1206 resultaten.
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 De schaduw groeit, de ochtend wacht,
de straten vegen glad hun spoor,
de stad slikt hem geruisloos door.
Geen steen die later naar hem vraagt,
geen klok die voor zijn afscheid slaat,
terwijl de stoet door nevels gaat.
Het is nu donker, ondenkbaar licht
de draagplank buigt onder zijn gewicht
hij moet op weg, steeds onderweg.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Met grillige willekeur
laat de zon vrijheid achter zich
vult het morgen met nooit meer vlinder zijn?
Fladder met je porseleinen huid
zwevend over kleine dagelijkse dingen
voel het gematigde hart onttrekken
altijd intrigerend als de gouden zon
aan het oog, het is bezwaard.…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 zijn er al gevallen
De overheid heeft ons
in bescherming genomen
veiligheid
maatregelen genomen om
de vijand op
afstand te houden
Wij zijn in quarantaine
in onze woning;
de overheid, de Koning, op
Hollandse bodem en grond
En in stille bange uren
vragen wij ons soms af of het
nog lang zal duren voordat
wij van deze grillige…
Cabo Verde
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
201 Langs de grillige kustlijn
van de eindloze woestijn
was verder hoegenaamd geen
leven te bekennen.
Was dit het einde van de wereld
het gevreesde Finisterra?…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.670 Geniet weer met volle teugen
of is dat misschien gemeen,
schenk me weer de mooie dingen
van zon , en zee en windgeruis,
open mijn gesloten ogen,
geef me weer een eigen thuis,
laat me ontwaken uit mijn dromen
uit de cirkel van ongeloof,
strijk weer glad de diepe plooien
ik hou me niet nog langer doof.…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
4.5 met 8 stemmen
3.563 Kijk nu ze strooit de zomer rond
die vliegt om haar rond
uit haar mond,
rond haar boezem, haar gladde rug, haar benen
zo donslicht-omschenen,
ze gaat langs de horizonnen
maar aldoor omme,
ze heeft toch zo veel, ze kan geven
wel, zie het lichte sneven
van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht,
en daar midden in…
De waarheid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.117 Strak, slank, glad, trainen en afzien
Tegenwoordig mag je er niet dik of dun uitzien
Ze gluren naar je lijf en gezicht
Zeggen achter je rug om:
"Ze mag wel eens wat doen aan haar gewicht!"
Voldoe je niet aan het schoonheidsideaal,
bekritiseren ze je allemaal.
Je bent te lang of te kort,
het helpt niet dat je sport.…
Kennis-dorst.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
985 Moe gedarteld zijgt ze neder,
Rijst ze weder,
Overziet ze heel haar schat;
Maar wat pijnt haar, krult de tipjes
Van haar lipjes,
Plooit haar voorhoofd straks zo glad?
't Is de wordende Gedachte:
Welk een krachte
't Bloemeke uit de zwachtlen baart.…
Rom Pom Pom
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
3.572 pom
confetti regent op gazon
de Hoge Pruikenharmonie
speelt achter deuren vele uren
symfonieën van begeerte
weggeblazen om te schuren
tegen knieën, petticoats
en kruizenlief, zonder pardon
de trompettistenpolonaise valt in bier
rom pom pom pom
Fanfareblazers keren om
lopen nog dronken, staan wat krom
opnieuw ontwaakt in ironie
om glad…
De draaideur der natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 Kalm maar aangedaan
blik ik over de Indische oceaan
hier om mij heen
is alles zeer sereen
een oceaan zo glad als een laken
met alleen deze rots als baken
die alle geweld kan weerstaan,
zelfs van een woeste oceaan.…
Rauw tot op het bot....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Zo bitter, bitter zoet
werd het bed opgedekt
glad-gestreken elke plooi in 't laken
en in kettingreactie , bij elk gebaar,
spatten de beelden stuk,
mijn ziel nog zoekend
tussen het puin
van slechts zacht gekreun, geratel.
Het minnen werd niet warmer met de nacht.
Het vriespunt bleef.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen over jouw waarde zijn de fabels
van je pijn, glad…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 als de bloemen weer gaan bloeien
kan ik iedere naam met liefde noemen
krijgt ons leven weer ‘n warme schijn
hoe dankbaar moeten wij onze Tuinman zijn
als de lavendel liefelijk gaat geuren
en purperblauw de borders kleuren
rond ‘n gazon dat groen en glad geschoren
zijn zon en zomer in volle glans herboren
als de juffertjes in ’t groen staan…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 Kijk nu, ze strooit de zomer rond
die vliegt om haar rond
uit haar mond,
rond haar boezem, haar gladde rug, haar benen
zo donslicht omschenen,
ze gaat langs de horizonnen
maar aldoor omme,
ze heeft toch zo veel, ze kan geven
wel, zie het lichte sneven
van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht
en daar midde' in haar…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 ruw of glad?
hoekig of rond?
bruin of blond?
Wat willen we nou?
Stad of land?
bos of strand?
klei of zand?
koper of lood?
geel of rood?
vlees of kip?
borst of poot?
Wat willen we nou?
Opera of opium?
whiskey of rum?
piepen of fluiten?
rennen of schuiven?
zacht of mild?
small, large of XL?
speciaal of naturel?…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 boodschap wat de
schepping ons nimmer heeft verteld,
de juiste sleutel te vinden waarin
het natuurlijk proces zou kunnen
worden teruggedraaid, het wist de
heetste tranen op de wangen, die
we onwillekeurig hebben ingesteld
onrust zwerft door het rentmeesterschap
waarvan we de inhoud niet durven volgen
en strijken we de gebaarde plooien glad…
Wintervogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Hoe een kokmeeuw met koptelefoon de
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
De vrijheid van een kokmeeuw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 Hoe een kokmeeuw met koffiebruine kopkap
verschillende luchtlagen glad en strak strijkt van waar
vleugels rusten op zachte adem van een wind op hetzelfde moment
reflecteert het portret in gerimpeld water waar de golven ruisen in ontspanning.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De egel kruipt onder het blad,
Zijn stekers zacht zijn adem glad
De mol verdwijnt in diepe grond
Waar stilte heerst en niets meer komt.
Claire Vanfleteren ©
Omdat de Redactie van nederlands.nl dagelijks honderden bijdragen beoordeelt, is de Redactie helaas niet in staat uitgebreid te motiveren waarom jouw bijdrage niet geplaatst is.…
Geblakerde oerkrijger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
96 Kikkers, glad en traag,
kalmpjes bezwijkend,
door jouw ogen kijkend,
mij recht in het midden,
onder één lichtende komeet,
zomaar slapen wij in.…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 De nacht strijkt alle plooien glad,
De Visserstraat wordt wijder dan een plein
En langs het Lage der Aa wordt de schijn
Van maanlicht zomerzon in overdaad
En mensen dansen als gekken op straat.…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 Langzaam zweeft haar schor
doorleefde stem de zachte schaduw
van vitrage over zogenaamd
Chineestapijt
Gracieus danst franje
aan het fijn gehaakte
lampenkappenkleed
over de staande schemerlamp
Ze zingt zo mooi als een godin
een lady in satijn, zei tante
Zonder Billie haar aanwezigheid
was ik de achterkamer in die woning
drie hoog achter glad…
hier spreekt geen metroman
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.552 hij gaat voorwaar hij staat
rechtop zijn haan die kraait
neemt van voren of gedraaid
oogt ruige rover van Riaadh
borst'lige kin van dagen ongeschoren
zijn machtig torso glanzend glad
gaaikes zijn helemaal wild en nat
in droom vereend al lang van voren
nagelknipper nooit van gehoord
onderhoudt zichzelf met stippen
tollen schroeven en…
Profetie
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
1.107 Profetie
Ik zeg u dat de toren van Babel
Onafgebouwd staat op het gladde ijs
Van vele zeeën, omgeven door een
Windwerk van geheimzinnige tuba’s
De vrouwen van Sodom en Gamorra
Worden zoutzuilen, orgelpijpen, kijkend
Naar het beloofde land der klavieren
Zij vormen een nieuwe toren
Een zoute symfonie voor violen
Lot mag zijn vrouw bespelen…
Vitalistisch
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.026 De werkzame jaren
verspreiden zich over vele gladde paden, dierbare plekken
en gedroomde uitzichten. De tranen hebben nieuwe appelbomen
voortgebracht, kleiner dan een museum met Van Gogh. Bonjour
akelig stationnetje in de klotenkou! Dag psychotische
stinkkippen in veel te benauwde hokken! Dag lieve, wilde
varkens, die ik sporadisch zie!…
EENZAAMHEID
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
872 wilde ik je weer zien
nooit heb ik iemand over jou verteld
met mijn zeilboot vertrok ik vaak alleen
heel ver voer ik naar de plek waar jij was
thuis vertelde ik, dat ik eenzaamheid zocht,
dat werd gerespecteerd en getolereerd
ook bij zware zee vertrok ik om bij jou te zijn
nooit hebben we elkaar gemist
nu ben ik oud, de zee heel kalm en glad…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 uit
Geen zin in beven, ik wil beleven
De warme zon in het zwarte woud
Is zo koud, zo koud
zonder eind
zonder reserve
zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker
Je naam klinkt veruit
In stilte schreeuw ik het uit
Het pad is bekend, niet recent
Droog en hard met verdriet doordrenkt
Glad…
Afgaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 Dat is glad en minzaam, geen al te lastige naam en dus ook Carré-waardig.
Met zo’n imago bezoek je bepaalde cafés met een notitieblokje.
Gedichtje, gedichtje, ik kan het niet helpen. Wij gaan voor echt
en ik vul je met realiteit. Ik word niet goed van je, gedichtje, met je gedreun
in mijn kop, gedachten die maar komen. Wat ben ik?…
Bloemrijke vrouwen als inspiratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Zonder gladde woorden en innemende manieren
leerde zij met mijn vader mij hoe leven je kan plezieren.…
Zonder Boudewijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Hij kneedde jou in zijn poëtische taal,
glad als een aal en somtijds banaal,
totdat jij voorgoed de deur uitliep
en zijn ommuurde fort opnieuw blauw
en zwart vereenzaamde en hij geen touw
meer aan zijn leven vast kon knopen.…