Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen, laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn. Jouw adem en geest hebben mij bewogen, tot rust en reflectie in de maneschijn. Laat ons geloven in wat er gaat komen, wat de toekomst voor ons in petto heeft.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Naakt en alleen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 157
een boek voor later bindt het broze leven wanneer geen mens jouw stem nog kan horen je zoekt naar liefde die je moest ontberen als wind die bloemen kust met zachte vlagen een middagzon die over ons blijft waken terwijl de uren traag de tijd verteren maar nooit is er een ooit in het heden het oude missen knaagt aan nieuwe liederen de weemoed…

Dichter bij het paradijs (1)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
Het lijden van miljoenen levens Doet mij pijn in heel mijn wezen Zonden die de mensen begaan Laten de wereld in weemoed staan Die verrotte geesten zonder hart Verziekt moraal, die goedheid tart Elke dag weer de kwaadaardige mens Stralende liefde is mijn hartenwens Ik ontvlucht uit mijn zwarte coma We zien het wel, maar ophouden ho maar…
Jouke24 mei 2005Lees meer >

Verjaardag

hartenkreet
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 15.073
Het licht door de gordijnen, helder de maan aan top Ik probeer weer te gaan slapen, maar gedachten spelen op Vandaag is het bijzonder vandaag niet zomaar dag Het jaar is omgevlogen het is vandaag mijn dag Deze dag zet aan tot denken, nog voor hij is gestart over vreugde, liefde, weemoed en geliefden in mijn hart Tijd en geluk dat…

Blarenlied

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.585
Wij leggen in uw ogen Traan van weemoedigheid; 'De zomer was een leugen'; Zo zucht ge, wijl ge schreit. Neen, sterveling, in uw klagen, Treurt ge om ons dor geblaart Ge denkt aan zonnedagen, Die gij vergeten waart. Gij weent omdat wij zingen Op droeve mijmertoon, Van half-vergane dingen, Te vroeg gestorven schoon.…
Alice Nahon24 september 2026Lees meer >

Herfst

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.010
op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw te maken In het ijlbebladerd hout, Of te roeren aan de vijver, Waar zeer statiglijk en traag Twee voorname zwanen drijven Met hun spiegelbeeld omlaag, En wat late najaarsrozen, Als bewasemend amethist, Al de weemoed…

Schuilen in het donkere uur

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 870
Nu het schuilhouden van de 'ik' in stilte, dromen over verre lichten, in weemoed en alle prilte, schijnend op die prachtige gezichten. In die donkere hoek waarin ik zit, gedachten waarin ik bid; de eenzaamheid nu eindelijk verlaten en de liefde weer eens toe te laten. Een blijvend zweverig idee, zoekt zijn pad in het donkere uur.…
Jouke21 februari 2004Lees meer >

- Piano Recital -

netgedicht
4.7 met 99 stemmen aantal keer bekeken 2.534
Mijn gedachten dwalen weer terug naar het begin haar ogen gevuld met weemoed omdat ze 't weet.…

Windtranen voor zus

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Altijd samen met mezelf en nog ben ik alleen, weemoed overwint alles is zijn kronkel. De gekwinkte gedachtenslag pept niet op, niet nu. Zijn passen komen in het ritme van dat wat er altijd al was, doorgaan altijd maar weer. Hij recht de rug, stopt zijn handen in de zakken en loopt de vlakte tegemoet.…
Bostok3 december 2009Lees meer >

Wilde paarden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.102
maar denk dan aan de paarden liederen die ik nooit zal zingen vergeet de stormen en waarden want mijn hart staat op springen ik droom dat ik je weer zie in de sneeuw de donkere hengst gaat op zijn rug liggen rollend op de witte deken in de weide spartelend met zijn paardenbenen mijn heimwee gaat mee naar het nieuwe jaar als een weemoedig…
mobar31 december 2009Lees meer >

DE AFGELEGDE WEG

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik keek over mijn schouder en zag de weg, die ik afgelegd had met weemoed dacht ik terug aan die lange tijd, waarin ik leefde mijn voetstappen wilde ik tellen de contacten nogmaals in mij opnemen aanrakingen werden weer herinneringen het lachen en glimlachen klonk weer uitgesproken woorden kwamen naar boven mijmeringen deden warm aan ook…
Hans Uding19 februari 2010Lees meer >

Monument voor vervlogen dromen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
“Kokos producten”, de naam doet koloniaal aan; Indië, voor velen een vervlogen droom, maakt het dramatischer, monument voor ‘n droom in ‘n droom; stille echo’s van het ver- leden maken mij zo vreselijk weemoedig.…
Custor19 juni 2010Lees meer >

Vreemd

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.228
op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw te maken In het ijlbebladerd hout, Of te roeren aan de vijver, Waar zeer statiglijk en traag Twee voorname zwanen drijven Met hun spiegelbeeld omlaag, En wat late najaarsrozen, Als bewasemend amethyst, Al de weemoed…

Vertrek

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.684
wrakhout blikken verwonderd naar elkaar blijven drijven alles eruit op tijd klaar overbodige woorden zouden nu dubbel hol klinken in het nu lege huis hoor ik de stemmen van negentwintig jaar leven galmend in mijn hoofd opkijkend vanaf de kale vloer zie ik de huisspin ontredderd vanaf zijn plafondpositie de kaalslag waarnemen weemoedige…
frans schuit28 februari 2013Lees meer >

met in het vooruitzicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
het gras dat zo fris en groen was voorbij… we wisten het natuurlijk wel maar nu de regen meedogenloos valt als een grijs gordijn zwaaien we de zomer weemoedig uit de zondag, het is zeker al bij de klok van elf uur geeft ons vast een voorproefje van wat komen gaat grijs is de lucht opoe herfst komt op kousenvoeten maar toch met…
fairouz8 september 2013Lees meer >

ZIJN AFGELEGDE WEG

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Hij keek over zijn schouder en zag de weg, die hij afgelegd had met weemoed dacht hij terug aan de lange tijd, waarin hij leefde zijn voetstappen wilde hij tellen de contacten nogmaals in zich opnemen aanrakingen werden weer herinneringen het glimlachen en lachen klonk weer uitgesproken woorden kwamen naar boven mijmeringen deden warm aan…

Nee

gedicht
4.8 met 124 stemmen aantal keer bekeken 11.111
laten ons niet kisten, het was een GOED leven dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie maar niet bij ons, wij hebben juist weer iemand overleefd en nee, wij gaan geen gedichten maken godverdomme waarin we de bezongene niet bezingen maar zijn lot ontvormen tot een stem van weemoed…

VADERS VIOOLSPEL

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Hij speelde viool, in de schemering ~ En de weemoed doorbeefde mijn kinderziel. En ik voelde mij veilig als hij mij omving En 'k begrijp niet waarom hij zo vroeg mij ontviel. O ik danste aan zijn arm als hij bracht mij naar school!…

Open en onvoltooid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
beleven kijken is, te wijken voor alles in het nietig menselijk stof, geen pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis, verleer me in alles te spiegelen Verwen het liefst een naamloos en eenzaam kind wat ik niet ken, in het idioom van het leven is het moeilijk in te schatten op welke oprechtste schouder je het tehuis van weemoed…
Pama29 augustus 2019Lees meer >

Ochtenddroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Als ik denk aan de platanen bij het strand, voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen, denk verstild aan de pluimen riet als observant aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…

Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid kleurt de luchten rood wandelend langs het water broos en blauw besnaard muziek van klaprozen eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam zie je niet waar politci de aarde dragen de slaven van aardse macht, mijn liefste lief ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar in Zijn hand…

Jaren van lood

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
De dromerige diepte van oude verhalen in bonzende trommels en de weemoedige luit in verborgen straatjes In deze nacht droomt Asmae over de glanzende feestjurk van haar grote zus en smeert Samara haar kinderlippen rood In een andere droom in dezelfde nacht stampen laarzen op vermorzelde dromen in de aardedonkere nacht Nachten…
J.Bakx15 april 2025Lees meer >

De rust in zijn stem

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Een leven gevuld met innige klanken en verhalen, de geur van koffie, de toon van mededogen, de lach achter de weemoed, de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
CB12 oktober 2025Lees meer >

a-mythisch

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
wederom was ik ironisch genoeg met dat paradoxale sarcasmesausje en een vleugje cynisch seniorisme ondeugdelijk aan het verengen tot de heksenketel ronkend rookte de tovenaar dronken van weemoed a-mythisch achterbleef als lyrisch spook echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed noch eenieder met mij in het bloed waartoe hij/zij/hen diende…
Stoker25 november 2025Lees meer >

's Nachts wanneer weemoed aan komt kloppen.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Wanneer ik ’s nachts door Rijmenam rijd en als door boter langs de velden glijd, denk ik wel eens aan een oud verschaald verdriet de autoradio mag hard staan, vergeten doe ik niet. De koeien staan weer in hun stallen, de maan ontwaart zijn bittere schijn, verheven op haar voetstuk kon ze slechts nog vallen, Het lijkt heel lang geleden maar…

STEMMING.

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.500
Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij - Dat er geen liefde en lachen voor mij is, Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust. 'k Wil eenzaam stijgen met de Noordenwind, Die in de kille nacht gestadig waait, Groot en onwetend. Stijgend zal ik neerzien, Met koude blik en onbewogen mond, Op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.…

Verliefd

netgedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.696
de winter grachten werden schilderijen van Monet en ik hoorde Mozart in 't stadsrumoer Met storm en drang schiepen we gelegenheid voor 't samenzijn, verstrengeld inhaleerden we elkaar, ging op in een liefdeskind toch ging de liefde over in 'n vaarwel Wie deze geestelijk orgasme niet meemaakt heeft het leven niet doorleefd mist zoete weemoed…
Custor2 oktober 2007Lees meer >

Broos Gevoel

hartenkreet
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Vervallen in weemoedige gevoelens Slenter ik over het plein van de stad Terrassen vol met kleurrijke mensen Maar vandaag heb ik het even gehad Gedachten probeer ik te verdringen Zwaarmoedigheid stuurt mijn gevoel De knoop in mijn buik knelt pijnlijk Ik leef adem door maar mis ieder doel Mijn ziel is kwetsbaar en lijkt broos Tranen staan…
car4 juni 2007Lees meer >

het strand

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.592
Ik keek weemoedig naar de mooie zee en dacht: dit fijne gevoel geef ik niet mee...…

Gina

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.030
Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht Als een Monetmist verstild het zacht de pijn Gevoelens verankerd aan zilveren schakels, symbolische banden aaneengeregen zonder eind Over een tijd slechts met warme weemoed mijmerend voor je kachel door kinderlijk pianospel begeleid, waag jij je slechts even terug om te voelen: is het pijn…