21822 resultaten.
Dichter dan...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
717 hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…
de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven
vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
hij veert op, schuchter nog
zijn hand…
damp van mijn adem
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.442 verloren gaat mijn stem
in deze koude wereld
waar de damp van mijn adem
tegen de spiegel aanslaat
tranen wandelen rustig
het pad der wangen af
voordat het tikken van de klok
mij vraagt
of het wel goed met me gaat
stilte fluistert
in eenzame nachten
waar zelfs jij
in dromen verdwijnt…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
winterbekoring.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
660 dwarrelend betoog
van dansende bladeren
geelbruine kleur
hun stervensbeeld
waar het lied der bomen
tot klaagzang vergaan
door striemende regen
verdriet behelst
in tijden van leegte
die eenzame nachten
waar dagen heersen
in duisternis
zal het lied van de merel
op stormen gedragen
in de stilte erna
de winter bekoren…
melkdauw
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.784 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
Fluisternis
gedicht
4.2 met 109 stemmen
37.797 Zachte woorden
dansen hun
eigen taal
walsen morgen
naar vandaag
waar klanken
pure harmonie
ontwaren wijkt
de duistere nacht
in fluisternis
verzwegen ooit
vochtige lippen
sluimergedachten
in kille stilte
ontwaakt kozen
zij elke nieuwe
dag onbevangen
lief, zo lief…
Stilte na de regen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
623 Morgen woelt zich al een weg
tussen onze stemmen
langs onze benen
Gister voelt nog zo dichtbij
liefde leek te menen;
lust zonder remmen
De nacht vergroeit met mijn klei
stralen die mij verlieten
ik kom ze nu bij jou tegen
De dag verkoelt wat ik zeg
laat mij maar stil genieten
van de stilte na de regen…
Stille harten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.814 In de stille harten dreef hij mede
de nacht in, tegemoet de einder
waar hij enkel geniet van de donkerte,
de inspiratie van het genegen woord
- en de stilte alom –
Droef glimlachend schreef hij, over liefde
die hij nog niet gekend had, hunkerend,
verlangend naar die warme hand
en bij het zetten van de laatste punt
krulde het papier, nat…
melkdauw
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.790 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
nachten in de tuinen van Spanje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.558 fonteinen rijgen
de nacht aan elkaar
tuinen neigen
uren verglijden
palmen wuiven
dadels rijpen
ogen beklijven
nu stilte wijden
aardig luisteren
het water horen
welgevallig zijn
niet slapen gaan
tussen sterren staan
de maan inlijven
elkaar omarmen
onsterfelijk blijven…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 De rust gevende klanken van de stilte
Het ruisende water van gevoelens.
Daar zit een meisje alleen en verlaten.
De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
fluisteringen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.485 In de stilte van de nacht
wordt mijn slaap verstoord
door fluisteringen
van lichaam en geest
in verbondenheid
heel zacht
Dan val ik toch weer
in een diepe slaap
tot aan het ochtendlicht
geen besef van tijd
Totdat ik liefdevol door
de stralen van de zon
wordt wakker gekust
en dringt het langzaam
tot me door
dat ik voor jouw zachte
fluisteringen…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
de hemel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 De stilte van de nacht
de maan die mij toelacht
een vallende ster
hij komt van ver
de zon verdwijnt achter de maan
het begint te regenen
laat de hemel nu een traan
daar boven is het een pracht tafereel
het lijkt wel een podium of een toneel
met de sterren als acteur
de maan is dan de souffleur
en ik ben het publiek
het is prachtig gewoon…
Soms
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Huilen in stilte van de nacht
het was mijn innerlijke strijd
ik hield het goed verborgen
maar jij las het in mijn ogen.
Jouw liefde verdreef de pijn
gaf mijn leven weer kleur
zal het nooit vergeten maar
het heeft een plaatsje gekregen…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 Als woorden konden zeggen
wat ligt besloten in mijn ziel
zou ik ze vrijheid kunnen schenken
alvorens de nacht viel.
En als de stilte kon verklaren
waarom mijn geest zo spreekt
kon zij mij liefde helpen vinden
alvorens mijn hart breekt.…
Timo
gedicht
2.2 met 10 stemmen
3.649 Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster
Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn
Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd
Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.
------------------------
uit:'Roodvocht', 2003…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
melkdauw
hartenkreet
1.5 met 23 stemmen
3.866 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
nu ik weet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
667 in de stilte van mijn zwijgen
begraaf ik alle weemoed onder
diepe rouw
als jonge vrouw verliet je plots
jouw vlugge dagen, ongevraagd vergaf je
wat slechts jou had toebehoord
er werd genomen en gedacht
dat jij wel elke nacht
de nukken van zijn wil kon dragen
hoeveel pijn stond jij daar toe?…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…
Stilte lag als glas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
316 Geworstel met schaduwen,
dankzij die overdaad,
de bekende achtergrond;
ook deze nacht gaat.…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 Ik ben voor de nacht gaan staan
Met mijn lijf vol zonden -
Mijn rode hoofd hing gebonden
In de stralen der maan.
De oneindige hemel geleek
In zijn diepe beminde
Stilte een spiegel - waarin de
Eeuwigheid keek.
Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.…
Boemerang van de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag wacht op de avond
licht wacht op de nacht
rumoer verlangt naar stilte
rust na arbeid wordt verwacht
tijd blijft eindeloos draaien
kent nooit een weg terug
wisselt met licht en duister
gaat dan traag, dan vlug
dagen slijten door de tijd
van ritme in licht en donker
wachten in ochtendstond
op einde van stergeflonker
dan wacht…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 Een afgrijslijk, zwarte schim joeg er mij voorbij
ja het bleek een zachte lucht die hem verraadde;
Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij
zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade
Al het licht scheen die nacht helemaal verloren
zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd
Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen
of…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 Het zijn twee uitersten
de eenvoud en de diepere lagen
sommige mensen zijn snel thuis
wanneer ze de stilte van de zee bezoeken
ik zou niet in de schoenendoos
van die zeldzame dichters willen kijken
want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 van slagen
bij jou was alles anders
en dat kon niemand begrijpen
bij jou had het weer
een andere betekenis
liet de maan de nacht
soms in een duister dwalen
achter de wolken in een dralen
bij jou sliep de stilte
in de meest eenzame dromen.…