1883 resultaten.
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..zingen de golven
bruisend is de branding
rivieren…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin alles heeft bewogen
tot ik schaduw werd
in jouw gezwollen
rivier…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 maar de rivier is vol schoonheid
van een verguldende schittering
omdat nu nog onzichtbaar
toch al een nieuwe dag
achter de nacht ligt opgeslagen,
toekomstmuziek die in de armen
van ware liefde danst.…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 in de schemering
waar winden snijden
oppervlaktes doortast
door waterschaatsers
omringen ze een gevallen
vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het…
Madeliefjes lachen...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
537 flonkerende druppels
een boerenzwaluw
scheert voorbij
de rode roos klapt
voor het koor der
blauwe bloemen
madeliefjes lachen
in de wind
omarmd door grassen
en bloemen botergeel
zwartpootsoldaatjes
bevrijen elkaar en
het koninginnekruid
een kruisspin maakt
een vliegje buit
met ogen halfgeloken
starend naar parelmoer
glanzende rivier…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis een vesting in de rug
mijn bergkasteel en alles was afgerond
tot op het punt van veel is niet genoeg
het water uit de kraan dronk ik met liters
rivier…
binnen pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 en verderweg in de ruimte
vinden wij niets meer
dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt
waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan
drijf maar mee dan
op die rivier vol gevaar
maar draag je moed wel met je mee
want ik draag je
tot aan de zee…
prima luna
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
586 dromen de ochtend;
het koor van licht dat waarheid met
ruime vleugels draagt
de boomvrucht
omlijst door vreugde; het dauwgeritsel
van het vroege uur
waarin ik mijn handen vind
om elk gebaar van liefde te beantwoorden
en dat de dag sterker maakt
met zachte binnenstem
waarom, mijn vriend
wil ik weten van het zijn, aanvaardt de rivier…
volkomen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
681 als ieder woord
een droom zou zijn gegund
zou ik maar één woord schrijven
misschien zou je me dan zien staan
verwonderd
om mijn schuilplaats
waarin je alles terug kan vinden
alles met een begin
zoals poëzie
of een kleine rivier vol sproeten
bij de schoonheid van een zomeravond
het dichtbij gefluister
van een vlinder die…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
HUISELIJKHEID
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Snel wast de rivier.
Men is angstig. Woonschuiten
liggen steeds vredig.…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vrouwelijke stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Mijn lief is weg
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 Mijn lief is weg
weg als een uitgedoofde ster
weg als een afgebrande lucifer
Mijn lief is weg
ze sloeg hard op de stille trom
en verdween met de noorderzon
Mijn lief is weg
als een rivier die buiten haar oevers treedt
ze nam haar lichaam mee
Mijn lief is weg
als een uitgelezen boek. ik was
de laatste letter in haar alfabet
Mijn lief…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.
Middenin de waan van de dag,
bestaat de toekomst en de horizon,
boven, onder en de droom voorbij.
Hier, in de rust en in de stilte.…
Iemand stelt de vraag 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.841 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals de storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
iets dat je opvalt in een stem…
Liefde aan je voeten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
856 geef mij het vergezicht
bergen die beklommen zijn
ravijnen rotsen scherpe kammen
zonder middelen met blote handen
ik wil de wereld aan mijn voeten zien
geef mij horizonnen
oceanen die bevaren zijn
zeeën engten en rivieren
met schepen groot en klein
ik wil verten in mijn blikken zien
geef mij liefde
verdrinken in je ogen
het zachte kussen…
De Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De stilte is gevallen
Maar de wereld draait door
De lente dient zich aan
Maar de rivier valt droog
De stilte is gevallen
Maar de vogels gaan door
Het baltsseizoen breekt aan
Maar het luchtruim blijft leeg
De stilte is gevallen
Maar de getijden gaan door
De maan weet van niks
Maar kastelen zijn van lucht
De stilte is gevallen
Maar…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Langs rustige rivieren trek ik verder;
In Zijn recht spoor laat ik mij leiden.
Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een serieuze zaak
mannen aan de rivier
bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Deprimerende schaamte
ik veracht u
met de verwaarlozing
van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn…
ik laat u weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 als ik dood ga
zal de wind de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze mij nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben ik dan zo bijzonder
nee want voor ieder mens…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Mijn godin werd
uit de golven gedolven,
in aarde geworteld.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.…
wat jij ons bent en blijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 andere minuut
ons mysterieus het leven veranderen kan
de ene dag gezond en vol verwachting
onheil verdriet en afscheid voor eeuwig
als gevolg van dodelijk een ziekte of ongeval
plots en zomaar kun je niet meer zijn
niet meer doen wat je altijd deed
omdat je nooit meer wakker wordt
de herinneringen aan wie jij ons bent
zijn als in de rivier…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 ik mijn lichaam met warm water
schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg
een trein uit het verre Noorden
brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop jij jouw vileine geest
in de rivier…
Het abominabele schaduwspel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
589 Roman uit Pavlodar
in welke stadsbuurt leef je
droog jij jouw tranen, geef je
luwte aan de oevers van de rivier
met het abominabele schaduwspel
van ruwe liefde zonder plezier
heerser in het intieme droomrijk
van de hartstocht in het zomerland
in welke tuin zaai jij de bloemenvelden
tijdens welke nacht ontmoet jij nieuwe helden
in welke…