2333 resultaten.
Veni, vidi, vici
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 nu ik bijna weer de jeugd
nader en de jaren achterlaat
ervaar ik beter de vreugd
in de veelvoud van eenvoud
en minder de veelvraat
die op de verslavende zuchten
van mijn wegen heeft ingewerkt
en vind ik tussen kaf en koren
het onaantastbare prille zaad
dat niet meer door onnozelheid zal vluchten
maar enkel verstild, blijvend in zonlicht…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 Je probeert breekbare stilte
voor jezelf te aanvaarden
in het diepe duister
van de zwoele zomernacht
na angstig nachtelijk dwalen
bij de begroeide oevers
van het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen…
Herfstgedachte van de wandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
102 langs het kale meer
wanneer de kille herfstwind ruw begint
het bange hart zoekt rust en zoekt niet meer
slechts bladeren jagen mee met het avontuur
een stemmig zwijgen ongehoord maar klaar
spreekt de geest diep in het duister aan
het droomkompas wijst nu de weg waarnaar
de mens met al zijn feilen door moet gaan
daarom aanvaardt hij de verstilde…
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Bij het gammele landhek,
groen uitgeslagen, vermolmd.
Altijd wel een, namens de weide,
die je begroet.
Tweeponder tong
die je hand likt.
Een walm uit de bek
recht uit de lebmaag.
Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.
Wel erg ver van de oeros geraakte
lobbes van een lady,
nog een eeuw fokken en krachtvoer
en je…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Langs de hellingen
verplaatsen zich mensen,
stijgend, dalend,
bewegende stippen
in een ademend landschap.
Onder mij verschijnt
het strand,
de zee,
en ergens,
achter nevel
en herinnering,
het wit van Engeland
dat vandaag
onzichtbaar blijft.…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 Je schildert jezelf
in natte tranen uit de fles
wegen boren zich een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart…
Bergland
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.139 Dwalend over de hoogten
gaat het lichaam zijn zwaarte vergeten;
vaag herinnert het zich, dat in de spleten
halverwege de top kleine roofvogels huizen
en hoe de nesten zich vastklampen tegen de steilten;
in het dal moeten de huizen staan
en vreedzame dieren gaan
grazend over de weiden.
'hoe lang zal de heugenis aan het dal nog kunnen…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
Terugtocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De stad die mij op drie hoog ook beschutting gaf
met leefgemak, vermaak wat op de fiets
of loopafstand, bij plein of hoek te vinden was
een bus of tram die altijd stopt, een taxi met
een handgebaar en ook bestelbaar is.
De overmaat van het gemak je wordt het zat
en tolereert tot hoog niveau de rusteloze leefgeluiden
ook als sirenes gillen…
Ontmoeting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
620 Het landschap voor mij hulde zich
in tinten grijsgroen-blauw met zilverlicht
zover het oog maar zag en ook dichtbij
was geen verloop van kleuren
en zag het aan met innerlijke rust
toen zijdelings een vrouw plots stond
ze sprak geen woord, maar wist het is de dood
haar arm al om mij heen geslagen
en voelde toen haar hand die op mijn schouder…
Herfstlandschap
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
441 Prachtige kleuren
in ruimte, rust en stilte
steeds weer ander zicht.…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…
Winterpracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Kijken naar buiten
het winterlandschap vertoont
als een ansichtkaart.…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Een gedachte uit jouw landschapshoofd
vliegt spontaan naar het verse schilderij
ik ben nietiger dan een insect
maar jouw liefde maakt me blij
kleuren mengen zich met milde erotiek
een burgemeester steelt mijn schoenen.
Mijn hoed, jouw vibrator en mijn onderlip
passen perfect in jouw nieuwe handtas.
Aan mijn balkon wappert de buitenjurk…
Hollandse molens
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.079 Langs breed uitwaaierende wateren
die onze voorouders zowel graag
als zorgelijk voor zich zagen
liggen drooggelegde polders
Hollandse molens
talrijk en standvastig bovendien
met trots in de armen gesloten
passen in het landelijk gewin
aan ons landschap nagelaten
door voltooide eeuwen gehard,
houdt de tijd ons samen
aan ver uitgestoken…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Wolken drijven traag
molenwieken slaan de tijd
stilte in het groen
De polder strekt zich uit onder
een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes
meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.
Fonkelend en vrij stralen
ze als sterren, langs oevers waar tijdloze
stilte het water bewoont…
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
stad en land-kaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 te voelen op papier
teveel in de vingers te hebben
en verwijzen naar de
weg te gaan:
‘Luchtvervuiling Industrie
Mooi weer winkel paradijs’
meer bruggenbouwers hier
verknoopt in uitgewerkte netten
Landkaart beeld uit
hoe de grens de wijk verlegd
binnen een grijs gebied…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Anderwereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Een volk uit de mist
komt over zee
en landt op het groene eiland.
Aan de westkust, rots en strand
— zwaard van licht in de hand
in hun land van overvloed.
De koning neemt het land
en spreekt de steen
in zijn zilverhand.
***
In het land van overvloed
stenen heuvels in het groen,
trekt de mist op naar zee.
Naar het westen drijft…
Yorkshire
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
159 Op werkbezoek het landschap
monsteren, over paadjes
langs het bruin bruisende
water van de bergbeek
met waterspreeuwen en libellen
over gras vol vingerhoedskruid
tussen grote blokken graniet
en ergens daarachter af en toe
het blaten van een schaap
voorbij een drassig veld
met plonsfonteintjes
van rondspringende kikkers
en onder de…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 Zij hoort de echo van de dweepzucht
van een ongelukkige tante
aan de rivier.
Het water stroomt traag voorbij,
net als de tijd van toen
en hier.
In de rimpeling van de IJssel
glanst een weemoedig verleden,
dromen in het gras
aan de kade beneden.
Zoete wind fluistert zacht
de illustere namen
die de stad al lang vergat,
terwijl…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
Rijm
gedicht
3.1 met 28 stemmen
7.926 Als in het kasteel van de schone slaapster
hangt in alle hoeken een web
en tussen de spijlen van het hek
een landschap dat sinds honderd jaar
verlaten lijkt.
De geluiden bevroren aan het gras,
de bomen gesneden uit melkglas.…
slow motion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 vandaag
een dag van
zuinig zonlicht
wolken en bomen
omkaderd door
een raamkozijn
mijn hoofd wendt
zich af van het
gebaande pad
het meandert
buiten rechte
denkramen om
kleurige beelden
van een
imaginair landschap
slingeren
vertraagd
voorbij
herschapen
land bij
zuinig zonlicht
in een
gekoesterde
dagdroom…
Trouw
hartenkreet
3.4 met 45 stemmen
12.721 Jij gevangen in jouw cocon
ik in die van mij, ben ik
de groeven in jouw gezicht
ontstaan op weg naar waar
geen verdriet heersen kan
een landschap van ravijnen
die bij elke nieuwe regenval
rivieren van smart bevatten
en ik pieker, pieker me suf
zeg jou dat het van vermoeid-
heid is, terwijl ik beter weet…
oogwit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
101 er gaat niets boven
lucht die ruimte verplaatst
die landschap tastbaar maakt
en het uitzicht eindeloos
het is mogelijk naar kleuren
te luisteren, om blind te gaan
het verleden van aarde te ruiken
geduld te proeven
we begeven ons naar ginds
in gebroken lijnen van een tunnel
het oppervlak van ogenblik en
kijken door samenknijpen…