1758 resultaten.
De geldvloek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 de mens verliest zijn ziel voor het geld
de zonde van moord, drugs en geweld
de bloed biljetten die kleven als je ze telt
Materialisme is een bezit, laat het je niet bezitten
Of je gaat heel je leven er op zitten babysitten
De dans met de duivel, de dans in het donker
We proberen het dagelijks, maar kunnen niet zonder
Een wereld gaat aan…
Ik denk aan U
gedicht
3.6 met 16 stemmen
14.441 'k Las wél dat Bacchus was
een joviale knaap
belust op dans en zang,
maar toch geen wreed tiran, een makker,
en geen kwelgeest.…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 ik heb ze
zien spelen
de kleine orkesten
niet alleen hoempa
maar ook kamermuziek
voor een uitgelezen
publiek of in de zaal
naast de bar waar
dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille armen rond mijn hals
machteloos de tijd verliezend
eeuwigheid boven leven kiezend
dans…
(M)aantrekkingskracht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.139 Ik ben betoverd door
de diamanten; ze creëren hun eigen dans
op serene golvenmuziek zingend in cadans
met schoonheid… daar zijn geen woorden voor.…
Volg mij
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.224 Kijk mij aan
Diep in mijn ogen
Blijf daar niet staan
Gekwetst of bedrogen
Ik vraag je mij te volgen
Ondanks al je pijn
Stil water worden golven
En jij zal bij me zijn
Ik zal je leiden
Door je diepste gevoel
Ik zal je bevrijden
Je sturen naar het doel
Zij mij en hoor mij
Volg mij en leef
Zing vrij en dans vrij
En voel dat…
buik
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
3.044 in een paarse wereld
vol van kleurenflits
danst mijn geest
een eenzaam buikgedicht
door een raampje van mijn arm
zie ik de kamelen
dans ik op de tippen
rug afrollend
en weer hoog
op en neer
draaiend vol van liefde
voor de vrouw
in een cirkel
vol van handenklap
felle tong
schel geluid
pijnlijk voor de oren
ogen vol belofte…
Vlaanderenplein
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
818 ze danste op het Vlaanderenplein
onder oude platanen, tussen
de tafels en stoelen, ik zag haar
bewegen als een rode flamingo
tussen gele herfstbladeren, mooi
schenen je handen, teder je lach
ik walste met woorden in je dans
je paste precies onder mijn arm
niets knelde, je vloog lachend weg
dag Vlaanderenplein, dag vandaag
wij komen weer…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
De kleine bolero
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
545 je lach
sloot de zak
met tonen die
jij mij aanbood
je had ze
geraapt uit de
melodie die
ik dirigeerde en
jou de kleuren
van harmonie
leerde van de
kleine bolero
waarvan de snelle
dans warmrode
blosjes joeg
naar je wangen
liever wilde jij
ze niet rapen
maar vangen
in hun vlucht
omdat het
akkoord vaak
nog de muzikale
eenheid…
Haar paradijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 lief dans je
om me heen
ben jij het witte
licht misschien
dat ik vannacht
heb gezien
we hebben
geen woord
gesproken
geloof geen
spoken maar ben
weg en gek op jou
de anderhalve
meter look doet
mij geen goed
ik wil je raken
warme compassie
maken in samen zijn
door weerbarst
kiemt opstandigheid
ik raak controle kwijt
weet…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 met een roze strik
de grauwe vrouwen
die enkel houden van
en verder zich onthouden
van oprecht in de echt
de wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren…
De prent
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
875 Op het hoogste van de
snelheid zien ze dan de
lasergun,
hij is de klos,
of de sigaar,
mag zijn rijbewijs inleveren
niet raar, de tweede auto
ontsprong de dans
was niet te traceren
en als je dacht
dat die twee er nog wat
van zouden leren?
Welnee, ze gaan met goede moed
verder waar ze gebleven waren.…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en
dans…
nieuw lichtend.
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.158 Dus mensen kom en grijp de kans,
leid de dans,
geloof in eigen kracht.
Dat brengt je leven in balans,
het geeft je sjans,
zoals je had verwacht.…
De pijp aan Maarten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.148 eigenwijsheid haar
grootste goed, benedendeks was
zij de kapitein en ik de schrobber
in haar hand
Toch eenmaal aan de bovenrand geraakt
waar de zon haar ogen spleet en
haar grimas kathedraalde tot in de
kerkers van de haat was zij slechts mens
die mij deed boeien zonder ketenen en wrok
Maar ze harnaste zich te vast
aan 't verleden dat dán…
De stam
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.305 Lees dit eens even door
terwijl ik je ogen volg
die langs de letters glijden
en lezen van de spijt
die beduiden dat mijn leven
slechts voor jou is bestemd
Ik kan de oerknal
niet terughalen uit de jaren
die zijn weggeleden zoals een droom
die onwerkelijk leek te zijn
om dán te worden beleefd
terwijl jij de deuren sluit
Het papier in je…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Als een koning sterft
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.376 waarin hij viel om te verdichten
er met duizenden - die anders waren
anders dan hij dacht
Zij was de maan - meer dan de maan nog
keek omhoog met hem en zwichtte
voor zijn zachte voetenlicht
waarmee hij speelse tonen bracht
ze stond alleen nu - liet een traan
wie zou haar morgen nu verlichten
nu haar koning was gestorven
na een laatste dans…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem
de jaren mee
ik bloei er in mijn zomer, boven blauw geweven zee
en dans…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Oh baby
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.047 We dansten de dans van
uitgelatenheid op weg naar
de plek van serene rust.
En ik keek glimlachend in
het hartje van dat mooie
glanzende sterretje.…
Geweldig feest
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
682 Opgezweept door de muziek
dans ik op de tonen van de ochtend
adem met volle teugen de nummers
van de TOP2000
verrassen sommige stukken mij
die me nog niet eerder ter oren waren
gekomen, zing ik anderen luidkeels
mee
verbroederen de klanken groot
en klein tot een muzieklievendvolk
die dagen omdraaien met de nacht
om extra van hun favoriet…
Schetsen van verbazing
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
door schetsen van verbazing
geen eelt door te relativeren
alleen lente die zingt in het hart
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter stille overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds…
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 mijn rug liggen in het zachte gras
en laat mij meevoeren naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze dans…
Zielsverbintenis
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.466 De dans van het leven die feest wil vieren.
Goddelijke wil, kosmische wet die ons laat plezieren.
Geen diepe sprong in het onbekende!
Maar meer de thuiskomst met armen die me verwenden.
Veilig bij elkaar alles kunnen uiten.
Diep van binnen vertrouwd te raken om eeuwig in het hart te sluiten.…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 het voelt als
voor het laatst
in al haar broosheid
nog eenmaal haar stem
voor de stilte spreekt
Gisteren
mijn zoon van vijf
huilt bij stef bos
want na de dood
komen we elkaar
nooit meer tegen
ik beloof het
hij gelooft me
op mijn blauwe ogen
die neigen naar groen
En jij en ik wentelen
in onze wrede dans
van verlangen
en vrijheid…