Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

MIJN ROZENPRIEELTJE...

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Toen kwam U Elena raakte me aan en alle angst verdween... Ik dankte U zoveel ik kon met betraande ogen... De lucht blauwde stralend open Het omhelzende morgenlicht deelde onze grenzeloze vreugde... Toen riep ik onbevreesd "ELENA"... Kom mee naar buiten en zie... waar "Jehovah" is!…

De kleine waarheid

netgedicht
4.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.811
De onbezorgde lach van weinig rimpels verdwenen door het gewicht van niets meer dat zoveel zwaarder weegt. De mystiek van het roerige water met schoonheid beklonken een laatste keer.. zij weten het.. de ongelukkige zal 'besmet' zijn waar het onvermogen achter bleef om de wonden te likken.…
Rob van Tol10 februari 2010Lees meer >

Vlindermes

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.776
op de vlonder, tergend langzaam opende jij het vlindermes mijn ogen draaiden weg peilden de diepte van het harde water ik hoorde vezels schuren de boot dreef klotsend langszij jij lachte, je knokkelknieën bloot maar in jouw ogen dobberde de dood schurkend langs de kademuur verdween het beeld, de boot en jij…
Hanny28 augustus 2010Lees meer >

Mijn vurige beden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
ik heb de schaduw weg geredeneerd maar hij blijft hangen aan de randen van mijn blik het licht van logica en wetenschap schijnt knap en helder in de hoeken na het gerichte zoeken leeft het donker op beleven spookgedachten hun vage angsten in mijn kop het schrijnt aan mijn bestaan rust en zekerheden zijn verdwenen ondanks al mijn…
wil melker24 september 2013Lees meer >

En wat dan?

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 31.942
Verdwenen zonder een teken te geven of te nemen en het puin dat ik achterlaat is niet langer lachwekkend. Want wie als ik nooit heeft gebouwen laat niets achter dan verwachting en verwarring en wat dan? Wellicht in uw herinnering zal ik stollen verstijven, niet lang meer blijven maar verbleken tot verleden en wat toen?…

De troubadour

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Lieflijk hield het zingen stand, Tot de dagenraad verscheen, Zo niet alleen de liederen, Maar ook de troubadour verdween.…
Britt1 april 2011Lees meer >

Een schamel geklap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
had klanken geleerd in melodieën die raakten om van hen die ze hoorden betere mensen te maken speelde en zong zonder kind of kraai honden waren verdwenen of namen de benen droef werd het lied in tonen die vluchtten alsof de coupletten ook wilden rusten pas op het eind klonk diep in het dal een schamel geklap de siësta liep af…

Herinnering aan de es.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
Korenbloemen suikerbieten Karresporen in het zand Leeuwebekjes langs de rand Violen en vergeetmijnieten Akkerwindes wilde rozen Zwaluwen in snelle vlucht Leeuweriken in de lucht Boterbloemen en frambozen Er resten nog vage contouren van een haast verdwenen land in de nevels van mijn geest die mij stil langs paden voeren aan een oud…

En toen was ze weg

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Ze wilde dat ze alleen was Weg van alles en iedereen Wegvliegend as Dat ze gewoon verdween. Ze wilde dat ze in de diepte viel Zichzelf erin verliezen Eenzame ziel het warme boven het koude verkiezen. Op een koude winterdag Toen iedereen nog sliep Was er niemand die zag Hoe zij de leegte inliep.…
Roos19 oktober 2011Lees meer >

Leen.

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 939
Leen, buurman, fijne vent, ik ben best wel verdrietig dat je bent heengegaan maar ik ben ook blij dat ik je heb gekend de boom die schaduw bracht in jouw tuin, die heb ik nog voor jou geveld De schaduw is verdwenen maar nu ben jij ook weg.…

het wrattenzwijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
`t Verdween uit lexicon en taal, want zwijn alleen dat stond er al. Moraal: Wie al zijn wratten heeft weggekrabd, die heeft zich spoedig zelf geschrapt. Met dank aan Oskar Freysinger, voor het origineel in Duits.…

gemis met oudjaar

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.873
De hoofdpijn inmiddels verdwenen hoop ik ? Wat ga je doen met Kerst en zo ? Ergens jammer dat je er niet bij bent in de Ardennen, maar begrijpen doe ik het wel. Roos gaat in ieder geval de eerste drie dagen mee, gelukkig.…

Steeds verder weg

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Verdwenen in de mist van de tijd. Je koos de dood boven het leven, Hopeloos op zoek naar evenwicht. En nu, nu ben ik je voorgoed kwijt. Niet dat ik je ooit nog zal vergeten, Of dat de herinnering slijt of zoiets, Of straks geen inhoud meer heeft. Want ik vind dat je dit moet weten: Ik denk aan je, dat zegt toch wel iets.…
Jos Witteman16 augustus 2013Lees meer >

het kind van de duinen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 786
van de golven, van de zee herinner ik me niets meer de adem van mijn moeder in augustus alles verdween, koud en vervormd door schaduwen uit een hand ik hoor nog wel het water en de onvoldragen meeuwen die van mijn armen waaiden trager in mijn stem dan in de wind misschien was alles wel zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…

Sneeuw die niet smelten wil

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Winter die al Goeddeels verdwenen Is, vorst die Al lang en breed Zijn hielen heeft Gelicht, zon die Het bevroren hart Zo op het oog Ontdooid heeft - En toch kom ik Nog ijsresten tegen Die onvermurwbaar Zijn, uit sneeuw Geboren ijskristallen Die van geen wijken Willen weten - Het verlies dat zich Als ijssneeuw In…

Vleugellam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Met koffers naar een tijdelijk verblijf zonder bagage aangekomen in de eeuwigheid het pad ligt donker vol verwarring en wanhoop de toekomst in slijk verdwenen de uitgezette koers blijft voor altijd een streep door de rekening we wandelen op gebroken glas op de flanken hangen zwart en onbewogen de gordijnen God schiep het licht wie…

Zijn flamboyante spel

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 545
met gulle hand gaf hij de kaart geluk nog in de ogen zijn flamboyante spel had met zijn maten totaal geen mededogen hij heerste over troef en blufte slagen binnen ontmoette toen de schoppenvrouw de kentering kwam snel onthutst ontblote hij de billen zij kaalde hem tot op het vel zwier en grootspraak zijn verdwenen nu aast hij op…
wil melker6 december 2009Lees meer >

Heel even

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
heel even kon ik er niet meer tegen, heel even ging mijn leven in de knoop, heel even gelukkig, maar zonder hoop, heel even, is nu voorbij, verdwenen, heel even iets wat jij me hebt gegeven.…

Onomkeerbaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
De boor baant zich Met geschulpte randen Schuin naar beneden Een weg door de Steenharde rotswand - Ik weet dat ik Die boor ben, En gestaag verder Naar beneden draai - Als iets meer dan De helft van de boor In de rots verdwenen is Besef ik dat ik terug wil, Maar het point of no return Ligt al ruimschoots achter me, De…

Op de vlucht..

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Over bergen en door dalen wordt de grond bewogen door hen die niet meer stralen maar wanhoop in betraande ogen Hij heeft de deur gesloten waar het veilig was zo vaart men nu op boten en hoop is hun kompas Toen 't gezin voor hem verdween greep hij angstig om zich heen naar de hoge golven die hoop hebben verzwolgen Mijn geweten klaagt…
Robert Doek6 september 2015Lees meer >

Ik had je lief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Ik had je lief en je was verdwenen geen afscheid, plots, niet meer samen verstard onbegrip was verschenen juist waar wij tezamen kwamen in een tongzoen van puur geluk eindigde met een enorme smak verbrijzelde maakte alles stuk met jou in het verwrongen wrak help mij bij mijn terugkeer op aard uit de wreed onzekere droefenis ik stuurloos…

gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
in gekortwiekte tijd waar steeds meer punten de vloer aanvegen met komma's de punten van rust creëren we tussen puin en pijn een sprong in het duister steentjes ketsen over het water om de grote afstand te overbruggen komma's kleuren op de verdwenen vernislagen in gekortwiekte tijd ademen we het broze leven in en uit…
J.Bakx27 maart 2017Lees meer >

Hylas and the Nymphs’

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 724
Een beeldschoon schilderij van Waterhouse is opgedoekt Het museale stuk verdween, het werk moest naar de kelder MeToo-druk, zo erkent curator Clare, dat is wel helder Maar heeft ze met haar anti-bloot-gedrag succes geboekt? Waar schone nimfen jarenlang bewondering ontvingen Daar laat het woedend volk, die Clare een toontje lager zingen.…

Zomerse dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
De ochtend wordt de dag Het is 40 graden Donkerder was het nooit Al het verdwenen poolijs Kruiend samen in mijn ziel Altijd kansloos deze strijd Zij verschijnt vanuit de duisternis Voert deze weg De lichte tred van haar lichaam ook van haar woorden Ik klamp mij vast aan haar Het is meer dan dat Ik kom weer omhoog Bij iedere stap van…

Haar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Ooit maakte ik het mee dat mij, naast koekje bij de thee Gevraagd werd of zij mij mocht epileren Het kostte mij geen stuiver extra Maar haar oog verdween Naar 't welvend haar op arm en been Ook dát komt voor bij heren "Wat mag het wezen?" vroeg mijn kapster. 'k Was bijkans verdoofd Alleen aan één oog had ze staar.…
Jean-Pierre29 november 2021Lees meer >

zich draaide op de hak

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.340
wereld in zij er achteraan met alles wat ze had ogen vol mensen verhitte wensen een sensuele stem haar borsten daagden uit door zich te open- baren in een niet te evenaren monoloog ze was de koningin de heren in een kring druk doende haar te imponeren totdat het been verscheen zich draaide op de hak en met haar en de split verdween…
wil melker20 augustus 2003Lees meer >

alles wat was

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 432
het is het lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept het is de verdwenen zandweg de oude afgepelde verflaag op een deur de dag van nevel en dauw het stuurse zwijgen het is de beklemmende namiddag het dorp dat nooit het mijne werd de korst…
J.Bakx12 februari 2023Lees meer >

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
De streling van haar hand is van mijn huid verdwenen. De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper in me boren, en de vragen en de twijfel, en de bitterheid om ‘t eigen lot.…

Papavers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Al zullen ze verwelken, nooit voorgoed verdwenen, gedroomd steeds weer.…
Adeleyd28 juli 2024Lees meer >

Hallo duisternis

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 953
Hallo duisternis zeg je teder en het licht gaat uit je ligt slechts naast me in verbeelding, ben je naakt, vraag ik terwijl mijn fantasie op hol slaat ook al bedriegen dromen vaak je hebt toch echt geen slipje aan en alle schaamte is verdwenen welkom zegt de duisternis in alle naaktheid van de ziel ik kom vannacht in het donker…
mobar7 april 2025Lees meer >