Herfstgedachte van de wandelaar

Herman dwaalt daar nog langs het kale meer
wanneer de kille herfstwind ruw begint
het bange hart zoekt rust en zoekt niet meer
slechts bladeren jagen mee met het avontuur

een stemmig zwijgen ongehoord maar klaar
spreekt de geest diep in het duister aan
het droomkompas wijst nu de weg waarnaar
de mens met al zijn feilen door moet gaan

daarom aanvaardt hij de verstilde nacht
de rust die de schepping hem hergeeft
geen angst die nog de wintermorgen wacht
daar thans zijn ziel in nieuwe dromen leeft.

... Dit gedicht beschrijft de innerlijke loutering van de wandelaar Herman tegen de achtergrond van een herfstlandschap. Het sluit thematisch en stilistisch nauw aan bij de natuurfilosofie van Johann Wolfgang von Goethe, waarin de uiterlijke natuur altijd een spiegel is van de innerlijke menselijke ziel. ...

wandelen hobby

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 20