2012 resultaten.
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend
in fluwelen gangen
onder een hijgende wind
de waker van de geboorte
scheurt zich de oogleden
en droomt blind…
Moer
gedicht
3.5 met 14 stemmen
13.782 Zij hokt in hun wil, een instinct,
zij kunnen het nest niet verlaten,
bouwen hun huizen rondom het hare,
een blinde cirkel, een bloedsomloop
van reizen, schrijven en baren,
van zich vervolmaken
tegen haar dood.
---------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
Geen enkel punt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.352 geen open communicatie respecteren
Geen vragen geen antwoorden
het dialoog niet meer te vinden
Respectloos leeg en ongrijpbaar
als woorden niet meer verbinden
Geen oren die nog willen horen
Flink kwetsen is geen enkel punt
Niet je hart maar hardheid laten spreken
terwijl het heel anders had gekund
Mensen die echtheid niet waarderen
blind…
zuchten op papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
519 samen vegen
maar het zonnestralen
was hem te vlug af
hij zou nog lijden
onder wat residu
uitgestrooide lichtjaren
enkel in zijn ogen
was hij sensatiezuchtig
het sterrendom
onderschreef zijn schitteren niet
het hield niet
van georkestreerde doeningen
hij richtte zijn wanklanken
aan het verkeerde melkwegstelsel
was hij maar blind…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 misschien dat de reiziger
reist om dat te vinden
wat hij hier niet meer ziet
thuis is zijn blik als die
van slechtzienden
zijn de ramen van z’n huis
afgesloten door blinden
reist hij eigenlijk daarom?
Om zichzelf weer helder in
een ander daglicht te zien?…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 onder heiligheid van schijn
kent het leven vele kanten
als ik praat over mijn en dijn
blijken mijn woorden balken
en de ogen van de ander,
gedragen door splinters,
toch nog blinde bollen
onder een sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust, kantel
molenstenen over putten en
bemalen bronnen, die vol
onmachtig vuur zitten en
volg de gedurige wolken,
staar je niet blind…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste
die jij test
sorry maar
zo is de pest
jij
en de rest
zijn blind…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 Heleen, gij blinde dwaas en ijdel wijf,
Paris Hilton uit het rijk van Mycene,
ge liet u schaken door een herdersknaap
en zingt hier nu als een Trojaanse sirene.
De Erinyen zullen u elegisch bezingen
als u afdaalt in Hades’ diepe duisternis,
‘t rijk waaruit geen sterveling wederkeert -
gij, die meent dat de dood het eind van alles is.…
COENACULUM (1) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 Wat heb ik hier eigenlijk nog te zoeken
Ik kan het met de anderen niet vinden
Mijn liefsten ligt allen te ontbinden
In graven, andere armen of in boeken
Of zijn gewikkeld weer in bakerdoeken
Mijn oogleden zijn als gesloten blinden
Waarachter vraagtekens ’t waarom verslinden
En uitroeptekens het gemis vervloeken
Ik zag je en je wou geen…
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Maar als u mij ooit blind en doof
hier zwalken ziet:
vergeef mij dan mijn stomheid niet.…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…
Mijn domein ?
netgedicht
0.8 met 33 stemmen
785 Het is helaas de weerschijn van
de realiteit, waar hete as gloeit
in de moederhart der dichters,
waarin de taal jongleert in de
blinde anonimiteit, zich niet
bewust zijn in de wetenschap
waarin zij denken heer en
meester te mogen zijn en waar
alleen zij de ruggen rechten.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
Pinksteren
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.840 Het hart dat gij geschapen hebt
Werd ledig van Uw hemelvaart,
En 't oog heeft blind omhoog gestaard
Omdat Gij het verlaten hebt.
Het is zo vreemd geworden nu,
Want wij, uw kindren, zijn verweesd
En wachten ledig op Uw Geest,
En toch, wij zijn niet zonder U.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 Het is of ik plots blind ben, enkel nog
kan tasten om een heel klein beetje
weg te vinden, strompelend en dwalend.
De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
ziener
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend
in fluwelen gangen
onder een hijgende wind
de waker van de geboorte
scheurt zich de oogleden
en droomt blind…
Soms maken wij de ander
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
544 Eigenlijk zijn we allemaal op zoek
naar bevestiging, aanvaarding en
vertrouwen, maar we jagen
andere dingen na omdat we
blind zijn of onszelf ontlopen.
De bladeren vallen nu in steeds
grotere aantallen, maar we kijken
niet echt of durven niet stilstaan
bij wat de natuur zo duidelijk
vertelt en hollen verder.…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Achter hem slaat de deur
ritmisch rukken van de wind
zijn voeten vervoeren hem
hij danst een blinde kür.
De last van de Verlichting
is van hem afgegleden
hij maakt een pirouette
valt en voelt zich vrij.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn liefde ging in weemoed over,
Voorbij is de pracht, het licht, de tover,
Gedoofd zijn de vlammen, geblust het licht,
Nu ga en sta ik met blind gezicht.
Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.…
Herinnering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Ik loop nog wel eens in de blinde,
door de mij vertrouwde straten rond
om ergens nog iets van terug te vinden
maar er weinig bekends meer vond.
Het zal mij nimmer meer gebeuren,
hetzij in deze of gene straat
dat een van de mij vertrouwde deuren,
zoals vroeger,voor mij opengaat.…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende zuilen
tijd duwt geduld opzij
hartslag belichaamt het tikken fijnbesnaard
als klopjes op een dichte deur, die ieder aanstaart
eeuwen gaan blind…
Chromato
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 zinsnede
dwars door de tijd
door het spectrum binnen het kader
van voorzichtig ademhalen
om eindjes niet te verliezen
in dik hout, planken en koortsachtig
balanceren, op het scherpst
van de rede, de schede
paarsig, tot geinig blauw
of het geel van kamelenpis,
grauw tot het grijszacht van droge mist
gedreven door kleuren groter dan blind…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden lang omheen
valt ook het oog van Jan en alleman
blind…