3520 resultaten.
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Ontkiemend zaad
en niemand weet hoe:
donker in 't duister
van de aardeschoot,
maar springlevend
en groot in kiemkracht
niet te stuiten.
Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…
Lente van toen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
853 akkers waren kleurloos hard
zwartwit en kaal gepeuzeld
zonder vogels op foto’s en op films
toen kleur nog steeds een sprookje was
geel en blauw bestond al wel
op het gezicht van bloedend rood
hartverscheurend op de bolleneters
om te willen overleven
hij vertelt het als een paasgedicht
tussendoor de matzon en de kou
en wijsneusgroene puntjes…
Depressie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
844 weeldebomen kleuren zwart
oevers lijken aangevreten
gulzig door cyclopen
wijn proeft grote afkeer
watervallen storten langs
gelaat en hartzeer
neplicht hangt de strot uit
de hemel krijst de sterren stuk
wandelen zwenkt doodlopen
lief woord is als de lente
ontluikend schoon smaakt zoet
kus verheft gelijk een drijfveer
als dan je ware…
Zoiets moois gezien
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.678 Ik heb vandaag iets moois gezien
bloeiende tulpen en een vlinder
gele narcissen in kleine perkjes
en overal spelende kinderen.
Een blauwe lucht met soms een wolkje
daar tussendoor een stralende zon
vogels hoorde ik hun wijsje zingen
en ik genoot zoveel als ik kon.
De mensen leken blijer dan gisteren
en de trieste dagen daarvoor
ik…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
April
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.890 Een ooievaar kijkt wild om zich heen
En vraagt zich af waar de lente blijft
Het is dan wel de winter die verdween
Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft
Er zijn wel vaag letters te voelen
Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen
Dagen die niks zeggen, niks bedoelen
Alleen dan dat de lente later zal beginnen…
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 O aangezicht zo licht en stil,
Een goudenregen in April,
In gure tijd voorzegt gij zomer.
Gij hebt mijn dagen rijk gemaakt.
Ik, door uw goedheid aangeraakt,
Werd tot een godgeslagen dromer.
En dacht gij, dat ik u vergat,
Voor schoon gelaat in schone stad,
Belust verboden buit te werven?
Uw wezen wies zó door mij heen
Als klimopwortels door…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 De kleine huisjes staan warm bijeengevleid
te blozen waar de late lentezon ze dichtdekt
met de ijle deken van de trage avond.
De mensen zitten buiten stil te praten
van de gewone dingen uit hun kleine wereld,
veel stilte tussenin.
Vragen waarop geen antwoord wordt verwacht
blijven nog even hangen en lossen op in blauwe slierten
uit een tabakspijp…
Lichte liedjes van de lente
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
875 Lichtblauw
Lichtgroen
Geel licht
Wit licht
Voorjaarsgezicht
De aarde geurig
Meisjes en jongens kleurig
Warm van binnen
en van buiten
Vogels fluiten
LENTE…
Puur genot op een zomerdag
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.106 Puur genot op een zomerdag
toen de zon doordrong in mijn huid
terwijl ik op mijn handdoek lag
ritselende bomen als enig geluid
Puur genot op een zomerdag
toen ik over het strand heen liep
en in de verte mijn hond zag
spelend in water, niet te diep
Puur genot op een zomerdag
Toen ik op een heerlijk terrasje zat
met alleen een biertje en…
Leef en Leef
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
689 Leef en Leef
Geef alles wat je hebt
Al ben je leeg
Niets wat ik verzweeg
Nooit gelogen
Nooit bedrogen
Blijf lachen met elkaar
Op het plein of in de kroeg
Want het leven is al kort en zwaar genoeg…
Boem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.210 We klaagden nimmer nog zo vaak.
Hoera! Tenslotte is het raak:
de winter is verdwenen.
We zullen zomertakken krijgen.
Voorlopig zijn er lentetwijgen
in plaats van wintertenen.…
De vijfde zomerdag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
713 Een meeuw zwemt de blauwe lucht
De wind likt mijn scheenbeenhaar
Zij die door de zon worden bevrucht
Een ieder die wil. Ik baar
Ik baar zoute meren
En kijk hoe het gras opgaat
In krommend riet dat op maat
Zwaait naar zwanenveren
De rimpelende boom buigt en kraakt
Knielt zijn takken het water in
Eeuwig drinkend, alleen zijn kin
Het water…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 de lente scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk…
Meiklokje
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.090 Nu begint mei
te lopen net als
de vorst loopt zich al
een tijdje continu te pletter
tegen hopen
toegemetste lucht
eigenhandig geboetseerd
met water vooral veel gist
en voor hem te veel klei
Nu verwelken zijn kristallen
groen geel rood bruin
uiteindelijk grauw
de losgeslagen hemel
herademt als
gerepareerde klaplong
Ja vanaf nu zijn…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Zomerbui in Sotogrande
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
835 Slank en op hoge poten
schrijdt regen door
lichtgroene lanen.
Boomtoppen wuiven
als luifels
langzaam open en dicht,
terwijl plassen beneden
schaduwspelen
met pokdalig licht.…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 Achter in de fruitwei de gistende geur
van duizend rottende pruimen
zonder eters.
Bordje ophangen, twee gulden per kilo.
Niemand.
Eén gulden per kilo.
Niemand.
Gratis.
Niemand.
Omdat het zo zonde is
zet je jezelf eraan
tot de stop uit de bodem springt
het schip zingt
in een poseleinen pot.
Zonde.
Rottende pruimen zijn een schande…
Onbestemd Seizoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Ik wil leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Ik wil leven
Want je bent er maar even
Sta nooit stil bij een moment
Beleef het heden
En vergeet het verleden
Wat niet is en wat niet blijft
Je krijgt nooit problemen
En bent een goed mens
Als je jezelf altijd blijft…
rododendron
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.113 onze stokoude rododendron
bloesemt weer als een jonge
deerne
besneeuwde twijgen tooien
zich met eeuwige lente…
Beweging
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
881 Van tak naar tak
springt de kwetterende mus
wij zitten zo stil…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 En in zich voelde zij het laatste: wil,
De allerlaatste wil der stervenden,
De wil tot doodzijn die het zwervende
Mensengeslacht doet stilstaan en hen drijft
Van zelve naar de grond waar ’t lichaam blijft.
Ze duizelde en in die duizeling
Werd ze zo licht, een veer die uit de zwing
Der duive valt: ze daalde en viel niet:
Zo valt een riethalm…
Als de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
809 Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs
sterven kris kras door elkaar geweven uit
als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden
door sarcastisch vrolijke merels
en een laagopgeschoten hemellamp
Ja dan kraakt een voetzool of vier over
rillend loomgereanimeerde woudhuiden
en kijkt men weer over de toppen van de duisternis
maar vooral…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
ZOMERMAAND
poëzie
3.3 met 20 stemmen
10.862 Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen;
Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot:
Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot,
En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Lente
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.190 Bloesem
Bomen met een koningskroon
Weg is de koude winter
Donderslag
Stormwind strooit bloemblaadjes
Een enkele hagelbui
Boterbloemen
Witte madeliefjes in de berm
Stuifmeel in de lucht
Zonneschijn
Wolken drijven langzaam voort
De lente is gekomen
Vriendelijkheid
Een groet, een hand omhoog
Mensen lachen weer…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Het dorp, het veld, de vruchten,
Bezield, bezonnestraald,
Op landen en op luchten
De zomer zegepraalt!
IJlt tegen, blijde scharen,
De goudgelokte vorst,
Met bloemen in uw haren,
Met bloemen op uw borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En liefde in 't jong gemoed.
Plant meien op zijn wegen,
Werpt kransen…