Alle inzendingen over donkere wolken

11794 resultaten.

Sorteren op:

Weerspiegeling

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.184
Zuiver, als geslepen edelstenen In een rand van donker goud gevat, Spiedt de klaproos door de halmen henen, Glanst de koornbloem helder na het bad; En het paard, met glimmend stijve benen, Scheert de klaver, koel en druipend nat.…

Reis naar mezelf

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 968
Diepe dromen, donkere nachten, mijn rugzak is al lang gepakt, alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang; deuren gaan open, wolken vormen trappen, ik neem ze één voor één, en volg de prachtige kleuren die op me afkomen, de kleur van regenbogen; ik roep héél hard, maar er is niemand die antwoordt, tenzij de echo, stilletjes…
Steven19 november 2008Lees meer >

als je ’t wilt horen

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.869
je doet denken aan ‘t donker van dagen tot aan het eerste licht.…
sunset11 juni 2009Lees meer >

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Geruisloos trekt de stoet van dierbaren over de donkere stenen in dit afscheid Een enkele reis in het doodskleed die je naar de halte van leegte rijd... De wolken besluiten je mee te nemen naar het land zonder helse pijnen Een zonnestraal verlicht de aarde waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
in maart werd deze roze wolk geboren vandaag is de dag waarop deze vis verjaart geniet ik van vers geboren lentebloemen overvloed aan stuifmeel in hun schoot wachten ze ongedurig op voorjaarszoemen…

onder dekens, diep weggezonken

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 747
van haar, enkel van haar en van witte wolken in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag door de onrust van heupgedragen regen hij schreef naar huis kon het loslaten niet horen, niet met één hand - verte is de waanzin waarvan de vingers werden afgesneden -…

Bui

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Zuiver, als geslepen edelstenen In een rand van donker goud gevat, Spiedt de klaproos door de halmen henen, Glanst de koornbloem helder na het bad; En het paard, met glimmend stijve benen, Scheert de klaver, koel en druipend nat.…

Bui

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Zuiver, als geslepen edelstenen In een rand van donker goud gevat, Spiedt de klaproos door de halmen henen, Glanst de koornbloem helder na het bad; En het paard, met glimmend stijve benen, Scheert de klaver, koel en druipend nat.…

Illusie of afknapper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven donkere schaduwen die licht doorboren alleen in somberheid te beschrijven. Dan trekken kou en regen diepe sporen door al mijn mooie dromen van die nacht en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…

Torens van babel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
ik heb ze zien bouwen de torens van babel maar niemand was er ooit thuis zij kozen voor muren in scheiding van wolken hebben geen buren genaast wel haast om elkaar te ontwijken nooit mocht er iets van enige warmte blijken er waren slechts blikken uit donkere ogen die een schuw contactvermogen lieten zien talen zongen…
wil melker23 december 2018Lees meer >

Palet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
van overbodig textiel nu je bent uitgekozen als haar favoriete model voor de nachtsessie, eindelijk schildert ze een mens een naakte man, liefde uit een onverwachte hoek er vliegt een donkere vlinder naar een avondwolk ze heeft rozen meegenomen voor op het schilderij.…
mobar29 juni 2022Lees meer >

Sneeuw

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
wolken zweven aarde ligt sneeuw valt naar beneden de wolken maken de aarde wit iedereen tevreden.…
Max M30 december 2008Lees meer >

De wereld leeft

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
De wind van zee De zoute lucht De zon schijnt Water verdampt Een wolk verschijnt De wolk raakt vol Regen valt de natuur bloeit Door water val De zon gaat schijnen De wolk verdwijnt De wolk verdampt De maan komt op De zon verdwijnt Het is nacht De wereld rust De wereld slaapt Tot de zon weer schijnt En hij ontwaakt De wereld…

3 x mist = Sinterklaas

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.267
Een wolk verhult een geheim. Eenmaal komt het uit. 2x De hemel een wolk. Een boot gaat schuil in de mist. Dit heet geloven. 3x Met een groot gebaar duwt hij alle wolken weg. Sint houdt van de zon.…
Jan de Bas22 november 2007Lees meer >

Tenten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
wind ruist was wappert sneeuw dwarrelt wolken varen tenten staan wolken vliegen tenten waaien wind snijdt sneeuw ligt was bevriest sneeuw blijft was valt tenten slapen wind blaast wolken weg…
tatzi12 januari 2017Lees meer >

HET BLIJFT NIET DROOG

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 949
De lichtstraal, die in donker valt raakt feitelijk nimmer mijn gelaat Steeds houdt zij bij anderen halt voordat zij in donker verdergaat Tot zij op zekere nacht afdwaalt van die weg die gebruikelijk was ’t Is hiervan dat dit vers verhaalt van de lichtstraal op mijn matras Verlegen keek die straal mij aan en sprak van ‘t lekker zachte bed…
Ton Rijkers8 november 2010Lees meer >

Stad boven wolken / Stad onder de wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 262
Danny, in lentes nog jong, viel jouw stem stil viel maar jouw lach woont nog in de keuken en in kieren van de trap; je bent onuitgesproken de hand die wij missen in de nacht, de naam die wij stil fluisteren wanneer het hart het hardst klopt Onze stad beneden de wolken draagt jouw echo als een mantel, en boven, in het huis van de sterren, spring…

Wolkenloos

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.293
De zon schuift Steeds maar achter wolken Wolken steeds maar Voor de zon Ik weet nog goed Hoe deze morgen Zonnig Wolkenloos begon…

Grote en kleine schoenen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
En hij vroeg wat ik in de wolken zag. De wolken schoven boven ons voorbij. De aarde is inmiddels wat gedraaid, wolken die wij zagen, zijn vervlogen. We vergaten wat ons heeft bewogen. Andere wolken zijn weer aangewaaid. Wees nu stil en ga liggen in het gras; je kijkt naar de hemel die toen bestond. De schaduwen strijken over de grond.…

Overbewolking

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Het plensde van de regen. ___________________________ Noot: Een kind van een wolk was een wolk van een kind.…
Aubrey7 februari 2008Lees meer >

je koos de roodste kleuren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
mensen zijn gevlucht naar rust tussen de bomen mos om op te dromen in zonnestralen zie je vlinders dwalen, dansen muggen boven kroos kronen vangen zon onttrekken met hun groen het zicht op vogels in het licht daarboven is het open speelt de wind met wolken die zij vindt ik zie gezichten op de boom vermoed beweging onder donkere…
wil melker30 augustus 2005Lees meer >

Onder moeders vleugels vertrokken

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.810
Wijder klaren al wijder klaarten en ik dwaal als een vogel boven de wolken. Ik wil je zien, moeder. Ik wil éénmaal in je ogen zien voor de grondeloze diepte mij neemt. Je ben zo ver. Nacht, Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk. Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten als het kind op moeders' schoot.…
Marla29 juni 2003Lees meer >

Give peace a chance

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Als grijze wolken zich samenpakken boven de aarde, en de roep om vrede verwordt tot iets zonder waarde, wat betekent dit dan voor ons en voor onze kinderen? Presidenten zullen hun legers laten marcheren, leunen lui achterover alsof ze nooit zullen leren. Want ze laten zich niet door 'het volk' hinderen.…

herfstelijke Noordzee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.128
en verte zien op schemering wachten en op vloed springend de getijden volgen tot waar in donkere nacht de lichtkegel van vuurtoren kruist het golvend wiegen van de zee en ‘t simpel heel gelukkig zijn.…
sunset7 september 2007Lees meer >

IN STILTE HUILEN

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
In de stilte sliep een mens, moe van het aards bestaan Levend over zijn pijngrens kon hij ’t leven amper aan Grauwe wolken van smart hingen om zijn droevig lijf Door ’t leven niet verhard, huilde hij al een uur of vijf Donkere tijden, kil en stil gleden onhoorbaar voorbij Zonder onderling verschil vierde het eenzaam hoogtij In de stilte…
Ton Rijkers25 november 2010Lees meer >

Dat gevoel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Dat gevoel wat je verblind, wat je over wolken doet zweven. Dat gevoel wat zo helder van kleur kan zijn, maar ook zo donker als de nacht. Dat gevoel wat ik voel, wat ik voel in jouw aanwezigheid. Wat ik voel als je niks zegt en tegelijkertijd toch zo veel.…
Henrieke14 december 2010Lees meer >

Bloemendood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
ogen Wegkwijnend in een nauwe vaas miste zij de bijen en de vlinders die haar bezochten in het vrije veld waarop zij hoofd en hart liet hangen Alle belangstelling voor haar verdween sneller dan gekomen eenzaam stierf zij in een donkere zak met rondom andere afgedankte zaken…

Als jij er niet bent

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.098
Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt de uitgestorven buurt op zijn grondvesten schuit voel ik het donker haast over me heen glijden.…

Lichtspel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Een wolk schuift voor de zon, de voorstelling is afgelopen. De takken verduisteren en steken donker af tegen het mos. Ik wacht nog even, hoopvol, maar het spel is uit. De takken zijn gewoon weer takken. Alles is vergankelijk.…

NACHT UIT ENKEL ZWART

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
De schemering vergleed tot nacht een nacht met enkel donker zwart ‘t Leven had louter droef gebracht dat zich ook vestigde in mijn hart De nacht bevroor van eigen koud wijl wind gleed door ‘t naakte riet Voor mij leek zij ’t mooiste goud goud, dat gehuld bleek in verdriet De maan keek over wolken heen edoch trok zich direct weer terug…
Ton Rijkers14 januari 2015Lees meer >