2328 resultaten.
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 Geruiloos zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
Adembenemend
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.888 We lopen 's ochtends vroeg
geruisloos door het bos
zien 'n glimp van 'n konijn,
hert en vos
en zélfs 'n vluchtend zwijn.
De opkomende zon
stuurt gouden stralen
door de bomenkruin
't bladerdek in herfst-tooi
van oranje tot roestbruin.
In de stilte hoor je
af en toe een krak
van een verdorde tak
en geurt de adem
van het bos.…
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 Als ik s’avonds in de lucht hang
En verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 De ochtend ligt hongerend op het veld
met de schrik van krijsende kraaien
wolken als opgeklopt draaien weg
Zuidwaarts koppig en eigenzinnig
een dwingende toon
Kom mee!!
Reis verder!!…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
genoegen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
7.322 ik weet nog, de verwachting
later in slaap vallen
vroeger wakker worden
want de volgende ochtend
ben je jarig, kado gedaan
vijf broers en drie zussen
gaven je
kleine dingetjes, tevreden
en je wachtte op de post
envelop uit Rotterdam
oma had een briefje
van twee-gulden-vijftig
naar mij opgestuurd
dat mocht niet van de PTT
maar daar…
Samen één
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.933 een eenheid was gevormd
zoals de zee met het strand
en de deur met een dak
zo kon ik bij je schuilen
waar mijn ziel vertekend was
blies je splinters even weg
met jouw ogen van de dag
zonder het licht van de nacht
en door jouw haren te voelen
was mijn kussen sneller droog
zonder het gefluit in de ochtend
en de wind vanuit het westen…
Ommetje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.322 Oude dame gaat naar buiten
met haar dikke bontjas aan
ze gaat een avond uit, zegt
dat ze fijn gaat stappen
Joost mag weten waar, maar
ze wacht wel tot het donker
anders zien we haar misschien
Heel voldaan keert ze 's ochtends
huiswaarts om daar bij te komen
van een lange ontspannen nacht
Overdag ligt ze zacht te dromen
en te wachten…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 elke ochtend de weg
die iedereen bewandelt
naar het dorpse plein
een markt te bevolken
voor de inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan…
Heelal
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
982 Wanneer de zon
niet meer schijnen zou
de ondergang
verleden tijd
de maan me niet
meer bijlichten wou
de sterren
veel te zijd
als de ochtend
donker blijven moest
de dag steeds
eender verliep
het duister alleen
nog maar telde
de aarde zichzelf
als vernietiging telde
wanneer de zon
niet meer schijnen kan
er gebrek aan zuurstof…
wat het hart wordt aangegaan is met het hart
gedicht
2.3 met 29 stemmen
18.137 verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend, voor je tussen de pylonen
gezocht wordt, maanden later,
en je denkt dat je eruit bent.
----------------------
uit: 'hulp', 2004.…
slechts deze woorden nog
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
913 ik heb woorden vermoord
grootse woorden
er stonden muren rond
ik pleegde aanslag na aanslag
kort en heftig, temidden van
de dag of de nacht
een potloodkrabbel
werd een grijnzen, de dood
uitgeschreven in schaduwzijden
en toen ik op een ochtend
voorbij de zon liep
zag ik niemand
bestaan
ik kreeg een vreemd gezicht
met grote,…
Wandeling naar de zon
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.090 wilde ganzen
op zuidlijke wieken
in stugge cadans
't gezoem van een enkele mug
trilt met de damp
uit het dauwige gras
ik waad door het veld dat golft
met de bomen, ver weg
ik leef met het leven
dat eindeloos danst in de zomer
dat kaalt in de herfst
verstart in de winter
En dan
als de ganzen weer komen
hervat ik - in de zinderende ochtend…
mijn verdriet
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
1.889 Iedere avond keer op keer
Huil ik me in slaap
De volgende ochtend
Is mijn kussen doorweekt
Dan denk ik: ‘Alweer’
Iedere avond keer op keer
Zak ik weer verder in het zwarte gat
Mijn hoop om er uit te komen
Is allang vervlogen
Er komt bijna bloed uit mijn ogen
Iedere avond keer op keer
Lig ik op bed
Dan denk ik:
’Wat heeft het nog…
dag Dag
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
868 er zijn dagen zonder
naam
en ik zie noch hoor
het woord dat past in mijn
mond
nachten worden nachten en
blijven hangen in mijn armen, soms
hard of eenzaam, ik noem ze ook wel
zwart
dan ben ik blij dat de ochtend komt
het gras vertrapt door vrije
letters, honderden
wanneer ik mijn vingers leg
op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen
kleingebarend
ik huil
en spreek hun schaduw toe;
teken rotsen af, mijn huid
in het dagboek van
de ochtend…
Onder het dons
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
1.858 leef in dagen
waar liefde woedt
Passie in mijn hart
brandende gloed
Mijn droom ben jij
zacht tegen me aan
Samen vervlochten
De nacht in te gaan
Ik voel en.. ik voel
jouw warmte in mij
Versmolten tederheid
Liefde is zo dichtbij
Ik huil in mijn slaap
soms tranen van geluk
Zweef door de nacht
veilig en verrukkelijk
En in de ochtend…
klantvriendelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 ik moet mij haasten
deze ochtend
het telefoontje kwam laat
zwaaiend in de deur
de fragiele vrouw
'hier moet je zijn'
en ik deed mijn ding
klom op een ladder,
het stof lag hoog
en zij moest steeds
gaan zitten
omdat zij niet meer
zo gemakkelijk bewoog
ik heb alles uit de kast
gehaald,
ik word daarvoor
betaald
en alles terug…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 Mijn hart verlangt ernaar
om op deze mooie ochtend
de vele bloemen in de tuin
te gaan strelen met mijn ogen.…
De Vrouwenfontein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Op het plein staat een fontein.
’s Ochtends is het er stil.
Alleen het geluid van het vallende water,
laat zich horen boven de stilte uit.
In de middag gebeurt er iets.
Vrouwen begeven zich naar de fontein.
Ze nemen plaats op de rand,
en kijken door de stralen heen.
Dromerig zijn ze afwezig,
en lijken gelukkig te zijn.…
Liefdesnacht
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
668 Er was weer even liefde
zonder pijn, vol vreugde
danste jij tot aan de ochtend
er waren weer rozen
sinaasappelsap
en broodkruimels op bed
er was opnieuw vrede
thee werd vers gezet
en alles had weer een reden
vanuit jouw emotionele wortels
kwam je bij mij
bespraken wij het nut van dagen
met nieuwe levensvragen
begon het ons met spoed…
bronnen en barsten
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
636 jij denkt aan de ochtend
jezelf nabij
maar soms
houd ik op met leven
zet de wereld stil
en het geluid uit
zoek onderdak
om de ongelijkheid in mij
tegen de grond te drukken
of wens een vogel
die ik van buiten kan leren
en in mijn buik trekken
tot het schrijven, aangetast
door de tweestrijd, een landschap
neerlegt
in het diepe…
Blauwe zon
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
409 Ingetogen tonen
vermagerd door de nacht
schaduwen van brak licht
drijven mee op het ritme
van een onmerkbaar gevoel
in de wachtkamer van leegte
waar de drukte van de ochtend wacht.
Een voorbijganger is onwetend
immers gehuld in nachtelijk koel
’t gezicht verborgen
in een waas van blauw
een geboorte gloort
als een zoom langs asgrauw.…
Gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
775 De koele ochtend bries verkoelt mijn geest.
Dromerig staar ik voor me uit.
En losse flarden van mijn denken
Dansen in het rond, ongrijpbaar stil.
Lachend kijk ik naar hun dansen.
Een verlegen zon verwarmt mijn denken.
Een gevoel van overgave is mijn deel.
En met een glimlach sta ik op
En verwelkom de nieuwe dag.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.
Ik weet wel wat je mij zou zeggen:
“Ik ben er nu niet meer.
Je moet nu verder zonder mij.”
Stil maar… ik weet het wel.
Maar het doet nog steeds zo zeer!…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…