Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Zonder jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Kijken in je ogen doet mij weer weg dromen en hopen dat al dit eeuwig kan blijven bestaan en nimmer gaat vergaan. Voor mij ben je de perfect vrouw waar ik nu om rouw door de kilte die je in mij achterlaat in mijn hart die alleen maar nog klopt voor jou.…

ROUW EN VREUGDE

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 350
Ronde graven, geboren uit houtwinning, vergaan zacht en langzaam onder gebeuren van ontwaakte, prille dierenbeleving.…

Dagdromerijen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93
Onder duistere stenen en verstampte gronden verzand in de wereldse chaos ligt naast elk vuur als een schaap een bestormd brein op het nadir in een dalende lijn Van bemoste rotsen tot sterrenbeelden verstrengelt al als luidruchtig alomvattend het wrange verplichte donker welk na dagdromerijen gekromde lijnen nooit vergaan kan maar…

Weet jij waarom

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.499
allemaal zo makkelijk, wist eigenlijk niet wat ik had Maar nu zie dat ik val, diep en ver hier vandaan Laat ik alles achter me en zien ze me niet meer staan Op deze manier kan ik het alleen maar tegen je kwijt Schijnheilig, maar anders krijgen we nog spijt Spijt van al die mensen die we pijn hebben gedaan Al de liefde die ik in me had is nu vergaan…

't Is lang geleden

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.254
In Brahman is vergaan Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan - Hij had blauwe ogen en mooi donker haar.…

dag lieve meid

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.193
streep haar naam niet door al is ze dan tot stof vergaan verzwijg haar naam niet hoor alsof ze nooit zou hebben bestaan nog steeds leef je in onze gedachten maar erover praten valt ons zwaar veel denken, dagen maar ook nachten en voor veel mensen ben je raar lachen hebben we je nooit zien doen slechts heel zorgelijk kijken de oorzaak was niet…
tejo13 maart 2003Lees meer >

de wind je eerste vrind

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.376
ze plantte en haar ogen zagen weer geen bloem onkruid moet vergaan dat leven heeft geen recht op een normaal bestaan geen water en geen licht de groene handen knepen ook emoties dicht je stond alleen met regen en wat zon op steen ze ving jouw vlinders en je kleuren werden vaal de bladeren steeds kleiner je takken bijna kaal, de…
wil melker18 november 2002Lees meer >

Ik ween om bloemen in de knop gebroken

poëzie
3.6 met 208 stemmen aantal keer bekeken 36.849
Ik ween om bloemen, in de knop gebroken En vóór de ochtend van haar bloei vergaan, Ik ween om liefde, die niet is ontloken, En om mijn harte dat niet werd verstaan: Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...…

Opa

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Vele vrienden heeft hij gehad waaronder een lieve vrouw, een ware schat oma is nu alleen maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer Het leven van een genieter is voorbij de winter is een sombere tijd maar na de winter komt een lente zal alles bloeien opa's bloemen zullen nooit vergaan…

Carpe Diem

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Zo jong nog, maar geen kind meer, de onschuld al vergaan, Precies wetend wat ze wil en waar ze voor zal staan. Dansend tot diep in de nacht,zich niet bewust van tijd. Genietend van de aandacht raakt ze al haar zorgen kwijt. Schitterende ogen en haar haren dansen mee, en voor dat ze het weet is het al kwart voor twee.…
Brenda21 augustus 2004Lees meer >

Jij en ik

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Mijn handen grijpen nu, ik trek mij tegen jou aan Dit gebaar beantwoordt mijn enige wens Wij samen, nooit vergaan.…

een oud huis

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.273
buigen, en reikt naar gezeefd, groenig licht met zijn lange sprieten, verlangt de verf is afgebladderd, roestige vlekken verraden gebrekkig onderhoud, een scherpe geur doordesemt dit oude, verlaten huis en besmeurt het behang met groezelige vlekken klimop woekert langs de muren, salpeter kristallen glinsteren, ze getuigen van lang vergane…
Tjoke1 september 2007Lees meer >

Piet's lijn zoek in Oele

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
moeilijk om je exact in te voelen in de pijn van het Bos bij Oele bekend en zeker een piet mondriaan van vóór de lijnen en de vlakken bomen duidelijk nog te herkennen zijn natuurlijk nooit samen vergaan dat bos moet dus nog echt bestaan overal gezocht nergens te bekennen vraag nu zaten ze niet te dommelen die dikke lijn is echt de horizon…

Mamma gaat dood

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.630
Mijn mamma is zomaar stil geworden Ik snap niet goed hoe dat kan Eerst liep zij nog te dansen en kwam zij fluitend ‘an’ Maar langzaam gleed dat harde en dat drukke zomaar weg Ze was heel erg ziek geworden Ze had een beetje pech Het beetje pech werd steeds maar erger er kwam geen einde aan En met het erger worden is ook ‘mijn stem’ vergaan…
Anja2 juli 2007Lees meer >

Onttovering

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.004
En ook de dichterdroom, die verre is heengevlogen, Een nevelbeeld gelijk, in walm en damp vergaan.- Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren En laafden zieledorst met englenmelodij.…

Toen Knaap mij de laatste maal knipte

poëzie
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.502
Maar wie er ook zien en bewenen, Dat ik zo jong moet vergaan, Niet hare grijsblauwe oogjes, En die hebben 't mij juist gedaan. ------------------------------------------------------------- Snikken en Grimlachjes (Immortellen LX) (1854)…

de trein

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
intercity over zijn vastgelegde lijn Door vale ruiten vol met smoezeligheid grauwt grijze mist over de donkere stad Geroezemoes van geluid klinkt op Ik zit weer in de trein Gesprekken ongeremd door de passagiers verspreid worden plots afgebroken als hij daar binnenglijdt waar nooit een trein zou moeten stoppen De hekken gesloten en vergaan…

Het dodeneiland

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.065
De bossen dorren, leven op vergane Uit eigen vroeger loof gevallen blaren. Hun takken storten afgestorven bomen In beddingen van uitgedroogde stromen, Waar de oevers uit gebleekte beendren steken, Die bij een windvlaag (of bij 't langsgaan) breken.…

Versailles

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.345
Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan. Daarom, dat het hier streng verboden is te roken. -------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1979.…
Paul Snoek18 februari 2021Lees meer >

ons huisje

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Zelf de mooie herinneringen, van wat wij hebben gedaan, zijn al min of meer vervlogen, echt compleet vergaan. Zo alleen in ons eigen kasteel, jou niet meer om me heen. Is er dan helemaal niks meer heel, lieverd, hoe blijf ik nu op de been.…

Morgenlicht in Avondgloren

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.418
'k Wil de dageraad tot stilte manen waardoor mijn droom nog door zal gaan ook door de dag een weg blijft banen om niet in duister stil te staan Die tijd van toen met heel zijn toekomst is door de donkere tijden ver vergaan slechts zwarte waarheid toont zijn kille komst nu wanneer het tijd is om weer op te staan.…
Chatfant7 september 2009Lees meer >

Versteende Bomen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Verontwaardiging sliep daar waar eens verzadiging zich schaarde in een veld versteende bomen zat gevoerd - meer dan voldaan Zonder te weten hoe de geur het huis van kastelozen scheurde en de nasmaak van de honger naakt de machtelozen kleurde hoe vernederd de vernederden hun droom zagen vergaan tezamen met de rechtelozen die hun lege handen…
jan haak13 september 2009Lees meer >

Laatste ronde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
Of moet na laagste maanstand de zonnewijzer worden geijkt en luidt de bel voor nieuwe ronden, waarin het eindpunt wordt verlegd, we zijn te veel aan elkaar - en aan de planet gehecht - ,intussen is de wereld niet vergaan, leg mijn hoofd op het kussen, daaronder luidt de wekker voor het opstaan.…
pama19 september 2009Lees meer >

- De grote blauwe wereld -

netgedicht
4.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 855
Grote diepblauwe oceaan, zoekt hij het buiten zichzelf in de grote wijde wereld, stopt hij gewoon met bestaan terwijl hij de richting verloren natuurblauwe zwervende vinvis, vergeet in een stranding en stervend laat vergaan.…

Kalme zee

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.857
Zo is het ons uiteindelijk vergaan: als schepen zonder lading reizen wij. Niet doelloos, neen, de sterren en de maan zijn onze gids, zoals weleer toen zij het trekken langs een vaste hemelbaan aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij bracht wrakhout mee uit onze oceaan.…

Afscheid

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.110
Eén ogenblik van het voorbije leven Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan Van rimplend water, dat met stadig beven, Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan, De vorm te zien, die in het water drijft, Onzuiver zo van kleuren als contouren, Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren, Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…

Verwarring

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
hoe zal het lachen mij vergaan wanneer ik maatstaven doormidden breek en de geïnfecteerde breuklijn zalf met achtergebleven passie en liefde zal ik voorbij de bevroren stand waar de maan haar licht extra vergroot belicht over de stoffige en pluizige momenten het droomdenken anders gaan zien of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind…
N. Rakta13 februari 2010Lees meer >

DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Stukjes houtskool liggen door het bos verspreid: vergane eikels!…

Zondaars op een terras

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
En de grijsaard spreekt, tot de ruggen van de zondaars van vuur, en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…

Kunstgreep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Arme jongen van saffraan de kunst is om weg te gaan ooit eeuwig voorgesteld aan het stof maak je nu eens los en doe alsof vertrek en zie het dan gebeuren het vergaan van alle kleuren.…