3967 resultaten.
Peren
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
797 De zon heeft dit jaar flink zijn best gedaan,
Mijn perelaar zit barstensvol met peren.
Waar ik die fruitsoort jaren moest ontberen,
Kan ik die perenstroom nu amper aan.
Mooi meegenomen bij die perenstroom:
Ook peren vallen nooit ver van de boom.…
[ Ik ben aanwezig ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Ik ben aanwezig,
mijn lichaam, mijn zintuigen --
in deze herfsttuin.…
Opende hemel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 ik wiste
de mist boven
water en weide
opende hemel
voor de komst
van de zon
liep door kou
van de nacht in
afnemende schemer
zacht wekte
licht en riep op tot
geritsel en fluister
in eerste tonen
zongen al vogels
donker uit bomen
een zomerse dag
zo eentje die de
schepper graag zag…
Kom kekasih
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
675 Kom mijn liefste want de zon
baadt haar dag tot doven
in schemering die blozend beeft
daar duister loom van zwoelte nadert
deze nacht kekasih zullen wij
strelend vuur versmelten
sluiers maanlicht hemels minnen
en sterren ademloos verbazen
tot de ochtend aarzelend
een nieuwe morgen daagt…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
Mistig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Op schemering gekust
voel ik lippen zacht
bewegen in een ritme
dat verwachting overtreft.
Haartjes op mijn huid
kriebelen van intern
stilte van jou
voedt mij van binnen.
Ogen openen je ziel
vertellen het verhaal
dat zweet op je huid
meer dan verklaard.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
onzeker
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
605 niettegenstaande het droge geschrijf
hakkelen woorden door huiver
over torens naar het nieuwe
in stadse stappen
door schemerig geruis
waar toekomst de straat is
met soms nog wat losse tegels
waar het onzekere licht
uitbreekt door de holtes
van het laatste verdriet
waarin onze harten razen
in de storm van volwassen liefde…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
Huid en hart
gedicht
2.9 met 11 stemmen
21.177 Op winternamiddagen
streel ik met voorzichtige vingers
je huid, glanzend in de schemering.
Onder je huid bonst je hart,
brengt mijn hart, fladderend als een vlinder,
tot rust.
In gulzige liefde
verslind ik je
met huid en hart
-----------------------------------------
uit: ' Licht van mijn leven', 2014.…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
Onder mijn bed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Zodra de schemer
en stilte valt in huis,
gaan ze op jacht
naar sappig
meisjesvlees.
Verstijfd onder mijn deken
luister ik ze dichterbij,
tot hun hete adem
op mijn gezicht,
mijn longen vult.
En papa naar boven
stormt, op het nippertje
en een haar na,
heeft hij mij
al zo vaak gered.…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
hand in hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
723 naast elkaar wandelen we
langs een gouden strand
de schemering valt rustig
donker neemt zijn tijd en
ondergaande zon
kust zacht de horizon
mooie tafereeltjes,
ogen die verblinden
door al die schitterende juweeltjes
de liefde ontbrandt en
samen wandelen we verder…
hand in hand!…
Lamento
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
864 Schaduwen zijn wij
langer wordende schaduwen
met elk uur
blijven wij wachten
op woorden
die niet meer komen
wij zijn een avond
die schemerig nadert
tot een nacht
van eindeloze duur
die onze wegen scheidt
al kijken wij reikhalzend uit
naar verten
naar ergens
waar wij weer passen
in de tijd.…
Allegro
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Ik weet dat er engelen zijn die zich
ophouden in de schemer, minzaam
zwijgend, die ik in mijn ooghoeken zie,
hun edele gestalten tot mij nemend om
ze te overladen met spiegelend goud.
Er was een grijze kraai met een zwarte
bolhoed, die mij toeknikte als een
oude, alwetende tovenaar.…
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…
Politiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 We kennen dat nu langzaam aan wel
als ze door de mand vallen
staat er altijd iemand klaar
om ze op te rapen
uit de dwaaltuin in de schemering
met gebrek aan
richtingaanwijzers
en wandelkaarten
Als ik mijn hart als poëzie
recht uit moet spreken in de gevaren
die mij omringen dan
moet ik zeggen dat wanneer ik
door het licht beschenen…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
537 Geef mij één middag
één middag in de zomer
in de schaduw
onder de bomen
waar alles langzaam is en loom
waaronder een blauwe hemel
de uren lijken stil te staan
met de wolken en de vlinders
de geuren van jasmijn
waar alles wacht
in stilte
op de avond
op de schemering
één middag
één middag in de zomer…
Stilte lag als glas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
316 Krachteloos verdronken
in de leegte van verwoesting,
afgronden van verlangens,
waar het licht ook komen mag;
schemering betekent slechts
dat de duisternis indaalt.
Geworstel met schaduwen,
dankzij die overdaad,
de bekende achtergrond;
ook deze nacht gaat.…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Rare vogel
snelsonnet
3.3 met 57 stemmen
4.154 De huismus dreigt, zo zegt men, te verdwijnen
De soort is in een kwart eeuw gehalveerd
Althans: hij wordt niet meer gesignaleerd
In perken, tuinen, straten en op pleinen
Dan denk ik: nou, die blijft het liefste thuis dus
Is dat niet juist het kénmerk van een huismus?…
HET SIDNEY ALTIJD MEE
snelsonnet
3.1 met 22 stemmen
2.285 Want reisleiders beleven gouden tijden
door reis- en tevens om de tuin te leiden.…