1341 resultaten.
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Ik hoef niet verder dan
de plaats waar mijn adem mij vindt,
waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt
onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 De geur van een kiwi na
het opensnijden, koel en zuiver in de
kamer, terwijl buiten een merel de nieuwe dag
bezingt en mijn aandacht zich langzaam naar binnen keert.…
Kind der aarde
poëzie
2.7 met 894 stemmen
125.978 Ik slaap zoals een ongeboren kind zou slapen in uw schoot,
En drink uw koele donkre kracht in nachtelijke dood,
En elke nieuwe morgen in het nieuwe licht
Rijs ik op sterker vleuglen, Moeder, weg uit uw gezicht:
Als ziel en vogel die zijn moeheid dichtst aan uw hart verslaat,
Die stijgt en zingt het naast bij God met iedre dageraad...…
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 vrouw
kan aantrekkelijk zijn, mooi
maar niet zo
niet
zo
Niets is zo onwerkelijk als het besef der onwerkelijkheid
Parmenides gelijke, geloof je ogen niet
van zo een hoge schoonheid
van zo een diep verdriet
Beschouw dit wezen dat kan leven
haar geest uit dauwdraden geweven
Het teer gezicht schijnt
gegoten, geslepen, fijn,
door koel…
Vóór de regen
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.892 De vogels droomden op hun tak,
Het windje sliep op 't watervlak,
En rustte koel en stil.
Een korte, blijde rimpeling
Sprak van de zaligheid,
Waarmee het meer het koeltje omving,
Stil aan zijn borst gevlijd.
De bloempjes knikten loom
En slaperig elkander toe,
De blaadjes hingen slap en moe
Te dutten aan de boom.…
Het lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.224 Dan heel abrupt is het overweldigend stil,
Als een groot koel meer zonder winden.
Niets dat nog rest van je ontspoorde wil,
Geen greintje levenskracht meer te vinden.
Ik slijt mijn dagen nu alleen,
Vermijd elke bron van mogelijk tumult,
Waar kan ik nog gaan, waar kan ik heen?
Dus ik wacht. Met veel, heel veel geduld.…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal op een koele zomeravond de
nachtegaal in de vroege schemering ver
achter in die vertrouwde tuin te horen slaan.
Nog éénmaal de hemel zien openbreken
in miljoenen witte wintervlokken en het
geluid van verre kinderstemmen te horen
omlijst door knerpend jonge sneeuw.…
POËZIE OP POOTJES
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 feijenoord
hoe het afloopt
zal me worst wezen
ik ga tegen de stroom in
laatste Peter R. nieuws lezen
zolang mijn trein maar rijdt
trekt heel rotterdam voorbij
want vast staat ook met mij
wordt straks de boel gesloopt
presentatie haagse klootjes
jij komt ook ouwe fuselier
honderden komen afhalen
omdat we er in staan
allemaal schrijvers koel…
Blauw hart
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
1.810 Met een grauw en een snauw
beukte jij mijn hart blauw
Jouw blik keihard en koel
vermorzelde al mijn gevoel
En ik snapte niet waarom
was ik dan zo naïef zo dom
Ik had je al mijn liefde gegeven
met jou wilde ik delen, leven
Maar jij sloot je helemaal af
behandelde me gemeen en laf
Het werd alleen maar jij en jij
steeds minder plaats voor…
homo imperfectus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 we leerden zijn we deels vergeten
en we hadden al niet genoeg geleerd
wat we dachten heel zeker te weten
bleek later soms finaal verkeerd
steeds in de weer ondernemen we veel
maar laten lastige taken graag staan
en van wat we deden was ’n goed deel
beter nooit of anders gedaan
felle emoties en stiekem venijn
zijn vaak sterker dan het koele…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 zegevierend was zijn intocht verlopen
had zijn onbekende leven afgesloten
met palmtakken toegejuicht
getuigt hij de verlosser te zijn
een kleine kern volgelingen neemt hij mee
naar de koele tuinen van gethsehmane
om daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door…
Zeilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.105 zeemeermin
'k hou niet van zeilen
ik leer ook op betonning letten
coordinaten op een kaart uitzetten
al ben 'k vertrouwd met dieptepeilen
met lichtschepen en zeemijlen
al ken ik, toggle, gaffel en giek
en word ik niet gauw zeeziek
ik wil niet zeilen
mijn rivale is de zee
hoe concurreer je daar nu mee
ze is woest, onstuimig, wild
en 't koele…
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Steeds onduidelijker richtingen sloegen wij in waar
we ons verderaf van de sterfelijkheid waanden, een
koele nacht zonder bitterheid niettemin door de
ontoegankelijkste wouden verblind en verzilverd in een
onsterfelijke maan waarin we het doel beraamden.…
vertrouwde geuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 Suriname
in de kamers van mijn verlangen
vertoef ik graag
waar jij mijn beeldschone dame
bent en ik slechts je dienaar
helaas schenk ik geen thee meer
in de koele ochtend op de
veranda
je sierlijke hand door mijn haren
Ah, ik mis je
de vreugde van ons samenzijn
zo zelden in een mensenleven
wat een geluk hebben wij gekend
mijn…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 het houdt mij met een stille blik in zijn macht
het overtreft mijn geestkracht ongeacht de pijn
woekerend als een slanke witte slang, verleidt het jou,
teringzooi zo wit als verse sneeuw,
jij wankelt een reis in het ijle, een tocht ooit bezocht
waar jij niet blijven wilde, maar toch het was sterker dat witte poeder, vergif
eerst is het koel…
Blote borsten
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
4.395 De zonnestralen doen het bloed sneller stromen
en door de hitte ga je als vanzelf naar koele meren
om aan de seksuele frustraties te ontkomen
en je zelf met zonnebrandcréme in te smeren.…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 .' Lévi Weemoedt
Het gestolen ivoor en goud
gedompeld in extravagante paleizen
liggen koel en baardig oud
verwijtend naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en…
Marcel Bulckaert
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.368 in dichtvorm wist te schatten op haar werkelijkheidswaarde
zo bracht je de mystiek van Zen naar 'n menselijk niveau
Ik voel je als een zielsverwant, al zag ik slechts je verzen
want daardoorheen schijnt zonneklaar je tomeloos gevoel
de woorden aan elkaar geknoopt als eens de oude Perzen
hun vliegende tapijten knoopten: gepassioneerd maar koel…
Je ogen wachten
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
911 mijn woorden
hebben het gezegd
ik heb je alles uitgelegd
gedachten en gevoelens
staan nu op papier
het dwarrelt zachtjes
op een koele wind
vertel je alles
kom maar hier
kom naast me zitten
geef je hand
dat praat gemakkelijk
maakt een band
ik voel je warmte
door mij gaan
je ogen wachten
tot mijn woorden
je verstaan
je hand druk…
Raadgeving
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.554 't Vrouwenhart is koel en wreed
Voor ons zuchten en ons leed;
't Wordt niet week door vrees of hoop;
't Is voor tranen niet te koop;
Hem-alleen, die 't eist en rooft,
Neemt het aan als heer en hoofd.…
Sterrenstof
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
695 spot-on
in gedachten verzonken, met oneindige blik
wel relaxed, dat is zichtbaar af te lezen
al geef je momenteel geen kik
we hebben deze avond niks te vrezen
genietend van elkaar, van deze idyllische plek
de liefde omarmend
aan waardering en respect voor elkaar geen gebrek
het houtvuur verwarmend
als een welkome, warme deken
tijdens deze koele…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 markten af bij het afbreken
Heel veel fruit is nog goed eetbaar
We gaan door de 2 miljoen voedselbankbezoekers
En de rijken worden rijker, van harte gegund
Zij hebben nooit geloofd in eerlijk delen
Ze sponseren ontwikkeling doodshemd met zakken
Nog zes jaar en dan mag ik legaal gaan
Dan komt er ook voor mij een einde
Aan een koud, kil, koele…
Footprince
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
331 Als pro-actief greenpeace lid
redder in nood
tussen scylla charybdis
van nova en zembla
en bergspitsen door laverend
langs walrussen drijvend
op steeds minder schotsen
in de noordelijk koele
wateren des doods
wil ik Stoker the whaler
en kapitein Nemo een veer
in het achterdek steken
voor hun grammy award
en booker prize…
Oranjetipje in stilte
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
500 O Oranjetipje, blijf nog even
in deze koele schaduw waar tijd vertraagt
tot een vleugelslag, waar wat klein is geen woorden
nodig heeft om te bestaan en eenvoudig blijft in wat zich aandient.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op een open schelp, richt ze haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Wintermorgenstil
boven het witte bergdal
een kraai vliegt voorbij
In het kalme berglicht
dat langzaam opent en de ochtend
koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een
trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden.…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 verleden
in sturm und drang
het forum bombarderend
met hemelbestormende
heliofore
door muzen gevoede
helikonfenomenen
als een pinkfloydiaan
echo's slakende arend
tegen duintoppen en
onbereikbare kammen
als albatros zwevend
op uitslaande wieken
boven krijtwitte rotsen
waar een zilvervlootschip
van het zuidland neerzonk
of uit de koele…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Prachtig rode luchten
Langzaam gaat de dag
Zinkend zonder zuchten
Over in de koele nacht
Vier ogen vol ontzag gericht
Wachtend op wat komen gaat
De zon verliest haar felle licht
Slechts nog een dunne draad
Een dag als alle andere dagen
Miljoenen mensen keken reeds
met evenveel wensen als vragen
Niet beantwoord zoals steeds
Een dag…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Groot rijst de maan uit zee, ik loop naar ’t water,
dat voelt als streling, een soort koele lust.
Ze lokt en ik gehoorzaam, kom haar nader
en zwem, totdat ik moe, me omdraai op mijn rug.
Met borsten nat van maan drijf ik terug
naar man die wacht, me afdroogt en me kust.…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Zij woelt onder dons,
veert recht met koele slapen,
even het roerloze gelaat van een pop.
Zij vergrendelt het vertrek,
spant ketens met dikke, stalen schakels.
“Ik zit op rozen,
milde handen zullen mij liefkozen,
demonen vinden mij nooit.”
Dit gelooft de vrouw in kamerjas
dampend zweet in de vouwen van haar buik.…