1872 resultaten.
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Langs en vallend over het water.
In het Eemskanaal, de Curare
en de Amigo
op gepaste afstand van elkaar
volgeladen tot de boorden
varend naar Delfzijl.
Even uitstel van het spannen
van de harde lijnen, moeizaamheid en verval.…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Het vallend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 De zomer hangt nog in het huis
en zonder jas ga ik naar buiten
de avondkoelte laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 Vergeeld, vergeten, diep verscholen
in een courant vol polemiek
bij een prentje van een molen
achter een stapel bladmuziek
Daar stierven jaren in jouw schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 hoofden
van slapeloze geliefden van weleer
legde bij hen jouw vragen neer
de dwazen vroegen, kregen meer
mijn lippen op jouw grote mond
voelen de volheid van jouw kus zo
in het sterke tuiten van het rond
het spreken van: Oh, lalala, oh
wij zitten zwijgzaam naast elkaar
soms streel je door mijn haar
wij kijken naar de bloesems
rossig wit vallend…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 wals de rode ritseldans
blaadjes dwalen draaiend rond
bruine knispertakjes kraken
in hun slalom naar de grond
Woeien waaiend
vallend kraaiend
wervelen hun rokjes neer
wentelen met rode konen
tot de bruine aarde weer.
bladeren tot kant verweven
bladskeletjes van weleer
dromen rood met gele dromen
stormen ruisend heen en weer.…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend
Lange rijen koud-wit-licht
rondstrooiende lantaarnpalen
bepalen het achteraf pad richting
hotel-verlept-vier-sterren-en-een
vallende-komeet-discreet-levend-en…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 leven onder gepast snikken eindigt
zal m’n verstand wel zeer begrensd blijken
mijn geliefde zintuigen uiterst onvolkomen
wel was de wereld tot ‘t eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde voor aanstormende bussen
vallend…
Vraagtekens !!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
1.954 de vraag is vast al eens eerder gesteld
maakt een vallende boom in het bos
net zoveel lawaai als er niemand is
om dit voorval aan te horen of te zien?
of, wanneer een gouden zonnestraal
door wolken priemt vanuit het blauwe
maakt die stiekem lawaai als er geen mens is
genietend van haar warmte en haar licht?…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed
dan mijn geweten mij wil aanmeten
En waar ik mijn blik op werp
schep ik nieuwe werelden
uit zilverstof
Toch beklijft een stukje onbalans
in deze dans om de hete brei
en waar ik mij mee verzoenen kan
laten littekens los als vallende…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 In de herfst van mijn leven
roepen vallende dode bladeren
soms een elegische stemming
in mij op en laten mij het
einde vaag voorvoelen.
Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
een voorjaar
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.441 aan duivelsbrood
had hij geen boodschap, kindersneeuw gaf hem voorsmaak
van engelkruid manna bloedmarmelade
's avonds bij maanlicht omlaagziend zag hij vertederd
hoe achter zijn dunne luizige nakroost de wit
beschimmelde klompvoet zijns vaders, totaal
des geestes, er blijvend geweest was -
----------------------------------
uit: 'Vallende…
pijn in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 teruggaan naar die Himalaya
waar je alleen maar strijdend vliegt
en moet overleven of doodgaan in natuurfilms
zelfs de natuur wenst vrede en gemak
maar mensen trekken zo nodig naar de oorlog
of zitten voor hun tv of internet
om het te bekijken en om kwaad te zijn
terwijl de pijn in je hoofd toeneemt
liever zou je slapen
onder vallende…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit een mengsel van olie en vrees
de reling hangt als gebleekt ivoor aan de lippen
die het opspattend water dorstigen, het zout schuurt
de wonden en splijt hun magen, pijn is het vlees
dat zich aanbiedt als vallende…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende kraaien
en een vallend…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Mis ik?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Vallend vechtend tegen de zwaartekracht, verliezen.
Nee ik kan niet zeggen dat ik dat mis.
Ik lieg.... ik mis je, was je maar hier.
Ik mis warmte en geborgenheid.
Haat de lege plek in het bed.
Ik neem nog een slok van m'n bier.…
De zin van puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Machteloos zullen we voor vallende muren staan.
Met tranen in onze ogen.
Maar vandaag.
Vandaag wrijf ik de tranen uit mijn ogen.
Vandaag is mijn tijd nog niet gekomen.
Krijg ik zin om zomaar puin te ruimen.
Versleten gedachten in mijn oude hoofd.
Ineens krijg ik onbegrijpelijke zin.
Zin in een razende beeldenstorm.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.
Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen
trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep,
maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…
November
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 loslaten
bladeren waaien
dalen vlagen
in ritselende lagen
op de paden
bruin geel rood
ruikt als verse tabak
nog niet dood
paddenstoelen
de lucht staat strak
van de kou
die we voelen
nog geen nachtvorst
die zomaar ineens
komen zou
november
smaakt als gember
vallende bladeren
geen redding
de Ruiten Aa
in haar bedding
sleurt ze mee…
Gate eleven (11)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
681 Koffer in mijn hand,
Rennend naar de band,
Mensen hand in hand
Opschieten mijn vliegtuig gaat weg
Andere mensen op naar hun vertrek,
Oh en ik die maar tijd rek
Bijna vallend op de vloer,
Mensen die verschelen het geen moer
En ik die naar gate eleven loer
Daar ja eindelijk,
Mensen kijken pijnlijk,
Mijn vliegtuig is weg waarschijnlijk…
Rimboerijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Kwam ooit een medicijnman
Uit het moederland Belanda
In het onherbergzaam land
Vervlogen rijk Sriviaya
Kwam ooit een blanke doekoen
In de rimboerijke ruigte
Traag en breed doorsneden
Woeste kali's van Noord-Atjeh
Over hellinghoge kustweg
Vallend puin door dynamiet
In de oksels van de goenoeng
Reed een mokum-man van Blanda
Storm…
Genderneutraal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
255 het was warm en
ik aan de wandel
maar was moe
zag een oude tak
met versleten plekken
wist dat ook daar
mensen hadden
gezeten om even
niet te bewegen
vallende bladeren
ritselden muziek
waar je heerlijk
ontspannen van werd
tot ik iets op dit
tableau zag verschieten
dat te klein en te snel
was om menselijk te zijn
en bovendien…
PIMPAMJETTEN, HET POLITIEK SPEL VOOR DE JAREN 2026 EN 2027
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Pimpamjetten maar dan met cijfers
duurt het nog 66 dagen tot het bordes
zitten ze dan 66 dagen of 660 dagen
ik gok op 2027 de donkere dagen voor Kerst
dan spat het Kabinet Jetten als een vallende kerstbal uit elkaar
alhoewel zijne excellentie de Minister President Rob Jetten
is een mannenman en dan werken de hersenen anders
dus ik zou mij mogen…
Pas op je tellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
209 vroeger stond het
telraam rechtop
alsof cijfers zich
nog lieten opvoeden
de juf schoof kralen
van links naar rechts
met het vertrouwen van
iemand
die dacht dat tellen
hetzelfde
was als weten
wij knikten maar
er bevond zich
iets vreemds
niemand hoorde een tik
geen schuivend hout
geen vallende kraal
maar bij het ochtendlicht…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
mijn vader
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.035 die al bestaat hij dan niet meer
nog heel goed is te zien en wie weet misschien
is die ster tussen venus en de grote beer
wel mijn vader die al leeft hij dan niet meer
daar aan de hemel is te zien
wie weet misschien.....…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Ster van de avond
liefde straalt in zachte gloed
de ziel ontwaakt zacht
Hoe uitnodigend en verrijkend het is om
Venus waar te nemen als een lichtende ster, waarbij ze in
de vroege avondschemering verschijnt en een zachte gloed verspreidt,
een gloed die zich mengt met verlangen en schoonheid, onzichtbaar doch voelbaar.…
Danseres .....
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.232 Dansend in 't maanlicht
bewegend als een elfje
stralend als 'n ster
glimlachend
je gezicht omhoog
't Bewegen van
jouw handen
de expressie
op je mooie
gezicht
Een genot
om naar
te kijken
je danst
vederlicht
Al dansend
laten zien
wat je bedoelt
uiting geven
aan hoe je je voelt
Je danst
de sterren
van de hemel
soms…