1941 resultaten.
Zo pijnlijk mooi
hartenkreet
1.7 met 14 stemmen
2.520 Schokkende bewegingen toen je slaap kwam
Mijn lichaam, nog steeds verbonden, reageert
Het vredig geknor dat mijn slaap ontnam
Je bent zo mooi, zo mooi.
Je mooie lieve vormen onder het laken
Heerlijke volle lippen, zo vaak beroerd
De kracht van je slanke benen weet me te raken
Je bent zo mooi, zo mooi.…
Een felicitatie vanuit mijn hart
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.300 Vriendschap kun je niet uitleggen
in woorden of zinnen
het is een gevoel van warmte en
verbondenheid
van je thuisvoelen bij die ander
mogen zijn die je bent
met al je hebbelijk en onhebbelijkheden
twee vrienden zijn er van me jarig
plus een heerlijke vriendin
als je dat in geld uit zou mogen drukken
ben ik drie maal miljonair
en schathemelrijk…
het journaal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.301 om een minuut vóór achten
is nog veel onheil te verwachten
nadat het journaal is verstreken
is de rampspoed weer geweken
hoe vluchtig is ons besef
van ellende en verdriet
vluchtelingen ver weg
die je waarneemt maar niet ziet
hoe weinig zijn we echt verbonden
met die slachtoffers en gewonden
het continue oorlogsgeweld
heeft onze emoties…
Gewetenloos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
495 Huiden waren aan elkaar verbonden
ogen kruisen diep in verlangen
het willen voelen, het willen hebben
warmte diep en blos op je wangen.
Onverantwoord was het plots gedaan
zij trok conclusies en ging heen
maar zij kan die liefde niet verliezen
want zij voelt het door merg en been.…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
614 een boom
de boom boetseren
met gevoel
is scheppen
door zijn hand
of soms
teder de bast kussen
het is kunstig
wat ik bedoel
door bezieling overmand
daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden
wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden
aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 om me heen
De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door oren,
luidruchtig verbonden…
Altijd jij.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.702 Ik kom niet los van jou,
Ik blijf met jou verbonden.
Al helen ook de wonden...
Jij blijft een deel van mij.
Toch is het goed zo.
De dood scheidt ons toch niet.
Al geeft hij veel verdriet...
Altijd blijf jij bij mij.
Altijd jij.…
stop
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
672 toppen
van jouw vingers
laten me
dwingen
te voelen
te zoeken
in mijn hoofd
op jouw kussen
tussen
de regels
lees ik
een verhaal
verdwaal
in de spinsels
van jouw gedachten
waarop
jouw geest
blijft wachten
in mijn hoofd
tot beloften
beloofd
aan een meisje
met blonde haren
bezwaren
zo klein
verhinderen
in eeuwigheid
verbonden…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 We zijn er niet zomaar; alles is gegeven,
een grenzeloos ontmoeten in verbondenheid.
Wie schiep de liefde, vond de stilte uit?
Zaaide de sterren in de tijd en ruimte?
Wie maakte zomer en het zalige genieten,
herkenning in de open blik van ’t kind?…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het gemis
verstoor mijn gestoordheid
de route van smoezen is geweest
ik geef je gelijk
stof het stof van mijn ziel
ik herinner me de drie seconde lijm
welke de jij en ik tot ons verbond…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 Leven op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.858 En ik, geslachtenlang hiermee verbonden,
toch tot geen vereenzelviging in staat,
ga langzaam aan die somberheid te gronde
en aan een pijn, waarvoor geen naam bestaat.
-------------------------------
uit: Millennium (1946)…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
wat was
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
961 zonder reden
gleden we
tijdloos
in zeeën
van tijd
zonder vragen
zonder vlagen
blies
de wind
zachtjes
vleugen geluk
in de nacht
van onze gedachten
aan meer
aan eeuwig
zonder alleen
nog
te zijn
sleet de pijn
alle wonden
verbonden
we
in de lucht
zuchten we
zei je
zacht
ik heb alle tijd
geduld
ik wacht
vervulde
de geur…
liefdestroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 mystieke kan het niet goed zeggen moeilijk uit te leggen
zoals na een droom een illusie, vast gebrand in een foetus houding
wilde ik hem vasthouden nooit meer laten gaan
fundamenteel liet ik mijn meeslepen, in een nacht vol zelfvertrouwen
dat de tijd even stil mag staan
verstrengeld als de wortels van een vlinderstruik
waren we aan elkaar verbonden…
Met de handen in de zakken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Je zou glimlachend en nieuwsgierig terugkijken,
en met deugd (hoop ik), maar ik blijf staan,
de handen in de zakken en toch verbonden,
onze ogen als een veelbelovend viertal.
Misschien wacht ik beter tot je jarig bent.…
Deelnemer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik nam aan je deel
zoals wind deelnam aan het Westen
verleidelijk met mijn Oosterse ogen
je hield mijn hart tegen het jouwe
alsof we voor altijd werden verbonden
de geest voorgoed uit de fles
we dronken oude jenever
omdat er een muziekdoos werd gevonden
oudere liederen over haveloos werk
omdat ik naakt was
schilderde je mijn lichaam…
Smartphones
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Bereikbaar zijn is een grote
zegen, maar het verlangen tot
menselijke verbondenheid blijft
toch onze echte wens.…
fragmenten uit mijn leven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 er ging een vreemde
langs mij heen
koud en stil
door merg en been
de samenhang verdween
ik was er wel
maar had niets meer
met de dingen die mij lagen
die mijn bestaan
zijn reden gaven
een dunne lijn verbond mij
met de werkelijkheid
wat ik presenteerde
wat ik formuleerde
was niet meer van mij
de vreemde keek mij aan
keek door…
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies en
gras bedekt met dauw
zegt het kind met een diadeem
van bloemen in het haar
dat de heerszucht wil doorbreken
en knipt het koord door dat is
verbonden…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 het was je oogopslag
die mij deed zweven
ik vocht om niet te beven
toen jij me eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we…
Meerwaarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 jij hebt de
geweldige eigenschap
dat alles wat jij
aanraakt of dat op
een andere manier
met jou verbonden is
meerwaarde krijgt
zoals de sieraden
die je draagt en
zeker ook de
kleding in smaak en
combinatie jij hebt
daar een bijzonder
fijne neus voor
in jouw sporen
brengen nieuwe
dingen al iets mee als
intrinsieke schoonheid
in…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 In niemandsland beweegt ze
tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet.
Dan ringt ze haar gedachten
een voor een,
lijkt hen een duw te willen geven
richting zuiden
waarop de beker als vogel
uit haar hand beweegt.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 Wat leefde, leefde om
doodstil te zijn bij de strijd
van het laatste blad
voor wie het twijgje wind
een storm was en dat,
half gestorven en verkleurd,
zich wanhopig vastklampte
aan moeders schoot, zo
nauw verbonden aan de
onzichtbare aarde, die,
in nevelen gehuld,
niet in staat was het sterven
van haar laatste kleinkind
aan te zien…
Triest
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.419 vrijster
Jij eeuwig op zoek naar je identiteit
die je steeds denkt te vinden
maar die nooit de ware is
Ik zit vol wrok
keer op keer
mijn wonden te tellen
Ze schoon te likken
maar het vuil van jaren en jaren
komt eruit
Kijk naar wat we geworden zijn
Ik in één klap volwassen
jij geen raad wetende met je vrijheid
Wij waren eens verbonden…
Eindbestemming
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.076 Het leven is een grote lange zoektocht
Maar ik heb mijn eindbestemming gevonden
Zonder voorbehoud of tegenzin
Heb ik mijn hart aan deze plek verbonden
In jouw armen heb ik me genesteld
De ruimte daartussen me eigen gemaakt
Waarover altijd zo liefdevol wordt verteld
Heb ik nu voor mezelf en het is volmaakt
Mezelf verliezen in de diepte
Die…
Kwetsen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.492 zielloos, verdwaasd en zonder zonden
een losse rots zal mij verwonden
dus die verschop ik zonder dralen
Gekwetst rolt hij woedend van me heen
ketst mijn onmacht stuk op een kassei
blijft gebroken liggen, dankzij mij
tot klein verpulverde stukken steen
Geslagen staar ik naar de brokken
kijk de leegte van zijn blikken aan
voel verbondenheid…