar licht en duisternis twee uitersten in deze tijd kwam ik ze tegen en d'een zeid' "O hemel, waar de winter gast heer is voor vrieskou die ik mis, ik groet u waarde elegast zijt gij die over d'ijsvloer krast met lage friezen, hoge noren op 't stalen ros, als ooit tevoren ...

Haar oogopslag heeft me diep verwond, in mijn hart -- als een liefdespijl.

Het is de toon die de muziek maakt nou, daar zorgde de Wester-Cantorij wel voor maar ook de soliste, de sopraan en samen zingen in massale samenzang met 't orgel en 't orgel solo Maar ook wijlen Toon Hermans met zijn gedichie scheurde, schuurde door de akoestische grote Wester Eerwaar...

moeiteloos schoof de tweede dag voor bij de eerste, het sprookje uit het sprookjesboek vertaalt en herhaalt telkens weer het geschrevene van oude seniele lieden die wat krasten op het perkament zonder oorsprong zo werd de bijbel een statuut met veel allure, A Course in Miracles zett...

zo af en toe zet ik de wereld totaal op zijn kop wil ik iets anders of iets nieuws het een ziel geven zo dat het ook echt kan leven in een dimensie van hiernaast waarvan de deuren op twee kamers uitkomen met een andere sfeer inhoud en levensvisie en dan zou ik metee...

Er dreigt een Wereldoorlog aan te komen, En welgeteld wordt dat dan nummer drie. De Wereldvrede is een utopie, We kunnen daar alleen nog maar van dromen. Begin nou eens direct met staakt-het-vuren, En laat dat dan gelijk maar eeuwig duren.

De rivier heeft zich tot meer gestrekt en klotst onder de waslijn. Geen plaats voor paarden, engelen; in geen herberg thuis. Ga liggen onder zeven dekens, koorts ranselt de gewrichten, laat hem, hij maakt zich zwaar in haarwortels en oogkas. Straf, teken? Na een troebele nacht ligt water g...

O wat zon is komen dalen In de Maagdelijke schoot! Zie hoe schijnt ze met haar stralen Alle glanzen doof en dood. Ai, hoe schijnt dit hemels kind, Aller zielen licht en hoeder, Zon en maan en sterren blind, Uit de schoot der zuiv're moeder! Eng’len, daal van ’t Paradijs: Zing de hem...

Mijn Goeree OverFlakkee Het Eiland van mijn dromen Het Eiland waar ik altijd zal blijven komen En als ik ergens anders ben Dan rij ik vliegensvlug Naar het mooiste Eiland van Nederland Terug over de Haringvlietbrug Mijn Goeree OverFlakkee In mijn leven had ik nooit een wens 1 ding i...

Toch mis ik, zij het naderhand, na weer de zoveelste attaque van kremlindrones op kievs dak, het kerstreces en kerstbestand En ja, in kommertijd en kwel mag 't echte toppunt niet ontbreken bij kerstverlichting van noël: het pièce de résistance voor leken en wie geloven in de Heer ...

Kerstmis was een vriend van mij Zong Fay Lovsky ooit, kijk, luister Vreed' op aard' gehuld in duister Danst ze op het ijs, ze lacht Schaatsend in de winternacht Kerstmis was een vriend, zingt zij

'Niets veranderd, jij!' Hij lacht bij het compliment -- dat klinkt als een vraag.

nog zijn de glazen halfvol en geheven glinsteren ze kleine bijna tranende ogen dit is pas leven spatten bubbels hun spetterend bestaan na vele malen in prosit omhoog en snel omlaag te zijn gegaan de voornemens zijn weer goed en met een wankele toch wat onvaste voet tussen d...